บทที่ 28 โอสถมังกรพิษ

ราชาโอสถเพลิงคราม ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าจะมีใครในโลกนี้ที่สามารถปรุงยาในความว่างเปล่าได้

วันนี้ได้เปิดหูเปิดตาแล้วจริงๆ

"เป็นอย่างไรบ้าง?" ฉินหมิงถามด้วยน้ำเสียงสบายๆ

ราชาโอสถเพลิงคราม จ้องมองฉินหมิงด้วยความไม่อยากเชื่อ ความตกตะลึงบนใบหน้ายังคงไม่จางหายไป

ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่มีทางเป็นคนที่ลูกศิษย์ของเขาส่งมาอย่างแน่นอน

ต่อให้ศิษย์ของเขาจะเก่งกาจเพียงใด ก็ไม่มีทางสั่งการเด็กหนุ่มผู้นี้ได้

ราชาโอสถเพลิงคราม ไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะไปถึงระดับ เทพโอสถ จริงหรือไม่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจเป็นอย่างยิ่ง

ฝีมือการปรุงยาของเด็กหนุ่มผู้นี้นั้นลึกล้ำสุดหยั่งคาด

ระดับการปรุงยาอย่างน้อยต้องถึงระดับ จักรพรรดิโอสถ หรืออาจถึงขั้น นักบุญโอสถ เลยทีเดียว

โลกนี้มันเป็นบ้าอะไรไปแล้ว? โลกใบนี้บ้าคลั่งไปแล้ว หรือว่าเป็นเขาเองที่บ้า?

เด็กหนุ่มคนนี้ยังอายุน้อยนัก แต่กลับมีทักษะการปรุงยาที่ล้ำเลิศถึงเพียงนี้

"เจ้า... เจ้ามารอข้าที่นี่โดยเฉพาะจริงๆ หรือ?" ราชาโอสถเพลิงคราม ยังคงไม่อยากจะเชื่อ

ฉินหมิงพยักหน้าแล้วกล่าวต่อ "ตอนนี้ท่านน่าจะเชื่อข้าแล้วกระมัง? ตัวท่านไม่มีประโยชน์อันใดต่อข้าเลย อย่างน้อยที่สุด สิ่งที่ท่านรู้ ข้าก็รู้หมดทุกอย่าง"

"ข้าไม่มีทางสนใจทักษะการปรุงยาเพียงระดับ ราชาโอสถ ของท่านหรอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมื่อจุดตันเถียนของท่านถูกทำลายและท่านยังถูกพิษอีกด้วย"

"ข้าถูกพิษ! เป็นไปไม่ได้ ข้าเป็นถึง ราชาโอสถ ข้าย่อมไวต่อพิษเป็นที่สุด"

"ข้าจะถูกพิษได้อย่างไร!" ราชาโอสถเพลิงคราม ส่ายหน้าและปฏิเสธเสียงแข็ง

เขาเป็นนักปรุงยาระดับ ราชาโอสถ จะถูกวางยาพิษโดยไม่รู้ตัวได้อย่างไร?

"แล้วถ้าเป็นยาพิษระดับเจ็ดที่ไร้สีไร้กลิ่น อย่าง โอสถมังกรพิษ เล่า?"

ฉินหมิงเอ่ยเสียงเบา แต่คำพูดนั้นกลับดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาดในหูของ ราชาโอสถเพลิงคราม

โอสถมังกรพิษ เป็นพิษชนิดออกฤทธิ์ช้า ไร้สีไร้กลิ่น และจะไม่สามารถตรวจจับได้จนกว่าพิษจะกำเริบ

กว่าจะรู้ตัว ก็สายเกินแก้เสียแล้ว

"เป็นไปไม่ได้ ข้าจะโดน โอสถมังกรพิษ ได้อย่างไร? แล้วเจ้าดูออกได้อย่างไรว่าข้าโดน โอสถมังกรพิษ?"

ราชาโอสถเพลิงคราม เบิกตากว้างจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าแล้วถามเสียงดัง

ฉินหมิงเดินเข้าไปข้างกาย ราชาโอสถเพลิงคราม รวบรวมพลังปราณแล้วกดฝ่ามือเบาๆ ลงที่หน้าอกของอีกฝ่าย

เดิมที ราชาโอสถเพลิงคราม คิดจะหลบหลีก แต่กลับพบว่าไม่ว่าจะขยับตัวอย่างไร ก็ไม่อาจหลบพ้นฝ่ามือที่ดูอึดอัดนี้ได้

ขณะที่กำลังตกตะลึง พลังปราณอันอ่อนโยนก็แผ่ออกมาจากฝ่ามือนั้น

"พรวด..." ราชาโอสถเพลิงคราม กระอักเลือดสีดำออกมาคำโต สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

เลือดสีดำนั้นข้นคลั่กราวกับลาวา ย้อมแผ่นหินสีเขียวบนพื้นจนกลายเป็นสีดำสนิท พร้อมส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง

"นี่คือพิษที่ตกค้างอยู่ในร่างกายท่าน ข้าใช้พลังภายในขับมันออกมาบางส่วนเพื่อให้ท่านสัมผัสได้"

ฉินหมิงมองเลือดสีดำบนพื้นด้วยแววตาเคียดแค้น

"ข้าถูกพิษจริงๆ ด้วย" เมื่อเห็นเลือดสีดำบนพื้น ราชาโอสถเพลิงคราม ก็จำต้องยอมรับความจริงว่าเขาถูกวางยาพิษ

ยิ่งไปกว่านั้น ดูจากฤทธิ์ของพิษ มันรุนแรงระดับโอสถระดับเจ็ดจริงๆ

การจะวางยาพิษผู้ฝึกยุทธ์ระดับ ราชาโอสถ ได้อย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย และไม่มีอาการใดๆ หลังถูกพิษ มีเพียงยาพิษระดับเจ็ดเท่านั้นที่ทำได้

"ตอนนี้ท่านเชื่อหรือยังว่าข้ามารอท่านโดยเฉพาะ และข้าไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อท่าน?" ฉินหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มองดู ราชาโอสถเพลิงคราม ผู้เป็นอาจารย์ในชาติก่อน

ราชาโอสถเพลิงคราม ตื่นเต้นจนตัวสั่น ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเขาจริงๆ

กระบวนท่าเมื่อครู่แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและความเชี่ยวชาญด้านการปรุงยาของเด็กหนุ่ม ซึ่งอย่างน้อยก็อยู่เหนือระดับที่เขาจะเอื้อมถึง

"ท่านปรมาจารย์ฉิน ได้โปรดรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถิด!"

ราชาโอสถเพลิงคราม ผู้เลื่องชื่อระบือไกลไปทั่วทวีป คุกเข่าลงข้างหนึ่งและวิงวอนขอเป็นศิษย์ของฉินหมิง