บทที่ 16 ไม่ใช่แมงมุม แต่เป็นค้างคาว

นอร์แมน ออสบอร์นต้องการตัวสไปเดอร์แมนแบบเป็นๆ แต่ไม่ได้ระบุว่าจะต้องครบสามสิบสอง

สไปเดอร์สเลเยอร์ไม่ได้ยิงมิสไซล์จิ๋วต่อ แต่เขาตั้งใจจะใช้ใบมีดที่เด้งออกมาจากด้านข้างแขนหั่นสไปเดอร์แมนให้เป็นชิ้นๆ

ส่วนกรงเล็บสี่อันใต้รักแร้นั้นมีไว้ป้องกันการลอบโจมตี

ทันทีที่ฟันลงไป สไปเดอร์สเลเยอร์ก็รู้ตัวว่าพลาดท่า สัมผัสของคมดาบผิดปกติอย่างสิ้นเชิง

ยังไม่ทันจะชักมือกลับ "สไปเดอร์แมน" ก็ระเบิดออก ส่งร่างสไปเดอร์สเลเยอร์ปลิวถอยหลัง

เปรี้ยะ—

ทันทีที่สไปเดอร์สเลเยอร์ตกถึงพื้น มือข้างหนึ่งก็พุ่งมาจากด้านหลัง กดไหล่เขาไว้แน่น พร้อมกับเครื่องปล่อยกระแสไฟฟ้าที่แนบเข้ากลางหลังอย่างเงียบเชียบ

เครื่องปล่อยกระแสไฟฟ้าอันก่อนพังไปตอนใช้กับมนุษย์ปลาหมึก แบทแมนจึงทำอันใหม่ขึ้นมา

สำหรับศัตรูที่หุ้มเกราะทั้งตัวแบบนี้ แบทแมนรู้วิธีจัดการดี—แรงกระแทก, ไฟฟ้า, แก๊สระคายเคือง... วิธีการมีมากเกินกว่าจะนับด้วยสองมือ

แม้เจลระเบิดอาจไม่ทำอันตรายคนในเกราะโดยตรง แต่แรงกระแทกจากการระเบิดย่อมทำให้คนข้างในเจ็บหนัก

และการใช้ไฟฟ้าซ้ำเข้าไปก็ทำให้ระบบภายในเกราะรวนได้ถึงระดับหนึ่ง

แผน C สำเร็จ แบทแมนไม่ยื้อการต่อสู้ เขายิงแบททาแรงแล้วโหนขึ้นต้นไม้ก่อนที่สไปเดอร์สเลเยอร์จะตั้งตัวได้

ความระมัดระวังของเขาถูกต้อง ทันทีที่เขาผละออก กระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินม่วงก็แล่นพล่านไปทั่วเกราะสีเงินเทา

"เซรุ่มซูเปอร์โซลเจอร์ของออสบอร์นเอ็นเตอร์ไพรส์ยังไม่สำเร็จ คนข้างในเป็นแค่คนธรรมดา"

"แต่เอกสารนั่นมั่นใจในสไปเดอร์สเลเยอร์มาก เชื่อว่าเกราะนี้ออกแบบมาแก้ทางสไปเดอร์แมนได้สมบูรณ์แบบ"

"กระแสไฟฟ้าเมื่อกี้คงเป็นหนึ่งในวิธีการเหล่านั้น"

แบทแมนเคลื่อนที่จากหลังต้นไม้หนึ่งไปอีกต้นหนึ่งเงียบกริบราวกับนายพรานจ้องเหยื่อ

"คู่ต่อสู้รู้ว่าสไปเดอร์แมนรักษาตัวเองได้ อาวุธที่ใช้เลยกะเอาตายและอาจอาบยาพิษ"

"ฉันจะให้มีดพวกนั้นแตะตัวไม่ได้ ยอมแลกด้วยการโดนหมัดยังดีกว่า"

"ถ้าไม่มีชุดค้างคาวป้องกัน ฉันควรเลี่ยงการปะทะระยะประชิด เว้นแต่จะเข้าสถานการณ์ที่ใช้แผน A ได้"

ความคิดแล่นเร็ว มือแบทแมนก็ไม่หยุดนิ่ง อุปกรณ์ขยายตัวถูกติดเข้ากับกระป๋องเจลระเบิดเหลว แล้วสะบัดข้อมือขว้างใส่สไปเดอร์สเลเยอร์

ในตอนนี้ สไปเดอร์สเลเยอร์เพิ่งจะค่อยๆ ลุกขึ้นมา แรงกระแทกจากเจลระเบิดและไฟฟ้าเมื่อครู่ดูเหมือนจะทำอะไรเขาไม่ได้มากนัก

แต่จังหวะที่เขายืนขึ้น กระป๋องที่แบทแมนขว้างมาก็ลอยมาอยู่เหนือหัวพอดี

จากนั้นกระป๋องก็ถูกขยายออกด้วยอุปกรณ์ เจลระเบิดเหลวสาดกระจายทั่วร่างสไปเดอร์สเลเยอร์ ขยายตัวอย่างรวดเร็วและแข็งตัวทันทีที่สัมผัสอากาศ

สูตรเจลครั้งนี้ต่างจากที่ใส่ในชุดสไปเดอร์แมน มันไม่มีคุณสมบัติระเบิดง่ายอีกต่อไป แต่จะแข็งตัวจนแข็งโป๊ก—คล้ายกับพุตตี้ที่ช่างเครื่องใช้ แต่แห้งเร็วกว่ามาก แทบจะแข็งทันทีที่โดนอากาศ

"เอกสารระบุว่าเป็นเกราะพาวเวอร์อาร์มอร์ เจลพิเศษนี่คงถ่วงเวลาได้แค่สามวินาที นี่คือแผน A"

วินาทีแรก แบทแมนสวมแว่นตาของสไปเดอร์แมน แล้วปากระป๋องปูนขาวผสมน้ำที่เตรียมไว้ล่วงหน้าใส่สไปเดอร์สเลเยอร์

บึ้ม! ปูนขาวเดือดพล่านทันทีที่โดนน้ำ กลุ่มควันสีขาวระคายเคืองฟุ้งกระจายปกคลุมร่างสไปเดอร์สเลเยอร์

วินาทีที่สองและสาม แบทแมนกลั้นหายใจ รัวหมัดใส่จุดต่างๆ ของเกราะสไปเดอร์สเลเยอร์ราวกับลูกเห็บตกจากฟากฟ้า

เขาไม่ออกแรงเต็มที่ แต่ควบคุมน้ำหนักหมัดอย่างแม่นยำให้แรงกระแทกส่งผ่านเข้าไปทำร้ายคนข้างใน โดยไม่เบาจนไร้ผล

ปัง ปัง ปัง!

แบทแมนงัดทุกเทคนิคการต่อสู้ที่ร่ำเรียนมาจากทั่วโลกมาใช้ หมัดอันทรงพลังทุบทำลายเกราะไม่ยั้ง

ทางหนึ่งเพื่อใช้แรงกระแทกหยุดยั้งคนข้างใน อีกทางเพื่อหาจุดเชื่อมต่อสำคัญของชุดเกราะ

เหมือนกับจุดอ่อนของชุดค้างคาวที่ไม่ได้อยู่ที่คางแต่อยู่ที่เอว เกราะสไปเดอร์สเลเยอร์ก็ไม่ได้ไร้ที่ติ แบทแมนเจอจุดอ่อนอย่างรวดเร็ว

—หลังส่วนล่าง

ในระหว่างนี้ เพื่อหลบใบมีดที่อาจอาบยาพิษ แบทแมนจำต้องรับหมัดของสไปเดอร์สเลเยอร์บ้าง หมัดหนึ่งกระแทกเข้าที่ตาเต็มๆ

แต่แบทแมนไม่สะทกสะท้านราวกับคนโดนต่อยไม่ใช่เขา การโจมตีโหมกระหน่ำดั่งพายุบุแคมทำให้สไปเดอร์สเลเยอร์แทบหายใจไม่ออก

เปรี้ยะ!

แบทแมนดึงเครื่องปล่อยกระแสไฟฟ้าอีกอันที่ซ่อนไว้ออกมาด้วยใยแมงมุม ฉวยโอกาสอัดกระแสไฟฟ้าเข้าที่จุดอ่อนตรงหลังส่วนล่าง

หนึ่งนาทีต่อมา ต่อหน้าแบทแมนที่เตรียมสนามรบและแผนการมาพร้อมสรรพ สไปเดอร์สเลเยอร์หมดสภาพการต่อสู้โดยสิ้นเชิง ร่างอ่อนปวกเปียกล้มลง

ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง เป็นเวลาเย็นแล้ว

สไปเดอร์สเลเยอร์... ไม่สิ ตอนนี้เกราะถูกถอดออกและเครื่องร่อนหายไป ควรเรียกชื่อจริงว่า สเปนเซอร์ สไมธ์

"สไปเดอร์แมน..." สเปนเซอร์กัดฟันหน้าบิดเบี้ยว

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านหุ่นยนต์ของออสบอร์นเอ็นเตอร์ไพรส์ และเพราะโครงการซูเปอร์โซลเจอร์ของนายพลรอสส์ เขาจึงเปลี่ยนแนวทางมาพัฒนาพาวเวอร์อาร์มอร์และเครื่องร่อน

หลังจากนอร์แมน ออสบอร์นตั้งโครงการ "สไปเดอร์สเลเยอร์" สเปนเซอร์มั่นใจในผลงานตัวเองจึงขอลงสนามสวมเกราะเอง

แต่ไม่คิดว่าศึกแรกจะพ่ายแพ้ยับเยินขนาดนี้ ไม่เพียงสู้ไม่ได้ แต่เกราะยังโดนเลาะออกจนเกลี้ยง

"ไม่สิ นี่ไม่ใช่สไปเดอร์แมน" สเปนเซอร์มองไปรอบๆ เห็นเศษชุดสไปเดอร์แมนสีแดงน้ำเงินที่ขาดวิ่นจากเจลระเบิด

และเห็นอาวุธขว้างรูปทรงประหลาดในมืออีกฝ่าย...

"ค้างคาวบ้า!"

วิธีการโจมตีหลากหลายกว่าสไปเดอร์แมน แถมลงมือโหดเหี้ยมกว่า ย้ำจุดตายที่หลังส่วนล่างเพียงจุดเดียวเป็นสิบครั้ง

สิ่งที่ทำให้สเปนเซอร์รู้สึกอัปยศที่สุดคือ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคู่ต่อสู้เป็นใครหน้าตาเป็นยังไง

ปล่อยไฟฟ้าได้ หายตัวได้ ปล่อยแก๊สฉุนได้ แรงเยอะ... สเปนเซอร์สงสัยอย่างหนักว่าไอ้หมอนี่ต้องเป็นแวมไพร์แน่ๆ

"ฉันพลาด คุณนอร์แมนไล่ฉันออกแน่... ไอ้ค้างคาวเวร!"

สเปนเซอร์ทั้งโกรธทั้งกลัว ทันใดนั้นแสงสปอตไลต์ก็ส่องลงมาจากด้านบน ตำรวจนิวยอร์กล้อมเขาไว้ทุกทิศทาง

"อย่าขยับ! เราได้รับแจ้งว่ามีคนพยายามทำลายเซ็นทรัลพาร์ค"

"ใส่กุญแจมือ!"

ในขณะเดียวกัน ที่ย่านฟอเรสต์ฮิลส์ในควีนส์ นิวยอร์ก แบทแมนเคาะประตูทาวน์เฮาส์หลังหนึ่ง

เขาไม่แน่ใจว่าทำไมป้าเมย์ถึงเสียงเครียดและเร่งรัดให้เขากลับมาคืนนี้ แต่เพื่อรักษาตัวตนปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ แบทแมนจึงยอมทำตาม

ประตูเปิดออกไม่นานหลังจากเคาะ หญิงชราผมขาวตัวเล็กที่มีรอยเหี่ยวย่นตามวัยต้อนรับเขา สวมกอดเขาด้วยแขนที่บอบบาง

"ปีเตอร์! ในที่สุดก็กลับบ้านเสียที"

"วันนี้วันเกิดหลานนะ ป้าเดาว่าหลานคงลืม แต่คนแก่อย่างป้าไม่ลืมหรอก"