บทที่ 29 เงินทุนก้อนแรก

"คุณชื่ออะไร"

"แฮปปี้ โฮแกน ครับคุณสตาร์ค"

บนชั้นบนสุดของสตาร์คทาวเวอร์ มีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ที่ยื่นออกมาจากตัวอาคารหลัก แฮปปี้ โฮแกน หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น ขณะที่โทนี่ สตาร์ค รินเครื่องดื่มอยู่หลังบาร์ด้านใน

"แฮปปี้ ผมไม่อยากให้คนแปลกหน้าบุกเข้ามากลางปาร์ตี้ของผมอีก"

"ขอโทษครับ คุณสตาร์ค"

แฮปปี้ก้มหน้าขอโทษ เขารู้สึกเหมือนกำลังจะตกงาน แต่ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเขาว่ามันคงไม่จบง่ายๆ แค่นั้น โทนี่ สตาร์ค เป็นคนถือตัว เขาไม่มีทางลงมือไล่หัวหน้า รปภ. ออกด้วยตัวเองแน่

"แต่ผมต้องยอมรับ ไอ้หมอนั่นที่คุณปล่อยให้ขึ้นมาเมื่อวาน... เอาเป็นว่า ผมยอมจ่ายสองร้อยล้านดอลลาร์แลกกับความคิดทั้งหมดในหัวเขา"

"โมเดล AI ที่เขาให้ผมมาเป็นแค่ของกึ่งสำเร็จรูป แต่มันก็เป็นการสร้างสรรค์ที่ล้ำยุค... เทคโนโลยีมันเสถียรมากจนน่าเหลือเชื่อ และผมสงสัยอย่างยิ่งว่าเขายังมีไอเดียคล้ายๆ กันนี้อีกเพียบ"

โทนี่ สตาร์ค เดินมาที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์พร้อมแก้วสองใบที่บรรจุน้ำสีน้ำตาลที่แฮปปี้ไม่รู้จัก แล้วยื่นใบหนึ่งให้แฮปปี้

แฮปปี้รับแก้วจากคุณโทนี่มาอย่างเก้ๆ กังๆ มองเจ้านายด้วยสีหน้างุนงง ในภวังค์นั้น แฮปปี้นึกถึงคำพูดของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ คนที่เขาปล่อยให้ผ่านเข้ามาเมื่อวาน

"...ผมรับรองว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะเป็นมากกว่าแค่หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย เพราะผมนำเทคโนโลยีที่จะเพิ่มมูลค่าตลาดให้สตาร์คอินดัสทรีส์เป็นสองเท่าติดตัวมาด้วย"

แฮปปี้รู้สึกคาดหวังลึกๆ ทันใดนั้น โทนี่ สตาร์ค ก็เปลี่ยนเรื่องกะทันหัน

"แฮปปี้ ก่อนหน้านี้คุณทำอะไรมา"

"นักมวยอาชีพครับ เจ้านาย"

"ขับรถเป็นไหม"

"เป็นครับ"

โทนี่ สตาร์ค ชูแก้วขึ้น ชนกับแก้วของแฮปปี้ แล้วกระดกหมดแก้ว

"คุณสมควรได้รับเครดิตครึ่งหนึ่งที่ทำให้ผมได้เจอเขา เพราะงั้น... ยินดีด้วย แฮปปี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะเป็นบอดี้การ์ดและคนขับรถส่วนตัวของผม"

"แน่นอน ถ้าคุณไม่อยากทำ เห็นตู้ข้างหลังนั่นไหม มีบัตรธนาคารอยู่ในลิ้นชัก หยิบไปสักสองสามใบสิ รหัสอยู่หลังบัตร"

แฮปปี้ โฮแกน ไม่ต้องใช้เวลาคิดนานเลยระหว่างงานที่เงินเดือนสูงลิบกับบัตรธนาคารที่ไม่รู้มูลค่า

"แน่นอนครับ บอดี้การ์ดและคนขับรถ เริ่มงานเมื่อไหร่ครับคุณโทนี่"

"วินาทีถัดไป"

แฮปปี้หัวเราะเบาๆ ยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปากและดื่มรวดเดียวหมด เขารู้สึกมึนหัวทันที ราวกับเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้เป็นความฝัน

เมื่อวาน เขาควรจะหยุดปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ไว้ แต่ความมั่นใจและคำพูดของอีกฝ่ายโน้มน้าวใจแฮปปี้ได้สำเร็จ แม้หลังจากนั้นแฮปปี้จะอดเสียใจไม่ได้เพราะกลัวโดนไล่ออก

แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่าคำพูดของหมอนั่นเป็นจริง ชะตาชีวิตของแฮปปี้พลิกผันอย่างมหาศาลเพียงแค่เพราะเขาปล่อยให้หมอนั่นผ่านเข้ามา!

"จาร์วิส" โทนี่ สตาร์ค ตบไหล่แฮปปี้แล้วเดินกลับเข้าไปข้างใน "นายรู้ว่าต้องทำยังไง"

แฮปปี้งงไปชั่วขณะ เขาไม่รู้ว่าต้องเปลี่ยนชื่อด้วยเหรอหลังได้เป็นบอดี้การ์ด แต่เสียงที่ดังขึ้นในห้องทำให้แฮปปี้รู้ตัวว่าเมื่อกี้โทนี่ สตาร์ค ไม่ได้คุยกับเขา

"ครับเจ้านาย ผมได้อัปเดตประวัติของแฮปปี้ โฮแกน เป็นบอดี้การ์ดและคนขับรถส่วนตัวของคุณแล้ว และได้จัดเตรียมที่พักในฮาร์เล็มมูลค่า 3.195 ล้านดอลลาร์ พร้อมรถยนต์ประจำตำแหน่งที่เหมาะสมกับสถานะให้คุณแฮปปี้เรียบร้อยแล้วครับ"

"ขอเตือนความจำครับ เจ้านายมีนัดพบแขกบ่ายนี้ ต้องการให้ผมจองมื้อค่ำหรูๆ สำหรับคุณทั้งสองไหมครับ"

เปาะ!

โทนี่ สตาร์ค ดีดนิ้ว

"จัดไป"

แฮปปี้ไม่เข้าใจ แต่เขาช็อกสุดขีด

เขาไม่ได้สนใจแขกหรือมื้อค่ำ และไม่ได้แปลกใจกับความฉลาดของเจ้า "จาร์วิส" นี่เลย ในหัวเขามีแต่ประโยคที่ว่า "ที่พักมูลค่า 3.195 ล้านดอลลาร์ พร้อมรถยนต์ประจำตำแหน่ง"

แฮปปี้รู้ดีว่าบอดี้การ์ดมือสมัครเล่นอย่างเขาไม่มีทางคุ้มค่าจ้างขนาดนั้น สิ่งที่มีค่าคือเทคโนโลยีที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ นำมาต่างหาก!

เดินจากลานจอดเฮลิคอปเตอร์เข้ามาข้างใน แฮปปี้มองไปรอบๆ พื้นที่ส่วนตัวชั้นบนสุดของโทนี่ สตาร์ค เขารู้สึกว่าตัวเองฉลาดมากที่ตัดสินใจถูกต้องเมื่อวาน ขณะเดินผ่านตู้ เขาอดถามไม่ได้

"คุณโทนี่ครับ ในนี้มีเงินเท่าไหร่เหรอครับ"

พอพูดจบ กลัวโทนี่จะเข้าใจผิด แฮปปี้รีบเสริม

"ผมแค่สงสัยเฉยๆ น่ะครับ"

"มีการ์ดจากธนาคารต่างๆ กว่าหกสิบใบ รวมๆ แล้ว... ประมาณสี่สิบล้านดอลลาร์" โทนี่ สตาร์ค ที่ตอนนี้นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ตอบอย่างไม่ใส่ใจโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง "คุณพลาดโอกาสได้เงินสี่สิบล้านไปแล้วนะ แฮปปี้"

แฮปปี้ส่ายหน้าและหัวเราะเบาๆ เขารู้ว่าเจ้านายแค่แซวเล่น

"สงสัยตอนนี้คงสายเกินไปที่จะเสียใจแล้วสินะครับ"

"แน่นอน" โทนี่ สตาร์ค ตอบ

"แล้ว... ตกลงปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เอาเทคโนโลยีอะไรมาให้คุณเมื่อวานเหรอครับ" แฮปปี้อดถามด้วยความอยากรู้ไม่ได้

"เทคโนโลยีที่สามารถเพิ่มมูลค่าตลาดให้สตาร์คอินดัสทรีส์เป็นสองเท่าไง" สตาร์คตอบ "เอาล่ะ แฮปปี้ ลงไปข้างล่างเตรียมรับปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ได้แล้ว ผมเดาว่าเขาใกล้จะมาถึงแล้วล่ะ"

ที่ชั้นล่างของสตาร์คทาวเวอร์ แบทแมนในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตเดินสวนกับแฮปปี้ โฮแกน ที่เพิ่งออกจากลิฟต์

"ยินดีด้วยครับ"

คำแรกที่แบทแมนทักทายแฮปปี้ทำให้เขาตกใจอีกครั้ง

"คุณรู้แล้วเหรอ? ผมยังไม่ได้บอกอะไรเลยนะ!"

แบทแมนเดินเข้าลิฟต์และชี้ไปที่ผนังลิฟต์ที่มันวาวเหมือนกระจก

แฮปปี้งุนงง เขามองไปที่ผนังลิฟต์และเห็นว่าริมฝีปากของเขากำลังฉีกยิ้มกว้างจนหุบไม่อยู่ เขาเข้าใจทันที

"ผมแสดงออกชัดขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย"

"ไม่ครับ ในฐานะบอดี้การ์ดและคนขับรถของคุณโทนี่ ผมต้องเรียนรู้การจัดการอารมณ์ครับ"

แบทแมนเมินแฮปปี้ที่กำลังเห่อบทบาทใหม่อย่างเต็มที่และพูดเองเออเองคนเดียว เมื่อลิฟต์ถึงชั้นบนสุด เขาก็ก้าวออกมา

"ใช้เวลาเท่าไหร่" แบทแมนถามตรงประเด็น

"จาร์วิส?" โทนี่ สตาร์ค ลุกจากโต๊ะทำงาน

"ยี่สิบเจ็ดชั่วโมงกับอีกหนึ่งนาทีครับ เจ้านาย" จาร์วิสตอบ

โทนี่ สตาร์ค ผายมือออก

"นายชนะ แต่ระหว่างนั้นฉันแวบไปใช้เวลาแสนสุขสามชั่วโมงกับสาวหน้าปกโว้กฉบับล่าสุดด้วยนะ... ฉันติดค่า 'ที่ปรึกษา' นายเท่าไหร่ล่ะ"

"ขึ้นอยู่กับว่าคุณเชื่อมั่นว่าเทคโนโลยีนี้จะนำไปประยุกต์ใช้ได้ไกลแค่ไหน"

แบทแมนไม่ตอบแต่ย้อนถาม เขามักมีภาพลวงตาเสมอว่าโทนี่ สตาร์ค คือบรูซ เวย์น ในเวอร์ชันอดีต

หล่อเหลาและเจ้าเสน่ห์เหมือนกัน ฉลาดเป็นกรดเหมือนกัน ร่ำรวยมหาศาลเหมือนกัน และมีสาวๆ ล้อมหน้าล้อมหลังไม่ต่างกัน

"ห้าสิบล้านดอลลาร์ ฉันยินดีจ่ายห้าสิบล้านดอลลาร์สำหรับโมเดล AI กึ่งสำเร็จรูปที่นายให้มา" โทนี่ สตาร์ค กล่าว "ฉันดูออกว่าเทคโนโลยีของนายมันเสถียรมาก ล้ำหน้ายุคนี้ไปไกล นายจงใจให้ของกึ่งสำเร็จรูปกับฉันเมื่อวาน"

"ตัวโมเดลเองไม่มีประโยชน์กับฉันหรอก มูลค่าที่แท้จริงอยู่ที่แนวคิดเบื้องหลังต่างหาก ฉันต่อยอดจนสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่สมบูรณ์แบบ 'จาร์วิส' ขึ้นมาได้แล้ว สตาร์คอินดัสทรีส์จะกลายเป็นบริษัทผู้นำโลกแบบทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่นก็เพราะสิ่งนี้..."

แบทแมนขัดจังหวะการโม้ของโทนี่ สตาร์ค

"หนึ่งร้อยล้าน"