10 งั้นคนที่เขาชอบ…คืออุจิวะ มิโคโตะเหรอ?

"ฉันเจอชุดนอนที่เธอลืมไว้คราวก่อนแล้วนะ"

ทาคุยะ พูดเสียงเรียบ

"ถ้าเธอไม่ตกลงจะอยู่ซ้ำปี ก็ต้องอยู่ที่บ้านฉันแทนแล้วล่ะ

ยังไงซะ... เธอก็เคยสัญญาไว้แล้วไม่ใช่เหรอ?

ว่าถ้าเราโตขึ้น เธอจะแต่งงานกับฉัน

ตอนนี้ก็ห้ามผิดคำพูดนะ"

"…"

ยังจำคำสัญญาตอนเด็กได้อีกเหรอ!?

แถมยังเอาจริงอีกต่างหาก?!

"ถ้าเธอก้าวออกจากห้องนั่งเล่นนี้นะ

พรุ่งนี้ฉันจะไปที่ห้องเรียนแล้วบอกทุกคนว่า

‘ผมมารับภรรยาครับ’"

อุจิวะ มิโคโตะ ที่กำลังพยายามย่องหนี

ถึงกับชะงักนิ่ง

เธอโดนจับได้—

แถมยังโดนขู่ด้วย!

ถ้าเขาไปพูดเรื่อง "ภรรยา" ต่อหน้าคนทั้งห้องล่ะก็

ฉันเอาหน้าไปไว้ไหนได้บ้างเนี่ย!?

ยอมก็ได้… ครั้งนี้นายน่ะชนะ

เธอเหลือบตามอง ทาคุยะ ที่ยืนอยู่ตรงประตู

ยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

พร้อมยื่นชุดนอนของเธอมาให้

หน้า มิโคโตะ แดงก่ำ

ก่อนจะคว้าชุดมา แล้วเดินปึงปังเข้าไปในห้องน้ำ

ก็ได้… จะอยู่ก็ได้

ยังไงนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกอยู่แล้ว

น้องชายฉันโตเป็นหนุ่มแล้วจริง ๆ

แถมเริ่มขู่ฉันกลับด้วย

แบบนี้ฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย?

คืนนั้น มิโคโตะ พลิกไปพลิกมาทั้งคืน

นอนไม่หลับ

เพราะหาทางออกให้สถานการณ์นี้ไม่เจอเลย

"ข้ามชั้นเหรอ?"

ทาคุยะ เอ่ยกับ มิโคโตะ ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น ระหว่างเดินไป โรงเรียนนินจา

"มิโคโตะ!"

ทันทีที่ทั้งสองก้าวออกจากบ้าน

พวกเขาก็เจอกับ มินาโตะ

ที่ทัก มิโคโตะ ด้วยรอยยิ้มสดใสตามปกติ

"มิโคโตะ เธอดูใจลอย ๆ แปลก ๆ แฮะ คิดอะไรอยู่เหรอ?"

"ก็แค่เครียดเรื่องซ้ำปีนิดหน่อย"

มิโคโตะ ตอบพลางเร่งฝีเท้า

พยายามไม่สบตากับรอยยิ้มขำ ๆ ของ ทาคุยะ

"ซ้ำปี?"

เสียงของ มินาโตะ เต็มไปด้วยความตกใจ

เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

มิโคโตะ อุจิวะ นะ

คนที่ทั้งฉลาด ทั้งสวย

มีคนแอบปลื้มไม่รู้กี่คน

ถ้าเธอยังต้องซ้ำปี—แล้วคนอื่นจะมีหวังเรียนจบตรงเวลาได้ยังไง!?

"แต่ทำไมล่ะ?"

มินาโตะ เกาหัว งุนงงสุดขีด

จะไปกล่อมครูให้ยอมคงไม่ใช่เรื่องง่าย

อาจจะโดนด่าก่อนด้วยซ้ำ

"เพราะฉันเอง"

ทาคุยะ ตอบตรง ๆ

"มินาโตะ ฉันกำลังจะข้ามชั้น

เพื่อจะได้จบพร้อมกับ มิโคโตะ

แบบนั้นพวกเราก็จะได้อยู่ทีมเดียวกัน

ฉันจะไปขอสอบตั้งแต่ถึงโรงเรียนเลย"

มินาโตะ : "..."

นี่พวกนายจะทิ้งฉันไว้ตรงนี้เฉย ๆ เหรอ?

มิโคโตะ จะอยู่ซ้ำปี

ทาคุยะ จะข้ามชั้น

เพื่อจะได้เรียนห้องเดียวกัน จบพร้อมกัน

แล้วฉันล่ะ!?

จะปล่อยฉันไว้คนเดียวเหรอ!?

ไม่มีทาง! ฉันจะข้ามชั้นด้วย!

มินาโตะ ตัดสินใจทันที

เขาเรียนรู้ทุกอย่างที่จำเป็นหมดแล้ว

การข้ามชั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่

แม้ว่าเขาอาจจะไม่เก่งเท่ากับ ทาคุยะ

แต่คะแนนเขาก็ดีพอจะผ่านการสอบจบก่อนกำหนดได้

ข้ามชั้นได้แน่นอน—สบายมาก

ทาคุยะ ไม่รู้เลยว่า เขาได้ไปมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของ มินาโตะ โดยไม่ตั้งใจ

ทันทีที่พวกเขามาถึง โรงเรียนนินจา

ทาคุยะ ก็เดินตรงไปยังห้องพักครู

แจ้งกับ อุเอมูระ เซนเซย์ ว่าเขาต้องการขอสอบข้ามชั้น

"เซนเซย์ ผมก็อยากขอสอบข้ามชั้นด้วยครับ!"

มินาโตะ รีบเสริมทันที

อุเอมูระ เซนเซย์ มองทั้งสองด้วยสีหน้างงงัน

เด็กพวกนี้จะมาแกล้งฉันเล่นใช่ไหมเนี่ย?

จะข้ามชั้นด้วยกันสองคนเลยเหรอ—จริงจังนะ?!

"เซนเซย์ ดิฉันขอแจ้งความจำนงว่าจะขออยู่ซ้ำปี และไม่เข้าร่วมการสอบจบวันนี้ค่ะ"

อุจิวะ มิโคโตะ พูดขณะเดินเข้ามาในห้องพักครู

เธอลังเลอยู่นานมาก

แต่สุดท้าย… เธอไม่กล้าเสี่ยงให้ ทาคุยะ เดินไปหน้าห้องเรียนแล้วประกาศว่ามารับ "ภรรยา"

โรงเรียนนินจา แทบกลายเป็นพายุแห่งความสับสน

ทาคุยะ กับ มินาโตะ ขอสอบข้ามชั้น

ส่วน อุจิวะ มิโคโตะ ขออยู่ซ้ำปี

นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!?

สุดท้าย ทั้งสามคนถูกเรียกตัวไปที่ห้องเรียนว่างห้องหนึ่ง

บรรดาครูที่ยังไม่ได้เริ่มคลาส ต่างมามุงดูกันหมด

"ตกลงพวกเธอสามคนเป็นอะไรไปกันแน่?"

อุเอมูระ เซนเซย์ กับ โอโนะยามะ เซนเซย์

ครูประจำชั้นของรุ่นพี่

ต่างก็เอามือกุมขมับ รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมา

ทั้งสองหันมามองหน้ากัน

งุนงง ปนหงุดหงิด

"ผมอยากข้ามชั้นครับ เพื่อจะได้เรียนห้องเดียวกับ มิโคโตะ"

ทาคุยะ ยกมือขึ้นประกาศด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

แย่แล้ว… ฉันสัมผัสได้ถึงลางร้าย

มิโคโตะ คิด พร้อมกับเอามือปิดหน้า

"ทำไมถึงอยากข้ามชั้น?"

ครูคนหนึ่งถามขึ้น

"เพราะมีคนตามจีบเธอเยอะเกินไปครับ"

ทาคุยะ ตอบหน้าตาเฉย

"???"

เกี่ยวอะไรกับเธอหล่ะ!?

จะขอข้ามชั้น…

แค่เพราะมีคนมาชอบเธอเยอะ?

เอาจริงดิ!?

มินาโตะ ก็อึ้งพอกัน

งั้นฉันทำไปทำไมวะ? เพื่อความมันส์เหรอ!?

"มิโคโตะ เคยสัญญากับผมไว้ว่าโตขึ้นจะมาแต่งงานกับผม

แต่เธอเก่งเกินไป... ผมกลัวเธอหลุดมือ

เลยต้องข้ามชั้นเพื่ออยู่ใกล้ ๆ เธอ!"

พรึ่ด—แค่ก! แค่ก!

เสียงไอ เสียงสำลักดังลั่นห้อง

ครูกลุ่มหนึ่งถึงกับหลุดไอพร้อมกันจากความตกใจ

หน้า มิโคโตะ แดงเถือก

ก่อนจะกระทืบเท้า ทาคุยะ ไปทีหนึ่ง

ก้มหน้าไม่กล้ามองใคร

เด็กสมัยนี้มันอะไรกันเนี่ย พูดเรื่องแต่งงานกันแล้วเรอะ!?

หรือว่าเราแก่แล้วกันแน่นะ!?

ครูหลายคนเริ่มตั้งคำถามกับชีวิต

ในขณะที่พวกเขายังโสดกันอยู่

นักเรียนเด็ก ๆ ของพวกเขากลับเริ่มวางแผนชีวิตคู่แล้ว!?

ไม่ยุติธรรมเลย!

"มินาโตะ แล้วเธอล่ะ ทำไมอยากข้ามชั้น?"

อุเอมูระ เซนเซย์ หันไปถาม

สีหน้าจริงจังสุดขีด

มอง มินาโตะ ที่ดูเหมือนจะใกล้น้ำตาแตกเต็มที

ฉันจะตอบไปว่า 'โดนลากมาด้วย' ได้ไหมเนี่ย...?

"เซนเซย์ ผมรู้สึกว่าเนื้อหาในชั้นปีปัจจุบันมันน่าเบื่อครับ

ผมอยากลองอะไรที่ยากขึ้น"

มินาโตะ พยายามตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจที่สุดเท่าที่จะทำได้

"แน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้จริง ๆ?"

อุเอมูระ เซนเซย์ รู้สึกเหมือนต้องการยาโรคหัวใจ

ความดันขึ้นแล้วแน่ ๆ

ถ้านักเรียนตัวท็อปสองคนนี้ข้ามชั้น

โบนัสของฉัน… ไปแน่นอน

"แล้วเธอล่ะ มิโคโตะ?

เธอจะซ้ำปีจริง ๆ เหรอ?"

ครูรุ่นพี่เอ่ยถามด้วยความหวังสุดท้าย

อยากให้ มิโคโตะ ยอมถอยจากความวุ่นวายนี้

"เซนเซย์ ฉันยังมีเรื่องที่ต้องฝึกอีกเยอะ

ขอความกรุณาให้ดิฉันได้อยู่ซ้ำปีด้วยค่ะ"

มิโคโตะ ตอบสุภาพ

แม้ในใจจะอยากกระโดดถีบ ทาคุยะ เต็มแก่

ข่าวการตัดสินใจของทั้งสามคน แพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็ว

พอ คุชินะ ได้ยินเข้าก็ถึงกับช็อก

ทาคุยะจะข้ามชั้นเหรอ?

มินาโตะ ด้วย!?

งั้นคนที่เขาชอบคือ… อุจิวะ มิโคโตะ เหรอ?

ด้วยเหตุผลบางอย่าง

ความคิดนั้นทำให้ คุชินะ รู้สึก… ไม่ค่อยดีนัก

ขณะเธอฟังเสียงซุบซิบรอบตัว

จินตนาการก็เริ่มแล่น

ถ้า ทาคุยะ กับ มินาโตะ ข้ามชั้น

ฉันก็จะถูกทิ้งไว้คนเดียว

ฉันไม่อยากถูกทิ้งไว้ข้างหลัง…!

คุชินะ ลุกพรวดจากเก้าอี้

แล้ววิ่งตรงไปยังห้องพักครูทันที

โบนัสของฉัน…

อุเอมูระ เซนเซย์ กุมอก

รู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจ

"เซนเซย์! หนูขอสอบข้ามชั้นด้วยค่ะ!"

คุชินะ พุ่งตัวเข้ามาในห้อง

เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

"..."

ครูทั้งห้องนิ่งไปทันที

จ้องมองเธอด้วยสายตาอึ้งงัน

จบตอน