บทที่ 26 - หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้า

บทที่ 26 - หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้า

แม้การแย่งชิงเทียนเมิ่งจะหมายความว่าในอนาคตอาจจะได้จักรพรรดินีน้ำแข็งหรือแม้แต่จักรพรรดินีหิมะมาครอง แต่เซียวอวิ๋นก็คิดว่าตนเองอาจจะไม่ได้เจอเทียนเมิ่งก็ได้ ทว่าหากเจอจริงๆ เขาก็คงเลือกที่จะชิงตัวมันมาอยู่ดี

เพียงแต่เซียวอวิ๋นไม่ได้สังเกตเลยว่ารอบกายของเขามีคลื่นพลังงานที่มองไม่เห็นกำลังแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว

คลื่นพลังงานนี้กลายสภาพเป็นเส้นใยขนาดเล็กที่ถักทออย่างแน่นหนา ขนาดที่ว่าแม้ใช้พลังจิตตรวจสอบก็อาจมองไม่เห็น

เส้นใยเหล่านั้นดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งก็คือส่วนลึกของผืนป่า

เซียวอวิ๋นเดินหน้าไปได้ไม่ถึงร้อยเมตร คลื่นพลังจิตอันรุนแรงก็ปะทุขึ้นในสมอง พร้อมกับเสียงหนึ่งที่ดังขึ้นในหัว "ในที่สุดข้าก็เจอมนุษย์ที่มีคุณสมบัติทางจิตเสียที แถมยังมีวิญญาณยุทธ์คู่ด้วย เสียดายที่พี่คนนี้ร้องไห้ไม่เป็น ไม่อย่างนั้นน้ำตาคงไหลพรากไปแล้ว"

ฝีเท้าชะงักลง สีหน้าของเซียวอวิ๋นเริ่มดูพิกล

ไม่จริงน่า

ทันใดนั้นพื้นดินใต้เท้าของเขาก็สั่นสะเทือนโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า พื้นดินเบื้องหน้าห่างไปสองเมตรเริ่มปรากฏรอยร้าว รอยร้าวนั้นค่อยๆ ขยายกว้างขึ้นจนกลายเป็นร่องลึก ภายในร่องลึกนั้นมองเห็นแสงสีขาวทองจางๆ ส่องสว่างขึ้นมา

ไอความเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากรอยแยก อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลงอย่างชัดเจน ปากหลุมขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าห้าเมตร และแล้วเจ้าของแสงสีขาวทองนั้นก็เผยโฉมออกมา

มันคือหัวทรงกลมที่ดูอวบอ้วน เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าหนึ่งเมตร มันค่อยๆ กระดึบตัวออกมาจากหลุม ความยาวลำตัวยาวกว่าเจ็ดเมตร

ลำตัวของมันมีสีขาวดุจหยก มันวาวโปร่งแสง แม้จะเพิ่งมุดออกมาจากดินแต่ผิวหนังกลับไม่มีเศษดินติดอยู่เลยแม้แต่น้อย ใต้ผิวหนังมีแสงไหลเวียน บนหัวมีดวงตาเล็กๆ สีทองทอประกายระยิบระยับ สิ่งที่แปลกที่สุดคือตั้งแต่ช่วงหัวลงไปครึ่งเมตร จะมีวงแหวนสีทองคาดอยู่เป็นระยะ ตลอดทั้งตัวมีวงแหวนสีทองถึงสิบวง

ใช่แล้ว มันคือหนอนไหมยักษ์สีขาวหยกตัวหนึ่ง

"เจ้าหนูมนุษย์ เป็นไงบ้าง ตกใจในความเท่ระเบิดของร่างต้นพี่ชายคนนี้จนเอ๋อไปเลยล่ะสิ" เสียงเดิมที่เคยได้ยินดังขึ้นในหัวของเซียวอวิ๋นอีกครั้ง เจ้าหนอนไหมยักษ์ผงกหัวให้เขา หัวขนาดมหึมาของมันก้มลงมาหยุดอยู่ห่างจากเซียวอวิ๋นเพียงหนึ่งเมตร

เซียวอวิ๋นถึงกับได้กลิ่นหอมประหลาดที่แผ่ออกมาจากตัวมัน

ไม่ต้องเดาเลย เจ้านี่ต้องเป็นสัตว์วิญญาณล้านปีในตำนาน ผู้ที่มีทั้งความงามและปัญญา พี่หนอนเทียนเมิ่งผู้นี้เอง

"ข้ากลัวจริงๆ นะเนี่ย"

เซียวอวิ๋นขยับปากพูดด้วยน้ำเสียงขอไปทีสุดๆ

"..." แม้แต่หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าก็ถึงกับไปไม่เป็นเมื่อเจอท่าทีของเซียวอวิ๋น ในความคิดของมัน ขอเพียงมันปล่อยกลิ่นอายสัตว์วิญญาณล้านปีออกมานิดหน่อย เด็กมนุษย์อายุสิบเอ็ดสิบสองตรงหน้าต้องตกใจจนฉี่ราดขาอ่อนพับไปแล้วแน่นอน

แต่นี่มันอะไรกัน

ต่อให้จะแกล้งกลัว ก็ช่วยแสดงให้สมจริงหน่อยเถอะ

หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าหารู้ไม่ว่า ตอนนี้จิตใจของเซียวอวิ๋นเองก็แอบพังทลายเล็กน้อย แต่หลังจากงุนงงและพูดไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง เซียวอวิ๋นก็ยอมรับความจริงได้

"ข้ารู้นะว่าที่เจ้ายังไม่ลงมือทำร้ายข้าทันที มันต้องมีเหตุผลแน่ เพราะแบบนั้นข้าถึงไม่กลัวไง" เซียวอวิ๋นมองหนอนไหมน้ำแข็งแล้วเอ่ยขึ้น

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ช่างเถอะ"

หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าขี้เกียจจะคิดหาเหตุผลว่าทำไมเด็กคนนี้ถึงได้นิ่งขนาดนี้ ยังไงเสียเดี๋ยวพอหลอมรวมกันแล้วมันก็อ่านความทรงจำของเจ้ามนุษย์นี่ได้อยู่ดี

"เจ้าหนูมนุษย์ ข้าจะพูดสั้นๆ ง่ายๆ นะ สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าตอนนี้ คือสัตว์วิญญาณล้านปีที่มีทั้งความงามและปัญญา ความหล่อเหลาและความเก่งกาจรวมเป็นหนึ่งเดียว เป็นหนึ่งไม่มีสองในใต้หล้า ท่านหนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าไงล่ะ อืม เจ้าเรียกข้าว่าพี่เทียนเมิ่งก็ได้"

"ขอเนื้อๆ ไม่เอาน้ำ" เซียวอวิ๋นพูดแทรกขึ้นมาอย่างไม่มีความเกรงใจ

ไอ้เด็กนี่

แก้มยุ้ยๆ ของมันพองลมอย่างน่าเอ็นดู ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่อยากเสียเวลาหรือเปล่า หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าจึงไม่ถือสาหาความกับเซียวอวิ๋นต่อ "เชอะ เอาเป็นว่าเจ้ารู้แค่ว่าข้าเก่งมากก็พอ ส่วนสาเหตุที่ข้ามาหาเจ้าก็ง่ายมาก เพราะข้าเป็นสัตว์วิญญาณล้านปีที่อายุขัยใกล้จะหมดแล้ว อีกไม่นานก็ต้องตาย ดังนั้นข้าจะมาเป็นวงแหวนวิญญาณให้เจ้า เป็นวงแหวนวิญญาณที่มีสติปัญญาวงแรกในประวัติศาสตร์โต้วหลัว"

เซียวอวิ๋นหรี่ตาลง "เหตุผลที่เลือกข้า เพราะวิญญาณยุทธ์ของข้ามีคุณสมบัติทางจิตสินะ"

"ก็ประมาณนั้นแหละ คุณสมบัติทางจิตเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ แถมเจ้ายังมีวิญญาณยุทธ์คู่ ระดับพลังในวัยนี้ก็ถือว่าสูงใช้ได้เลย"

"ก่อนจะมาเจอข้า เจ้าสัมผัสถึงความผิดปกติอะไรบ้างไหม" เซียวอวิ๋นถามต่อ

"ความผิดปกติหรือ"

พอพูดถึงเรื่องนี้ น้ำเสียงของหนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าก็เปลี่ยนไป "นั่นมันโคตรจะผิดปกติเลย เจ้าไม่รู้หรอกว่าหลายปีมานี้ข้าใช้ชีวิตยังไง ในส่วนลึกที่สุดของป่าซิงโต่วมีสัตว์ร้ายที่น่ากลัวมากๆ อยู่หลายตัว พวกมันจับข้าไป ขังไว้ดูดพลังต้นกำเนิด พอสูบเสร็จก็เริ่มกินเนื้อข้า แต่สองวันมานี้พวกมันดันไม่มาจับข้ากิน เจ้าว่ามันผิดปกติไหมล่ะ"

"เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าผิดปกติงั้นหรือ เอาเถอะ สำหรับเจ้ามันก็คงจะใช่" เซียวอวิ๋นยิ้มแห้งพลางส่ายหัว แม้ในต้นฉบับเทียนเมิ่งจะมีพลังต่อสู้ไม่เอาไหน แต่มันก็มีพลังจิตระดับล้านปีของแท้

ต่อให้ถังผู้รู้แจ้งจะเป็นราชันเทพ แต่ถ้าคิดจะชักใยเทียนเมิ่ง เจ้าตัวก็น่าจะรู้ตัวบ้างไม่มากก็น้อย

ดูท่าที่ฮั่วอวี่เฮ่าได้เจอเทียนเมิ่งในต้นฉบับ คงเป็นเพราะดวงดีสุดๆ จริงๆ

สมกับเป็นบุตรแห่งโชคชะตา สวรรค์ประทานพรให้ขนาดนี้

แม้เซียวอวิ๋นจะยังสงสัยว่าทำไมเขาถึงมาเจอเทียนเมิ่งตอนนี้ แต่ในเมื่อเทียนเมิ่งโผล่มาแล้ว จะให้เขาทิ้งโอกาสนี้ไปเฉยๆ ก็คงไม่ได้

"เจ้าบอกว่าเจ้าอยากมาเป็นวงแหวนวิญญาณของข้าใช่ไหม" เซียวอวิ๋นมองเทียนเมิ่งแล้วถาม

"ใช่สิ ไม่งั้นข้าจะมาหาเจ้าทำไม"

"ด้วยความสามารถของเจ้า มีวิธีที่จะหลอมรวมกับข้าก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนเป็นวงแหวนวิญญาณทีหลังได้ไหม" คิดอยู่ครู่หนึ่ง เซียวอวิ๋นก็พูดขึ้น

หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าชะงัก "เจ้าหมายความว่ายังไง"

"ข้าไม่ชอบพูดอ้อมค้อมนะ ข้าจะพูดตรงๆ ข้าคิดว่าทักษะวิญญาณของเจ้าตอนนี้ยังไม่มีประโยชน์กับข้า และข้าก็ยังไม่ต้องการมันตอนนี้"

"ทำไมเจ้าพูดแบบนั้น"

"เพราะดูทรงแล้ว เจ้าคงให้ทักษะเทพๆ อะไรกับข้าไม่ได้หรอก"

"ไอ้เด็กนี่ วอนโดนตบใช่ไหม"

"ข้าแค่พูดความจริง ถ้าล่วงเกินก็ขออภัยด้วย"

"โอ๊ยตาย ข้าอยู่มาตั้งนานเพิ่งเคยเจอเด็กที่พูดจาหน้าตายแต่น่าตบให้กบาลแยกแบบเจ้าเป็นคนแรกเลย" ถ้าหนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้ามีฟัน ป่านนี้คงกัดฟันกรอดๆ แล้ว

เซียวอวิ๋นยิ้มบางๆ "อย่าเพิ่งโกรธสิ ข้าคิดว่าเมื่อเทียบกับการเป็นวงแหวนแรกของวิญญาณยุทธ์ที่สองของข้า ตำแหน่งวงแหวนที่เจ็ดอย่างกายแท้วิญญาณยุทธ์น่าจะเหมาะกับเจ้ามากกว่านะ"

ใช่แล้ว ในมุมมองของเซียวอวิ๋น แม้ทักษะทั้งสี่ของเทียนเมิ่งจะดีใช้ได้ แต่ถ้าเทียบกับกายแท้วิญญาณยุทธ์ระดับล้านปีแล้ว มันเทียบกันไม่ติดเลย

ผลของกายแท้วิญญาณยุทธ์ขึ้นอยู่กับอะไร ก็ขึ้นอยู่กับอายุและคุณภาพของวงแหวนนั้นไง ในฐานะสัตว์วิญญาณล้านปีเพียงหนึ่งเดียวในแผ่นดิน หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าน่าจะเป็นสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้ที่สุดแล้ว

หนอนไหมน้ำแข็งนิมิตฟ้าไม่ได้โง่ คิดตามแป๊บเดียวก็เข้าใจความหมายของเซียวอวิ๋น

แม้จะหงุดหงิดที่รูปร่างหน้าตาและทักษะโดนดูถูก แต่เทียบกับอารมณ์แล้ว สิ่งสำคัญเร่งด่วนคือต้องรีบหลอมรวมกับเซียวอวิ๋นให้เร็วที่สุด

หัวขนาดใหญ่ของมันหันกลับไปมองทางป่าซิงโต่วอย่างระแวดระวัง ก่อนจะหันกลับมาหาเซียวอวิ๋น "ข้าจะเริ่มหลอมรวมกับเจ้าแล้วนะ วางใจเถอะ ข้าจะทำเบาๆ ไม่ให้เจ้าเจ็บมากหรอก"

[จบแล้ว]