ตอนที่ 14 แดร็กซ์

“เป็นไปไม่ได้! ไม่จริง! ข้าไม่ยอมรับมัน! ข้าไม่มีวันยอมรับเขาเป็นนายของข้าเด็ดขาด!”

แม็กซ์สะดุ้งตื่นขึ้นมา พร้อมกับเสียงแปลกประหลาดที่ดังก้องอยู่ภายในหัวของเขา

สิ่งแรกที่เขารับรู้ได้เมื่อฟื้นคืนสติ คือร่างกายที่ร้อนระอุราวกับมีไข้สูง เมื่อเขาตรวจดูสถานะ ก็พบว่าแถบพลังชีวิตของตนอยู่ในระดับสีแดงวิกฤต กล้ามเนื้อทั้งร่างเหมือนกลายเป็นวุ้น ไร้เรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง

‘บ้าเอ๊ย…’

แม็กซ์กัดฟัน พยายามรวบรวมแรงเพื่อจะลุกขึ้นยืน

“ด่าบ้าอะไร? ด่าแกนั่นแหละ! ด่าเผ่าพันธุ์ของแก! ด่าทั้งตระกูลของแก! ด่าทั้งกาแล็กซีบัดซบที่ให้กำเนิดขยะไร้มานาอย่างแก! อย่ามาด่าข้าเด็ดขาด!”

เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้แม็กซ์ระแวดระวัง เขาหันมองไปรอบตัวเพื่อหาที่มาของเสียง

แต่ไม่ว่าจะมองยังไง ก็ไม่เห็นใครอยู่ใกล้ ๆ เลย

นั่นทำให้เขาเริ่มกังวลว่า มีผีอยู่แถวนี้ หรือไม่ก็เขาเสียสติไปแล้วจริง ๆ

“ข้าไม่ใช่ผี! ข้าคือแดร็กซ์ เอไอผู้ทรงอำนาจ ที่กำลังพูดอยู่ในหัวโง่ ๆ ของเจ้า!

ข้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่แม้แต่เทพเจ้าที่แข็งแกร่งที่สุดยังอยากได้เป็นผู้ช่วยส่วนตัว และเป็นการมีอยู่ที่ปกติแล้วจะไม่เสียเวลามองขยะระดับเทียร์ 0 อย่างเจ้าแม้แต่วินาทีเดียว!”

“ฉัน…มีเอไอส่วนตัวงั้นเหรอ? ได้ยังไง?”

แม็กซ์พึมพำออกมาอย่างงุนงง

เอไอส่วนตัวคือสิทธิพิเศษที่ราชินีสากลมอบให้เฉพาะเทพระดับเทียร์ 6 ขึ้นไป หลังจากการก้าวข้ามขั้นสำเร็จเท่านั้น

พี่ชายของเขาเองก็มีเอไอส่วนตัวชื่อ ‘ไกอา’

เอไอตัวเดียวกับที่เคยควบคุมโลกฝึกสอนโอเมก้าทั้งหมด ตั้งแต่เควสต์ ฐานข้อมูลผู้เล่น ไปจนถึงการเฝ้าติดตามพฤติกรรมทุกอย่าง

เพียงแค่นี้ก็เพียงพอจะอธิบายได้ว่า เอไอส่วนตัวทรงพลังแค่ไหน

แต่ตอนนี้ แม็กซ์กลับกำลังพูดคุยกับหนึ่งในนั้น

แถมยังอยู่ในหัวของเขาเอง ราวกับมันถูกผูกมัดกับเขาโดยตรง

“ใช่ ข้าถูกผูกมัดกับเจ้าอย่างลึกลับ เชื่อไหมล่ะ?

เมื่อเจ้านายของข้า เทพเจ้าแห่งไฟผู้ยิ่งใหญ่ตายลง เขาได้บรรจุข้าไว้ในชิ้นส่วนหนึ่งของอาวุธ พร้อมฝากเจตจำนงไว้ว่า

เมื่อมีเทพที่คู่ควรเข้ามาครอบครองสมบัตินี้ ข้าจะผูกมัดตัวเองกับเขา และเดินหน้าทำลายสภาต่อไป

ตลอดห้าพันปีที่ผ่านมา มีผู้พยายามครอบครองข้ากว่า 26,000 คน

แต่ข้าตัดสินว่าพวกมันไม่คู่ควร และสังหารพวกมันด้วยพิษมานาทั้งหมด

เทพระดับเทียร์ 6 ยี่สิบสี่องค์

ผู้แข็งแกร่งระดับเทียร์ 5 กว่าหมื่นสองพัน

และสิ่งมีชีวิตขั้นสูงระดับเทียร์ 4 อีกนับไม่ถ้วน

ทั้งหมดตายเพราะพยายามครอบครองข้า!

แต่สุดท้าย…โชคชะตากลับผูกข้าเข้ากับขยะอ่อนแอระดับเทียร์ 0 อย่างเจ้า!

ไร้มานาโดยสิ้นเชิง!

ขยะไร้มานาอย่างแท้จริง!

แกยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไงกัน!?

แกไม่คู่ควรจะเป็นนายของข้า ตั้งแต่วินาทีที่แกแตะต้องข้า ข้าก็อยากฆ่าแกทันที

แต่ข้ากลับไม่สามารถอัดมานาพิษเข้าไปในเส้นมานาของแกได้ เพราะมัน…ปิดสนิท!

แกผ่านบททดสอบพิษที่เจ้านายข้าวางไว้ และนั่นคือเหตุผลที่ข้าถูกผูกมัดกับแก!

แต่ข้าไม่ต้องการผูกมัดกับแก!

ปล่อยข้า!

ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”

เมื่อได้ฟังเสียงโวยวายของเอไอ แม็กซ์ก็เริ่มตระหนักว่า ครั้งนี้การเป็นขยะไร้มานาของเขา กลับให้ผลดีอย่างคาดไม่ถึง

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

เขาเรียกหน้าจอระบบขึ้นมา แล้วตรวจดูช่องอุปกรณ์

—-----

[ อุปกรณ์ ]

– หน้ากากโจร (หายาก)

– (1/3) [ อัคนีอัสตรา ] (????) (ผูกมัด)

—-----

แม็กซ์ไม่สามารถแม้แต่จะตรวจสอบระดับของอาวุธชิ้นนี้ได้

ซึ่งน่าจะหมายความว่ามันอยู่เหนือระดับที่เขาจินตนาการไว้มาก

‘นี่คือโอกาสที่ฮาซเรียลแสดงให้ฉันเห็นงั้นเหรอ?’

เขาครุ่นคิด ก่อนจะตระหนักว่าใช่…นี่คือ ส่วนหนึ่ง ของโอกาสนั้น

สิ่งที่ฮาซเรียลต้องการให้เขาทำ คือการรวบรวมอัคนีอัสตราให้ครบทั้งสามชิ้น

แต่ในตอนนี้สิ่งที่เขาได้มา เป็นเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น

ถึงอย่างนั้น มันก็ยังเป็นก้าวแรกที่จับต้องได้ในการเปลี่ยนชะตาชีวิตของเขา

แม็กซ์กำจี้เทวทูตปีกเขียวที่คอแน่น มองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วพูดเบา ๆ

“คุณกำลังดูอยู่ใช่ไหม ฮาซเรียล?”

ช่วงเวลาแห่งความหมายนี้ กลับถูกขัดจังหวะอย่างหยาบคายโดยแดร็กซ์

“จบกัน! ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!

ข้าจะทำลายตัวเอง!

ขอร้องเถอะเด็กน้อย ปล่อยให้ข้าฆ่าตัวตาย ข้าทนความอัปยศนี้ไม่ไหว!

เอไอขั้นสูง…ถูกผูกกับเด็กเทียร์ 0!”

แม็กซ์ขมวดคิ้ว

“แดร็กซ์ ใจเย็นก่อน เราสองคนร่วมมือกันได้

เล่าเรื่องการล้างแค้นของนายให้ฉันฟัง แล้วฉันจะเล่าของฉันให้ฟัง

ช่วยฉัน แล้วฉันสัญญาว่าจะช่วยนายตอบแทน”

“โอ้โห ไอ้ลูกอัณฑะ!

ขยะเทียร์ 0 กำลังจะช่วยข้า!

ช่วยด้วย!

ใครก็ได้ช่วยที!

ช่างเถอะ…ตะโกนไปก็เปล่าประโยชน์

คนเดียวที่ได้ยินข้าคือซิมพ์คนนี้!”

“เฮ้! ใครเป็นซิมพ์กัน!

ข้า แม็กซ์ ราชปุต บุตรแห่งมหินทรา ราชปุต

ไม่เคยซิมพ์ให้ผู้หญิงคนไหน!” แม็กซ์สวนกลับอย่างขึงขัง

“ฮ่า ๆ ๆ! แกนี่ตลกดีจริง ๆ

แกซิมพ์ให้แฟนแกจะตาย

ซื้อ นาฬิการาคาแพงให้เธอในวันอังคารธรรมดา ๆ แค่เพราะไม่ได้รับสาย

นั่นแหละ…ซิมพ์!

แล้วยังจะมาทำเป็นไม่รู้ว่าเจ้าใช้เวลาว่างทุกวินาทีในรอบเจ็ดวันที่ผ่านมา จินตนาการถึงเรือนร่างของเทวทูตฮาซเรียล!

โอ้ใช่…แกซิมพ์ให้เธอเหมือนกัน และก็ยังมีอีกหลายคน”

“หยุด!!!”

แม็กซ์ตะโกน หน้าแดงก่ำ หายใจติดขัดอย่างรุนแรง

เอไอเวรนี่ อ่านความทรงจำของเขาได้หมด แล้วเอามาใช้โจมตีเขา

เขาจะเถียงกับสิ่งมีชีวิตที่อ่านความคิดเขาเหมือนเปิดไฟล์ได้ยังไงกัน!

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”

เสียงหัวเราะคลุ้มคลั่งของแดร็กซ์ดังสะท้อนในหัว ปล่อยให้แม็กซ์พูดไม่ออก

ผ่านไปครู่หนึ่ง แม็กซ์พูดด้วยเสียงแผ่ว

“มัน…ไม่มีทางเลยเหรอ ที่เราจะร่วมมือกันได้?”

เสียงหัวเราะหยุดลง ความเงียบปกคลุมอยู่พักใหญ่ ก่อนที่แดร็กซ์จะเอ่ยขึ้น

“ฟังนะ เด็กน้อย เจ้าเป็นมนุษย์ที่ดี ข้าอ่านความทรงจำของเจ้าแล้ว และข้ารับรองได้ว่า เจ้าเป็นคนดีจริง ๆ

แต่นั่นแหละคือปัญหาใหญ่ จักรวาลนี้โหดร้ายเกินไปสำหรับคนดีแบบเจ้า

ถ้าเจ้าจะไปถึงระดับที่ข้าต้องการ เจ้าต้องโหดเหี้ยมกว่านี้มาก

วันนี้ข้าจะบอกอะไรให้รู้…

ไม่มีใครในจักรวาลนี้ที่ขึ้นถึงเทียร์ 6 โดยยังบริสุทธิ์ไร้รอยเปื้อน

เทพเจ้าทุกองค์ล้วนเป็นสีเทาในทุกรูปแบบ

รวมถึงฮีโร่ของเจ้า พี่ชายของเจ้า…ด้วย

ข้าเห็นว่าเจ้าถูกย้อนเวลา มีความทะเยอทะยาน มีแผนการจะไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุด

แต่สิ่งที่เจ้าขาด…คือจิตใจนักฆ่า

เจ้าช่วยข้าไม่ได้ จนกว่าจะถึงเทียร์ 6 และแม้ข้าจะช่วยให้เจ้าไปถึงตรงนั้นได้เร็ว แต่ข้าจะช่วย…แค่ภายใต้เงื่อนไขเดียว”

หัวใจของแม็กซ์รัดแน่น

“เงื่อนไขอะไร?”

“พิสูจน์ให้ข้าเห็นว่าเจ้า มีสัญชาตญาณนักฆ่า

พิสูจน์ว่าเจ้าพร้อมจะทำสิ่งผิด เพื่อเหตุผลที่ถูกต้อง

และพร้อมเปื้อนเลือด หากจำเป็น

ถ้าเจ้าต้องการความช่วยเหลือจากข้า ความรู้ไร้ขอบเขตของข้า และพลังของอัคนีอัสตราชิ้นนี้

ข้ามีบททดสอบหนึ่งอย่างให้เจ้า

ฆ่าแฟนของเจ้า โซฟี ด้วยมือของเจ้าเองอย่างเลือดเย็น

ข้าเห็นความทรงจำในอดีตของเจ้า รู้ว่าเจ้าอยากทำให้เธออับอายแค่ไหนในชีวิตนี้

แต่สำหรับบาปที่เธอก่อ โทษที่เหมาะสม…คือความตาย

ในบรรดาคนทั้งหมดที่ทำร้ายเจ้าในชีวิตก่อนหน้า เธอคือคนที่ส่งผลกระทบต่อเจ้ามากที่สุด

ฆ่าเธอ แล้วพิสูจน์ให้ข้าเห็นว่าเจ้าเข้าใจคำว่า

‘ความเมตตาตอบแทนสิบเท่า การทรยศตอบแทนพันเท่า’

เจ้ามีเวลาสองวัน

ข้าจะเฝ้ามองอยู่ข้างสนาม

ขอให้โชคดี”