บทที่ 29 - วิชาฆ่ายุงตระกูลอวี๋

บทที่ 29 - วิชาฆ่ายุงตระกูลอวี๋

เมืองเจียงเฉิง ภูเขาล่างล่าง

ภายในถ้ำธรรมชาติลึกเข้าไปในป่า

อวี๋จิ้นหลับตาแน่นิ่ง ร่างลอยอยู่กลางอากาศ รอบกายมีกระแสไฟฟ้าแล่นพล่าน

กระแสไฟบ้าคลั่งถักทอเป็นตาข่ายปกคลุมผิวหนัง แสงสว่างวาบสะท้อนผนังถ้ำจนเกิดรอยร้าวเหมือนใยแมงมุม

[คุณใช้งาน 'หินปลุกธาตุ'!]

[คุณตื่นรู้ธาตุที่สองสำเร็จ: สายฟ้า!]

[คุณเรียนรู้ความสามารถธาตุสายฟ้าระดับหนึ่ง: สายฟ้า lv1]

[ผลติดตัว: ภูมิคุ้มกันการโจมตีด้วยสายฟ้าที่ระดับต่ำกว่าตนเอง และสามารถดูดซับสายฟ้าเปลี่ยนเป็นพลังงานได้]

[ผลเรียกใช้: ปลดปล่อยสายฟ้า สร้างความเสียหาย]

[คุณเรียนรู้ความสามารถธาตุสายฟ้าระดับสอง: เทพสายฟ้าเหิน lv1]

[ผลเรียกใช้: แปลงกายเป็นสายฟ้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เมินเฉยต่อสิ่งกีดขวางทางกายภาพในระยะสั้น]

[คุณเรียนรู้ความสามารถธาตุสายฟ้าระดับสาม: กัมปนาท lv1]

[ผลเรียกใช้: ปลดปล่อยคลื่นกระแทกสายฟ้าพลังงานสูง สร้างความเสียหายทางจิตใจและสถานะ 'อมพาต' แก่ศัตรูที่ระดับต่ำกว่าตนเอง]

[คุณเรียนรู้ความสามารถธาตุสายฟ้าระดับสี่: พายุสายฟ้า lv1]

[ผลเรียกใช้: เรียกเมฆฝนฟ้าคะนองในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร ผ่าสายฟ้าลงมาโจมตีเป้าหมาย สร้างความเสียหายเพิ่มเติม 'ชำระล้าง' แก่สัตว์กลายพันธุ์/ผู้ติดเชื้อ]

...

[คุณใช้งาน 'ผลึกพลังงานระดับสอง'!]

[คุณใช้งาน 'ผลึกพลังงานระดับสาม'!]

[คุณใช้งาน 'ผลึกพลังงานระดับสี่'!]

[คุณใช้งาน 'ผลึกพลังงานระดับห้า'!]

[ระดับของคุณเพิ่มขึ้น!]

[คุณกลายเป็นผู้วิวัฒนาการระดับห้า!]

[พลังงานคงเหลือ ดำเนินการอัปเกรดต่อ...]

[คุณเข้าใกล้ความเป็นผู้วิวัฒนาการระดับหกไปอีกก้าว!]

...

[ตรวจพบว่าคุณเลื่อนขั้นเป็น 'ผู้วิวัฒนาการระดับห้า']

[คุณเรียนรู้ความสามารถธาตุสายฟ้าระดับห้า: อาณาเขตสายฟ้า lv1]

[ผลติดตัว: สร้างสนามพลังสายฟ้ารอบตัว สามารถดูดซับประจุไฟฟ้าอิสระในอากาศเปลี่ยนเป็นพลังงานตนเองได้เรื่อยๆ]

[ผลเรียกใช้: สร้างอาณาเขตสายฟ้ารัศมีร้อยเมตร ทำลายล้างศัตรูทุกตัวในอาณาเขตให้สูญสิ้น]

[คุณเรียนรู้ความสามารถธาตุแสงระดับห้า: อาณาเขตแสง lv1]

[ผลติดตัว: เพิ่มประสิทธิภาพการดูดซับแสงอาทิตย์หรือแสงสังเคราะห์เป็นพลังงานอย่างมหาศาล]

[ผลเรียกใช้: สร้างอาณาเขตแสงรัศมีร้อยเมตร ภายในอาณาเขต ตนเองจะได้รับความเสียหายลดลงอย่างมาก และการโจมตีธาตุ 'แสง' ทั้งหมดจะรุนแรงขึ้นอย่างมาก]

...

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่

ภายในถ้ำ

สายฟ้าที่เต้นเร่ารอบกายอวี๋จิ้นค่อยๆ สงบลง

ตุบ—!

ร่างของอวี๋จิ้นค่อยๆ ลอยลงมา จนสองเท้าเหยียบพื้นมั่นคง

"ฟู่ว—"

อวี๋จิ้นลืมตาขึ้น พ่นลมหายใจยาวเหยียด

"เก่งขึ้นตั้งเยอะ!"

อวี๋จิ้นลองกำหมัดแน่น รู้สึกถึงพละกำลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในร่างกาย

ตอนนี้ ลำพังแค่สมรรถภาพร่างกายจากการวิวัฒนาการระดับห้า เขาก็มั่นใจว่าต่อย... วัวตายควายล้มได้สบายๆ!

ไม่ต้องพูดถึง—

สกิลต่างๆ ที่เรียงรายละลานตาอยู่บนหน้าต่างระบบจนเขาแทบจะตาลาย

"สายฟ้า กัมปนาท พายุสายฟ้า อาณาเขตสายฟ้า..."

"เทพสายฟ้าเหิน?"

อวี๋จิ้นเลิกคิ้ว

วินาทีต่อมา

เสียง 'เปรี้ยะ' ดังขึ้นพร้อมแสงวาบ

ร่างของอวี๋จิ้นหายวับไปจากจุดเดิม

ไปโผล่อีกทีห่างออกไปสิบกว่าเมตร

จากนั้น

อวี๋จิ้นก็ทดลองสกิล 'สายฟ้า' 'กัมปนาท' 'พายุสายฟ้า' และ 'อาณาเขตสายฟ้า'

แม้จะยังรู้สึกถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็นคอยยับยั้งอยู่ แต่เทียบกับเมื่อก่อน อาจเป็นเพราะธาตุ 'สายฟ้า' เน้นการทำลายล้างเป็นหลัก หรือเพราะเขาเลื่อนเป็นระดับห้าแล้ว สกิลพวกนี้เลยไม่ 'สวยแต่รูปจูบไม่หอม' อีกต่อไป

อวี๋จิ้นในตอนนี้ ถึงจะไม่กล้าเรียกตัวเองว่า 'เทพเจ้าสายฟ้า' แต่ถ้าเรียกว่า 'ไอ้หนุ่มสายฟ้า' ก็คงไม่เกินจริง!

โดยเฉพาะ...

ตอนที่กาง 'อาณาเขตสายฟ้า' รัศมีสามเมตรรอบตัวอวี๋จิ้นจะมีสายฟ้าฟาดผ่าส่งเสียงคำราม ดูขลังสุดๆ

แม้ความแรงจะไม่ถึงขั้น 'ทำลายล้างทุกสิ่ง' อย่างที่ระบบโม้ไว้ แต่การผ่าต้นไม้ขนาดหลายคนโอบในป่าให้ขาดกระจุยนั้น ง่ายเหมือนปอกกล้วย!

แถม

อวี๋จิ้นยังรีบทดสอบสกิลธาตุ 'แสง' ต่อทันที

ผลปรากฏว่าเป็นอย่างที่คิด พอขึ้นระดับห้า แม้แรงกดดันจะยังมีอยู่ แต่สกิลธาตุ 'แสง' ก็ทรงพลังขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว!

วูบ—!

อวี๋จิ้นขยับความคิด

ปีกแสงโปร่งแสงคู่งามก็ปรากฏขึ้นที่กลางหลัง ร่างของเขาลอยขึ้นจากพื้นช้าๆ

หนึ่งวินาที สองวินาที สิบวินาที

หนึ่งนาที สองนาที ห้านาที!

ผ่านไปเต็มๆ สิบนาที อวี๋จิ้นถึงจะเริ่มรู้สึก 'ประคองไม่อยู่'

ระหว่างนั้น เขาถึงขั้นบินร่อนไปมาในป่าได้หลายรอบ

"แบบนี้ค่อยสมกับเป็นยอดมนุษย์หน่อย!"

อวี๋จิ้นยิ้มกว้าง สลายปีกแสงแล้วร่อนลงพื้นอย่างนิ่มนวล

แม้การอัปเกรดครั้งนี้จะผลาญผลึกพลังงานทั้งหมดที่ได้มาจากสวนสัตว์ รวมถึงหินปลุกธาตุจนเกลี้ยงกระเป๋า

แต่...

ผลลัพธ์ที่ได้มันคุ้มค่า!

เขาขยับเข้าใกล้เป้าหมาย 'ยอดมนุษย์แฮปปี้' ไปอีกก้าวใหญ่!

"ถึงจะไม่รู้ว่าเรื่อง 'แดนร้าง' บุกรุกโลกความจริงที่อิ๋นเหยาพูดเป็นเรื่องจริงไหม และไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่"

"แต่..."

"ขอแค่ฉันพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆ เก่งขึ้นเรื่อยๆ..."

"ต่อให้ทะลุมิติไปโผล่ในโลกแดนร้างที่อันตรายนั่นจริงๆ ฉันก็จะมีปัญญาเอาตัวรอด!"

อวี๋จิ้นรู้สึกฮึกเหิม แต่ก็ไม่ได้ลำพองใจ

ตรงกันข้าม

เขามองดูลิสต์ความสามารถยาวเหยียดบนหน้าต่างระบบ... ที่ตามท้ายด้วย 'lv1'

เลข lv1 พรืดไปหมด มันขัดหูขัดตาชะมัด!

"ลองดูหน่อยว่าตีมอนจะอัปเลเวลสกิลได้ไหม"

อวี๋จิ้นพึมพำ แล้วเริ่มมองหาเป้าหมายในป่า

ตอนนี้ดึกสงัด

บนภูเขาล่างล่างเงียบเชียบ สัตว์เล็กสัตว์น้อยส่วนใหญ่หลบซ่อนตัว ไม่เห็นแม้แต่เงา

แต่ทว่า

วี้—

วี้ วี้—

ฝูงยุงที่น่ารำคาญกลับยังลอยนวลอยู่ในความมืด

อวี๋จิ้นรู้สึกมาตลอดว่า ยุงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีประโยชน์อะไรต่อระบบนิเวศเลย ไม่ควรมีอยู่บนโลกด้วยซ้ำ

ดังนั้น...

เขาจึงลงมือ

ทั้งเพื่อทดลอง และด้วยความแค้นส่วนตัวนิดหน่อย

ฟุ่บ—!

ลำแสงขนาดไม่กี่มิลลิเมตรพุ่งออกจากปลายนิ้วอวี๋จิ้น เจาะทะลุร่างยุงตัวหนึ่งอย่างแม่นยำในพริบตา

[คุณใช้ 'ลำแสงเลเซอร์ lv1' สังหาร 'สัตว์กลายพันธุ์ระดับสอง — ยุงโลหิต'!]

[ความสามารถ 'ลำแสงเลเซอร์ lv1' ได้รับค่าประสบการณ์!]

"ได้ผลจริงด้วย!"

อวี๋จิ้นยิ้มร่า

ถึงระบบจะนับว่ายุงพวกนี้เป็นแค่ 'สัตว์กลายพันธุ์ระดับสอง' แต่ประเด็นคือพวกมันมีเยอะมาก!

ภูเขาล่างล่างกว้างขนาดนี้ จะมียุงกี่ล้านตัว?

แค่รอบตัวอวี๋จิ้นตอนนี้ ก็มียุงบินว่อนเป็นฝูงๆ!

พวกมันเหมือนอยากจะเข้ามาดูดเลือดอวี๋จิ้น แต่สัญชาตญาณบอกให้กลัว

"เมื่อแกจ้องมองเหวลึก เหวลึกก็จ้องมองแกอยู่เหมือนกันนะ พี่บ่าว!"

อวี๋จิ้นพูดพลางยกมือขึ้นอีกครั้ง

เปรี้ยะ—

สายฟ้าแลบแปลบ พี่บ่าวยุงกลับบ้านเก่า

[คุณใช้ 'สายฟ้า lv1' สังหาร 'สัตว์กลายพันธุ์ระดับสอง — ยุงโลหิต'!]

[ความสามารถ 'สายฟ้า lv1' ได้รับค่าประสบการณ์!]

...

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของอวี๋จิ้น สกิล 'ลำแสงเลเซอร์' และ 'สายฟ้า' ของเขาก็เลื่อนจาก lv1 เป็น lv2

ส่วนในรัศมีหลายร้อยเมตร แทบไม่เหลือยุงรอดชีวิตแม้แต่ตัวเดียว

"ภูเขาล่างล่างกว้างใหญ่ ยุงยังมีอีกเพียบ!"

อวี๋จิ้นไม่กังวล มุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่า

แต่ไม่นาน

อวี๋จิ้นก็ค้นพบว่า—

ตีทีละตัวแบบนี้มันช้าเกินไป ประสิทธิภาพต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

ดังนั้น

หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง วิชาฆ่ายุงตระกูลอวี๋ ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นในค่ำคืนนี้—

"ยุงชอบแสง ก็ใช้ 'โล่แสง' สร้างแหล่งกำเนิดแสงล่อมัน"

"แล้วกาง 'อาณาเขตสายฟ้า' คลุมทับนอก 'โล่แสง' อีกที..."

"พี่ยุงดูจะสนใจเลือดของฉัน ก็ยอมเสียเลือดหน่อย เอาเลือดทาเคลือบผิว 'โล่แสง' ให้ทั่ว..."

"..."

สิบนาทีต่อมา

ร่างมนุษย์เรืองแสงที่ห่อหุ้มด้วยประจุไฟฟ้า พุ่งแหวกอากาศบินว่อนไปทั่วป่า

เป็นระยะๆ

ยังมีการยิงเลเซอร์หรือปล่อยสายฟ้าออกมาเป็นของแถม

คืนนี้

สัตว์น้อยใหญ่ในภูเขาล่างล่างต่างนอนไม่หลับ

คืนนี้

เผ่าพันธุ์ยุงแห่งภูเขาล่างล่าง ต้องเผชิญกับมหันตภัยครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

[จบแล้ว]