บทที่ 25 - วงแหวนที่สามและกระดูกวิญญาณส่วนนอกกรงเล็บวชิระ

บทที่ 25 - วงแหวนที่สามและกระดูกวิญญาณส่วนนอกกรงเล็บวชิระ

วงแหวนวิญญาณสีม่วงลอยเด่นขึ้นมาจากซากพยัคฆ์วชิระ เซียวอวิ๋นเก็บดาบยาวเข้าแหวนเก็บของ แต่ยังไม่รีบร้อนดูดซับวงแหวน เขาหยิบขวดนมออกมาเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณก่อน

ขวดนมระดับสองสามารถกักเก็บพลังวิญญาณได้ประมาณสองร้อยเปอร์เซ็นต์ของปริมาณพลังวิญญาณทั้งหมดของเซียวอวิ๋น ซึ่งช่วยได้มากทีเดียว

เมื่อพลังวิญญาณกลับมาเต็มเปี่ยม เซียวอวิ๋นก็เรียกติ่งเก้ามังกรสยบสวรรค์ออกมาอีกครั้ง และเริ่มขั้นตอนการดูดซับ

วงแหวนที่สองของเซียวอวิ๋นเป็นระดับพันปีต้นๆ วงแหวนตรงหน้านี้มีอายุมากกว่าแค่วงแหวนที่สองประมาณสองพันปี สำหรับเขาแล้วการดูดซับน่าจะไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

ทว่า เมื่อวิญญาณยุทธ์เริ่มดูดกลืนพลังงานจากวงแหวน เซียวอวิ๋นกลับพบว่าพลังงานที่แฝงอยู่ภายในนั้นรุนแรงและบ้าคลั่งกว่าที่คิดไว้มาก

เกิดอะไรขึ้น

การดูดซับสองวงแหวนแรกราบรื่นมาตลอด ไฉนวงแหวนที่สามถึงเกิดความผิดปกติ

กลั้นหายใจรวบรวมสมาธิ เซียวอวิ๋นไม่กล้าคิดฟุ้งซ่าน ทุ่มเทจิตใจทั้งหมดไปที่การดูดซับ

เวลาค่อยๆ ผ่านไป เซียวอวิ๋นเริ่มสังเกตเห็นว่า พลังงานส่วนหนึ่งจากวงแหวนวิญญาณได้ไหลไปตามเส้นลมปราณในร่างกาย และไปรวมตัวกันที่มือซ้ายของเขา

เวลานี้ ฝ่ามือซ้ายทั้งหมดร้อนผ่าวราวกับถูกไฟเผา พร้อมกับความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยาย

เหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังขูดขีดกระดูกฝ่ามือของเขาเล่นอย่างนั้นแหละ

"ความรู้สึกแบบนี้ หรือว่า" แม้สีหน้าจะบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่ความสงสัยในใจกลับแปรเปลี่ยนเป็นความยินดีปรีดา

ถ้าเดาไม่ผิด ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับมือ น่าจะเป็นการหลอมรวมกับกระดูกวิญญาณ

มือไม่ใช่ตำแหน่งของกระดูกวิญญาณหลักทั้งหกชิ้น นั่นหมายความว่า เขาได้ครอบครองของหายากอย่างกระดูกวิญญาณส่วนนอกเข้าให้แล้ว

ต้องรู้ก่อนว่า มูลค่าของกระดูกวิญญาณหลัก ถ้าไม่ใช่ระดับแสนปีขึ้นไป ก็แทบจะเทียบไม่ได้กับกระดูกวิญญาณส่วนนอกเลย ในมุมมองของเซียวอวิ๋น ต่อให้เป็นกระดูกแสนปีบางชิ้น ก็อาจจะมีค่าน้อยกว่ากระดูกวิญญาณส่วนนอกด้วยซ้ำ

เพราะกระดูกวิญญาณส่วนนอก มันวิวัฒนาการได้

เขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าการมาล่าวงแหวนที่สามจะโชคดีได้ของแถมเป็นกระดูกวิญญาณส่วนนอก แถมอายุของมันก็ไม่ใช่น้อยๆ ตั้งสามพันกว่าปี น่าจะมีประโยชน์กับเซียวอวิ๋นในตอนนี้ไม่น้อย

แต่สิ่งที่ทำให้เซียวอวิ๋นดีใจที่สุด คือกระดูกวิญญาณสามารถช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของวิญญาจารย์ได้

เมื่อร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ขีดจำกัดในการรองรับพลังของวงแหวนวิญญาณ หรือก็คืออายุของสัตว์วิญญาณที่จะดูดซับได้ ก็จะยิ่งสูงขึ้นตามไป

เมื่ออาการที่ฝ่ามือเริ่มคงที่ สีหน้าของเซียวอวิ๋นก็กลับมาเป็นปกติ

ที่เหลือ ก็แค่รอเวลาให้การดูดซับเสร็จสมบูรณ์

ลืมตาขึ้นอีกครั้ง สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่ทะลวงผ่านคอขวดไปได้ เซียวอวิ๋นอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

"เยี่ยมไปเลย"

ครั้งนี้เซียวอวิ๋นตื่นเต้นจริงๆ พลังงานจากวงแหวนและกระดูกวิญญาณไม่เพียงช่วยให้พลังวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งขั้น จากระดับสามสิบกระโดดไปเป็นสามสิบสอง แต่ทักษะจากวงแหวนที่สามยังเป็นสิ่งที่เขาปรารถนามาตลอด

ทักษะที่สามของติ่งเก้ามังกรสยบสวรรค์ เปรียบเสมือนเวอร์ชันอัปเกรดของกายาวชิระ มีชื่อว่า ติ่งจำแลง เมื่อใช้แล้วจะทำให้วิญญาณยุทธ์มีขนาดมหึมา ค่าสถานะทุกด้านเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล โดยเฉพาะน้ำหนัก แรงกระแทก และพลังป้องกัน ที่เพิ่มขึ้นถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์

เดิมทีเซียวอวิ๋นอยากได้แค่น้ำหนักกับความเร็ว แต่ตอนนี้ได้ทั้งแรงกระแทกและพลังป้องกันแถมมาด้วย นี่มันลาภลอยชัดๆ

และจุดพีคที่สุด ก็คือกระดูกวิญญาณส่วนนอกชิ้นนั้น

เขายกมือซ้ายขึ้น ทันทีที่อัดพลังวิญญาณลงไป มือซ้ายที่เคยมีผิวพรรณปกติก็เริ่มบิดเบี้ยว นิ้วทั้งห้าเปล่งแสงสีทองวาววับ ต่อหน้าต่อตาเซียวอวิ๋น มันเปลี่ยนสภาพจนดูเหมือนสร้างขึ้นจากโลหะบริสุทธิ์

ที่ปลายนิ้ว มีกรงเล็บสีทองคมกริบยื่นออกมา เช่นเดียวกับนิ้ว สีสันของกรงเล็บก็ดูคล้ายโลหะเช่นกัน

ควับ

เซียวอวิ๋นตะปบกรงเล็บซ้ายไปด้านข้าง เสียงแหวกอากาศดังแสบแก้วหู มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นช้าๆ

กระดูกชิ้นนี้คมมาก ต่อให้ใช้เป็นอาวุธระยะประชิดเพียวๆ ก็ถือว่าผ่านฉลุย ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อใช้งานกระดูกชิ้นนี้ พลังโจมตีและความเร็วของเซียวอวิ๋นจะเพิ่มขึ้นอีกอย่างละสามสิบเปอร์เซ็นต์ แถมพอมันพัฒนาขึ้น ทักษะในอนาคตก็จะยิ่งเทพขึ้นไปอีก

น่าเสียดายที่กระดูกชิ้นนี้ไม่มีทักษะติดตัวมาให้ แต่แค่รูปแบบการโจมตีที่มีอยู่ตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว ดาบวิญญาณของเขายังเหลือโควตาใช้งานได้อีกตั้งหลายครั้ง

เนื่องจากการใช้กระดูกวิญญาณก็กินพลังวิญญาณเหมือนกัน และตอนนี้เขายังอยู่ในป่าซิงโต่ว ดังนั้นหลังจากทดลองความสามารถคร่าวๆ เซียวอวิ๋นก็รีบเก็บมันกลับไป

"คำนวณเวลาดูแล้ว น่าจะเหลืออีกสักสองสามวันกว่าการรับสมัครของสื่อไล่เค่อจะสิ้นสุด อืม เดินจากนี่ไปเมืองสื่อไล่เค่อใช้เวลาประมาณวันหนึ่ง เวลายังเหลือเฟือ ไม่ต้องรีบ"

คิดคำนวณในใจเสร็จ เซียวอวิ๋นก็ไม่ร้อนรน หาที่เหมาะๆ ฟื้นฟูพลังวิญญาณ และเติมพลังใส่ขวดนมจนเต็ม ก่อนจะค่อยๆ เดินตามเส้นทางในแผนที่ มุ่งหน้าสู่เมืองสื่อไล่เค่อ

"แต่ว่า ในเมื่อตรงนี้เป็นเขตป่าชั้นนอกที่ใกล้ชายแดนซิงหลัวที่สุด ตามเนื้อเรื่องเดิม ฮั่วอวี่เฮ่าน่าจะอยู่แถวๆ นี้หรือเปล่า ไม่สิ ถ้าตามไทม์ไลน์เป๊ะๆ ฮั่วอวี่เฮ่าน่าจะมาถึงที่นี่พรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ ช่างเถอะ ไม่เกี่ยวกับข้าสักหน่อย"

คิดได้ดังนั้น เซียวอวิ๋นก็ส่ายหน้าเบาๆ

แต่ทว่า เดินไปได้ไม่นาน ฝีเท้าของเซียวอวิ๋นก็ชะงักกึก

สายตาเหม่อมองไปทางทิศทางหนึ่ง

ในเมื่อฮั่วอวี่เฮ่ายังไม่โผล่มา งั้นเขาจะลองเสี่ยงดวงดูหน่อยดีไหม เผื่อจะปาดหน้าเค้กแย่งพี่หนอนเทียนเมิ่งมาได้

เซียวอวิ๋นคิดว่าไอเดียนี้ก็ไม่เลว อย่างแรกเลย หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าต้องการวิญญาณจารย์ธาตุจิต แม้ว่าในแง่ของธาตุจิตเพียวๆ วิญญาณยุทธ์เนตรวิญญาณของฮั่วอวี่เฮ่าจะดีกว่าขลุ่ยจันทร์เหมันต์ของเขาหน่อยนึง แต่เป้าหมายของเทียนเมิ่งคืออะไร คือการเป็นเทพ คือการก้าวข้ามขีดจำกัดอายุขัยของสัตว์วิญญาณเพื่อความเป็นอมตะไม่ใช่หรือ งั้นสิ่งที่ต้องการก็น่าจะเป็นพรสวรรค์ที่ดีกว่าสิ

ไม่ว่าใครลองเอาเซียวอวิ๋นตอนนี้มาเทียบกับฮั่วอวี่เฮ่า ก็ต้องเลือกเซียวอวิ๋นแบบไม่ต้องคิด

คนหนึ่งมีวิญญาณยุทธ์คู่กลายพันธุ์ พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด อายุสิบเอ็ดปีระดับสามสิบสอง แถมยังมีกระดูกวิญญาณส่วนนอก

อีกคนอายุสิบเอ็ดปีเพิ่งจะเลเวลสิบ พลังวิญญาณแค่ระดับหนึ่ง แถมร่างกายยังอ่อนแอสุดๆ

จะเลือกใคร คำตอบมันเห็นชัดๆ อยู่แล้ว

แต่ทว่า หลังจากหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซียวอวิ๋นกลับเลือกที่จะเดินจากไป

เหตุผลมีสองข้อ ข้อแรก เขาไม่รู้ว่าเทียนเมิ่งจะโผล่หัวออกมาตรงไหน แม้แต่เส้นทางที่ฮั่วอวี่เฮ่าเดินในต้นฉบับเขาก็ไม่รู้แน่ชัด

ข้อสอง และเป็นข้อที่สำคัญที่สุด เซียวอวิ๋นไม่รู้ว่าการพบกันของเทียนเมิ่งกับฮั่วอวี่เฮ่าเป็นเพราะโชคล้วนๆ หรือมีถังผู้รู้แจ้งคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง ถ้าเป็นอย่างแรก บางทีเขาอาจจะไม่มีวาสนา แต่ถ้าเป็นอย่างหลัง

ความเป็นไปได้น่าจะไม่สูงมั้ง

เซียวอวิ๋นคิดว่า ที่ฮั่วอวี่เฮ่าได้เทียนเมิ่งไป ส่วนใหญ่น่าจะเป็นเพราะสถานะบุตรแห่งโชคชะตามากกว่า

[จบแล้ว]