บทที่ 8 การรวมใจเป็นหนึ่ง และบทพิสูจน์ความภักดีของสามพนักงานเก่าแก่

เมื่อเทียบกับอัลเลนและซูซานแล้ว ไมค์ต้องแบกรับแรงกดดันมากกว่าใคร เขาไม่เพียงต้องจัดเตรียมสถานที่และเช่าอุปกรณ์ แต่ยังต้องรับผิดชอบงานสนับสนุนทั่วไปตลอดการถ่ายทำ เพื่อประหยัดงบประมาณ เขาต้องนำทีมคนงานไม่กี่คนทำความสะอาดโรงฆ่าสัตว์และขนย้ายอุปกรณ์ประกอบฉากด้วยตัวเอง จนปวดเมื่อยไปทั้งตัวทุกวัน

"บอสหลินครับ บริษัทเช่าอุปกรณ์แจ้งว่ากล้องความคมชัดสูงที่เราจองไว้ถูกคนอื่นตัดหน้าไปแล้ว ตอนนี้เหลือแต่กล้องรุ่นเก่าความคมชัดมาตรฐาน แถมค่าเช่าก็ไม่ใช่ถูกๆ" ไมค์ปาดเหงื่อที่หน้าผาก น้ำเสียงห่อเหี่ยว "ถ้าเราถ่ายด้วยความคมชัดมาตรฐาน คุณภาพของภาพจะแย่มาก แล้วไปแก้ยากในขั้นตอนตัดต่อด้วยครับ"

หลินโม่ขมวดคิ้ว คุณภาพของงานภาพเปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ของภาพยนตร์ โดยเฉพาะหนังสยองขวัญอย่าง Saw ที่ต้องอาศัยบรรยากาศและการเก็บรายละเอียดเพื่อสร้างความสำเร็จ หากภาพออกมามัวหมองจะทำลายอรรถรสของผู้ชมอย่างรุนแรง

"ติดต่อบริษัทอื่นอีกที ยอมจ่ายแพงหน่อยก็ต้องเอากล้องความคมชัดสูงมาให้ได้" เขาสั่งการ "ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ให้ลองไปขอยืมจากตากล้องอิสระ เราเสนอส่วนแบ่งรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศเป็นการชดเชยให้เขาได้"

ไมค์รีบดำเนินการทันที เขาตระเวนไปตามบริษัทเช่าอุปกรณ์ถึงห้าแห่ง แต่ไม่มีที่ไหนมีกล้องสเปกที่ต้องการเหลืออยู่เลย ขณะที่กำลังจะสิ้นหวัง เพื่อนร่วมงานเก่าคนหนึ่งก็แนะนำตากล้องอิสระที่มีกล้องความคมชัดสูงว่างอยู่พอดี แต่คิดค่าเช่าถึง 15,000 ดอลลาร์ ซึ่งแพงกว่างบที่ตั้งไว้ถึง 5,000 ดอลลาร์

"บอสหลิน เราคงต้องเช่าตัวนี้แหละครับ ขืนช้ากว่านี้จะถ่ายทำไม่ทันกำหนด" ไมค์กล่าวอย่างรู้สึกผิด

หลินโม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "เช่าเลย บอกตากล้องคนนั้นว่าเรายอมจ่าย 15,000 แต่เขาต้องมารับผิดชอบดูแลรักษาอุปกรณ์ตลอดการถ่ายทำด้วย ห้ามให้มีอะไรขัดข้องเด็ดขาด"

งบประมาณที่บานปลายซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้สถานะทางการเงินที่ตึงตัวอยู่แล้วยิ่งแย่ลงไปอีก ซูซานมองดูรายการรายจ่ายที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด "บอสหลินคะ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เงินทุนสำหรับการทำตลาดและการจัดจำหน่ายจะหมดเกลี้ยง เผลอๆ เราอาจจะไม่มีเงินจ้างคนตัดต่อด้วยซ้ำ"

"ผมรู้" หลินโม่ตอบเสียงเรียบ "งบการตลาดกับจัดจำหน่ายตัดออกไปก่อนได้ ส่วนงานตัดต่อช่วงโพสต์โปรดักชันเราจะทำกันเอง ผมพอมีความรู้เรื่องตัดต่ออยู่บ้าง และเจมส์ วานก็เข้าใจกระบวนการหลังการถ่ายทำดี สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องคุมคุณภาพการถ่ายทำให้ออกมาดีที่สุด ตราบใดที่ตัวหนังดีจริง ต่อให้ไม่มีการโปรโมตใหญ่โต มันก็จะดังได้ด้วยกระแสปากต่อปาก"

ความสงบเยือกเย็นของเขาแผ่ไปถึงทุกคน แม้อัลเลน ซูซาน และไมค์จะยังคงกังวล แต่พวกเขาก็ทุ่มเทให้กับงานอย่างเต็มที่ พวกเขารู้ดีว่าหลินโม่ได้เดิมพันด้วยทุกสิ่งที่มี และสิ่งที่พวกเขาทำได้คือพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อไม่ให้เขาต้องผิดหวัง

หนึ่งวันก่อนเปิดกล้อง หลินโม่เรียกทุกคนมาประชุมปลุกใจ นอกจากพนักงานสามคนของสตาร์ไลท์ พิคเจอร์ส แล้ว ยังมีเจมส์ วาน ลีห์ แวนเนลล์ และทีมนักแสดง รวมแล้วไม่ถึง 20 ชีวิต

"พรุ่งนี้ Saw จะเริ่มเปิดกล้องอย่างเป็นทางการ" หลินโม่ยืนอยู่กลางโรงฆ่าสัตว์ร้าง น้ำเสียงดังฟังชัด "เราไม่มีเงินทุนมหาศาล ไม่มีดาราใหญ่คับฟ้า หรืออุปกรณ์ที่สมบูรณ์แบบ แต่เรามีบทภาพยนตร์ที่ดีที่สุด มีทีมงานที่ทุ่มเทที่สุด และมีความมุ่งมั่นที่จะสู้จนตัวตาย ผมรู้ว่า 21 วันข้างหน้าจะเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก เราอาจต้องเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ต้องทำงานดึกดื่นและเหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่ผมสัญญาว่า ถ้าหนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จ ความเหนื่อยยากของทุกคนจะได้รับผลตอบแทนอย่างคุ้มค่า... ทั้งส่วนแบ่งรายได้ เกียรติยศ และโอกาสอีกมากมายในอนาคต"

เขามองไปที่อัลเลน ซูซาน และไมค์ ด้วยแววตาจริงใจ "โดยเฉพาะอัลเลน ซูซาน และไมค์ พวกคุณอยู่เคียงข้างบริษัทมาตลอดไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ความภักดีนี้ผมจดจำไว้ในใจเสมอ เมื่อบริษัทตั้งตัวได้ ผมจะแบ่งหุ้นบริษัทให้พวกคุณ ให้พวกคุณได้เป็นเจ้าของสตาร์ไลท์ พิคเจอร์ส ร่วมกัน"

ขอบตาของทั้งสามร้อนผ่าว ความเหนื่อยล้าและกังวลใจที่สะสมมามลายหายไปสิ้น พวกเขาติดตามเถ้าแก่หลินมาหลายปี ไม่เคยฝันว่าจะได้รับหุ้นส่วน คำสัญญาของหลินโม่ทำให้พวกเขารู้สึกถึงการให้เกียรติและการยอมรับอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน

"บอสหลิน เราจะลุยให้สุดตัวเลยครับ!" อัลเลนประกาศเป็นคนแรก

"ใช่ค่ะ เราจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง!" ซูซานและไมค์ขานรับพร้อมกัน

เจมส์ วานมองภาพเหตุการณ์นี้ด้วยความตื้นตัน เดิมทีเขารับงานนี้ด้วยความคิดว่าอยากจะลองดูสักตั้ง แต่ไม่คาดคิดว่าจะได้มาเจอกับทีมที่สามัคคีและโปรดิวเซอร์ที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่ขนาดนี้ เขาลุกขึ้นยืนและกล่าวว่า "บอสหลิน และทุกคนครับ ผมสัญญาว่าจะใช้ความสามารถทั้งหมดที่มี ถ่ายทำ Saw ออกมาให้ดีที่สุด ให้หนังเรื่องนี้เป็นความภาคภูมิใจของพวกเราทุกคน"

หลังจบการประชุมระดมพล ทุกคนแยกย้ายกลับไปประจำตำแหน่งเพื่อเตรียมความพร้อมขั้นสุดท้ายสำหรับการถ่ายทำในวันรุ่งขึ้น ไมค์นำทีมทดสอบอุปกรณ์และจัดแสง ซูซานตรวจเช็กอุปกรณ์ประกอบฉากและเตรียมเสื้อผ้าหน้าผมให้นักแสดง อัลเลนช่วยเจมส์ วานจัดลำดับการถ่ายทำและมาร์กจุดช็อตสำคัญ ส่วนหลินโม่ยังคงปักหลักอยู่ในพื้นที่ คอยตรวจสอบทุกรายละเอียดเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาด

ท่ามกลางความดึกสงัดในโรงฆ่าสัตว์ร้าง มีเพียงแสงไฟไม่กี่ดวงที่ส่องสว่างให้เห็นเงาร่างของทุกคนที่กำลังง่วนอยู่กับงาน หลินโม่ยืนมองภาพตรงหน้าจากมุมมืด หัวใจเปี่ยมด้วยความคาดหวัง เขารู้ว่าศึกหนักกำลังจะเริ่มขึ้น แต่เขามั่นใจว่าด้วยทีมงานที่ภักดีและความทรงจำจากชีวิตก่อน พวกเขาจะต้องสร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างแน่นอน