นิยายแปลไทย

นิยาย

สามพิภพ ข้าได้ครอบครองต้นแบบจักรพรรดิแห่งวอร์แฮมเมอร์ นิยายเรื่องนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "องค์จักรพรรดิใช้ก้อนหินสยบหยดน้ำ", "แผ่นฟอยล์สองมิติเอ๋ย จงสำนึกผิดเสียเถอะ!", "ถ้อยแถลงสำคัญจากองค์จักรพรรดิ: การท่องอวกาศต้องไปให้ถึงจักรวาล" และ "ท่านนายกฯ ดูเหมือนว่าดาวซานถีจะไม่ใช่ดาวที่รุ่งเรืองที่สุดในกาแล็กซีหรอกนะ"   การทะลุมิติมายังต่างโลกพร้อมพลังจิตอันกล้าแกร่งควรจะเป็นเรื่องดี แต่ทว่า... อาจารย์ของผมคือเย่เหวินเจี๋ย? ขอบเขตแห่งวิทยาศาสตร์? อีทีโอ? แล้วไอ้พวกซานถีนี่มันตัวอะไรกัน?   ซูซิ่วจ้องมองโถส้วมพลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด   "จุดคบเพลิงแห่งดวงดาว! จุดประทีปนำทาง!" "มหาสงครามครูเสด! เริ่มได้!"  

นิยาย

เส้นทางรวยด้วยแชตต่างมิติ นักเดินทางจากภพเซียนและมาร: "ช่วยด้วย! การแลกเปลี่ยนครั้งล่าสุด ข้าเหมือนจะเผลอส่งนายน้อยเผ่ามารไปให้เจ้าเสียแล้ว!"   เจียงรั่วซู: "!!!"   เจียงรั่วซูหันขวับกลับไปมองคนข้างหลังอย่างเงียบงัน...   เห็นเพียงชายหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนั่งแทะเนื้อย่างเสียบไม้ไปพลาง อ่านหนังสือกฎหมายอาญาไปพลาง   แบบนี้ถือว่ามีความผิดทางอาญาหรือไม่นะ?  

นิยาย

ระบบสร้างสำนักคุ้มภัยขั้นเทพ ชีวิตประจำวันสุดฮาของสำนักคุ้มภัยแห่งหนึ่ง~ ซีซั่น 1 ของ "ซีรีส์เล่าเรื่องแบบไม่เน้นสาระ"! ไลท์โนเวลแนวกำลังภายในที่สนุกสุดเหวี่ยง! เจ้าของรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งสาขา "ไลท์โนเวลเรื่องนี้สุดยอดไปเลย" ประจำหมู่บ้านสกุลหวัง อำเภอชิงหยาง! สื่อสิ่งพิมพ์ทางการเพียงฉบับเดียวของต้าเยี่ยนโมบาย! สนับสนุนชื่อเรื่องโดยคณะกรรมการความน่ารักตะมุตะมิ! ส่วน OVA ชื่อเดียวกันที่ว่านั่น... ไม่มีอยู่จริงหรอกนะ!!!   ---    

นิยาย

ฟุตบอล ต้องเล่นแบบฉัน “ท่าที่นายใช้โยกฉันจนหัวทิ่มเมื่อวานชื่อท่าอะไร?” โมริชเอ่ยถาม “ท่าเมโบพาส” ลูหยางตอบ “มันถูกคิดค้นโดยผู้ชายที่ชื่อเมโบงั้นเหรอ?” โมริชถามต่อ “เปล่า มันคือท่าที่ผู้ชายชื่อ เมสซี ใช้โยกหลอก บัวเต็ง กองหลังระดับท็อปของโลกจนเสียหลักล้มลงต่างหาก” ลูหยางอธิบาย “ทำไมนายถึงไม่อยากสวมเสื้อหมายเลข 7 ที่เป็นดั่งสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศล่ะ?” โมริชตั้งคำถาม “เพราะเมื่อฉันก้าวออกจาก เรอัลมาดริด ฉันจะไม่มีวันได้พบเขาอีก! ถ้าฉันสวมเสื้อตัวนั้น ฉันกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นเพชฌฆาตเลือดเย็น!” ลูหยางตอบกลับ “ลู ลูกจักรยานอากาศจากนอกกรอบเขตโทษที่นายทำได้เมื่อวานมันน่าทึ่งนัก นายทำมันได้ยังไง?” โมริชถามด้วยความทึ่ง “ง่ายนิดเดียว อย่าเรียกฉันว่าลู เรียกฉันว่าอิบราฮิโมวิช!” ลูหยางประกาศกร้าว “แล้วนายเซฟลูกยิงถึงห้าครั้งในเกมเดียวได้ยังไงกัน…” โมริชถามค้างไว้  

นิยาย

คนอื่นบำเพ็ญเซียน ส่วนข้าปลูกผัก ลู่เสวียนตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองกลายเป็น  "นักปลูกพืชวิญญาณ" ธรรมดาๆ ในตลาดผู้บำเพ็ญอิสระที่วุ่นวาย  เขาต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากคอยดูแลทุ่งนาวิญญาณเพียงไม่กี่ไร่ เพื่อเอาชีวิตรอดในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก  แต่แล้วเขาก็พบความลับอันน่าตกใจว่า  ทุกครั้งที่พืชวิญญาณเติบโตเต็มที่และเขาเก็บเกี่ยวได้  เขาจะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มขึ้นมาเสมอ!  เก็บเกี่ยว "หญ้ากระบี่" หนึ่งต้น ได้รับ "เม็ดกระบี่" หนึ่งเม็ด  เก็บเกี่ยว "เถาแมลงลึกลับ" หนึ่งเถา ได้รับ "ทรายดาวซ่อน" หนึ่งส่วน  เก็บเกี่ยว "ดอกไม้พุเหลือง" หนึ่งดอก ได้รับ "สูตรปรุงยาโอสถเพลิงมอด" หนึ่งชุด...  นับตั้งแต่นั้นมา เขาจึงตัดสินใจเฝ้าทุ่งนาวิญญาณของตัวเองอย่างสงบเสงี่ยม  นั่งมองโลกภายนอกที่กำลังเกิดพายุแห่งความเปลี่ยนแปลงอย่างใจเย็น  "จะประลองจะสู้กันไปทำไม จะไปสำรวจดินแดนลับหรือหาของวิเศษที่ไหน...  ทั้งหมดนั่นไม่เกี่ยวกับข้าเลยสักนิด! ข้าแค่อยากจะปลูกผักเงียบๆ เท่านั้นเอง" ༺༻ ฟรี 50 ตอน ༺༻ สามารถติดตามนิยายทั้งหมดได้ที่นี่ ผู้แปล: 𝔐𝔢𝔱𝔥𝔞🌹 ༺༻ นิยายประเภทอื่นๆ นิยายทั้งหมด นิยายจบแล้ว นิยายอีโรติก นิยาย 500+ ༺༻

นิยาย

มหาเศรษฐียุคสิ้นโลกเกิดใหม่ในยุคข้าวยากหมากแพง "ฉัน... ฉันขี้เกียจจะเถียงกับเธอแล้ว! เธอมีสิทธิ์อะไรมาตัดสินว่าผิดกฎหมายหรือเปล่า วันนี้ฉันอยู่ติดบ้านทั้งวันไม่ได้ออกไปไหนทั้งนั้นแหละ! หลีกไป ถอยไปให้หมดเลยนะ! ฉันเป็นคนท้องคนไส้ ถ้าเดินมาชนฉันล่ะก็ พวกแกไม่มีปัญญาจ่ายค่าทำขวัญหรอก!" ท่ามกลางสายตาเคลือบแคลงและเหยียดหยามของชาวบ้าน อู๋หลานฮวาก็รีบจ้ำอ้าวกลับบ้านไปอย่างรวดเร็ว เซียวเซียวมองดูผู้คนจนพอใจแล้วและไม่มีอารมณ์จะสนใจอะไรอีก ประกอบกับความรู้สึกของเจ้าของร่างเดิมยังคงไม่คงที่และพร้อมจะปะทุขึ้นมาได้ทุกเมื่อ เธอจึงคิดว่ารีบกลับบ้านไปก่อนน่าจะดีกว่า 📖🔴🍀นิยายน่าอ่านของเรา🍀🔴📖 เนื่องจากตอนสั้น ทางผู้แปลได้ทำการรวม 2บท ใน1ตอนนะคะ

นิยาย

ยอดอัจฉริยะทะลวงฟ้า ไร้พ่ายเหนือปฐพี หากยามเริ่มต้น เซียวหยานไม่เคยสูญเสียพลังยุทธ์ไปเลยแม้แต่น้อยล่ะ? หากเย่าเหลาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส กลับต้องดับสูญไปในแหวนวิญญาณเสียก่อนล่ะ? หากโชคชะตาเล่นตลก นำพาให้เซียวหยานเข้าสู่ตำหนักเจตภูตล่ะ? หากปีกผีเสื้อขยับเพียงนิดจนวิถีแห่งชะตาผันผวน กงล้อแห่งโชคชะตาจะขับเคลื่อนไปในทิศทางใด? "นั่นใคร!" "เซียวหยาน แห่งตำหนักเจตภูต!"  

นิยาย

ใช้ชีวิตในทวีปโต้วหลัว เขียนไดอารี่ ก็กลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์หอก สุดยอดไปเลย! เมื่อโมแร็กซ์ข้ามมิติมายังทวีปโต้วหลัว พร้อมกับได้รับตัวช่วยโกงอย่างความสามารถในการเขียนอนุทินและชุดของขวัญสุดพิเศษ ซึ่งนั่นก็คือแม่แบบมหาหอกแห่งโต้วหลัวที่เปิดโอกาสให้เขาออกแบบคุณสมบัติและพลังของตนเองได้ตามใจชอบ หลังจากวางรากฐานพลังเสร็จสิ้น โมแร็กซ์ก็ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ว่าจะต้องสยบแดนเทพลงให้ได้ เขาข้ามไปยังทวีปสุริยันจันทราพลางเขียนอนุทินไปพลาง โดยตั้งใจว่าจะซุ่มพัฒนาพลังอย่างสงบเพื่อรอเวลาพลิกฟ้าคว่ำดินแดนเทพและรวมทวีปโต้วหลัวให้เป็นหนึ่งเดียว ทว่าในขณะที่เขากำลังเขียนบันทึกอยู่นั้น โมแร็กซ์ก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง เหตุใดเหล่าตัวละครหญิงจากยุคที่สองและยุคที่สามถึงได้พากันดั้นด้นมาตามหาเขาด้วยตัวเองเช่นนี้ ไม่เว้นแม้แต่เจ้าแห่งแดนเหนือกาลอันหนาวเหน็บ...  

นิยาย

เกมสยองขวัญ นี่ฉันทะลุมิติมาอยู่ในโลกเทพนิยายงั้นเหรอ สืออวี่ ผู้ป่วยจิตเวช ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในเกมสยองขวัญที่มีชื่อว่า "หนูน้อยหมวกแดง" กลุ่มควันสีดำทะมึนพวยพุ่งออกมาจากศีรษะของผู้เป็นแม่ ส่วนขนมเค้กที่จะนำไปมอบให้คุณยายก็มีเศษเนื้อบดสีชมพูปะปนอยู่... สถานการณ์ภายในเกมถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลกแบบเรียลไทม์ และผู้คนต่างก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า: ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่นกำลังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวต่อความวิปริตผิดเพี้ยน ร่างเล็กบอบบางร่างหนึ่งกลับเริ่มเปิดฉากการสังหารหมู่ในแบบฉบับของตัวเองเสียแล้ว... เกมที่ 1: หนูน้อยหมวกแดง เกมที่ 2: ซินเดอเรลล่า เกมที่ 3: สาวน้อยนิ้วหัวแม่มือ เกมที่ 4: ชุดใหม่ของพระราชา เกมที่ 5: ...  

นิยาย

เทพแห่งความมั่งคั่ง พลิกคริติคอลหมื่นเท่า หลินปินเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "เยี่ยนจื่อ ทำไมเธอไม่ไปดูแลลูกค้าล่ะ?"   อู๋เยี่ยนยิ้มอย่างเก้อเขิน แต่ก็ยังหน้าหนายืนอยู่ตรงนั้น "พี่ปินคะ ช่วงนี้มันเป็นช่วงโลว์ซีซั่น โชว์รูมของเราไม่ได้มีลูกค้าเยอะขนาดนั้นหรอกค่ะ"   หลินปินมองเธอด้วยความสนใจ เมื่อวานตอนที่เขาเพิ่งลาออก เขาขอให้เธอไปช่วยซื้อบุหรี่ให้สักซอง แต่เธอกลับปฏิเสธโดยอ้างว่าติดลูกค้าอยู่   เขาไม่คิดเลยว่าตอนนี้เธอจะกล้าเข้ามาตีสนิทเขาอย่างหน้าไม่อายแบบนี้   ทว่า ในเมื่อมีคนเสนอตัวมาให้เขากอบโกยผลประโยชน์ถึงที่ มีหรือที่หลินปินจะปฏิเสธ