บทที่ 43 หนึ่งหมื่นปี

ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว สมุนไพรวิญญาณในเตาหลอมกลับหลอมละลายกลายเป็นของเหลว แทนที่จะกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างที่เขาจินตนาการไว้

"เป็นไปได้อย่างไร?" ผู้อาวุโสชิงรู้สึกว่าวันนี้เขาเจอเรื่องน่าตกใจมากกว่าที่เจอมาทั้งปีเสียอีก

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ท่านเองก็สามารถทำให้เตาหลอมยากลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายท่านได้เช่นกัน"

ฉินหมิงไม่ได้พูดอะไรมาก แต่ใครจะรู้บ้างว่าในชาติก่อนเขาต้องทนทุกข์ทรมานเพียงใดกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้

อาจกล่าวได้ว่าในชาติก่อน เขาแทบจะกินนอนอยู่ในห้องปรุงยา ใช้เวลาทั้งหมดนอนกอดเตาหลอมยา

เขาคุ้นเคยกับทุกซอกทุกมุมของเตาหลอมยาอย่างถ่องแท้ เขาขลุกอยู่กับการปรุงยามานานถึงหนึ่งหมื่นปีเต็ม

ตลอดหนึ่งหมื่นปี เตาหลอมยากลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา และสมุนไพรวิญญาณกลายเป็นสิ่งเดียวในชีวิตของเขา

ในท้ายที่สุด เขาก็ทลายคอขวด ก้าวกระโดดอย่างยิ่งใหญ่ จนกลายเป็น จักรพรรดิโอสถ ผู้เลื่องชื่อระบือไกลไปทั่วหล้า

เขาไม่ได้มีพรสวรรค์โดดเด่นอะไร เขาถึงขนาดยังไม่ยอมปลุก พลังสายเลือด จนกว่าจะหลอมรวมกับเตาหลอมยาและสมุนไพรวิญญาณได้เป็นหนึ่งเดียว

เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้ พรสวรรค์ทั้งหมดก็ดูจืดจางไปถนัดตา

ข้าคือโอสถ และโอสถก็คือข้า

"ควบแน่น!" เปลวเพลิงในเตาหลอมยามอดลงอย่างรวดเร็ว และเม็ดยาก็เริ่มก่อตัวขึ้น

"เปิดเตาได้!" ฉินหมิงกล่าวเสียงเรียบ

นี่เป็นสิ่งที่เหมือนกับประสบการณ์การปรุงยาตลอดหนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมาของเขาไม่มีผิดเพี้ยน ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นให้ดู

"ดะ... ได้" ผู้อาวุโสชิงที่ยังคงตกตะลึง ได้สติทันทีเมื่อได้ยินคำสั่ง และรีบเปิดฝาเตาหลอมยาออก

"หนึ่ง สอง สาม... เก้า"

"หนึ่ง สอง สาม... สิบเก้า ยี่สิบ"

"คุณพระช่วย! ยี่สิบเม็ดเต็ม ทั้งหมดล้วนเป็นระดับสมบูรณ์แบบ"

ผู้อาวุโสชิงมองฉินหมิงด้วยความตกตะลึงแล้วเอ่ยถาม:

"คุณชายฉิน... ท่านทำได้อย่างไรขอรับ? ไหนว่าสมุนไพรชุดหนึ่งปรุงยาได้มากสุดแค่สิบเม็ดไม่ใช่หรือ?"

นี่เป็นข้อเท็จจริงที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วกัน แล้วท่านทำลายสามัญสำนึกนี้ลงได้อย่างไร?

เป็นที่รู้กันดีว่า สมุนไพรวิญญาณหนึ่งชุด สามารถปรุงยาเพิ่มพลังยุทธ์ออกมาได้มากที่สุดเพียงสิบเม็ดเท่านั้น

"เพราะความเร็ว!" ฉินหมิงตอบด้วยความมั่นใจ

"เร็ว?"

"ใช่ เร็ว" ฉินหมิงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า:

"ท่านรู้หรือไม่ว่า ไม่ว่าท่านจะหลอมละลายสมุนไพรหรือกำจัดสิ่งเจือปน ทุกขั้นตอนเหล่านี้ล้วนเป็นการสูญเสียสรรพคุณทางยาของสมุนไพรไปทั้งสิ้น"

"มีเพียงการลงมือที่รวดเร็วพอเท่านั้น จึงจะรักษาคุณสมบัติของสมุนไพรไว้ได้ และปรุงยาออกมาได้จำนวนมากที่สุด"

"เร็วหรือ?" ผู้อาวุโสชิงครุ่นคิด "แล้วทำอย่างไรถึงจะไปถึงระดับเดียวกับท่านได้ขอรับ?"

"ระดับเดียวกับข้างั้นรึ?" เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินหมิงก็หัวเราะ "ไม่ยากหรอก แค่ท่านปรุงยาแบบนี้ให้ได้สักหมื่นปี ท่านก็ไปถึงระดับเดียวกับข้าได้"

น่าเสียดายที่ พลังสายเลือด ระดับเทพในวิถีแห่งการปรุงยามีเพียงหนึ่งเดียว ต่อให้ท่านก้าวสู่ระดับ เทพโอสถ ได้ ท่านก็ไม่มีทางครอบครอง กายเทพโอสถ ได้อยู่ดี

"หมื่นปี? กายเทพโอสถ?" ผู้อาวุโสชิงไม่เข้าใจว่าฉินหมิงกำลังพูดถึงอะไร

ฉินหมิงส่ายหน้าเรียกสติกลับมา:

"เอาล่ะ มาคุยกันว่าท่านจะก้าวสู่ระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้อย่างไรดีกว่า"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสชิงก็ยืดตัวตรงทันที ตอนนี้เขามีความศรัทธาในตัวฉินหมิงอย่างเปี่ยมล้น คนที่สามารถปรุงยาได้ระดับนี้ ต่อให้ไม่ใช่ เทพโอสถ อย่างน้อยก็ต้องอยู่ระดับ จักรพรรดิโอสถ

การได้รับคำชี้แนะจากคนระดับนี้ ถือเป็นวาสนาที่เขาสั่งสมมาแต่ชาติปางก่อนจริงๆ

"สาเหตุที่ท่านไม่สามารถก้าวสู่ระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้ ก็เพราะรากฐานของท่านยังไม่มั่นคงพอ ดังนั้น สิ่งที่ท่านต้องทำตอนนี้คือการเสริมสร้างรากฐานให้แน่นหนา"

"เมื่อใดที่ท่านสามารถปรุงยาทุกชนิดที่ต่ำกว่าระดับหกให้ออกมาเป็นระดับสมบูรณ์แบบได้ทั้งหมด เมื่อนั้นท่านก็จะก้าวสู่ระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้อย่างไม่มีอุปสรรคใดๆ"

"อ้อ แล้วก็มีอีกเรื่องที่สำคัญมาก เวลาปรุงยา ห้ามใช้ พลังสายเลือด ช่วยเด็ดขาด"

ฉินหมิงกล่าวอย่างใจเย็น

"ขอรับ!" ผู้อาวุโสชิงพยักหน้า "หากได้รับคำชี้แนะจากท่านขนาดนี้แล้วข้ายังไปไม่ถึงระดับ จักรพรรดิโอสถ อีก ข้าก็สมควรตายแล้ว"