บทที่ 9 《พลังรัศมีมังกรล่อฮั่น》และ《พลังจักรพรรดิเจียงหลี่》

###

"ท่านจาง เราหยุดเรื่องนี้กันดีไหม?" หยวนอู่สิงหดคอถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

"เจ้ากลัวหรือ?"

"ใครจะไปกลัวพวกสัตว์เดรัจฉานตระกูลเจียง ข้าแค่คิดถึงซากกระดูกเหล่านั้นก็เดือดพล่านไปทั้งอกแล้ว" หยวนอู่สิงพูดพลางบีบคอจนเส้นเลือดปูด แต่แล้วก็ค่อย ๆ แผ่วลง

"แต่ถ้าเรื่องนี้กระทบศรัทธาที่มีต่อจักรพรรดิแห่งมนุษย์ แล้วส่งผลต่อการต่อกรกับอสูรปีศาจจากต่างแดน เราก็จะกลายเป็นคนบาปแห่งประวัติศาสตร์เลยนะ"

แม้การเสียชีวิตของทารกนับร้อยจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่การที่จักรพรรดิแห่งมนุษย์เป็นแนวหน้าในการปกป้องเก้าแดน นั่นยิ่งใหญ่ยิ่งกว่า หากต้องเลือก หยวนอู่สิงอาจเลือกอย่างหลังก็เป็นได้

เจียงหลี่หัวเราะเบา ๆ "คิดมากไปแล้ว อาจารย์ใหญ่ของข้าเคยกล่าวไว้ว่า จักรพรรดิแห่งมนุษย์ในยุคนี้พรสวรรค์โดดเด่นเหนือกว่าทุกยุค แม้ไม่มีพลังศรัทธาคอยเสริม ก็มิได้กระทบอะไร"

หยวนอู่สิงได้ฟังเช่นนั้นก็เบาใจลงทันที

สิ่งที่เจียงหลี่ไม่ได้บอกคือ ทุกครั้งที่เขาฝ่าด่านอัสนี จะมีพลังแปลกประหลาดเสริมให้เขาแข็งแกร่งขึ้น หลังผ่านด่านครั้งที่สี่ พลังศรัทธาก็ไร้ประโยชน์สำหรับเขาอีกต่อไป หนึ่งร้อยหกสิบปีก่อน เขาหล่อหลอมหม้อสัมฤทธิ์ขึ้นใบหนึ่ง วางไว้ในตำหนักจักรพรรดิแห่งมนุษย์ พลังศรัทธาทั้งหมดจากเก้าแดนจึงไม่ไหลเข้าสู่เขา แต่ถูกเก็บสะสมไว้ให้จักรพรรดิองค์ถัดไป

...

"ระบบ"

ยามค่ำสงบ เจียงหลี่เรียกหน้าต่างระบบออกมา

【ขอแสดงความยินดี ท่านผ่านการฝึกอันทรหดและต่อสู้อย่างยากลำบาก เอาชนะเจียงอี้ซิงได้ ต้องการรับรางวัลหรือไม่?】

มุมปากเจียงหลี่กระตุก เขาอยากถามเหลือเกินว่า "การฝึกอันทรหดกับการต่อสู้อย่างยากลำบาก" ที่ว่าคือช่วงไหนกัน?

แต่เขาก็อดกลั้นอารมณ์ประชดประชันไว้ แล้วตอบว่า "รับรางวัล"

พลันนั้น พลังบริสุทธิ์สายหนึ่งตกลงจากความว่างเปล่า หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเจียงหลี่

"พลังนี่มัน..." เจียงหลี่ทำหน้าแปลกใจ "...น้อยกว่าที่ข้าฝึกหายใจแค่ครั้งเดียวเสียอีก อ้อ ของระดับฝึกปราณสินะ งั้นไม่เป็นไร"

หากย้อนกลับไปตอนสร้างรากฐาน หากเขาได้พลังนี้ตอนนั้น ก็คงทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานขั้นสมบูรณ์แบบได้ทันที ซึ่งเป็นระดับที่มีแค่ศิษย์หลักของสำนักใหญ่เท่านั้นที่ทำได้ และมีพื้นฐานแน่นหนายิ่งกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปหลายขั้น

"ของดีนะ" เจียงหลี่ชม แต่ก็ขับพลังนั้นออกจากร่างทันที

ล้อเล่น ใครจะไปกล้ากลืนพลังที่ไม่รู้ที่มาเข้าร่างกัน

จากนั้น ก็มีม้วนคัมภีร์ไม้ไผ่ผูกด้วยเชือกแดงตกลงมาจากฟากฟ้า ชื่อว่า《พลังรัศมีมังกรล่อฮั่น》 เป็นเคล็ดฝึกกาย

ในคัมภีร์ระบุว่า เมื่อฝึกถึงขั้น จะเปลี่ยนแปลงเลือดในกายของผู้ฝึก เมื่อเกิดอารมณ์รุนแรงจะสามารถปลดปล่อยพลังมหาศาล ระดับการฝึกวัดจากพลังของสัตว์ เช่น พลังวัวหนึ่งตัว พลังเสือหนึ่งตัว พลังช้าง พลังอสรพิษ พลังมังกร เป็นต้น ระดับเล็กคือมีพลังเท่าเสือ ระดับกลางคือพลังมังกร ระดับสูงสุดคือรวมพลังมังกรและเสือเป็นหนึ่งเดียว หากโกรธถึงขีดสุดสามารถต่อกรกับมังกรแท้ได้

เจียงหลี่อ่านจบในสองนาที ใช้เวลาสามนาทีคำนวณคร่าว ๆ แล้วสรุปได้ว่า: เสียเวลาไปห้านาทีเปล่า

เคล็ดวิชานี้แม้จะแข็งแกร่งยิ่ง แม้แต่ผู้ฝึกระดับเปลี่ยนจิตก็ยังอยากได้

แต่กับเจียงหลี่นั้นไร้ประโยชน์สิ้นดี

ในตอนนี้ ราชามังกรแห่งทั้งสี่ทะเลต่างพากันนิยมฝึกเคล็ดวิชาที่ชื่อว่า《พลังจักรพรรดิเจียงหลี่》 ซึ่งว่ากันว่าแต่งโดยราชามังกรเอง ฝึกถึงระดับสูงสุดจะสามารถต่อสู้กับมือเดียวของจักรพรรดิเจียงหลี่ได้

แต่จากผลลัพธ์ที่เห็น เจียงหลี่ยังไม่เคยเจอมังกรตนไหนสู้กับมือเขาได้เลย แม้แต่ข้างเดียว

ส่วนของอย่างอื่น เช่น ยาเม็ดที่มีกลิ่นเมฆแห่งปราณ กระบี่วิญญาณระดับกลาง เจียงหลี่ก็ไม่แม้แต่จะสนใจ

เขาแยกพื้นที่ในแหวนเก็บของไว้ให้ระบบโดยเฉพาะ นำเอาพวกยาวิเศษ กระบี่วิญญาณ และเคล็ดฝึกกายทั้งหมดกองรวมกัน ติดป้ายชื่อว่า:

“ของไร้ประโยชน์จากระบบพลิกชะตา หมายเลข 2”

ของจากชุดของขวัญเริ่มต้นก่อนหน้านั้นคือ หมายเลข 1

【ปล่อยภารกิจใหม่: หลังจากเจ้าร่วมสำนักฮว่าอวิ๋น(แปรเมฆ)แล้ว หลานชายของผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักฮว่าอวิ๋นชื่ออวิ๋นปัว เห็นว่า รากวิญญาณธาตุทั้งห้าของเจ้าทำให้ค่าเฉลี่ยรากวิญญาณของสำนักลดต่ำลง เขาจึงหาเรื่องเจ้าอยู่เสมอ จงเอาชนะเขาด้วยพลังอย่างท่วมท้น】

【ภารกิจนี้สามารถเลือกละทิ้งได้】

【รางวัลภารกิจนี้: โอกาสทะลวงเข้าใจสัจธรรมหนึ่งครั้ง, เศษแผนที่ลึกลับหนึ่งชิ้น, อาวุธวิญญาณชั้นสูงหนึ่งชิ้น (สามารถพัฒนาได้)】

คราวนี้เจียงหลี่นึกออกทันทีว่าอวิ๋นปัวคือใคร

สำนักฮว่าอวิ๋นเป็นสำนักเล็ก ๆ ใกล้เมืองชิง มีผู้นำระดับปลายแก่นทองคำ 1 คน และผู้อาวุโสระดับแก่นทองคำอีก 5 คน สมัยนั้นเจียงหลี่ปิดบังรากวิญญาณสวรรค์ของตน ภายนอกแสดงเพียงรากวิญญาณธาตุทั้งห้าที่แย่ที่สุด จึงไม่มีสำนักใดรับเข้า เขาใช้วิธีสังเกตรายการซื้อของของศิษย์สำนักฮว่าอวิ๋นที่ลงเขามาคาดการณ์ว่าสำนักขาดเงินทุน แล้วหาโอกาสสนทนากับผู้นำสำนัก เสนอแนวทางฟื้นเศรษฐกิจของท้องถิ่น ผู้นำถึงกับมองว่าเขาเป็นอัจฉริยะ ท่ามกลางเสียงคัดค้านก็แต่งตั้งให้เจียงหลี่ดูแลการเงิน โดยตนคอยควบคุมกำกับ

เจียงหลี่ไม่ทำให้ผิดหวัง พลิกฟื้นฐานะของสำนักฮว่าอวิ๋น ซื้อกิจการสำนักเล็กอื่น ๆ อีกหลายแห่ง สุดท้ายก็ได้รับคัมภีร์ลับของสำนักและคำชี้แนะจากผู้อาวุโสใหญ่ ก่อนจะออกท่องแดนต้าจโจวอีกครั้ง

ในช่วงนั้นอวิ๋นปัวมั่วสุมผู้คนกลั่นแกล้งศิษย์ใหม่ เจียงหลี่ปรึกษากับผู้อาวุโสใหญ่ให้แกล้งทำเป็นตาย บรรดาผู้ติดตามของอวิ๋นปัวจึงแยกย้ายไปหมด เมื่ออวิ๋นปัวได้เรียนรู้ถึงความเหี้ยมของโลกมนุษย์ จึงเริ่มเปลี่ยนใจ ตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝน

"ตอนข้ากลับไปสำนักฮว่าอวิ๋นเมื่อสามร้อยปีก่อน อวิ๋นปัวก็บรรลุระดับทารกวิญญาณแล้ว ไหนจะเม็ดยืดอายุที่ข้าให้ไปอีก ใช้ชีวิตมาจนถึงตอนนี้ก็ไม่แปลก"

เจียงหลี่ตัดสินใจยังไม่ละทิ้งภารกิจนี้

เศษแผนที่ลึกลับนั้นดึงดูดเขาอยู่ไม่น้อย

【ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: ร้านค้า】

เจียงหลี่ดีใจสักที มีฟังก์ชันที่น่าสนใจบ้าง เขาเปิดร้านค้าออกมา หน้าตาเหมือนหน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏขึ้นในใจ สินค้าถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบและมากมาย

เพียงจดจ่อความคิดไปยังสินค้าใด หน้าจอก็จะแสดงรายละเอียดทันที

แต่ไม่นานเจียงหลี่ก็เริ่มผิดหวัง เพราะสินค้าที่ปรากฏในร้านค้านั้น ล้วนแต่เป็นของที่มีอยู่แล้วในโลกแห่งนี้ ไม่มีทั้งมือถือ คอมพิวเตอร์ ระเบิดนิวเคลียร์ ดาวเทียม หรือสินค้าพิเศษจากโลกเซียนเลยสักอย่าง

มือถือเขาไม่สนหรอก แต่แค่อยากรู้ว่าร่างกายต้านนิวเคลียร์จะรู้สึกยังไงเท่านั้นเอง

"ระบบ ไม่มีของจากโลกอื่นบ้างเหรอ?"

【โปรดเดินทางไปยังโลกอื่นก่อน】

เจียงหลี่แสยะปาก อีกหนึ่งฟังก์ชันไร้ประโยชน์ ถ้าข้าไปโลกอื่นได้ ข้าจะใช้เจ้าทำไม?

"ระบบ เรียงสินค้าตามจำนวนแต้มที่ใช้มากไปน้อย"

หน้าจอร้านค้าเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว รายการสินค้าที่ใช้แต้มมากสุดคือคัมภีร์ของตำหนักจักรพรรดิแห่งมนุษย์ รองลงมาคือสมบัติศักดิ์สิทธิ์ของสำนักเต๋าอย่างตราสวรรค์หยินหยาง จากนั้นก็เป็นสมบัติลับของสำนักอื่น ๆ และราชวงศ์ต่าง ๆ เช่น หุ่นเชิดระดับฝ่าเคราะห์ สมุดบันทึกของเซียน ฯลฯ

ของเหล่านี้ดีจริง แต่เจียงหลี่เคยใช้แล้ว หรือก็ไม่ต้องใช้เลย

เช่นตราสวรรค์หยินหยางนั้น สำนักเต๋าเคยให้เขายืมใช้ในการต่อสู้กับอสูรปีศาจ เขาลองใช้อยู่ไม่กี่ครั้งแล้วก็พบว่าอาวุธของตัวเองยังคล่องมือกว่า จึงคืนไป หุ่นเชิดระดับฝ่าเคราะห์ก็ยิ่งไม่จำเป็น เขาผู้เป็นถึงระดับมหายาน จะเอาหุ่นระดับฝ่าเคราะห์มาทำอะไร? ส่วนบันทึกของเซียน เขาก็เคยแลกมาอ่านแล้ว โดยใช้ประสบการณ์ฝึกฝนของตนเป็นข้อแลกเปลี่ยน

ที่สำคัญที่สุด เจียงหลี่สงสัยว่า ของพวกนี้ไม่ได้สร้างขึ้นโดยระบบ แต่น่าจะ "ขโมย" มาจากสำนักต่าง ๆ ด้วยซ้ำ