ค้นหานิยาย
ค้นหานิยายที่คุณสนใจ
สร้างเมืองพิชิตเกมกู้ชาติ หลินฟงเลือกไอเทมได้ตามใจสั่ง
นิยาย
สร้างเมืองพิชิตเกมกู้ชาติ หลินฟงเลือกไอเทมได้ตามใจสั่ง 【ชะตากรรมของชาติ + ไลฟ์สด + เอาชีวิตรอดในป่า + เจ้าเมือง】 ปี 3200 ฝันร้ายจุติ ทั่วโลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ชะตากรรมของชาติผูกพันกับดินแดน หากถูกทำลายจนหมดสิ้น ประเทศในโลกความจริงจะ "สลายหายไปเป็นข้อมูล" ทุกปีจะมีคนหนึ่งแสนคนตื่นขึ้น และเข้าสู่โลกแห่งฝันร้ายที่มีความเร็วของเวลาเป็นสามเท่า เพื่อต่อสู้เพื่อการสืบเนื่องของอารยธรรม และหลินฟง นักเรียนมัธยมปลายธรรมดาที่เพิ่งตื่นขึ้นมา เขาฟื้นขึ้นมาในป่ารกร้างโดยไม่มีอะไรเลย สิ่งเดียวที่พิเศษคือข้อความแถวหนึ่งในดวงตาของเขาที่ไม่มีใครมองเห็น: 【เนตรแห่งความน่าจะเป็น (หนึ่งเดียว): ในแต่ละเดือนสามารถกำหนดไอเทมที่ดรอปจากการสังหารได้หนึ่งครั้ง】 คำสั่งสร้างหมู่บ้าน? ดรอปมา! ศัสตราวุธไร้เทียมทาน? ดรอปมา!! อาชีพในตำนาน? ดรอปมา!!! ในขณะที่อัจฉริยะจากนานาประเทศและลูกหลานตระกูลเศรษฐียังคงต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อคำสั่งสร้างหมู่บ้านเพียงชิ้นเดียว หลินฟงกำลังคำนวณว่าโควตากำหนดครั้งต่อไปควรจะแลกเป็นอะไรดี จนกระทั่งบนอันดับชะตากรรมของชาติ ดินแดนระดับหมู่บ้านที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนได้พุ่งทะยานขึ้นราวกับดาวตก และมุ่งเป้าไปยังระดับเมือง! ทั่วโลกต่างตกตะลึง การไลฟ์สดในเครือข่ายความฝันเดือดพล่าน นักประวัติศาสตร์จักรวาลของประเทศกิมจิ: ตรวจสอบเสร็จสิ้น! ภูมิประเทศในป่ารกร้างที่เขาอยู่ มีความคล้ายคลึงกับ 'เมืองหลักที่สาบสูญในฝันร้าย' ของประเทศเราถึง 91%! การพุ่งทะยานของเขาจะต้องเป็นการสืบทอดมรดกจากบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์เราแน่นอน! ชาวเน็ต: ร้อนรนแล้วๆ! พวกเขาอยู่ไม่สุขแล้ว! เห็นการกระทำของเทพฟงบ้านฉันหรือยัง? นี่แหละที่เรียกว่าสวรรค์เลือก! นี่แหละที่เรียกว่าชะตากรรมของชาติ! 【ความคิดเห็นยอดนิยมที่ปักหมุด · บัญชีทางการของอันดับชะตากรรมของชาติต้าเซี่ย】— หลินฟง วันที่ 10 หลังการตื่นขึ้น ได้กลายเป็นเจ้าเมืองระดับหมู่บ้านอย่างเป็นทางการ! ทำลายสถิติการสร้างหมู่บ้านที่เร็วที่สุดในโลก! หลังจากหลินฟงเป็นเจ้าเมืองแล้ว หลังจากนั้นจะเป็นนิยายแนวเทพทรูอย่างเต็มตัว!!
ผลข้างเคียงจากการฝึกวิชาสามารถถ่ายโอนได้ งั้นข้าจะฝึกวิชามารอย่างบ้าคลั่ง
นิยาย
ผลข้างเคียงจากการฝึกวิชาสามารถถ่ายโอนได้ งั้นข้าจะฝึกวิชามารอย่างบ้าคลั่ง เป็นที่ทราบกันดีว่า แม้วิชามารส่วนใหญ่จะสามารถฝึกสำเร็จได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็มาพร้อมกับผลข้างเคียงที่ใหญ่หลวง หากไม่ระวังเพียงนิดก็อาจฝึกจนเสียสติ หรือฝึกจนตายได้ แต่ถ้าหากสามารถถ่ายโอนผลข้างเคียงไปให้ศัตรูของตัวเองได้ล่ะ การฝึกวิชามารจะสะใจขนาดไหน? ไม่ว่าอย่างไร โจวเฟิงที่ทะลุมิติมาอยู่ที่นี่ ก็ได้มันส์สุดเหวี่ยงไปแล้ว เคล็ดวิชาใดที่ชั่วร้ายที่สุด พิษร้ายแรงที่สุด บัดสีบัดเถลิงที่สุด จัดมาให้หมด วิชาพิษแขนงนี้จะทำให้ทั่วทั้งร่างพุพองเน่าเปื่อยจนจำหน้าไม่ได้งั้นหรือ? ฝึก! บำเพ็ญวิชานี้จะทำให้สูญเสียสติสัมปชัญญะ เลวทรามยิ่งกว่าเดรัจฉานงั้นหรือ? ฝึก! เคล็ดวิชาที่เมื่อฝึกสำเร็จแล้วจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งปีงั้นหรือ? ฝึก! ดังนั้นผ่านไปไม่นาน ฉายาของโจวเฟิงก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ: ราชันธรรมหมื่นพิษ มารจอมราชันลืมเลือน มารฟ้าไร้ลักษณ์…… เมื่อผู้คนในโลกหล้าทำได้เพียงแหงนหน้ามองเขา โจวเฟิงยืนตระหง่านอย่างหยิ่งทะนงอยู่บนยอดเขา หัวเราะเสียงประหลาดเจี๋ยเจี๋ยพลางกล่าวว่า "จะไปมีวันเวลาอันแสนสงบสุขได้อย่างไร ก็แค่มีคนแบกรับภาระก้าวเดินไปข้างหน้าแทนเปิ่นจั๋วเท่านั้นแหละ!" ฟรีบทที่ 1-40 ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60 ชั้นหนังสือ นิยายอัปเดต
เอาชีวิตรอดแดนรกร้าง วันนี้เจียงสือเติมเสบียงรึยังน้า
นิยาย
เอาชีวิตรอดแดนรกร้าง วันนี้เจียงสือเติมเสบียงรึยังน้า ใครจะไปคาดคิดว่าหลังจากลมหายใจสุดท้ายสิ้นสุดลง จุดหมายปลายทางกลับไม่ใช่ตำหนักพญามัจจุราชอย่างที่ตำนานว่าไว้... แต่เป็น 'ดินแดนร้าง' อันทารุณ สถานที่ซึ่งคอยกัดกินชีวิตผู้คนไม่เว้นแต่ละวัน สำหรับ เจียงสือ แล้ว โลกหลังความตายนี้ไม่ได้น่าภิรมย์ไปกว่าเดิมเลยสักนิด ช่าง... ช่างไร้สาระสิ้นดี! ทว่าเมื่อโอกาสที่สองในการมีชีวิตเริ่มต้นขึ้น เธอก็ไม่ได้ขออะไรมากมาย ไม่หวังชื่อเสียงเกียรติยศ หรือชีวิตที่เลิศเลอเพอร์เฟกต์ สิ่งเดียวที่ปรารถนาคือ 'ขอให้อิ่มท้องและไร้กังวล' เท่านั้น ท่ามกลางดินแดนที่มนุษย์ถูกกดให้อยู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร การดิ้นรนเก็บของป่าและตุนเสบียงคือทางรอดเดียวที่มี เจียงสือ—หญิงสาวผู้รักสันโดษและอยากอยู่อย่างเงียบๆ—โชคดีที่ได้รับพลังพิเศษและ 'มิติส่วนตัว' มาครอบครอง ปฏิบัติการเก็บของป่า ตุนเสบียง และสร้างฐานที่มั่นเพื่อชีวิตหลังเกษียณอันแสนสงบสุขจึงเริ่มต้นขึ้น... ใครจะรบกันก็รบไป แต่คลังเสบียงของฉันต้องเต็ม! **รีวิวจากผู้แปล** หากคุณกำลังมองหาความตื่นเต้นแบบก้าวกระโดดหรือตัวเอกที่เก่งเทพจนไร้คู่ปรับตั้งแต่วันแรก เรื่องนี้อาจจะไม่ใช่คำตอบ... แต่ถ้าคุณคือ "สายดื่มด่ำ" ที่ชอบปล่อยใจไปกับบรรยากาศการเอาชีวิตรอดที่ค่อยเป็นค่อยไป ชอบเฝ้ามองพัฒนาการของตัวละครที่ต้องใช้ทั้งไหวพริบและหยาดเหงื่อเพื่อแลกกับความแข็งแกร่งในโลกที่พร้อมจะกลืนกินผู้ที่อ่อนแออยู่ตลอดเวลา นิยายเรื่องนี้คือคำตอบที่คุณตามหาครับ มาร่วมเอาใจช่วย "เจียงสือ" สาวน้อยโลกส่วนตัวสูงคนนี้ ให้ดิ้นรนจากจุดต่ำสุดสู่การสร้างพื้นที่ปลอดภัยในดินแดนร้างไปด้วยกัน รับรองว่าความละเมียดละไมของเนื้อเรื่องจะค่อยๆ ซึมลึกเข้าสู่หัวใจของทุกท่านแน่นอน ฝากเอ็นดูเจียงสือไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับ!
เริ่มต้นด้วยกล่องเครื่องมือสามใบในทุ่งน้ำแข็งนิรันดร์
นิยาย
เริ่มต้นด้วยกล่องเครื่องมือสามใบในทุ่งน้ำแข็งนิรันดร์ [เกมเอาชีวิตรอด] [เกมรุกรานโลก] [วันสิ้นโลกขั้วโลกเหนือ] [คลั่งสร้างฐาน] [สัตว์เลี้ยงสุดน่ารัก] [ตุนเสบียง] [ดันเจี้ยน] บทนำ เมื่อเวลานับถอยหลังสิ้นสุดลง ยุคแห่งน้ำแข็งนิรันดร์ก็เริ่มต้นขึ้น! มนุษยชาติถูกส่งไปยัง "ทุ่งน้ำแข็งไร้สิ้นสุด" โดยมีเพียงกองไฟที่ใกล้ดับเป็นของติดตัว เงื่อนไขเดียวในการนำเสบียงติดตัวมาคือ "สิ่งที่สวมใส่" และ "สิ่งที่ถืออยู่ในมือ" เท่านั้น! เหล่าเศรษฐีที่กักตุนอาหารไว้มากมายต้องหนาวตายในชุดนอนผ้าไหมราคาแพงอย่างน่าอนาถ แต่ไม่ใช่กับ เจียงหลี! ในขณะที่คนอื่นกักตุนอาหาร เธอกลับง่วนอยู่กับการซ่อมบ้านกันหนาว วินาทีที่ถูกเคลื่อนย้าย ร่างกายของเธอจึงเต็มไปด้วยอุปกรณ์ช่างครบมือ ทั้งเลื่อยไฟฟ้าและปืนยิงตะปู! ขณะที่คนอื่นใช้มือเปล่าหักกิ่งไม้ประทังไฟ เจียงหลีใช้เลื่อยไฟฟ้าโค่นต้นไม้จนฟืนกองเป็นภูเขา ขณะที่คนอื่นขดตัวสั่นในหลุมหิมะ เจียงหลีสร้างป้อมปราการบ้านไม้ที่อบอุ่นและปลอดภัย ขณะที่คนอื่นฆ่ากันเพื่ออาหาร เจียงหลีนั่งหน้าเตาผิง จิบซุปปลาหอมกรุ่นท่ามกลางการอารักขาของหมีสีน้ำตาลยักษ์ เจียงหลี: "เกมเอาชีวิตรอดงั้นเหรอ? นี่มันเกมจำลองการบริหารจัดการของฉันชัดๆ" จากกองไฟเล็กๆ สู่ป้อมปราการลอยฟ้าที่ไม่มีวันเยือกแข็ง "นี่ผู้ดูแลระบบ ถ้าเกมไม่จบเร็วๆ นี้ ฉันคงได้เป็นจักรพรรดินีเข้าจริงๆ แล้วนะ!"
เฉินเยี่ยกับระบบกักตุนแบบคริติคอล
นิยาย
เฉินเยี่ยกับระบบกักตุนแบบคริติคอล [เรื่องแนวตลกขำขัน + ยุคสมัย + ระบบ + ตัวเอกชาย + ทะลุมิติ + นิยายอ่านสบาย + มือใหม่] เกิดใหม่ในยุค 60-70 ที่ไม่มีทั้งอาหารจะกินและไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ โชคดีที่ฉันมีระบบคริติคอล ยินดีด้วยกับโฮสต์ที่สุ่มได้น่องไก่หนึ่งชิ้น ติดคริติคอลหนึ่งร้อยเท่า ได้รับรางวัลเป็นน่องไก่หนึ่งร้อยชิ้น โอ๊ย ในที่สุดก็มีของกินแล้ว... พอกินอิ่มหนำสำราญ ก็ถือโอกาสช่วยให้ประเทศชาติเจริญรุ่งเรืองไปด้วย ฉันนี่ลำบากเหลือเกิน…… เอ๊ะ?? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ฉันได้เป็นถึง [เจ้าหน้าที่พิเศษ] [ผู้รักชาติ] [เสาหลักของชาติ] [ความโชคดีของคนในชาติ] ตำแหน่งเยอะขนาดนี้ ฉันนี่สุดยอดไปเลย ฮ่าๆๆ
ปราบยุทธภพ ครองใต้หล้า เริ่มต้นด้วยการอัญเชิญขุนศึกผู้เลื่องชื่อ
นิยาย
ปราบยุทธภพ ครองใต้หล้า เริ่มต้นด้วยการอัญเชิญขุนศึกผู้เลื่องชื่อ นี่คือโลกที่กองกำลังศิลปะการต่อสู้ที่ไร้ระเบียบครอบงำ ขัดขวางปฏิบัติการทางทหาร ยึดครองดินแดน สถาปนาระบอบการปกครองอิสระ ควบคุมราชสำนักจากระยะไกล บงการอำนาจ และสร้างความเสียหายแก่รัฐบาล
ระบบห้ามเสียหน้า โดนเหยียดหรอ งั้นขอใช้ระบบเอาเงินตบหน้าเลยแล้วกัน
นิยาย
ระบบห้ามเสียหน้า โดนเหยียดหรอ งั้นขอใช้ระบบเอาเงินตบหน้าเลยแล้วกัน [มหาเศรษฐี + ตรุษจีน + เรื่องแนวสะใจ + ตบหน้า + ระบบ + ออลราวน์เดอร์ + สาวสวย + ชีวิตประจำวันอันอบอุ่น] “เสี่ยวหยวน ถ้าหาเงินไม่ได้ ก็ไม่ต้องกลับมาฉลองตรุษจีนให้เสียหน้าหรอกนะ!” เพียงเพราะข้อความถากถางจากป้าในกลุ่มครอบครัว เกาหย่วน ที่ทุ่มเทจนหมดตัวกลับได้รับ “ระบบรักษาหน้าขั้นสุด” มาครอบครอง! พร้อมเงินประเดิมสิบล้านหยวนที่โอนเข้าบัญชีทันทีเพื่อภารกิจเดียว: กลับบ้านไปฉลองปีใหม่อย่างผู้ชนะ! ใครว่าบ้านเขายากจน? ใครกล้าดูถูกพ่อแม่เขา? อวดรถคันเล็กงั้นเหรอ? เจอ Mercedes-Benz G-Class ราคา 2 ล้านหยวนหน่อยเป็นไง! อวดโบนัสหลักหมื่นเหรอ? เขาควักเงินสดเฉียดล้านให้พ่อแม่ใช้เล่นๆ! อวดทีวีเครื่องใหม่เหรอ? เขาเนรมิตคฤหาสน์หลังโตให้คนทั้งหมู่บ้านตะลึง! จากลูกหลานที่ถูกเมิน สู่มหาเศรษฐีออลราวน์เดอร์ที่จัดเต็มตั้งแต่นาฬิกาหรูยันพลุฉลองสิ้นปีที่จุดสนั่นฟ้าตงเป่ยน่านถึง 3 ชั่วโมง! แม้แต่สาวสวยที่เคยเมินใส่ ยังต้องรีบดาหน้ามาขอร่วมโต๊ะดูตัว ทว่าปัญหาใหญ่ของเขากลับไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นไก่ เป็ด และห่านที่พ่อแม่ขนให้มาเต็มรถ! “ระบบ... ขออีกสักร้อยล้านหน่อยเถอะ ผมจะไปซื้อวิลล่าหรูในเมืองเอาไว้เลี้ยงห่านพวกนี้!”
ฝ่าวิบัติวันสิ้นโลก ในขณะที่คนอื่นตุนเสบียง แต่ฉันตุนเกาะ
นิยาย
ฝ่าวิบัติวันสิ้นโลก ในขณะที่คนอื่นตุนเสบียง แต่ฉันตุนเกาะ [พื้นที่มิติจัดเก็บ + การ์ดเกมธีมน้ำท่วม + นางเอกสายดาร์กทำได้ทุกอย่างไร้ข้อผูกมัด + ไม่มีเลิฟไลน์] ในปีที่ 10 ของวันสิ้นโลก มวลน้ำมหาศาลได้กลืนกินแผ่นดินไปกว่า 90% ของทั้งดาวเคราะห์ มอนสเตอร์ปลาที่กลายพันธุ์ ฝนที่ตกหนักอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และการถูกตามล่าจากศัตรู... ไป๋ซิงอวิ๋น ฝ่าฟันความยากลำบากระดับนรกนี้มานานนับสิบปี และในวินาทีที่เธอกำลังจะชำระแค้นได้สำเร็จ เธอกลับต้องจบชีวิตลง! ทว่าสวรรค์ยังให้โอกาสเธอได้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้งก่อนที่หายนะจะเริ่มต้น! ถ้าเลือกเกิดใหม่ได้ แน่นอนว่าเธอต้อง... "เอาสร้อยคอห้วงมิติมาให้ฉัน!" "อะไรนะ? ส่งการ์ดทองคำของแกมา!" "ตึกนี้เป็นชื่อของแกเหรอ? ยกมันให้ฉันซะ!" "ไม่ว่าจะเป็นเครื่องบิน รถถัง หรือเรือบรรทุกสินค้า... ฉันจะเอามาให้หมด!" ในขณะที่ไป๋ซิงอวิ๋นเริ่มกวาดต้อนทุกอย่างที่ขวางหน้าอย่างบ้าคลั่ง แผ่นพับท่องเที่ยวฉบับหนึ่งก็ปลิวมาแปะที่หน้าของเธอ "หืม? เกาะท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดบนดาวภูเขา (Mountain Star) งั้นเหรอ!" ดวงตาของไป๋ซิงอวิ๋นพลันลุกวาวเป็นประกาย ในขณะที่คนอื่นมัวแต่กังวลเรื่องการตุนอาหารและน้ำ แต่ไป๋ซิงอวิ๋นคนนี้จะกวาดต้อนแม้กระทั่งผืนแผ่นดิน!
นี่มันเกมจริงๆ งั้นเหรอ
นิยาย
นี่มันเกมจริงๆ งั้นเหรอ? ฉันชื่อเซียวอวี๋เอ๋อร์ หลังจากวันที่ฉันกลายเป็นนักฆ่าระดับเอฟ ร่างกายของฉันก็ไม่ยอมทำตามคำสั่งอีกเลย ฉันเอาแต่ได้ยินเสียงประหลาดดังอยู่ข้างหู พูดคำที่ฉันไม่เข้าใจอย่าง 'การจัดตำแหน่ง' 'แทงข้างหลัง' และ 'จังหวะอมตะ' จากนั้น 'เขา' ก็ควบคุมฉัน และใช้นักฆ่าเลเวลหนึ่งสุดอ่อนแอ บุกเดี่ยวดันเจี้ยนระดับความยากห้าคน ได้รับการประเมินระดับเอสสามตัวด้วยการโจมตีต่อเนื่องเก้าสิบสามครั้ง แล้วเดินเข้าไปในดันเจี้ยนที่ยากกว่าเดิม ท่ามกลางสายตาของทุกคนที่มองมาเหมือนฉันเป็นสัตว์ประหลาด เพื่อนร่วมชั้นมองฉันอย่างไม่อยากจะเชื่อ แม้แต่คุณหนูบ้านรวยที่คอยจ้องเล่นงานฉันก็ยังเริ่มหลบหน้า แต่ฉันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ! ฉันเป็นแค่หุ่นเชิดที่ถูกชักใย! ดังนั้น—ถ้าในอนาคตฉันใช้วิธีนี้ไปลอบสังหารคนสำคัญ หรือขโมยอมยิ้มของเด็กที่ไหน โปรดจำไว้ว่า 'เขา' เป็นคนทำทั้งหมด! ฉันบริสุทธิ์นะ! ... ผมชื่อซูมู่ เพิ่งถูกเจ้านายสั่ง "พักงานรอเลิกจ้าง" และตอนนี้ก็อยู่ในสภาพปล่อยวางและยอมแพ้กับชีวิต ด้วยความเบื่อหน่าย ผมจึงคลิกเข้าไปในเกมที่ปรากฏขึ้นบนคอมพิวเตอร์อย่างลึกลับชื่อว่า "ทุกคนเปลี่ยนอาชีพ" ตัวละครที่ผมสร้างคือนักฆ่าสาวแสนสวยผมสีเงินตาสองสี แม้ว่าเธอจะอ่อนแอจนเอาชนะก๊อบลินไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่งานภาพนั้นงดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพยนตร์ ไหนๆ ก็แค่ฆ่าเวลาอยู่แล้ว ถือซะว่าเป็นงานอดิเรกก็แล้วกัน เดี๋ยวก่อน เกมนี้ให้ความรู้สึกสมจริงอย่างน่าประหลาด... มีพื้นที่ให้โชว์เทคนิคได้เยอะเลย โอ้? ทำการท้าทายตัวละครที่เลเวลสูงกว่าสำเร็จงั้นเหรอ? แถมยังได้ไอเทมระดับสีฟ้ามาด้วย? ยิ่งไปกว่านั้น ปฏิกิริยาตกใจของตัวละครระบบยังสมจริงสุดๆ ถึงบทสนทนาจะดูเบียวไปหน่อยก็เถอะ เอ๊ะ? ผมคิดมาตลอดว่านี่คือเกม จนกระทั่ง... ************************************************* ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามนะคะทุกคนนนน อ่านนิยายทั้งหมดของฉันได้ที่นี่ (≧◡≦) ♥♥
วุ่นรักกลางรั้วมหาลัยกับนายห้องเอ
นิยาย
วุ่นรักกลางรั้วมหาลัยกับนายห้องเอ [ชีวิตประจำวัน + นางเอกหลายคน + โรแมนติก + เริ่มต้นที่ห้องเอ] มนุษย์เงินเดือน คาเอเดฮาระ โทรุ ทะลุมิติมายังโลกของมหาวิทยาลัยจูคิว และกลายมาเป็นนักเรียนในห้องเอ คาเอเดฮาระ เท็ตสึ ผู้เปิดใช้งานระบบกิจวัตรประจำวัน เดิมทีต้องการใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายสบายๆ ติดอยู่ตรงที่เขามีนิสัยชอบหว่านเสน่ห์นี่สิ... แล้วเรื่องราวก็…… ************************************************* ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามนะคะทุกคนนนน อ่านนิยายทั้งหมดของฉันได้ที่นี่ (≧◡≦) ♥♥