บทที่ 32 - ฉากใหญ่

บทที่ 32 - ฉากใหญ่

ตึกจื้อหย่วน ชั้นบนสุด

ห้องกิจกรรมชมรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

เหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีจะเก้าโมงเช้า ภายในห้องเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

วันนี้เป็นวันพฤหัสบดี ตามปกติเด็กปีหนึ่งจะมีเรียน

แต่ด้วยปฏิบัติการสุดติสต์ของ ม.เจียงเฉิง เมื่อวานที่จัดงานรำลึกวันเกิด 'ท่านฟ่านจ้งเหยียน' ทำให้อาจารย์และนักศึกษาทั้งมหาลัยได้หยุดหนึ่งวันเต็มๆ

ตอนนี้

อวี๋จิ้นยังมาไม่ถึง แต่สมาชิกในห้องต่างจับกลุ่มคุยกัน หัวข้อสนทนาสามคำก็มีชื่อเขาหลุดออกมาสองคำ

...

"ได้ข่าวหรือยัง? ประธานอวี๋กิ๊กกั๊กกับรุ่นพี่อิ๋น!"

"โธ่ ข่าวล้าหลังชะมัด ข่าวล่าสุดคือ สองคนนั้นไม่ใช่แค่กิ๊กกัน แต่มีคนแอบถ่ายตอนไปเดตกันที่สวนสัตว์ได้ด้วย!"

"ซู้ด— จริงดิ?"

"จะปลอมได้ไง? รูปแปะหราอยู่บนบอร์ดมหาลัย ไปดูเองสิ!"

...

"ฉันได้ยินมาว่า ที่พวกเราได้หยุดวันนี้ ก็เป็นอานิสงส์จากประธานอวี๋นะ!"

"ใช่ๆ ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ว่าประธานอวี๋อยากจัดกิจกรรมชมรมวันนี้ อธิการบดีเจียงเลยสั่งหยุดเรียนให้หนึ่งวันเต็มๆ!"

"เฮ้ย... พวกนายก็ลือกันไปเรื่อย!"

"ไปเรื่อยตรงไหน? เมื่อวานในหอประชุม อธิการบดีเจียงขึ้นมาพูดสนับสนุนประธานเราด้วยตัวเอง ไม่ได้ยินเหรอ?"

"สนับสนุนก็ส่วนสนับสนุน แต่สั่งหยุดเรียนนี่มันเวอร์ไป ฉันว่าไม่น่าใช่หรอก"

"เหรอ งั้นนายเคยเห็นโรงเรียนไหนหยุดเรียนเพราะวันเกิด 'ฟ่านจ้งเหยียน' บ้างล่ะ?"

...

หน้าชั้นเรียน

ถังอวิ๋นเซวียน รองประธานชมรม กำลังนั่งคุยอย่างออกรสกับรุ่นน้องสาวน้อย JK คนหนึ่ง

ทั้งสองคุยกันตั้งแต่ปรัชญายันชีวิต วรรณกรรมยันศิลปะ จักรวาลยันภูมิศาสตร์...

สุดท้าย

เห็นว่าใกล้จะเก้าโมงแล้ว อวี๋จิ้นกับอิ๋นเหยาน่าจะใกล้มาถึง

ถังอวิ๋นเซวียนมองหน้ารุ่นน้อง JK แล้วพูดด้วยความจริงจัง

"ขอดูขาหน่อย?"

รุ่นน้อง JK ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบมือถือขึ้นมา บล็อก WeChat ของถังอวิ๋นเซวียนที่เพิ่งแอดไปเมื่อกี้ทันที

"อ้าว?"

ถังอวิ๋นเซวียนลนลาน

"ไม่คุยเรื่องดาวเคราะห์น้อย 'โอมูามูอา' ต่อแล้วเหรอ?"

"ที่นัดกันว่าจะไปอ่านนิตเช่ที่ห้องสมุดล่ะ?"

"ไม่ใช่นะ..."

"ที่บอกจะดูขา ไม่ได้จะดูขาจริงๆ พี่หมายถึงอยากดูเส้นทางที่น้องก้าวเดินมา อยากเห็นอดีตและการเติบโตของน้อง..."

รุ่นน้อง JK เชิดหน้าสะบัดบ๊อบใส่ หันหน้าหนี ไม่คุยกับเหล่าถังอีก

เหล่าถังยืนเก้อ หน้าแตกยับเยิน

โชคดีที่

ผ่านไปไม่กี่นาที ตัวเอกของงานก็มาถึง

อวี๋จิ้นและอิ๋นเหยา เดินเคียงคู่กันเข้ามาในห้องกิจกรรม

ชั่วพริบตา

สมาชิกชมรมที่เมื่อกี้ยังนินทาเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของทั้งคู่ ต่างพากันเงียบกริบ แต่สีหน้าของแต่ละคนนี่สิ บันเทิงเริงรมย์สุดๆ

"คนครบไหม"

อวี๋จิ้นถามสั้นๆ ขี้เกียจอธิบายว่าบังเอิญเจออิ๋นเหยาข้างล่างตึก

"103 คน มาครบครับผม!"

ถังอวิ๋นเซวียนรายงาน

"เตรียมของเรียบร้อย?"

อวี๋จิ้นเช็คความพร้อม

สองวันนี้เขายุ่งกับการตีมอนเก็บเวล เลยโยนงานเตรียมการให้ถังอวิ๋นเซวียนจัดการ

"งานผม ไว้ใจได้!"

เหล่าถังยิ้มแฉ่ง วิ่งไปหลังห้อง เปิดผ้าคลุมสีเทาออก

ใต้ผ้าคลุม มีสวิงตักขยะ กระสอบปุ๋ย และเสื้อชูชีพสีส้มวางเรียงรายเป็นระเบียบร้อยกว่าชุด

"ทำได้ดี!"

อวี๋จิ้นเอ่ยปากชม

"ก็ผมเป็นรองประธานนี่นา!"

เหล่าถังยืดอกรับคำชมอย่างภาคภูมิ

"ฮ่าๆๆ—"

ฉากนี้

ทำเอาสมาชิกชมรมที่เกร็งๆ เพราะอวี๋จิ้นกับอิ๋นเหยา พากันหัวเราะครืน

แม้แต่รุ่นน้อง JK คนนั้น จ้องถังอวิ๋นเซวียนอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยอมปลดบล็อกเขาแต่โดยดี

"ในเมื่อคนพร้อม อุปกรณ์พร้อม งั้นก็—"

หน้าชั้นเรียน

ในฐานะประธานชมรม อวี๋จิ้นกวาดสายตามองทุกคน

"รับอุปกรณ์ แล้วออกเดินทาง!"

"เป้าหมาย—"

"คลองน้ำเน่านอกมหาลัย!"

สิ้นเสียงสั่ง

สมาชิกนับร้อยสบตากัน แล้วตะโกนคำขวัญออกมาอย่างพร้อมเพรียง

"ชมรมอนุรักษ์ฯ จง~รัก~ภัก~ดี~!"

"ท่านประธาน จง~รัก~ภัก~ดี~!"

...

...

สิบนาทีต่อมา

สมาชิกชมรมอนุรักษ์ฯ ทั้งหมด สวมเสื้อชูชีพ มือถือสวิง หิ้วกระสอบปุ๋ย เดินขบวนออกจากประตูหน้ามหาวิทยาลัยเจียงเฉิง

คลองน้ำเน่าอยู่ไม่ไกลจาก ม.เจียงเฉิง ห่างออกไปไม่ถึงกิโลเมตร

ดังนั้น อวี๋จิ้นเลยเลือกที่จะเดินเท้าไป

ปลายเดือนกันยายน อากาศยังคงร้อนอบอ้าว

แต่สมาชิกชมรมกว่าร้อยชีวิต กลับดูกระฉับกระเฉงฮึกเหิม หลายคนยืดอกเชิดหน้าโดยไม่รู้ตัว

เหตุผลไม่มีอะไรมาก

ตลอดทางที่ขบวนเดินผ่าน ผู้คนสัญจรไปมาต่างหยุดมอง

สายตาเหล่านั้นเปลี่ยนจากความสงสัย เป็นแปลกใจ และเมื่อเห็นธง 'อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม' ผืนยักษ์ที่ถังอวิ๋นเซวียนชูหราอยู่หัวขบวน สายตาก็เปลี่ยนเป็นความชื่นชม!

อากาศร้อนตับแตกขนาดนี้ เด็กมหาลัยกลุ่มนี้ไม่อยู่ตากแอร์ในห้อง แต่กลับออกมาทำกิจกรรมเพื่อสิ่งแวดล้อม ใครเห็นก็ต้องยกนิ้วให้ ชมเชยกันทั้งนั้น!

"เชี่ยเอ๊ย เลือดลมมันสูบฉีด!"

ถังอวิ๋นเซวียนอดไม่ได้ที่จะอุทาน

อวี๋จิ้นหันไปมองธงผืนมหึมากว้างสองสามเมตรที่มีคำว่า 'รักษ์โลก' เขียนอยู่ ซึ่งเหล่าถังแบกไว้

"ฉันไม่ได้สั่งให้นายทำไอ้นี่นะ"

เหล่าถังยิ้มแหย "แหม ก็ผมคิดว่ามีธงนำขบวนมันดูฮึกเหิมกว่านี่นา"

อวี๋จิ้นส่ายหน้ายิ้มๆ

ข้างกายเขา มุมปากของอิ๋นเหยากระตุกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ

ถึงแม้ว่า...

จุดประสงค์แรกที่เธอมาร่วมกิจกรรมนี้ คือเพื่อตีสนิทอวี๋จิ้น เกาะขาเขาให้แน่น แต่...

พอมองข้ามเรื่องพวกนั้นไป กิจกรรมนี้ก็ทำให้เธอรู้สึกแปลกใหม่และคุ้มค่าที่ได้มา

"จริงสิเหล่าอวี๋"

ถังอวิ๋นเซวียนที่แบกธงอยู่ พลางเสพสุขจากสายตาชื่นชมของไทยมุง พลางหันมาคุยกับอวี๋จิ้นด้วยความสงสัย

"เมื่อวานอธิการบดีเจียงถึงขั้นออกตัวเชียร์นาย บอกว่าให้อาจารย์และนักศึกษาคนอื่นๆ พยายามมาร่วมกิจกรรม..."

"ฉันก็นึกว่าวันนี้จะมีคนแห่มาช่วยงานเราเพียบ"

"แต่นี่เงียบกริบ นอกจากคนในชมรมเรา ก็ไม่เห็นเงาหัวคนอื่นเลย!"

"แปลกจริงแฮะ!"

"ตามหลักแล้ว ถึงคนอื่นไม่มา พวกสภานักศึกษาจอมเลียแข้งเลียขาก็น่าจะเสนอหน้ามาบ้าง..."

ถังอวิ๋นเซวียนบ่นพึมพำ แต่จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่าอวี๋จิ้นและอิ๋นเหยาที่เดินอยู่ข้างๆ หยุดเดินกะทันหัน

ไม่ใช่แค่สองคนนี้ สมาชิกนับร้อยด้านหลังก็หยุดตามกันหมด

"หือ?"

ถังอวิ๋นเซวียนชะงัก

"ยังไม่ถึงนี่หว่า!"

เขารู้จักตำแหน่งคลองน้ำเน่าดี รู้ว่ายังเหลืออีกสองสามร้อยเมตร

"มีไรวะ?"

ด้วยความสงสัย ถังอวิ๋นเซวียนขยับธงที่บังสายตาออก มองตามสายตาของอวี๋จิ้นและอิ๋นเหยาไปข้างหน้า

แค่มองปราดเดียว ถังอวิ๋นเซวียนก็ตาค้าง

"เชี่ย?"

เขาหลุดคำหยาบออกมา

สิ่งที่ปรากฏ—

ห่างออกไปสองสามร้อยเมตร สองฝั่งคลองน้ำเน่าตอนนี้ เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนมืดฟ้ามัวดิน!

มองคร่าวๆ

ไม่ใช่แค่หลักสิบหลักร้อย แต่เป็นหลักพันคน!

"เฮ้ย?"

"เด็กเจียงเฉิงมากันหมดมหาลัยเลยเหรอ?"

พูดไม่ทันขาดคำ ตาของถังอวิ๋นเซวียนก็แทบถลนออกจากเบ้า

เขาเห็นว่า ที่แถวหน้าสุดของฝูงชน มีร่างที่คุ้นเคยยืนตระหง่านอยู่!

"อธิการบดีเจียงฮ่าวชวน?"

"รองอธิการบดีเก๋อเล่ย?"

"เดี๋ยวนะ!"

"คนที่ยืนตรงกลางระหว่างสองคนนั้น มันพ่อเมืองเจียงเฉิงเบอร์หนึ่งไม่ใช่เรอะ?!!"

[จบแล้ว]