บทที่ 49 - โรงงานเคมี

บทที่ 49 - โรงงานเคมี

"เจ้าจิ้นบ้านเรา เวลาคุยกับผู้หญิง ปกติพูดจา... แข็งแบบนี้ตลอดเลยเรอะ?"

ตาเฒ่าอวี๋บนเตียงกระซิบถามเฉาฟาง

แสร้งทำเป็นดูข่าวมือถือ แต่หูนี่ผึ่งรอฟังเต็มที่

สองประโยคเมื่อกี้ของอวี๋จิ้น แกได้ยินเต็มสองรูหู

น้ำเสียงแบบนั้น ท่าทางแบบนั้น...

ทำเอาตาเฒ่าอวี๋งงเป็นไก่ตาแตก!

เฉาฟางหยุดนวดขาให้ตาเฒ่าอวี๋ ค้อนขวับเข้าให้หนึ่งที "แข็งไม่แข็งฉันไม่รู้ แต่เรื่องเจ้าจิ้นกับแม่หนูอิ๋นเหยาเนี่ย ฉันไม่เห็นด้วย"

ตาเฒ่าอวี๋ได้ยินก็ขมวดคิ้ว

"ไม่เห็นด้วย?"

"แม่หนูออกจะสวยสง่า ราศีจับ มีตรงไหนไม่ดี?"

เฉาฟางเบ้ปาก พูดเสียงเบา "ดียังไง? ประตูบ้านไม่สมกัน... แม่หนูดูแล้วเบื้องหลังไม่ธรรมดา ขืนได้กันจริง เดี๋ยวเพื่อนบ้านก็นินทาเจ้าจิ้นแย่ หาว่าเกาะผู้หญิงกิน"

ตาเฒ่าอวี๋ชะงัก หลุดปากออกมาทันที "เกาะผู้หญิงกิน? ไม่ได้การ! เสียชื่อตระกูลอวี๋หมด"

เฉาฟางพยักหน้า "ใช่ไหมล่ะ เพราะงั้นนะ—"

ยังพูดไม่จบ ตาเฒ่าอวี๋ก็ยกมือห้าม "แต่ฉันต้องแก้ความเข้าใจผิดของเธอหน่อย เจ้าจิ้นไม่ได้เกาะผู้หญิงกิน"

เฉาฟางเงยหน้ามองด้วยความสงสัย

ตาเฒ่าอวี๋ส่ายหัวด๊อกแด๊ก ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเฉาฟาง น้ำเสียงเบาแต่หนักแน่น:

"เธอดูท่าทีเจ้าจิ้นเมื่อกี้สิ แล้วดูท่าทีแม่หนูนั่น?"

"แบบนั้นเรียกว่าเกาะผู้หญิงกินเรอะ?"

"นั่นมันเรียกว่า กินข้าวนิ่มแบบแข็งๆ!"

"เกาะผู้หญิงกิน? นั่นมันวิถีของลูกผู้ชายที่ไม่มีน้ำยา!"

"แต่กินข้าวนิ่มแบบแข็งๆ นี่แหละ คือความสามารถสูงสุดของลูกผู้ชาย!"

เฉาฟางขยับปากอยากจะเถียง

แต่ผ่านไปพักใหญ่ ก็หาคำมาเถียงไม่ออก

ตาเฒ่าอวี๋ส่ายหัวไปมาอย่างภาคภูมิใจในความคิดของตัวเอง

ในขณะเดียวกัน

เขาสังเกตเห็นอวี๋จิ้นกับอิ๋นเหยามองมาทางนี้ ก็เลยรู้หน้าที่เลิกแอบฟัง เอนตัวพิงหัวเตียงไถข่าวมือถือต่อ

...

【ดาวเคราะห์น้อย 'อูมูอามูอา' เข้าสู่ระบบสุริยะ ผู้เชี่ยวชาญคาดการณ์มีโอกาสสูงที่จะพุ่งชนดาวบลูสตาร์!】

...

【คอนเสิร์ตเวิลด์ทัวร์ของบอยแบนด์ยุคใหม่ เริ่มแสดงวันนี้ที่สนามกีฬาโอลิมปิกเมืองลู่ แฟนคลับทั่วประเทศแห่รวมตัวแน่นเมือง!】

...

【เกม 《Wasteland》 เปิดตัวสุดปัง ความสมจริงระดับเทพทำเอาเกมเมอร์ถกเถียงกันสนั่น!】

...

"มีแต่ข่าวไร้สาระอะไรก็ไม่รู้!"

ตาเฒ่าอวี๋ไถมือถือไปก็ขมวดคิ้วไป

มีแค่พาดหัวข่าวเกม 《Wasteland》 ที่ทำให้แกหยุดดูนานขึ้นอีกสองวินาที

แต่พอนึกถึงคำสั่งห้ามแตะหมวกกันน็อคของลูกชาย ตาเฒ่าอวี๋ก็ส่ายหัว เลื่อนผ่านไป

ผ่านไปสักพัก

พอเจอข่าว 【ท่านผู้นั้นกล่าวสุนทรพจน์สำคัญในวันนี้】 ตาเฒ่าอวี๋ก็กดเข้าไปอ่านด้วยความสนใจ

...

...

ริมหน้าต่างห้องผู้ป่วย

อวี๋จิ้นกับอิ๋นเหยายืนประจันหน้ากัน

หลังจากอวี๋จิ้นพูดว่า 'เล่ามาให้ละเอียด' อิ๋นเหยาก็เงียบกริบ

ผ่านไปพักใหญ่

เห็นอวี๋จิ้นเริ่มจะหงุดหงิด

อิ๋นเหยาถึงสูดหายใจลึก เงยหน้าพูดเสียงเบา "เหตุผลจริงๆ ที่คุณปู่ต้องการทาบทามนาย ฉันบอกตอนนี้ยังไม่ได้"

"ถ้านายยอมไปพบท่าน บางทีท่านอาจจะบอกคำตอบด้วยตัวเอง"

น้ำเสียงของเธอจริงจัง อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

อิ๋นเหยาไม่อยากเปิดเผยเรื่องที่ตัวเอง 'เกิดใหม่' ให้อวี๋จิ้นรู้

เพราะถ้าทำแบบนั้น อวี๋จิ้นจะรู้ทันทีว่าความช่วยเหลือที่เธอมีให้ ล้วนแฝงเจตนาเกาะขาเขาทั้งนั้น

การเข้าหาโดยมีเจตนาแอบแฝง ส่วนใหญ่มักไม่ได้ใจอีกฝ่าย ดีไม่ดีจะทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจหรือรังเกียจเอาได้ อิ๋นเหยารู้ซึ้งถึงข้อนี้ดี

ด้วยเหตุนี้

เธอจึงไม่เคยบอกอวี๋จิ้นตรงๆ ว่า "อีกสามวัน คนนับไม่ถ้วนบนดาวบลูสตาร์จะถูกบังคับให้ข้ามมิติไปโลกแดนร้าง"

เทียบกันแล้ว

คุณปู่เหมาะที่จะเป็นคนเปิดเผยข้อมูลพวกนี้มากกว่าเธอ ถ้าท่านอยากจะบอกอวี๋จิ้นนะ

และ

ต่อให้อวี๋จิ้นซักไซ้ไล่เลียงคุณปู่ เธอก็เชื่อว่าคุณปู่คงเตรียมคำตอบไว้แล้ว

ไม่อย่างนั้น ท่านคงไม่ให้เธอมาชวนอวี๋จิ้นไปกินข้าวด้วยกันในเวลานี้หรอก

สิ้นเสียงอิ๋นเหยา บรรยากาศก็กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง

อวี๋จิ้นสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับปั่นป่วนดั่งพายุคลั่ง

วินาทีนี้

เขาแทบจะมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์—

ทางกาารต้าเซี่ยต้องรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับ 'แดนร้าง' แน่นอน!

รวมถึงสิ่งที่อวี๋จิ้นอยากรู้ที่สุดด้วยว่า: เวลาเหลือไม่มากแล้วเนี่ย สรุปมันเหลือเท่าไหร่กันแน่?

นอกจากนี้

แม้อิ๋นเหยาจะไม่ได้อธิบายเหตุผลของการทาบทาม แต่แค่คำว่า 'ทาบทาม' ก็มีความหมายลึกซึ้งพอให้คิดต่อ

คนธรรมดาๆ อย่างเขา มีตรงไหนน่าทาบทาม?

อวี๋จิ้นถึงขั้นสงสัยว่า หรือระบบของเขาจะความแตก?

หรือว่า

สถานะ 'ยอดมนุษย์ระดับหก' ของเขาถูกเปิดเผยแล้ว

แต่ไม่นาน

อวี๋จิ้นก็ปัดตกสองข้อสันนิษฐานสุดโต่งนี้ทิ้งไป

เหตุผลง่ายมาก

ด้วยระดับหกของเขาในตอนนี้ แถมยังโดนกดพลังอยู่ อย่าว่าแต่โดนนิวเคลียร์เลย แค่เจอเครื่องบินรบกับปืนใหญ่ก็น่าจะไม่รอดแล้ว

ถ้าเรื่องระบบหรือระดับหกความแตก...

อวี๋จิ้นลองคิดในมุมกลับ ถ้าเขาเป็นปู่ของอิ๋นเหยา เขาคงไม่ใช้วิธี 'ชวนมากินข้าวเย็น' หรอก

จับตัวมาเลยง่ายกว่าเยอะ และตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่มีปัญญาขัดขืนด้วย

"เมื่อไหร่?"

อวี๋จิ้นเอ่ยทำลายความเงียบ

"พรุ่งนี้เย็น!"

แววตาอิ๋นเหยาฉายแววยินดี

"ขอคิดดูก่อน"

อวี๋จิ้นไม่ได้ตอบรับทันที แต่เหลือทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเองหน่อย

"ได้"

อิ๋นเหยาเม้มปาก พยักหน้ารับ

พูดจบ

เธอก็หยิบปึกเอกสารออกมาจากกระเป๋าสะพาย ยื่นไปตรงหน้าอวี๋จิ้น

"นี่คือ?"

อวี๋จิ้นเลิกคิ้ว เขาเห็นตราประทับสีแดงบนเอกสาร

อิ๋นเหยายิ้มนิดๆ ตอบว่า "แผนงานกิจกรรมรักษ์โลกทั่วเมืองเจียงเฉิงวันพรุ่งนี้"

เห็นอวี๋จิ้นแปลกใจ เธอเลยเสริมต่อ "นี่เป็นแผนที่ผู้บริหารระดับสูงของเมืองเจียงเฉิงร่างขึ้นมา ตอนนี้ยังเป็นแค่ฉบับร่าง ฉันเลยเอามาให้นายดูผ่านๆ ตาก่อน"

อวี๋จิ้นได้ยินก็ทำหน้าพิกล

ผ่านตา?

แผนงานระดับผู้บริหารเมือง วันหนึ่งกลับต้องมาให้ประชาชนตาดำๆ อย่างเขา 'ผ่านตา'

ต้องบอกว่า เขาประเมินอิทธิพลของเบื้องหลังอิ๋นเหยาต่ำไปจริงๆ

อวี๋จิ้นคิดในใจ แต่มือไม้ไวคว้าหมับ รับแผนงานมาถือไว้

จะว่าไป ก่อนอิ๋นเหยาจะมา เขาก็กำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่พอดี...

ความรู้สึกง่วงปุ๊บมีคนส่งหมอนมาให้ปั๊บนี่ ทำเอาอวี๋จิ้นเริ่มเสพติดซะแล้ว

ดีมาก รักษาฟอร์มนี้ไว้ อย่าหยุด!

อวี๋จิ้นลอบชมในใจพร้อมเปิดดูแผนงาน

แผนงานเขียนมายาวเหยียด เริ่มต้นด้วยภาษาราชการอย่าง 'ตอบสนองนโยบายรักษ์โลก' 'สร้างจิตสำนึกพลเมือง' เต็มไปหมด

อวี๋จิ้นพลิกผ่านๆ จนไปถึงหน้าท้ายๆ ถึงเห็นรายละเอียดกิจกรรม

"ชาวเมืองทั่วเมืองออกจากบ้าน มาช่วยกันเก็บขยะ?"

อวี๋จิ้นขมวดคิ้ว

เป็นอย่างที่เดาไว้จริงๆ... ผักชีโรยหน้าชัดๆ

"ไม่พอใจเหรอ?"

อิ๋นเหยาสังเกตท่าทีอวี๋จิ้นอยู่ตลอด พอเห็นเขาขมวดคิ้วก็รีบถาม

อวี๋จิ้นพยักหน้าตามตรง ตอบว่า "เก็บขยะแบบนี้ มันออกแนวสร้างภาพมากกว่า ผมอยากทำอะไรที่มีความหมายจริงๆ"

อวี๋จิ้นไม่ได้โง่

ตอนที่อิ๋นเหยายื่นแผนงานนี้ให้ เขาเข้าใจทันทีว่า อิ๋นเหยาต้องการสื่อว่าเขามีอำนาจตัดสินใจ หรือถึงขั้นชี้ขาดในกิจกรรมครั้งนี้ได้

"เช่น?"

"นายอยากทำกิจกรรมอะไร?"

อิ๋นเหยาถามต่อ

ปึ้ก—

อวี๋จิ้นปิดแฟ้มเอกสาร

เขามองหน้าอิ๋นเหยา พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง: "โรงงานเคมี!"

[จบแล้ว]