บทที่ 42 ฉินหมิงปรุงยา

"ท่านรู้หรือไม่ว่า พลังสายเลือด แบ่งออกเป็นระดับเหลือง, ระดับดำ, ระดับปฐพี และระดับสวรรค์?"

"เราไม่ต้องพูดถึง พลังสายเลือด ระดับเหลืองและระดับดำหรอก เพราะผู้ที่ปลุกพลังระดับนี้ได้ ล้วนเป็นพวกไร้พรสวรรค์ด้านการปรุงยาทั้งสิ้น"

"มาพูดถึงระดับปฐพีและระดับสวรรค์กันดีกว่า"

"จากการศึกษาของข้า ผู้ที่ปลุก พลังสายเลือด ระดับปฐพีได้ โดยทั่วไปจะไปได้ไกลสุดเพียงระดับ ราชาโอสถ เท่านั้น หากจะก้าวไปถึงระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้ ต้องอาศัยโชคช่วยอย่างมหาศาล หรืออาจแค่ฟลุ๊คปรุงยาระดับเจ็ดสำเร็จได้สักครั้ง"

"ส่วน พลังสายเลือด ระดับสวรรค์ จะพาไปได้ไกลสุดแค่ระดับ นักบุญโอสถ เท่านั้น คนทั่วไปที่อาศัย พลังสายเลือด ระดับสวรรค์อย่างเก่งก็ฝึกฝนไปได้แค่ระดับ วีรชนโอสถ ส่วนระดับ จักรพรรดิโอสถ นั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย"

"ต่อให้โชคดีได้เป็น จักรพรรดิโอสถ ก็คงปรุงยาระดับเก้าออกมาได้แค่หนึ่งหรือสองเม็ดเท่านั้น"

ฉินหมิงยิ้มแล้วกล่าวต่อ:

"แน่นอน ที่ข้าพูดไปนั้นคือกรณีที่ไม่มี 'เตาหลอมยาเทวะ' หากมี 'เตาหลอมยาเทวะ' ช่วย ก็จะเพิ่มโอกาสความสำเร็จในการเลื่อนระดับได้"

"ส่วนระดับ เทพโอสถ นั้น จำเป็นต้องมีทั้ง พลังสายเลือด ระดับสวรรค์, เตาหลอมยาเทวะที่เป็นศาสตราวุธเทพ และโชควาสนาอันมหาศาล จึงจะก้าวข้ามไปสู่ระดับ เทพโอสถ ได้"

"ตลอดหน้าประวัติศาสตร์ มี เทพโอสถ ถือกำเนิดขึ้นเพียงคนเดียว ท่านคงจินตนาการได้ว่ามันยากเย็นเพียงใด"

เมื่อได้ฟังคำอธิบายที่มีเหตุผลของฉินหมิง ผู้อาวุโสชิงก็จำต้องยอมรับว่าฉินหมิงพูดถูก

"เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องนั้น แล้วมาคุยกันว่าท่านจะก้าวข้ามไปสู่ระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้อย่างไรดีกว่า"

เมื่อได้ยินคำว่า "จักรพรรดิโอสถ" ผู้อาวุโสชิงก็หูผึ่งทันที นี่คือปัญหาที่ค้างคาใจเขามานานแสนนาน

เขาเคยไปขอคำชี้แนะจาก จักรพรรดิโอสถ หลายท่าน แต่ทุกคนต่างก็บอกเพียงว่าเขาไร้พรสวรรค์ และไม่ได้ให้ทางออกใดๆ แก่เขาเลย

จนในที่สุด เขาก็เริ่มปักใจเชื่อว่าที่ไม่สามารถเลื่อนระดับเป็น จักรพรรดิโอสถ ได้ เป็นเพราะตนเองไร้พรสวรรค์จริงๆ

ฉินหมิงไม่ปล่อยให้รอเก้อ เขากล่าวต่อว่า:

"สาเหตุที่ท่านไม่อาจก้าวสู่ระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้ ก็เพราะ พลังสายเลือด ของท่านอยู่เพียงระดับปฐพี ซึ่งมันไม่เพียงพอที่จะพาท่านไปถึงระดับ จักรพรรดิโอสถ ได้จริงๆ"

"แต่สาเหตุที่สำคัญที่สุดคือ รากฐานของท่านยังไม่มั่นคงพอ"

"รากฐานไม่มั่นคงพองั้นรึ?" ผู้อาวุโสชิงส่ายหน้า "เป็นไปไม่ได้ ข้าสามารถปรุงยาระดับหนึ่งและสองให้ออกมาเป็นระดับสูงได้สบายๆ"

"บางครั้งข้ายังปรุงได้ถึงระดับสมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ และข้ายังสามารถปรุงยาระดับสามให้เป็นระดับสูงได้อีกด้วย"

"แม้แต่ยาระดับหก ข้าก็ยังปรุงได้ถึงระดับกลาง รากฐานของข้ามั่นคงมากนะ"

โดยทั่วไปแล้ว ต้องมีระดับทักษะการปรุงยาสูงกว่าระดับของยาที่จะปรุงหนึ่งขั้น จึงจะถือว่ามีความสามารถในการปรุงยานั้นๆ ได้ถึงระดับกลาง

ดังนั้น การที่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ ราชาโอสถ สามารถปรุงยาระดับหกให้ออกมาเป็นระดับกลางได้ ก็ย่อมแสดงว่ามีรากฐานที่มั่นคงมาก

"มั่นคงจริงรึ?" ฉินหมิงยิ้มแล้วกล่าวว่า "เอาเตาหลอมยาของท่านออกมา ข้าจะปรุงยาให้ท่านดูด้วยตาตัวเองสักเตา"

เพื่อให้การสาธิตชัดเจนยิ่งขึ้น ฉินหมิงตั้งใจว่าจะไม่ใช้พลัง กายเทพโอสถ ช่วย

"ได้เลย!" ผู้อาวุโสชิงตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินว่าฉินหมิงจะสาธิตการปรุงยาให้ดู เขารีบเอาเตาหลอมยาออกมาจากแหวนมิติทันที

ฉินหมิงพยักหน้า แล้วหยิบสมุนไพรวิญญาณออกมาจากแหวนมิติของตนเช่นกัน

เมื่อพิจารณาดู ผู้อาวุโสชิงก็จำได้ทันทีว่าเป็นสมุนไพรแบบเดียวกับที่เขาเพิ่งใช้ปรุงยาไป เป็นสมุนไพรสำหรับปรุง ยารวบรวมลมปราณ

"ดูให้ดีนะ" ฉินหมิงเดินเข้าไปหาเตาหลอมยาด้วยท่าทีสบายๆ วางมือลงบนเตา ฉับพลันเปลวเพลิงอันรุนแรงก็ลุกโชนขึ้นภายในเตา

"นี่..." ผู้อาวุโสชิงอ้าปากค้าง มีวิธีอุ่นเตาแบบนี้ด้วยหรือ? ปกติต้องค่อยๆ ใช้ไฟอ่อนอุ่นเตาไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงใช้ไฟแรงขนาดนี้?

แล้วแบบนี้อุณหภูมิภายในเตาจะสม่ำเสมอได้อย่างไร?

ฉินหมิงไม่สนใจสีหน้าของผู้อาวุโสชิง เขาโยนสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดที่วางอยู่บนพื้นลงไปในเตาหลอมรวดเดียว

"ท่านทำอะไรน่ะ?" ถึงตอนนี้ ผู้อาวุโสชิงเริ่มสงสัยแล้วว่าฉินหมิงปรุงยาเป็นจริงๆ หรือเปล่า

หรือว่าเมื่อคืนฉินหมิงแค่เล่นกลให้ดู? คนบ้าที่ไหนเขาปรุงยากันแบบนี้?