บทที่ 26 ฆาตกรตัวจริงเบื้องหลังฉาก

ดวงอาทิตย์ขึ้นสู่ขอบฟ้า แฮร์รี่ ออสบอร์น นอนอยู่บนเตียง เปิดดูหน้าจอทีวีขนาดมหึมาบนผนังห้องนอน

"...ออสบอร์นเอ็นเตอร์ไพรส์ประสบโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ นักวิจัยหลายคนเสียชีวิตในชั่วข้ามคืน

ตำรวจกำลังเร่งสอบสวนหาตัวฆาตกรอย่างเต็มที่ แต่เมื่อพิจารณาจากความเสียหายของผนังและอุปกรณ์ บางคนอ้างว่าผู้ก่อเหตุไม่ใช่มนุษย์..."

"อะไรนะ!"

แฮร์รี่ ออสบอร์นจ้องมองหน้าจอทีวี ที่กำลังฉายภาพศพเจ็ดแปดศพที่ถูกคลุมด้วยผ้าขาว ถูกลำเลียงออกมาจากตึกออสบอร์น

นักข่าวรายงานอะไรบางอย่างหน้ากล้องอย่างต่อเนื่อง แต่แฮร์รี่ไม่มีกะจิตกะใจจะฟังต่อ

เขารีบกระโดดลงจากเตียงแล้ววิ่งออกจากห้องนอน แต่ฝีเท้าต้องหยุดชะงักเมื่อกำลังจะวิ่งไปที่ห้องนอนของพ่อนอร์แมน ออสบอร์น

นอร์แมน ออสบอร์นไม่ได้อยู่ในห้องนอนเลย แต่กลับนอนถอดเสื้อหลับสนิทอยู่ที่ทางเดิน

"พ่อครับ พ่อเป็นอะไรไหม"

แฮร์รี่รีบเข้าไปเขย่าตัวนอร์แมน ออสบอร์นสองสามที

"ฉัน... ฉันไม่รู้ เกิดอะไรขึ้น"

นอร์แมน ออสบอร์นตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียจากการเขย่าของลูกชาย

"ผมเพิ่งตื่นแล้วเห็นพ่อนอนอยู่ตรงทางเดิน พ่อคงทำงานหนักเกินไป" แฮร์รี่บอก "เกิดเรื่องใหญ่ที่บริษัทครับ"

"อะไรนะ เกิดอะไรขึ้น"

ทันทีที่ได้ยินคำสำคัญ นอร์แมน ออสบอร์นก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นทางเดิน ถามอย่างร้อนรน

แฮร์รี่ ออสบอร์นอ้าปากจะพูด แต่พบว่ายากที่จะอธิบายเรื่องราวออกมาเป็นคำพูด เขาจึงลากพ่อเข้าไปในห้องนอน ชี้ไปที่ภาพข่าวที่ยังคงฉายอยู่บนหน้าจอทีวีขนาดใหญ่

"มันเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ครับ"

ในขณะนั้น บนหน้าจอข่าว นักข่าวกำลังประกาศรายชื่อผู้เสียชีวิตทีละคน ทุกคนล้วนเป็นบุคลากรทางเทคนิคที่ทำงานให้ออสบอร์นกรุ๊ปมากว่าสิบปีโดยไม่มีข้อยกเว้น

การพัฒนาของบริษัทผูกติดอยู่กับการวิจัยของพวกเขา พวกเขาคือมันสมองระดับหัวกะทิขององค์กร

ในขณะเดียวกัน แม้แต่ศพคนไร้บ้านห้าสิบศพที่ชั้นใต้ดินที่สองก็ถูกเปิดโปงเพราะการมาถึงของตำรวจและสื่อมวลชน กองทัพของนายพลรอสส์ไม่สามารถปิดข่าวได้อีกต่อไป

ฮู่ว!

ลมหายใจของนอร์แมน ออสบอร์นถี่กระชั้นขึ้นทันที ดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

"ใครทำ ใครเป็นคนทำ!"

ในชั่วพริบตา ใบหน้าของผู้บริหารระดับสูงจากบริษัทคู่แข่งก็ฉายวาบเข้ามาในหัวของนอร์แมน ออสบอร์น แต่เขาก็ปัดตกไปทีละคน

"ไม่ พวกมันไม่มีทางใช้วิธีนองเลือดขนาดนี้ในการแข่งขัน พวกมันไม่กล้าพอ..."

"สไปเดอร์แมนงั้นเหรอ ฉันส่งสไปเดอร์สเลเยอร์ไปฆ่ามัน นี่คือการแก้แค้นของมันเหรอ"

ใบหน้าของนอร์แมน ออสบอร์นบิดเบี้ยวขณะบีบแขนลูกชายแน่น

"แฮร์รี่ ไปแต่งตัวแล้วไปสถานีตำรวจกับพ่อ"

"พ่อครับ?" แฮร์รี่ ออสบอร์นมองพ่ออย่างงุนงง

"พ่อต้องไปหาสเปนเซอร์ สไมธ์" นอร์แมน ออสบอร์นกล่าว "พ่อคิดว่าพ่ออาจจะรู้แล้วว่าใครเป็นฆาตกร"

ในอู่ต่อเรือร้าง แบทแมนยังคงเคี่ยวกรำร่างกายของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ด้วยการฝึกฝนอย่างหนักหน่วง และเขาสัมผัสได้ว่าร่างกายนี้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ จากการออกกำลังกายอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากส่วนสูงของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์นั้นเตี้ยเกินไป (เมื่อเทียบกับบรูซ เวย์น) แบทแมนจึงจัดโปรแกรมอาหารพิเศษให้ตัวเอง เพื่อให้รูปร่างค่อยๆ ใกล้เคียงกับบรูซ เวย์น

ไม่มีทีวีในอู่ต่อเรือร้าง แต่แบทแมนซื้อวิทยุมาแทนที่

ในขณะนี้ วิทยุกำลังรายงานข่าวเหตุฆาตกรรมนองเลือดที่เกิดขึ้นที่ออสบอร์นกรุ๊ปเมื่อคืน

"ใครคือฆาตกร"

แบทแมนปล่อยให้ร่างกายและสมองทำงานไปพร้อมกัน

เมื่อคืน เขาค้นตึกออสบอร์นกรุ๊ปจากบนลงล่างแต่ก็ยังไม่พบนอร์แมน ออสบอร์น

นักวิจัยเหล่านั้นไม่ได้ทำการทดลองมนุษย์ แต่กำลังถกเถียงกันอย่างเคร่งเครียด

"ตอนนี้ ยืนยันได้แค่ว่าเหตุเกิดหลังจากที่ฉันออกจากตึกออสบอร์นไปแล้ว แต่ฉันต้องไปตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุด้วยตัวเองเพื่อดูรายละเอียดคดี"

"รายงานข่าวระบุว่าความเสียหายในที่เกิดเหตุนั้นมหาศาล ไม่เหมือนฝีมือมนุษย์... ตัดความเป็นไปได้ไม่ได้ว่าการทดลองมนุษย์ของออสบอร์นกรุ๊ปอาจสร้างสัตว์ประหลาดอย่างมนุษย์ปลาหมึกขึ้นมาอีกตัว"

ตึง!

ตุ้มน้ำหนักยี่สิบห้าตันถูกแบทแมนปล่อยลงพื้น ส่งเสียงดังทึบ

เปลี่ยนมาใส่เสื้อเชิ้ตลายสก๊อต เขาไปปรากฏตัวที่อพาร์ตเมนต์เช่าของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ และเออร์ซูลา ลูกสาวเจ้าของบ้านก็รออยู่ที่ประตูอีกครั้ง

"ไงจ๊ะ ปีเตอร์"

"แฮร์รี่ ออสบอร์นเพิ่งโทรมาบอกว่าเขาคงมาเรียนไม่ได้พักนี้... เมื่อกี้ฉันเคาะประตูแล้ว แต่เธอดูเหมือนจะไม่ได้ยิน"

แบทแมนพยักหน้า เขาไม่ลืมว่าฉากหน้าของเขายังคงเป็นหนุ่มวิศวะ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

"เออร์ซูลา ผมหลับลึกไปหน่อย... เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ"

เออร์ซูลายื่นเดลี่บูเกิลฉบับวันนี้ให้ ซึ่งลงข่าวโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นที่ออสบอร์นกรุ๊ปเมื่อคืน

ทักษะการแสดงอันยอดเยี่ยมของแบทแมนหลอกเออร์ซูลาได้อย่างแนบเนียน ทำให้สาวน้อยผู้ใสซื่อเชื่อว่าเขาเพิ่งรู้ข่าวจริงๆ เออร์ซูลารีบปลอบใจ

"ฉันรู้ว่าแฮร์รี่เป็นเพื่อนสนิทเธอ หวังว่าเรื่องนี้จะไม่กระทบการเรียนเขานะ"

"ผมก็หวังอย่างนั้น" แบทแมนตอบ

วันนี้วันจันทร์ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ควรไปโรงเรียน แต่แบทแมนกำลังยุ่ง

ตอนนี้ออสบอร์นกรุ๊ปถูกตำรวจปิดล้อม ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ไม่เหมาะที่จะไปตรวจสอบสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ ส่วนการไปในฐานะแบทแมนก็เสี่ยงที่จะถูกตำรวจเข้าใจผิดว่าเป็นฆาตกร

แบทแมนต้องไปคืนนี้ แต่ตอนนี้เขาต้องไปที่ห้องแล็บของดร.อ็อตโตก่อน

"ออสบอร์นกรุ๊ปที่เป็นนายทุนให้การทดลองของเขาเกิดคดีฆาตกรรม ดร.อ็อตโตต้องคิดแน่ๆ ว่าการทดลองคงถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด..."

พอนึกถึงนักวิทยาศาสตร์ในก็อตแธมที่กลายเป็นอาชญากรเพราะเหตุผลร้อยแปดพันเก้า: มิสเตอร์ฟรีซ, สแกร์โครว, ศาสตราจารย์พิก, แมน-แบท... ต่อให้โอกาสจะน้อยนิดแค่ไหน แบทแมนก็ไม่อยากให้สิ่งที่เกิดในก็อตแธมมาซ้ำรอยที่นิวยอร์ก

"บรูคลิน"

นั่งอยู่ในแท็กซี่ แบทแมนบอกคนขับ แล้วหลับตาพักผ่อนครู่หนึ่งระหว่างทาง

"ติดต่อกรมตำรวจบรูคลิน อย่าให้พวกมันรู้ตัว"

ที่กรมตำรวจแมนฮัตตัน จอร์จ สเตซี่สั่งการอย่างใจเย็น

ยังไม่มีเบาะแสเกี่ยวกับเหตุรุนแรงระหว่างแก๊งเมื่อคืนก่อน และเมื่อเช้านี้ พนักงานของออสบอร์นกรุ๊ปก็มาพบโศกนาฏกรรมที่ชั้นใต้ดินชั้นสามเพราะกลิ่นเลือดที่รุนแรง

ในขณะเดียวกัน การเปิดโปงเรื่องการทดลองมนุษย์ที่ชั้นใต้ดินชั้นสองก็นำไปสู่การปิดล้อมตึกออสบอร์นกรุ๊ปโดยสมบูรณ์

"จากการสอบสวนพนักงานออสบอร์น ออสบอร์นกรุ๊ปได้ระงับโครงการวิจัยเกือบทั้งหมดที่ให้ทุน เพื่อทุ่มงบส่วนใหญ่ไปที่โครงการที่เรียกว่า 'ซูเปอร์โซลเจอร์'... เป็นไปได้ไหมว่าจะเชื่อมโยงกับคดีฆาตกรรมที่ชั้นใต้ดินชั้นสาม"

ในขณะที่จอร์จ สเตซี่กำลังวุ่นวายกับสายโทรศัพท์ที่เข้ามาไม่ขาดสายเนื่องจากคดีต่อเนื่องเหล่านี้ การไฟฟ้าแห่งนิวยอร์กก็โทรเข้ามา

"มีการใช้ไฟฟ้าผิดปกติที่ใต้ดินในบรูคลินครับ"

ในขณะเดียวกัน สถานีตำรวจบรูคลินก็ได้รับแจ้งเหตุว่ามีเสียงดังสนั่นที่ห้องแล็บของดร.อ็อตโตเมื่อวานนี้

เมื่อตำรวจไปถึง ก็พบว่าดร.อ็อตโตและอุปกรณ์การทดลองหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงรอยกรงเล็บขนาดมหึมาที่ไม่ใช่มนุษย์ในที่เกิดเหตุ

—การทดลองนิวเคลียร์ฟิวชั่นของดร.อ็อตโตได้รับทุนจากออสบอร์นกรุ๊ป และเป็นหนึ่งในโครงการที่ถูกระงับ

ความเสียหายที่ชั้นใต้ดินชั้นสามและรอยกรงเล็บในห้องแล็บดร.อ็อตโต, คดีฆาตกรรมเมื่อคืนกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของดร.อ็อตโต, โครงการทดลองที่ถูกระงับและอุปกรณ์ที่หายไป, การใช้ไฟฟ้าที่ผิดปกติ... จอร์จ สเตซี่ระบุตัวดร.อ็อตโตเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมไว้ก่อน และประสานงานกับกรมตำรวจบรูคลินเพื่อปฏิบัติการพร้อมกัน

วอ วอ!

ขบวนรถตำรวจที่บรรทุกเจ้าหน้าที่อาวุธครบมือมุ่งหน้าสู่บรูคลินอย่างรวดเร็ว