บทที่ 7 จำนองบ้านแลกเงินทุนตั้งต้น 3 แสนดอลลาร์

หนึ่งวันหลังจากบรรลุข้อตกลงร่วมงานกับเจมส์ วาน หลินโม่ก็หยิบโฉนดที่ดินมุ่งหน้าไปยังธนาคารอีกครั้ง

บ้านภายใต้ชื่อของเขาตั้งอยู่ในย่านหรูตรงขอบเบเวอร์ลีฮิลส์ เป็นมรดกที่พ่อทิ้งไว้ให้ มีพื้นที่ราว 200 ตารางเมตร รวมสวนหย่อมขนาดเล็ก มูลค่าประเมินอยู่ที่ 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ในอดีต หลินโม่มัวแต่หลงระเริงกับความสุขสำราญจนแทบไม่กลับบ้าน ปล่อยให้บ้านหลังนี้ว่างเปล่าเสียส่วนใหญ่ แต่ในตอนนี้ มันกลับกลายเป็นเส้นเลือดใหญ่ที่จะต่อลมหายใจให้สตาร์ไลท์ พิคเจอร์ส

"คุณหลินครับ ขอคอนเฟิร์มอีกครั้ง คุณจะจำนองบ้านหลังนี้เพื่อกู้เงิน 300,000 ดอลลาร์ ระยะเวลาหนึ่งปี ดอกเบี้ย 8% ต่อปีใช่ไหมครับ?" ผู้จัดการบัญชีถือเอกสารพลางถามย้ำ "หากคุณไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด ทางธนาคารจะมีสิทธิ์นำทรัพย์สินของคุณขายทอดตลาดเพื่อชำระหนี้นะครับ"

"ผมยืนยันครับ" หลินโม่เซ็นชื่อลงไปโดยไม่ลังเล วินาทีที่ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษ ในใจเขาไร้ซึ่งความกังขา มีเพียงความมุ่งมั่นที่จะทุบหม้อข้าวตัวเองเพื่อสู้จนตัวตาย

ระหว่างดำเนินการเรื่องจำนอง เขาได้รับโทรศัพท์จากซูซาน "บอสหลินคะ เจมส์ วาน กับ ลีห์ แวนเนลล์ เริ่มเตรียมงานกันแล้วค่ะ พวกเขาทำรายการอุปกรณ์ประกอบฉากมา แค่ค่าทำ 'กับดักหมีแบบย้อนกลับ' กับ 'เขาวงกตลวดหนาม' ก็ปาเข้าไป 12,000 ดอลลาร์แล้วค่ะ"

"ส่วนค่าตัวนักแสดง พวกเขาแนะนำหน้าใหม่มาหลายคน เรตค่าตัวไม่สูงมาก แต่รวมๆ แล้วก็น่าจะประมาณ 50,000 ดอลลาร์ค่ะ"

"ซื้อตามรายการเลย ส่วนค่าตัวนักแสดงต่อรองได้ แต่อย่าให้ต่ำกว่าราคากลางมากนัก ไม่งั้นเราจะรักษาคนไว้ไม่ได้" หลินโม่สั่งการ "แล้วก็ช่วยติดต่อโรงงานร้างแถวๆ นั้นเพื่อจองสถานที่ถ่ายทำด่วนเลยนะ ของบค่าเช่าไม่เกิน 30,000 ดอลลาร์"

"รับทราบค่ะ จะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้"

หลังจากวางสาย หลินโม่มองดูพนักงานที่วุ่นวายอยู่หลังเคาน์เตอร์ธนาคาร พลางคำนวณการจัดสรรงบในหัว เงิน 300,000 ดอลลาร์ แบ่งเป็นค่าอุปกรณ์ 50,000 ค่าตัวนักแสดง 80,000 ค่าเช่าสถานที่ 30,000 ค่าเช่าอุปกรณ์ถ่ายทำ 60,000 ค่าตัดต่อทำโพสต์โปรดักชัน 40,000 สำรองไว้โปรโมตและจัดจำหน่าย 30,000 และเงินฉุกเฉินอีก 10,000 ทุกเหรียญทุกเซนต์ต้องใช้อย่างคุ้มค่า ห้ามรั่วไหลเด็ดขาด

สามวันต่อมา เงินกู้ก็อนุมัติเข้าบัญชี เมื่อซูซานแจ้งหลินโม่ว่าเงิน 300,000 ดอลลาร์เข้ามาแล้ว ทั้งออฟฟิศก็เฮลั่น

"เรามีเงินแล้ว!" ไมค์ชูกำปั้นอย่างตื่นเต้น "ในที่สุดก็เริ่มโปรเจกต์ได้สักที!"

"ใจเย็นๆ" หลินโม่กดมือลงปราม "นี่เป็นแค่เงินทุนตั้งต้น ต่อไปเรายังมีเรื่องต้องใช้เงินอีกเยอะ ต้องรัดเข็มขัดให้แน่น"

เขาหยิบใบจัดสรรงบประมาณที่เตรียมไว้ออกมาแจกให้ทั้งสามคน "ซูซานคุมบัญชี รายจ่ายทุกอย่างต้องผ่านการอนุมัติและบันทึกละเอียด อัลเลนไปช่วยเจมส์ วาน ดูแลการผลิตอุปกรณ์และหานักแสดง อย่าให้งบบานปลาย ไมค์ดูแลเรื่องเช่าอุปกรณ์กับจัดสถานที่ เอาให้ประหยัดที่สุด"

"รับทราบครับ/ค่ะ!" ทั้งสามขานรับพร้อมกัน

พอเงินมางานก็เดินหน้าเร็วขึ้นทันตา เจมส์ วาน และ ลีห์ แวนเนลล์ สรุปรายชื่อนักแสดงอย่างรวดเร็ว ลีห์ แวนเนลล์ รับบท อดัม, แครี เอลเวส นักแสดงหน้าใหม่ของฮอลลีวูด รับบท หมอลอว์เรนซ์ และนักแสดงหนุ่ม แดนนี โกลเวอร์ รับบทนักสืบเจ้าของคดี

รวมค่าตัวทั้งหมดอยู่ที่ 75,000 ดอลลาร์ ประหยัดกว่าที่คาดไว้ตอนแรก 5,000 ดอลลาร์

ส่วนเรื่องอุปกรณ์ประกอบฉาก เจมส์ วาน หาเวิร์กช็อปเล็กๆ ได้แห่งหนึ่ง เจ้าของร้านดูตื่นเต้นระคนลังเลเมื่อรู้ว่าพวกเขาต้องการทำ 'กับดักหมีแบบย้อนกลับ' จากเรื่อง Saw

"ของมันสมจริงเกินไป จะไม่มีปัญหาเหรอครับ?" เจ้าของเวิร์กช็อปถาม

"เราใช้ถ่ายหนังเท่านั้นครับ ท้ายเครดิตเราจะขึ้นข้อความเตือนว่า 'เป็นเพียงอุปกรณ์จำลอง ห้ามลอกเลียนแบบ'" หลินโม่กล่าว "เอาอย่างนี้ ผมเพิ่มค่าจ้างให้คุณอีก 10% แต่ขอให้เสร็จภายในหนึ่งสัปดาห์ และต้องทำตามแบบเป๊ะๆ เพื่อความปลอดภัย"

เจ้าของร้านชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบตกลง

ด้านสถานที่ถ่ายทำ ไมค์หาโรงฆ่าสัตว์ร้างทางฝั่งตะวันออกของลอสแอนเจลิสได้ที่หนึ่ง เลิกกิจการไปนานแล้ว ภายในกว้างขวาง แสงสลัว ให้บรรยากาศวังเวงน่าขนลุกโดยธรรมชาติ ซึ่งเข้ากับโทนหนังสุดๆ

ที่สำคัญ ค่าเช่าแค่ 25,000 ดอลลาร์ รวมค่าน้ำค่าไฟพื้นฐานแล้วด้วย

"บอสหลิน จะไปดูสถานที่ไหมครับ?" ไมค์ถามอย่างกระตือรือร้น "ถึงข้างในเครื่องจักรจะเก่า แต่ดัดแปลงนิดหน่อยก็เป็นห้องลับของจิ๊กซอว์ได้เลย"

หลินโม่พยักหน้า บ่ายวันนั้นเขาจึงพาเจมส์ วาน และ ลีห์ แวนเนลล์ ไปดูโรงฆ่าสัตว์ร้างด้วยกัน

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป กลิ่นเหม็นอับของเชื้อราและสนิมก็ลอยมาเตะจมูก ภายใต้แสงไฟสลัว เครื่องจักรสนิมเขรอะและผนังที่ด่างดวงดูราวกับใส่ฟิลเตอร์สยองขวัญมาให้ในตัว

"เพอร์เฟกต์!" เจมส์ วาน ร้องอุทาน "ที่นี่แทบไม่ต้องแต่งอะไรเพิ่มเลย แค่ทำความสะอาดแล้ววางพร็อพ ก็เริ่มถ่ายได้ทันที"

เขาชี้ไปที่มุมหนึ่ง "ตรงนี้ทำเป็นห้องน้ำที่ขังอดัมกับลอว์เรนซ์ได้เลย วางศพปลอมไว้ตรงกลาง แล้วห้อยโซ่กับเครื่องมือไว้รอบๆ"

ลีห์ แวนเนลล์ พยักหน้าเห็นด้วย "บรรยากาศดีกว่าที่คิดไว้ซะอีก ถ้าตอนถ่ายเราจัดแสงโทนเย็นๆ บวกกับเสียงเอฟเฟกต์กดดันๆ คนดูต้องรู้สึกอินเหมือนอยู่ในเหตุการณ์แน่"

หลินโม่มองภาพตรงหน้า ความมั่นใจยิ่งฉายชัด เงินทุน 300,000 ดอลลาร์ โรงฆ่าสัตว์โทรมๆ คู่หูผู้กำกับ-คนเขียนบทตกอับ กลุ่มนักแสดงไร้ชื่อ และบริษัทที่ใกล้จะเจ๊ง... นี่คือทรัพยากรทั้งหมดที่พวกเขามี

แต่เขารู้ดีว่า ทรัพยากรที่ดูไร้ค่าเหล่านี้ อีกไม่นานจะก่อให้เกิดพายุลูกใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั่วฮอลลีวูด