บทที่ 82 วิชายุทธระดับศักดิ์สิทธิ์—เก้ามังกรเผาสวรรค์

###

เรื่องของเย่เทียนอี้กลายเป็นกระแสฮือฮาครั้งใหญ่ และไม่มีใครสั่นสะเทือนได้มากไปกว่าตระกูลหยาง!

"ฉู่เซิง เจ้ารู้เรื่องของเย่เทียนอี้หรือยัง?"

หยางเชาเยวี่ยนถามพลางมองบุตรชายของตน

"รู้แล้ว เขาใช้พลังระดับฝึกจิตขั้นสิบโค่นไป๋เทียนห่าวระดับเขตฟ้าดำขั้นห้าได้"

"แล้วเจ้าคิดยังไง?"

หยางเชาเยวี่ยนจิบชาแล้วถาม

"ตอนออกไปข้างนอกข้าเคยเจอเขา ตอนนั้นยังแค่ระดับฝึกกาย ถ้าจะบอกว่าเขาเก่งแบบนั้นจริงก็ได้ หรือไม่เขาก็แค่ปกปิดพลังไว้ แล้วที่ชนะไป๋เทียนห่าวได้ ก็คงเพราะใช้วิชาที่ร้ายกาจมาก"

"อืม..."

หยางเชาเยวี่ยนพยักหน้าเบา ๆ

"ไม่ผิดเลย เขาใช้วิชาระดับสูง และนั่นก็ยิ่งยืนยันข้อสงสัยของข้าว่าเบื้องหลังเย่เทียนอี้กับเย่เซียนเอ๋อร์ ต้องมีใครบางคนหรือบางกลุ่มคอยหนุนหลังอยู่ การเปลี่ยนแปลงของเย่เทียนอี้และวิชายุทธของเขา คงมาจากคนนั้น"

"ถ้าอย่างนั้น... พวกเราตระกูลหยางยังกล้าลงมืออีกเหรอ?"

หยางฉู่เซิงถาม

"เรื่องที่ตระกูลหยางทำไว้ต้องถูกเปิดโปงแน่นอน ตอนนั้นเย่เซียนเอ๋อร์มาคนเดียว บาดเจ็บแล้วกลับไป แต่จนตอนนี้ก็ไม่มีใครมาตามเรื่อง เจ้าคิดว่าเป็นเพราะอะไร?"

หยางฉู่เซิงครุ่นคิด แล้วตอบว่า

"บางที คนผู้นั้นอาจตอบแทนบุญคุณของพวกเขาแล้วช่วยฝึกเย่เทียนอี้ไว้ จากนั้นก็จากไปแล้วก็ได้"

"ใช่แล้ว! นี่แหละเหตุผลที่ข้าต้องรีบกำจัดทั้งสองคน หากปล่อยไว้ ภัยในอนาคตย่อมแน่นอน เย่เทียนอี้ตอนนี้ก็เริ่มกลายเป็นภัยคุกคามแล้ว!"

แววตาของหยางเชาเยวี่ยนเต็มไปด้วยความอำมหิต

"แต่ตอนนี้ข้าสู้เขาไม่ได้แล้ว..."

หยางฉู่เซิงส่ายหน้า

"ไม่ต้องกังวล!"

หยางเชาเยวี่ยนยื่นโอสถเม็ดหนึ่งให้เขา

"นี่คืออะไร?"

"โอสถนี้สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของตระกูลเรา สามารถทำให้ผู้ฝึกระดับฝึกจิตทะลวงสู่ระดับเขตฟ้าดำขั้นห้าได้โดยตรง ในเมื่อสถานการณ์พิเศษ เย่เทียนอี้ก็แข็งแกร่งขึ้นกระทันหัน เจ้าจำเป็นต้องใช้มัน!"

หยางฉู่เซิงกำโอสถไว้แน่น

"ข้าเข้าใจแล้ว!"

"อย่าทำให้ข้าผิดหวัง!"

แน่นอนว่าโอสถนี้ต้องมีผลข้างเคียงบางอย่าง เพราะมันไม่สมเหตุสมผลเลย หากจะทะลวงพลังได้แบบก้าวกระโดดเช่นนี้ โดยทั่วไปการใช้โอสถช่วยทะลวงต้องอาศัยพลังใกล้เต็มถึงจะสำเร็จชัวร์ ๆ แต่หยางเชาเยวี่ยนกลับไม่รู้ และยังถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูล ถึงขั้นให้บุตรชายใช้เลยทีเดียว

...

อีกด้านหนึ่ง เย่เทียนอี้กลับถึงบ้าน เย่เซียนเอ๋อร์เตรียมน้ำอุ่นให้เขาอาบ หลังจากแช่อยู่ในอ่าง เย่เทียนอี้ก็ฝึกฝนไปด้วย บาดแผลของเขาฟื้นตัวเร็วมาก เขาไม่กล้าใช้โอสถสวรรค์ลิขิตระดับเจ็ดขั้นศักดิ์สิทธิ์ที่ได้จากพี่สาวเทพธิดาหรอก ต้องเก็บไว้ใช้ยามใกล้ตายหรือในยามวิกฤตที่สุดเท่านั้น

เมื่ออาบน้ำเสร็จ เย่เซียนเอ๋อร์ก็จัดเตรียมอาหารเย็นไว้ให้เรียบร้อย

"มากินข้าวเถอะ"

นางกล่าวเรียกเย่เทียนอี้

เย่เทียนอี้เห็นว่าเป็นเมนูที่ตัวเองชอบ แถมวันนี้ใช้พลังไปมาก ก็เลยกินไม่ยั้ง

"กินช้า ๆ หน่อย ข้าทำไว้เยอะเลย"

เย่เซียนเอ๋อร์ยื่นแก้วน้ำให้เขา

"พี่ ถ้าอย่างนั้นเจ้ามาแต่งงานกับข้าเถอะ อาหารที่เจ้าทำอร่อยเกินไปแล้ว"

เย่เซียนเอ๋อร์ขมวดคิ้วทันที

"ช่วงนี้ระวังพวกตระกูลหยางไว้ ข้าโดนเปิดโปงแล้ว พวกมันอาจจะลงมือกับเราทั้งคู่"

นางไม่ตอบเรื่องที่เขาพูด แต่เปลี่ยนเรื่องไปทันที

"ข้ารู้แล้ว"

ดวงตาเย่เทียนอี้ปรากฏประกายเย็นเยียบ

"กินเสร็จก็ไปพัก รักษาตัวให้หายก่อน" เย่เซียนเอ๋อร์พูดพร้อมกับลุกขึ้น

"เดี๋ยว พี่!"

เย่เทียนอี้เรียกนางไว้

เย่เซียนเอ๋อร์หันมามอง

"คืนนี้ข้านอนกับเจ้าดีไหม?" เย่เทียนอี้ยิ้มกว้าง

เย่เซียนเอ๋อร์ขมวดคิ้วแน่น

"อย่าพูดเรื่องแบบนี้อีกนะ"

"ข้าก็ไม่อยากเหมือนกันนะ แต่เจ้าทั้งสวย ทั้งอยู่ใกล้ข้าทุกวัน พวกเราไม่ใช่พี่น้องแท้ ๆ ด้วยสิ ถ้าวันไหนข้ามองไม่เห็นเจ้า ข้าก็อาจจะเลิกคิดได้ แต่ตราบใดที่เจ้ายังอยู่ใกล้ข้า ข้าก็จะคิดถึงทุกวัน ข้านี่แหละชายแท้ และวันหนึ่ง... ข้าจะต้องได้เจ้าเป็นของข้า"

เย่เทียนอี้พูดยิ้ม ๆ

"ข้าขอกลับไปฝึกละนะ"

"พี่!"

เย่เทียนอี้เรียกเย่เซียนเอ๋อร์อีกครั้ง

เธอชะงักเท้าเล็กน้อย

"ก็ได้ เจ้าไม่ตอบรับก็ไม่เป็นไร แต่ข้าอยากบอกเจ้าว่า... ตอนนี้ไป๋หานเสวี่ยเป็นแฟนข้าแล้ว"

เย่เซียนเอ๋อร์เบิกตากว้าง มองเขาด้วยความตกใจ

"พรุ่งนี้ข้าจะย้ายไปอยู่กับนางแล้ว ต่อไปนางจะเป็นคนดูแลข้า เดิมทีข้ายังลังเลว่าจะปฏิเสธนางดีไหม ถ้าเจ้ารับรักข้า ข้าก็จะเลือกเจ้า แต่เมื่อเจ้าไม่ตอบ ข้าก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธอีกแล้ว..."

เย่เซียนเอ๋อร์มองเขานิ่ง

"อืม ก็ดีแล้ว"

เธอพยักหน้าแล้วเดินเข้าห้องไป

ในใจของเธอยังคงตกตะลึง เกิดอะไรขึ้นกันแน่? หรือว่าเย่เทียนอี้โกหก? ต้องไปถามไป๋หานเสวี่ยให้แน่ชัด

เหตุผลที่เย่เทียนอี้ต้องพูดแบบนี้ ก็เพราะเย่เซียนเอ๋อร์มีเขาเป็นเพียงคนเดียวที่ผูกพัน ถ้าเขาจากเธอไปใช้ชีวิตกับไป๋หานเสวี่ย เธอก็จะรู้สึกว่าเขามีคนดูแลแล้ว และด้วยพลังที่เขาแข็งแกร่งขึ้น เธอก็จะไม่มีห่วงอีก และสามารถไปฝึกกับวังจันทราเทพอย่างเต็มที่

เย่เทียนอี้ไม่อยากให้ตนเป็นภาระของนาง

แม้จะมีของล้ำค่ามากมายในครอบครอง แต่ก็ไม่สู้ให้เย่เซียนเอ๋อร์ฝึกฝนด้วยตัวเอง

จากนั้น เย่เทียนอี้ก็รีบส่งข้อความหาไป๋หานเสวี่ย

"ไม่ได้!"

ไป๋หานเสวี่ยปฏิเสธทันควัน

"ที่รัก นี่ข้าทำเพื่อพี่สาวข้านะ เจ้าเป็นเพื่อนรักของนางไม่ใช่เหรอ? ช่วยข้าสักครั้งนะ แค่แกล้งอยู่ด้วยกันชั่วคราว พอนางไปแล้วพวกเราก็แยกกัน ข้าจะไม่แตะต้องเจ้าด้วยซ้ำ ข้าไม่มีทางสู้ชนะเจ้าอยู่แล้วใช่ไหม? แถมเรานอนแยกห้องด้วย"

ไป๋หานเสวี่ยลังเลเล็กน้อย

"ตกลงก็ได้!"

เธอเห็นว่านี่ก็ไม่ได้เสียหายอะไร แต่อย่างไรก็ต้องระวังเย่เทียนอี้ไว้ แม้ตอนนี้จะเป็นแฟนกัน แต่ก็ยังไม่ไว้ใจเขา และแค่เป็นแฟน ไม่ได้แปลว่าต้องมีอะไรกัน

"ขอบใจนะ พี่สาวข้าคงต้องไปคุยกับเจ้าสักหน่อย..."

อีกด้านหนึ่ง เย่เซียนเอ๋อร์ก็ติดต่อไปหาไป๋หานเสวี่ย และทั้งคู่ก็คุยกันตามแผนที่เย่เทียนอี้เตี๊ยมไว้ ยิ่งคุย เย่เซียนเอ๋อร์ก็ยิ่งตกใจ เธอไม่เคยคิดว่าทั้งสองคนจะเป็นแฟนกันจริง ๆ

แม้จะสงสัยคำพูดของเย่เทียนอี้ แต่กับไป๋หานเสวี่ย เธอเชื่อ

เย่เทียนอี้มั่นใจว่าไป๋หานเสวี่ยจะไม่ทำพลาด จากนั้นเขาก็กลับเข้าห้อง

แต่เดิมเขาคิดจะไปสารภาพรักกับเป่าเป่าเพื่อทำภารกิจขั้นสุดท้ายของระบบชายชั่วให้สำเร็จ ทว่า... ติดต่อนางไม่ได้ น่าจะโดนคุณปู่ของนางเรียกตัวไปแล้ว ช่างเถอะ ไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร แค่พลาดวิชาหนึ่ง ไม่เห็นต้องเสียดาย ได้มาก็เยอะแล้ว ส่วนเย่เซียนเอ๋อร์... หากล้มเธอไม่ได้ ก็แล้วกัน!

จากนั้น เย่เทียนอี้ก็ใช้ค่าความเทพที่มีอยู่หมดเกลี้ยง! ซื้อสติ๊กเกอร์ยมทูต 1 แผ่น โอสถชุบชีวิตเก้ารอบ 2 เม็ด ระเบิดสุริยันล่มฟ้า 1 ลูก หินอธิษฐาน 3 ก้อน ผลไม้ขั้นฟ้า 3 ลูก ขนมบอกรักในใจ 10 ชิ้น! เขารู้สึกว่าขนมนี่ใช้ได้ดี ต้องเก็บสำรองไว้เยอะ ๆ ส่วนพิพากษาสวรรค์... แพงเกิน ซื้อไม่ไหว

เย่เทียนอี้จัดเก็บของทั้งหมดลงแหวนมิติ เขาหยิบสติ๊กเกอร์ยมทูตขึ้นมาดูแล้วอดคิดไม่ได้—นี่มันสมุดจดราคาสองเหรียญชัด ๆ!

"ยังเหลืออีกห้าล้านกว่า ลองหมุนวงล้อดูหน่อยสิ"

ว่าแล้วก็หลับตา ใช้จิตสำนึกหมุนวงล้อทันที

"ติ๊ง... เสียดาย เจ้าพลาดรางวัลไปอย่างเฉียดฉิว"

เย่เทียนอี้: "..."

แม่งเอ๊ย!

"ติ๊ง... ด้วยความที่เจ้าหล่อเหลาจนเกินต้าน ระบบจะมอบสิทธิ์หมุนพิเศษให้หนึ่งครั้ง กำลังเริ่มหมุน..."

เย่เทียนอี้: "..."

โธ่! หล่อเกินไปก็มีข้อดีแบบนี้สินะ!

"ติ๊ง... ขอแสดงความยินดี เจ้าหมุนได้วิชายุทธระดับศักดิ์สิทธิ์: เก้ามังกรเผาสวรรค์"