บทที่ 81 แฟนสาวตกถึงมือแล้ว

###

ครึ่งวันต่อมา เย่เทียนอี้ก็ลืมตาขึ้นแล้วลุกขึ้นนั่ง

"ซี๊ด——"

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก รู้สึกเจ็บไปทั่วร่าง

ขณะนั้น ไป๋หานเสวี่ยกับเย่เซียนเอ๋อร์เดินเข้ามาข้างกายเขา

"เสี่ยวอี้ เป็นยังไงบ้าง?"

เย่เทียนอี้เหลียวมองรอบตัว

"ที่นี่คือ...?"

"ห้องพยาบาลของสถาบันเทียนซิง"

เย่เทียนอี้เกาศีรษะเล็กน้อย

ข่าวนี้ได้แพร่สะพัดไปทั่วนครศักดิ์สิทธิ์เทียนสุ่ยแล้ว แต่เย่เซียนเอ๋อร์ไม่เคยเชื่อ กระทั่งมาถึงที่นี่ด้วยตัวเองจึงยอมรับความจริงได้...

เขาผ่านอะไรมากันแน่? ไป๋หานเสวี่ยก็ถามเธอมาแล้ว ทว่าเย่เซียนเอ๋อร์เองก็ไม่รู้เลยสักนิด

"ผลเป็นยังไง?"

เย่เทียนอี้ถามอย่างกระวนกระวาย

"เจ้าชนะ"

ไป๋หานเสวี่ยมองเย่เทียนอี้พร้อมเอ่ยคำตอบ

ในสายตาของเธอ เย่เทียนอี้เป็นคนเลว แต่ก็ยอมรับว่าเขามีเสน่ห์! แค่ระดับฝึกจิตขั้นสิบกลับล้มพี่ชายของเธอลงได้ นี่คือการสร้างตำนานอย่างแท้จริง!

สุดท้าย เย่เทียนอี้เป็นฝ่ายชนะ เพราะไป๋เทียนห่าวล้มก่อนเขา...

ทั้งสองไม่ได้บาดเจ็บหนัก เย่เทียนอี้แค่หมดแรงทั้งพลังและจิต ส่วนไป๋เทียนห่าวโดนพลังรุนแรงกระแทกจนเจ็บหนักกว่า แต่ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

"งั้น..."

เย่เทียนอี้หันไปยิ้มให้ไป๋หานเสวี่ย เป็นรอยยิ้มที่มีเพียงเขาและเธอเข้าใจกันเท่านั้น

ไป๋หานเสวี่ยพอเห็นก็หันหลังเดินออกจากห้องทันที

"ข้าไปดูพี่ชายก่อน"

เย่เทียนอี้หันไปมองเย่เซียนเอ๋อร์

"เสี่ยวอี้ เจ้า..."

เย่เซียนเอ๋อร์ยังคงไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา เธอรู้สึกมาตลอดว่าเย่เทียนอี้เปลี่ยนไป แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าเขายังเป็นคนเดิม กระทั่งในการประลองวันนี้ สิ่งที่เขาแสดงออกมาไม่ใช่เย่เทียนอี้คนที่เคยเธอรู้จักอีกต่อไป

"ตอนออกไปคราวก่อน ข้าบังเอิญเจอโอกาสครั้งหนึ่ง"

ดวงตาคู่สวยของเย่เซียนเอ๋อร์เป็นประกายขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนั้น

"นั่นแปลว่าตอนนี้เจ้า..."

เย่เทียนอี้ยักไหล่

"อย่างน้อยก็ไม่ใช่เจ้าขยะคนเดิมแล้ว"

เย่เซียนเอ๋อร์เผยรอยยิ้มแฝงความดีใจออกมา

โอกาสคือสิ่งที่ฟ้าลิขิต หากมีในโชคชะตาก็ย่อมมี หากไม่มี ย่อมฝืนไม่ได้ เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าเย่เทียนอี้มีวาสนาในเส้นทางแห่งการฝึกฝน

"กลับบ้านกันเถอะ"

เย่เซียนเอ๋อร์กล่าว

"เดี๋ยวก่อน เจ้าไปก่อนก็ได้ ข้าจะตามกลับไปทีหลัง"

"แต่บาดแผลของเจ้า..."

เย่เทียนอี้ส่ายหน้า

"ไม่เป็นไรมาก พักสักหน่อยก็หายแล้ว"

"งั้นข้าจะกลับไปทำอาหารให้เจ้า"

"เดี๋ยวสิ!"

เย่เทียนอี้ร้องเรียกเธอไว้

เย่เซียนเอ๋อร์หันกลับมาด้วยความสงสัย

"ข้าเก่งขนาดนี้ เจ้าไม่คิดจะให้รางวัลข้าสักหน่อยหรือ? หอมแก้มข้าสักทีเถอะ"

เย่เทียนอี้ยิ้มพร้อมกับชี้ไปที่แก้มตัวเอง

แล้วเย่เซียนเอ๋อร์ก็เดินออกไปทันที

"เฮ้อ... ทำไมถึงไม่ได้กำไรอะไรเลยนะ อย่างน้อยข้ายังเคยได้เปรียบกับเสี่ยวหานเสวี่ยมาบ้าง..."

เย่เทียนอี้หยิบเสื้อผ้าที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาใส่ ซึ่งเห็นชัดว่าเป็นของที่เย่เซียนเอ๋อร์เตรียมไว้ให้

ขณะนั้น มือเล็ก ๆ คู่หนึ่งแอบเปิดประตูเบา ๆ แล้วโผล่หัวน่ารักของเด็กสาวคนหนึ่งเข้ามา

"พี่เทียนอี้..."

เสียงเรียกเบา ๆ ดังขึ้น

"เป่าเป่า..." เมื่อเห็นเธอ เย่เทียนอี้ก็พลันรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นทันที

"พี่เทียนอี้ เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?" เป่าเป่าถามด้วยความเป็นห่วง เธอไม่กล้าเดินเข้ามา เพราะกลัวคนอื่นเห็นแล้วจะเอาไปพูดกันให้วุ่นวาย

"ไม่เป็นไร ทำไมไม่เข้ามาล่ะ? ให้ข้ากอดหน่อยสิ"

ใบหน้าของเป่าเป่าแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย

"ไม่ได้หรอก มีคนอยู่นะ พี่เทียนอี้ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว งั้นเป่าเป่าขอตัวก่อนนะ ท่านปู่เรียกเป่าเป่าแล้ว พี่เทียนอี้สู้ ๆ นะ!"

ซิงเป่าเป่าพูดจบก็รีบวิ่งจากไปอย่างเงียบ ๆ

เย่เทียนอี้ยิ้ม...

บ้าเอ๊ย! ลืมสารภาพรักไปซะได้!

ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว ระบบชายชั่วก็ใกล้จะหมดเวลา ถ้าไม่รีบสารภาพรักกับไป๋หานเสวี่ยล่ะก็... จู๋ข้าได้ปลิวแน่!

ว่าแล้ว เย่เทียนอี้ก็รีบเดินออกจากห้องทันที

"พี่เทียนอี้!"

ขณะเดินออกมานอกห้อง เย่เทียนอี้ก็เจอกับสาวสวยสองคนเดินผ่านมา พวกเธอเห็นเขาแล้วตาเป็นประกาย รีบเข้ามาพยุงเขาอย่างไม่รู้ตัว

ก็แน่ล่ะ... หล่อขนาดนี้ ใครจะอดใจไหว!

สองสาวช่วยพยุงเย่เทียนอี้มาที่ห้องของไป๋เทียนห่าว ด้านใน ไป๋หานเสวี่ยกำลังนั่งอยู่ข้างพี่ชายของตน ซึ่งกึ่งนั่งกึ่งนอนคุยกับเธออยู่ ดูจากอาการแล้วไม่น่าเป็นอะไรมาก

"แหะๆ..."

เย่เทียนอี้ยิ้มเจื่อน ๆ ขณะเดินเข้ามา

ไป๋เทียนห่าวเห็นเขา รีบพูดขึ้นว่า

"เย่เทียนอี้ บอกข้าทีสิว่า ท่าไม้ตายที่เจ้าชนะข้าในตอนท้ายน่ะ มันเป็นวิชาระดับไหนกันแน่? ให้ข้าพอเข้าใจหน่อยเถอะ!"

ไป๋เทียนห่าวยอมรับความพ่ายแพ้ แม้จะยังรู้สึกสับสนอยู่ก็ตาม เพราะในความคิดของเขา ไม่มีทางที่คนระดับฝึกจิตขั้นสิบจะชนะเขาได้ เว้นแต่วิชานั้นจะทรงพลังจนเกินต้าน

"ระดับเทวะ..."

เย่เทียนอี้ตอบ

"เฮ้อ..."

ไป๋เทียนห่าวถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

"งั้นก็แพ้อย่างไม่ต้องสงสัยจริง ๆ"

"วิชายุทธระดับเทวะ..."

ไป๋หานเสวี่ยมองเย่เทียนอี้ด้วยแววตาประหลาดใจ นี่เขาได้โชคดีขนาดไหนกัน? หรือว่าได้รับมรดกจากยอดผู้แข็งแกร่งคนใดคนหนึ่งมา? เพราะแม้แต่ตระกูลไป๋ของเธอ วิชาที่ดีที่สุดก็ยังแค่ระดับปฐพีสิบดาวเท่านั้น! วิชาระดับเทวะนับว่าน่ากลัวมาก

ที่จริงแล้ว วิชาที่เย่เทียนอี้ใช้คือระดับเทพ... แต่เขาไม่มีทางบอกใครแน่นอน และตัวเขาเองก็ยังไม่สามารถดึงพลังที่แท้จริงของมันออกมาได้

"เสี่ยวหานเสวี่ย มานี่หน่อยสิ"

เย่เทียนอี้ยิ้มพลางโบกมือเรียกไป๋หานเสวี่ย

ไป๋หานเสวี่ย: "..."

ทำไมถึงดูเจ้าเล่ห์นัก?

เธอพอจะเดาได้ว่าเย่เทียนอี้จะพูดเรื่องอะไร

"มีอะไรก็ค่อยว่าหลังจากเจ้ารักษาตัวให้หายก่อนเถอะ"

"ไม่ได้ ต้องพูดตอนนี้!"

ไป๋หานเสวี่ยถอนหายใจเบา ๆ แล้วเดินออกไปกับเขา

"เรื่องพนันของพวกเรา"

เย่เทียนอี้ยืนตรงหน้าหญิงสาว มองเธอตาไม่กะพริบ ยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย

ไป๋หานเสวี่ยรู้ดีว่าเขาจะพูดถึงเรื่องนี้...

เธอยอมรับว่าแพ้ และแม้จะคาดไม่ถึง แต่ก็ยอมรับด้วยความเต็มใจ แม้โดยปกติไป๋เทียนห่าวจะไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูปล่อยไม้ตายเช่นนั้น แต่ยังไงก็แพ้ไปแล้ว

และไป๋หานเสวี่ยก็ไม่ใช่คนที่คืนคำ แต่ให้เย่เทียนอี้เป็นแฟนเนี่ยนะ...

หน้าตาหล่อ พรสวรรค์ก็ดีขึ้นอย่างชัดเจน ยอมรับว่าความเห็นต่อตัวเขาเปลี่ยนไปมาก... แต่เรื่องนิสัยนี่สิ...

"โห เจ้าอย่าบอกนะว่าจะเบี้ยวสัญญา? ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นคนแบบนี้"

เย่เทียนอี้แสร้งทำหน้าผิดหวัง

"เปล่า"

ไป๋หานเสวี่ยส่ายหัวเบา ๆ

"งั้นก็..."

"ในเมื่อข้าแพ้ ข้าก็จะรักษาสัญญา แต่ถึงจะเป็นแฟนกัน ก็อย่าล้ำเส้นเกินไป ก่อนที่ข้าจะอนุญาต"

ไป๋หานเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นคง

เธอจริงจังเรื่องความรู้สึก และไม่เคยผิดคำพูด ส่วนเรื่องหัวใจ...

จะบอกว่าชอบเย่เทียนอี้เหรอ? ไม่หรอก แต่ก็อยากลองให้เวลาเขาและตัวเองสักพัก ถ้าไม่เวิร์คก็ค่อยเลิก ไม่เห็นแปลก

เย่เทียนอี้ยิ้มออกมา

"ดี ๆ ๆ!"

"ติ๊ง... ขอแสดงความยินดี เจ้าทำภารกิจ 【สารภาพรักสำเร็จกับไป๋หานเสวี่ย】 เสร็จสิ้น รางวัล: วิชายุทธระดับเทวะ 【พายุล้างโลก】 จะได้รับภายในสามชั่วโมง"

"ติ๊ง... เจ้าทำการเปิดภารกิจใหม่ 【พิชิตไป๋หานเสวี่ย】 รางวัล: ปลดล็อกขอบเขตสูงสุดก่อนกำหนด ระยะเวลา: ขณะระบบชายชั่วยังอยู่"

"ติ๊ง... ขอแสดงความยินดี เจ้าทำภารกิจขั้นสุดท้ายของระบบชายชั่วได้สำเร็จ 1 ใน 2 โปรดพยายามต่อไป"

เย่เทียนอี้ถอนหายใจโล่งอก

"งั้นข้ากลับบ้านก่อนนะ รอหายดีแล้ว ข้าจะชวนเจ้าไปเปิดห้องเล่นไพ่กัน ฮะฮะ"

เย่เทียนอี้หันไปพูดกับไป๋หานเสวี่ยพลางหัวเราะ

ไป๋หานเสวี่ย: "..."

เธอเดินกลับเข้าไปในห้อง เย่เทียนอี้ก็กลับบ้านไปเช่นกัน

ระบบชายชั่วใกล้จะสิ้นสุดแล้ว คืนนี้ถ้าไม่จัดการกับเย่เซียนเอ๋อร์ล่ะก็ ค่าความเทพจะถูกล้างหมด จะใช้ให้หมดก่อน... หรือไม่ก็... ทำให้เรื่องเกิดขึ้นคืนนี้เลย...