ตอนที่ 21: "คนคุ้นหน้า" ในกองทัพเรือ

ตอนที่ 21: "คนคุ้นหน้า" ในกองทัพเรือ

เนื่องจากการต่อสู้เมื่อครู่ ตอนนี้ในเมืองจึงไม่มีผู้คนเหลืออยู่เลยสักคน ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับตอนที่ร็อดและพรรคพวกเพิ่งขึ้นฝั่ง

"ร็อด เราจะจัดการกับสองคนนี้เลยไหม?"

ลอว์เดินเข้ามา ในมือลากร่างกลาดีอุสที่หมดสติอยู่ และข้างๆ เขา เบโปะก็กำลังแบกร่างมานูลโดที่สลบไสลเช่นกัน

ร็อดชำเลืองมองลอว์ที่กำลังหอบหายใจ แล้วส่ายหัว

"ความอึดของนายยังต้องฝึกอีกเยอะนะ ลอว์ สู้แค่ยกเดียวก็สภาพเป็นแบบนี้ซะแล้ว พวกสัตว์ประหลาดในแกรนด์ไลน์น่ะสู้กันได้เป็นสิบวันสิบคืนเลยนะ!"

"บ้าเอ๊ย จบการต่อสู้ฉันก็ใช้พลังอีกตั้งหลายรอบนะเว้ย!"

หลังจบการต่อสู้ ลอว์ก็รีบใช้พลังรักษาเกรย์ทันที แล้วยังเผื่อแผ่ไปรักษาชาวบ้านที่โดนลูกหลงจากระเบิดของกลาดีอุสอีกด้วย ตอนนี้เขาเลยดูอ่อนเพลียเอาเรื่อง

"เออๆ รู้แล้วน่า"

ร็อดตอบรับแบบขอไปที แล้วแบกลังเดินนำหน้าไปอย่างไม่ใส่ใจ

ก่อนที่ลอว์จะสติแตกอีกรอบ ร็อดก็ละมือข้างหนึ่งไปตบไหล่เขา

"พาเจ้าสองตัวนี้ไปด้วยก่อน ฉันว่าการทดลองคราวที่แล้วอาจจะเกี่ยวกับเรื่องดวง เดี๋ยวฉันค่อยดูฤกษ์ยามดีๆ แล้วค่อยลองกันอีกที"

"นายดูฤกษ์เป็นด้วยเหรอ?"

ลอว์กับเบโปะเดินตามร็อดไปทางชายฝั่ง

"น่าจะแค่ปิดตาจิ้มมั่วๆ มากกว่า"

เนรุพูดแทรกขึ้นมาอย่างรู้ทัน

"นายแค่บอกว่านับหรือไม่นับก็พอ วันที่ฉันเลือกน่ะวันดีแน่นอน"

"วันดีเหรอ? ทั้งชีวิตนายยังไม่เคยถูกหวยเลยสักครั้ง! ฉันว่าให้เนรุเลือกยังจะดีกว่าซะอีก"

ลอว์ก็ร่วมวงแขวะด้วย

"เนรุไม่ได้หรอก หมอนั่นจะโกงโดยไม่ตั้งใจ"

เนรุยิ้มโดยไม่พูดอะไร

ทันใดนั้น รอยยิ้มบนหน้าเนรุก็หายไป สังเกตเห็นความผิดปกติ ร็อดและลอว์ต่างก็มองมาด้วยสายตาตั้งคำถาม

"มีเรือกำลังเข้ามา เป็นเรือของกองทัพเรือ!"

"เก่งมากไหม?"

ประกายแสงวาบผ่านดวงตาของร็อด เขารู้นิสัยเนรุดี

ถ้าเป็นทหารเรือทั่วไป เนรุคงไม่มีปฏิกิริยาแบบนี้

"มีคนเก่งระดับตัวตึงอยู่คนนึง แล้วก็รองลงมาอีกสามคน ฝีมือก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน"

"อีกนานแค่ไหน?"

"สิบนาที!"

"ขึ้นเรือไปเตรียมตัวก่อน ให้มั่นใจว่าพร้อมออกเรือได้ทุกเมื่อ"

รอยยิ้มสบายๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของร็อด

เดิมทีเขารู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้สู้กับกลาดีอุสอย่างจริงจัง รู้สึกเหมือนพิธีเปิดตัวมันขาดๆ เกินๆ ชอบกล

แต่ถ้ามีทหารเรือมาเป็นสักขีพยานในการออกทะเล ก็ไม่เลวเหมือนกัน!

พูดจบ ทั้งกลุ่มก็เร่งฝีเท้า รีบมุ่งหน้าไปที่เรือโพลาร์ แทง

ในขณะเดียวกัน บนเรือรบที่กำลังแล่นเข้ามา

สถานการณ์บนเกาะเริ่มมองเห็นได้ชัดเจนแล้ว คนบนเรือรบจ้องมองด้วยความตกตะลึงไปที่ใจกลางเมืองซึ่งกลายเป็นซากปรักหักพัง

จากมุมมองบนเรือรบ ใจกลางเมืองดูเหมือนพื้นที่รกร้างที่ถูกทำลายล้างจนราบพนาสูร ช่างแตกต่างกับถนนหนทางโดยรอบอย่างสิ้นเชิง

ความระแวดระวังผุดขึ้นในใจของพลเรือตรีบาสตีย์

ตามข้อมูลที่เห็นก่อนหน้านี้ ผู้บริหารตระกูลดองกี้โฮเต้ที่ประจำการในนอร์ทบลู น่าจะเป็น กลาดีอุส ผู้มีพลังผลพามุ พามุ (ผลระเบิด)

อีกฝ่ายอาละวาดในนอร์ทบลูมาหลายปี มีค่าหัวถึง 31 ล้านเบรี หลังจากผ่านการฝึกฝนในโลกใหม่ ฝีมือย่อมต้องพัฒนาไปอีกขั้น และไม่ใช่คนที่โจรสลัดทั่วไปในนอร์ทบลูจะรับมือได้แน่

หรือจะเป็นเจอร์ม่า 66?

ความคิดนี้ถูกบาสตีย์ปัดตกไปทันที ถ้าเจอร์ม่า 66 ลงมือ เมืองทั้งเมืองน่าจะหายไปแล้ว

เรือรบค่อยๆ เข้าเทียบท่า นาวาตรีโคลเราและร้อยเอกบาสโตว์นำทหารลงจากเรือทันทีที่เรือจอดสนิท รีบมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองอย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่เรือกำลังเทียบท่า พวกเขายืนยันได้แล้วว่ามีคนนอนเกลื่อนกลาดอยู่ในใจกลางเมือง ดูจากการกระเพื่อมของหน้าอก พวกเขาน่าจะยังมีชีวิตอยู่ และไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขากำลังต้องการการรักษาอย่างเร่งด่วน

"เด็กพวกนั้นใจกล้าจริงๆ"

สายตาของร้อยเอกบาโรกวาดมองเรือที่จอดอยู่ในท่าเรือ และเมื่อเห็นวัยรุ่นไม่กี่คนกำลังจ้องเขม็งมาที่พวกเขา ความไม่พอใจก็ฉายวาบในดวงตา

ในฐานะร้อยเอกแห่งศูนย์บัญชาการใหญ่ ตลอดสองปีที่เขาประจำการในนอร์ทบลู เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้บัญชาการฐานสาขา แม้แต่พวกขุนนางในอาณาจักรเหล่านั้นยังต้องก้มหัวให้เขาเล็กน้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการถูกจ้องมองอย่างเสียมารยาทแบบนี้

ได้ยินเสียงบ่นพึมพำของร้อยเอกบาโร ร้อยเอกเดรคก็หันมองตามไปเช่นกัน

"นั่นมัน"

เมื่อเห็นคนบนเรือใบสีแดงเข้มที่อยู่ไม่ไกล เดรคชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่รูม่านตาจะหดตัวลงอย่างฉับพลัน

"กลาดีอุส!"

"ผู้บริหารตระกูลดองกี้โฮเต้คนนั้นอยู่ที่ไหน?"

ได้ยินชื่อที่เดรคเอ่ยออกมา ฮินะเอียงคอเล็กน้อยแล้วมองตามไป

"ล้อเล่นน่าฝีมือเด็กพวกนี้งั้นเหรอ?"

บนดาดฟ้าเรือใบสีแดงเข้มลำนั้น มีตู้ปลาขนาดใหญ่วางอยู่ แต่สิ่งที่อยู่ข้างในไม่ใช่ปลา กลับเป็นร่างไร้หัวสองร่าง

ร่างทั้งสองแช่อยู่ในน้ำ และอาจเพราะแช่มานานเกินไป ร่างกายจึงดูอ่อนปวกเปียกไปหมด และข้างๆ ตู้ปลา มีหัวคนสองหัววางอยู่

แม้ว่าหัวหนึ่งจะดูไม่ค่อยเหมือนในรูปถ่ายที่เคยเห็น แต่ผ่านหน้ากากและแว่นตานั่น ก็ยังพอระบุตัวตนได้ว่าเป็นผู้บริหารตระกูลดองกี้โฮเต้ มนุษย์ระเบิด กลาดีอุส!

"ฮินะสงสัยมาก พวกเธอเป็นคนจัดการหมอนั่นงั้นเหรอ?"

เมื่อจำหัวของกลาดีอุสที่วางอยู่ได้เช่นกัน นาวาตรีฮินะก้าวออกมาข้างหน้า เป็นคนแรกที่เอ่ยปากคุยกับกลุ่มของร็อด

"คำติดปากแปลกดีแฮะ"

ร็อดชำเลืองมองเรือรบทางด้านนั้น ประกายความประหลาดใจฉายวาบในดวงตา

เขาไม่คิดเลยว่าจะมี "คนคุ้นหน้า" ปะปนมากับกลุ่มที่มาด้วย

"กรงดำ" ฮินะ ผู้มีพลังผลโอริ โอริ (ผลกรงขัง) ที่สามารถล็อกคนที่ผ่านร่างกายเธอด้วยกรงดำ ทหารเรือหญิงสุดฮอต; "ธงแดง" เดรค ผู้มีพลังผลริว ริว (ผลมังกร) สายโซออนโบราณ รูปแบบอัลโลซอรัส หนึ่งในซูเปอร์โนวารุ่นถัดไป จริงๆ แล้วเป็นสายลับของทหารเรือ; คนที่สวมหน้ากากเขาดูเหมือนจะเป็นพลเรือโทในอนาคต จำชื่อไม่ได้ แต่ดูจากออร่าแล้วน่าจะแกร่งที่สุดในกลุ่ม; ส่วนอีกคนที่เหลือ เขาจำไม่ได้ แต่ฝีมือก็น่าจะพอตัว

"พวกแก พวกแกเป็นโจรสลัด!"

ฮินะกระโดดขึ้นไปยืนบนกราบเรือรบ ขยับถุงมือให้กระชับ แล้วมองลงมาที่กลุ่มของร็อดจากมุมสูง

"ถึงฉันจะรำคาญเด็กพวกนั้น แต่พวกเขาก็น่าจะเป็นแค่วัยรุ่นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ธรรมดาๆ นะ"

ร้อยเอกบาโรพูดแก้ต่างให้กลุ่มของร็อดในตอนนี้

"เรือของพวกเขาไม่มีธงสัญลักษณ์อะไรเลย"

"ก็กำลังจะชักขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ?"

ฮินะเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วพยักพเยิดหน้า ร้อยเอกบาโรหันไปมอง แล้วก็เห็นวัยรุ่นสองคนสวมหมวกยืนอยู่บนรังกาบนยอดเสากระโดงเรือ กำลังถือธงสีดำเตรียมจะชักขึ้นสู่ยอดเสา

แม้ลายบนธงจะยังเห็นไม่ชัด แต่คนทั้งทะเลรู้ดีว่า มีแค่โจรสลัดเท่านั้นที่ใช้ธงสีดำ!

"พวกมันเป็นโจรสลัด!"

ร้อยเอกบาโรตื่นจากภวังค์ราวกับเพิ่งรู้ตัว

จบตอน