บทที่ 31 - เกมแดนร้าง

บทที่ 31 - เกมแดนร้าง

"ดูไม่ได้?"

อวี๋จิ้นขมวดคิ้ว แต่ไม่นานก็คลายออก

"ก็แหงล่ะ เราเป็นถึงผู้วิวัฒนาการระดับห้า สกิล lv1 จะมาส่องดูข้อมูลเราไม่ได้ก็สมเหตุสมผลอยู่"

"แต่ไม่รู้ว่าเจ้า 'เนตรหยั่งรู้' นี่ต้องอัปเกรดยังไง ระบบก็ไม่บอกใบ้อะไรเลย..."

"ถ้าส่องได้แค่ข้อมูลระดับหนึ่ง มันก็ค่อนข้างจะไร้ประโยชน์ไปหน่อยนะ"

อวี๋จิ้นบ่นพึมพำ แล้วเลิกสนใจ

สายตาของเขา เบนกลับไปที่หน้าต่างโปร่งแสงตรงหน้าอีกครั้ง

"อันสุดท้าย ขอของโหดๆ หน่อย!"

อวี๋จิ้นเริ่มจับทางร้านค้าแต้มได้ลางๆ ว่ายิ่งสินค้าอยู่ลำดับท้ายๆ มูลค่าก็ยิ่งสูง

[ทรัพยากร: มรดกของผู้แข็งแกร่งระดับหก]

[ราคา: 200,000 แต้ม]

[คำประเมิน: เมื่อเปิดใช้งาน มีโอกาสได้รับทรัพยากร ความสามารถ ธาตุ ความทรงจำ... ของผู้แข็งแกร่งระดับหกตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็มีโอกาสที่จะไม่ได้รับอะไรเลย]

[คำแนะนำ: ต้องมีระดับหกขึ้นไปจึงจะเปิดใช้งานได้]

คุณพระ!

อวี๋จิ้นตะลึง

โหดจริง แถมยังเป็นของโหดที่ราคาแพงหูฉี่ถึง 2 แสนแต้ม!

เพียงแต่...

"คำอธิบายนี่มันกล่องสุ่มชัดๆ?"

"จะได้มากได้น้อยขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ?"

อวี๋จิ้นขมวดคิ้ว

2 แสนแต้มไม่ใช่จำนวนน้อยๆ

แต้ม 5 แสนกว่าที่มีตอนนี้ ก็ได้มาจากการไปฟาร์มดันเจี้ยน 'สวนสัตว์' จนพรุน

ตามสันดานของระบบ การกระทำเดิมๆ จะไม่ทริกเกอร์รางวัลซ้ำ การจะหาแหล่งปั๊มแต้มแบบ 'สวนสัตว์' อีกก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

ดังนั้น ต้องระวัง!

ถ้าดวงซวย หน้าดำ เปิดมาว่าว ก็เท่ากับเอา 2 แสนแต้มไปละลายแม่น้ำเล่น

อวี๋จิ้นครุ่นคิด

ครู่ต่อมา เขาก็ตัดสินใจได้

"ยังไม่ต้องรีบ ยังไงก็อีกสิบกว่าชั่วโมงกว่าร้านจะรีเฟรช"

"รอดูหลังจบกิจกรรมคลองน้ำเน่าวันนี้ก่อนว่าได้ผลตอบแทนเท่าไหร่ ถ้าได้แต้มเยอะ ค่อยมาสอยก็ยังไม่สาย!"

ช้อปปิ้งประจำวันจบลง อวี๋จิ้นหันไปมองพวกเหล่าชุ่ยสามคน พบว่ายังสวมหมวกกันน็อคแน่นนิ่ง ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น

ถ้าไม่ใช่เพราะประสาทสัมผัสของอวี๋จิ้นเฉียบคมจนได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาจากระยะไกล คงนึกว่าสามคนนี้ตายไปแล้ว

" 'แดนร้าง' มันสนุกจนถอนตัวไม่ขึ้นขนาดนั้นเชียว?"

อวี๋จิ้นมองดูแล้วใจก็คันยุบยิบ

ถ้าสถานการณ์อำนวย เขาเองก็อยากลองล็อคอินเข้า 'แดนร้าง' ไปสัมผัสโลกแดนร้างของจริงดูสักครั้ง

เสียดาย...

ระบบมันตีกัน ทำได้แค่เก็บตัวอยู่ในมหาลัย ให้อาหารแมวจรจัด เก็บขยะ ปั๊มรางวัลปั๊มเวลไปวันๆ

เหลือเวลาอีกสองชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัดหมายกิจกรรมชมรม อวี๋จิ้นไม่รีบไปห้องชมรม และไม่ได้เอาสองชั่วโมงนี้ไปนอนต่อ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะ เข้าเน็ตค้นหาคำว่า 'เกมแดนร้าง'

เสียง 'ตัก' ดังขึ้นเมื่อกด Enter

หัวข้อกระทู้สะดุดตาเรียงรายขึ้นมาเต็มหน้าจอ

[เกม 'แดนร้าง' ฮิตถล่มทลาย ผู้เล่นนับไม่ถ้วนคลั่งไคล้!]

...

[เจาะลึกผู้พัฒนาเกม 'แดนร้าง' บริษัท 'X' ที่โผล่มาจากความว่างเปล่า!]

...

[หมวกกันน็อค 'แดนร้าง' หายากยิ่งกว่าทอง ผู้พัฒนาสุ่มส่งให้แต่ไม่ยอมเปิดขายอย่างเป็นทางการ?]

...

[ช็อก! มหาเศรษฐีประกาศรับซื้อหมวก 'แดนร้าง' ด้วยราคาสูงลิบ หลักล้าน!]

...

[ถกเถียงด้วยเหตุผล เกม 'แดนร้าง' ที่ล้ำหน้าเกินวิทยาการโลก แท้จริงแล้วเป็นเทคโนโลยีต่างดาวหรือไม่?]

...

ความสนใจของอวี๋จิ้นหยุดอยู่ที่หัวข้อสุดท้าย เขากดคลิกเข้าไป

วินาทีต่อมา

กระทู้ที่มีคนมาตอบคอมเมนต์เป็นพันชั้นก็ปรากฏขึ้น

"ฮ่าๆๆ ศตวรรษที่ 21 แล้วยังมีคนเชื่อเรื่องพวกนี้อีกเหรอ?"

"สิ่งที่ จขกท. ต้องทำเป็นอย่างแรก คือลบแอปนิยายในมือถือทิ้งซะ!"

"ความสมจริงของ 'แดนร้าง' ตอนนี้มีแต่คำบอกเล่าของพวกที่อ้างตัวว่าเป็น 'ผู้เล่น' ส่วนตัวผมคิดว่า กราฟิกเกมน่าจะเทพจริง แต่ไม่ถึงขั้น 'สมจริงเหมือนโลกจริง' หรอก!"

"สมจริง สมจริงโคตรๆ! ผมดูสตรีมของนาย K ลองเล่น แม่งสตรีมดับคาตา จอดำไปเลย!"

"ฟ้าถล่มก็มีคนตัวสูงคอยค้ำ! ถ้าเป็นเทคโนโลยีต่างดาวจริง พวกเรามนุษย์เงินเดือนสามหมื่นจะมานั่งเดาทำไม รัฐบาลทั่วโลกเขาไม่นิ่งเฉยหรอกน่า!"

"..."

อวี๋จิ้นเลื่อนเมาส์อ่านคอมเมนต์ไปเรื่อยๆ

ส่วนใหญ่ไม่เชื่อว่าเกมนี้เกี่ยวข้องกับ 'มนุษย์ต่างดาว'

ส่วนน้อยที่เห็นด้วยกับเจ้าของกระทู้ หรือเชื่อสนิทใจ ก็จะโดนคนอื่นรุมแซวรุมล้อ

เห็นได้ชัดว่า

เทคโนโลยีที่เจริญก้าวหน้า ทำให้คนสมัยนี้มั่นใจใน 'ความฉลาด' ของตัวเองมากเกินไป

ผู้คนเลือกที่จะเชื่อในสามัญสำนึกของตัวเอง และปฏิเสธความคิดเห็นที่หลุดโลกโดยอัตโนมัติ

อวี๋จิ้นไม่แปลกใจ

เขาเลื่อนเมาส์ต่อ หาข้อมูลเกี่ยวกับเกม 'แดนร้าง' เพิ่มเติม

ไม่นาน

อวี๋จิ้นก็เจอกระทู้ของคนที่อ้างว่าเป็น 'ผู้เล่น'

"รายงานตัวจาก 'แดนร้าง' เริ่มเกมมาเป็นผู้ลี้ภัย!"

"เพิ่งล็อคอินก็โดนหนูยักษ์กัดตายห่าแล้ว!"

"ตายแล้วเกิดใหม่ จุดเกิดเดิมเป๊ะ สู้ยันเช้า โดนหนูกัดตายไป 73 รอบแล้วครับพี่น้อง!"

"มีผู้รู้คนไหนรู้วิธีผ่านด่านบ้าง?"

"รอคำตอบ ด่วน!"

...

"รายงานตัวจาก 'แดนร้าง' เจอซูเปอร์แมนตัวจริง!"

"นึกว่าเป็นเกมเอาชีวิตรอดธรรมดาๆ ที่ไหนได้มีคนมีพลังพิเศษด้วย!"

"ผมเห็นกับตาว่าเขาบินข้ามหัวผมไป!"

"เชี่ย โคตรเท่!"

"กราบทีมงานเปิดช่องเติมเงินเถอะ ผมจะเปย์ ผมอยากบินได้!"

...

"รายงานตัวจาก 'แดนร้าง' เริ่มเกมมาเป็นทาส!"

"แม่งเอ๊ย อุตส่าห์เดินเป็นสิบโลไปเจอเมืองหลบภัย..."

"สรุปโดนจับไปขุดดินนอกเมือง บอกให้หาผลึกมลพิษบ้าบออะไรไม่รู้!"

"ศักดิ์ศรีเกมเมอร์ ค้ำคอ ยอมเป็นเบี้ยล่างไม่ได้!"

"มีใครอยู่แถว 'เมืองแสงสว่าง' บ้าง รวมตัวกันปฏิวัติล้มล้างเจ้าเมืองกันเถอะ!"

...

เกม 'แดนร้าง' เพิ่งปรากฏขึ้นมาได้แค่สามวัน

ชัดเจนว่า

สำหรับผู้เล่นหน้าใหม่ที่โชคดีได้หมวก พวกเขายังอยู่ในช่วง 'สำรวจ' เกมกันอยู่

อวี๋จิ้นไล่อ่านกระทู้ต่างๆ อยู่นาน พบว่าแทบไม่มีผู้เล่นคนไหนตื่นรู้เป็นผู้วิวัฒนาการได้สำเร็จเลย

ต่อให้มีคนตื่นรู้ ก็เพิ่งจะอยู่แค่ระดับหนึ่ง

อย่างเช่นกระทู้นี้ที่อวี๋จิ้นเพิ่งเห็น—

"สัด!"

"กูอุตส่าห์ตื่นรู้ธาตุ 'กระแสไฟฟ้า' มั่นใจเต็มร้อยออกไปล่ามอนสเตอร์ ดันโดนแมลงกุดจี่ดักทาง!"

"ใครบอกกูที ทำไมแมลงกุดจี่มันตัวใหญ่ขนาดนี้? แล้วทำไมมันเก่งจังวะ?"

"กูปล่อยไฟช็อตใส่มัน เหมือนไปเกาให้มันคันยุบยิบเฉยๆ!"

"ที่แค้นที่สุดคือ มันเกาะติดกูแจ ไม่ยอมให้ไปไหน!"

"บังคับให้กูปล่อยไฟใส่ พอเหนื่อยก็ให้พัก พักเสร็จให้ปล่อยไฟต่อ!"

"กูตั้งใจมาเป็นเทพสายฟ้าในแดนร้าง ไหงกลายมาเป็นหมอนวดแผนไฟฟ้าไปได้วะเนี่ย?"

อวี๋จิ้นอ่านจบก็ขำก๊าก

เหลือบมองชื่อผู้ตั้งกระทู้

เจ้าของกระทู้—

พี่กั่งสายบวก!

[จบแล้ว]