บทที่ 32 - การเดินทางของมังกรวารีสู่ทิศตะวันออก

บทที่ 32 - การเดินทางของมังกรวารีสู่ทิศตะวันออก

ณ ก้นบึ้งของทะเลสาบ

จีเจิงขดตัวอยู่ที่นั่น

เขาเบิกดวงตามังกรสีแดงฉานอันน่าสะพรึงกลัว จ้องมองเต่าเฒ่าที่อยู่เบื้องหน้า

“เจ้าจะบอกว่า เจ้าปลุกข้าไม่ตื่น ข้าเลยหลับไปเจ็ดวัน?”

“เมื่อกี้ที่เจ้าเอาหัวมาจ่อที่เปลือกตาข้า ก็เพื่อจะปลุกข้า?”

จีเจิงส่งเสียงร้องต่ำลึกคล้ายเสียงวัว ถามเต่าเฒ่า

เขาจ้องมองเต่าเฒ่าอยู่อย่างนั้น

ราวกับรู้สึกว่าเรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป

เขาหลับไปตั้งเจ็ดวันเชียวหรือ

“ใช่ขอรับท่านเจ้ามังกร เรื่องนี้... เรื่องนี้โทษข้าน้อยไม่ได้จริงๆ ข้า... ข้าน้อยเรียกท่านแล้วจริงๆ นะขอรับ”

เต่าเฒ่าตะกุยขาหน้าทั้งสอง ทำท่าทางแปลกๆ เหมือนพยายามจะยืนยันคำพูดของตัวเอง

“พอแล้วๆ เจ้าไปเถอะ”

จีเจิงมองเต่าเฒ่า ก็รู้ว่าไม่ใช่ความผิดของมัน

การบำเพ็ญเพียรของเขาเพิ่มขึ้นมากเกินไป

ร่างกายต้องปรับตัวรับพลัง จึงทำให้หลับลึก

ถ้าไม่ใช่เพราะจิตสำนึกของเขาตื่นตัวเร็ว เขาอาจจะไม่ได้หลับแค่เจ็ดวันแน่

“ท่านเจ้ามังกร เดี๋ยวก่อนขอรับ ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณที่ท่านพูดถึง ข้าน้อยแย่งชิงมาได้แล้ว อยู่ข้างๆ นี่เองขอรับ”

เต่าเฒ่ารีบร้องบอก

“ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณ?”

จีเจิงหันไปมอง

เห็นผลไม้เปล่งแสงสีเงินจางๆ ลอยอยู่ไม่ไกลในทันที

ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณ?

เจอแต่ในการจำลองมาตลอด

ในโลกความจริง นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็น

จีเจิงมองดูผลไม้แห่งต้นไม้โบราณด้วยความสนใจ

แต่หลังจากพินิจดูสักพัก ก็เลิกสนใจ

ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณผลนี้ แทบจะไม่มีประโยชน์กับเขาเลย

เขาก็แค่สงสัยอยากเห็นเท่านั้น

“เต่าเฒ่า ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณผลนี้ เจ้ากินเข้าไปเถอะ กินแล้วเจ้าต้องย่อยสลายมัน อาจจะต้องหลับยาวสักพัก เตรียมใจไว้ด้วย”

จีเจิงบิดหัวมังกรขนาดมหึมา หันมาบอกเต่าเฒ่า

“หา? ท่านเจ้ามังกร นี่ให้ข้าน้อยหรือขอรับ?”

เต่าเฒ่าถึงกับอึ้งไปเลย

ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณผลนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นของวิเศษของแท้

เต่าเฒ่าที่มีตบะนับพันปี มั่นใจว่าผลไม้นี้จะมีประโยชน์ต่อมันอย่างมหาศาล

แต่ของวิเศษชิ้นนี้ ท่านเจ้ามังกรบอกว่าจะยกให้มัน?

“จะให้ใครล่ะ? เอาไปกินแล้วบำเพ็ญเพียรซะ”

จีเจิงไม่มีอารมณ์มาโอ้เอ้วิหารรายกับเต่าเฒ่า

เขาเตรียมจะจำลองต่อ เพื่อหาวิธีการกลายเป็นมังกรที่สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ แล้วค่อยเริ่มพิธี

“เอ่อ...”

เต่าเฒ่ายังคงงุนงง

จีเจิงไม่สนใจมัน ร่างมังกรขนาดมหึมากลับไม่ดูเทอะทะเลยแม้แต่น้อย พุ่งวูบเดียวเหมือนลูกธนู ไปยังอีกฝั่งของก้นทะเลสาบ

ทิ้งให้เต่าเฒ่ายืนงงอยู่ตัวเดียว

หลังจากลังเลอยู่นาน

เต่าเฒ่ามองตามจีเจิงไปด้วยสายตาลึกซึ้ง ดวงตาเล็กๆ คู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความจงรักภักดี

มันคาบผลไม้แห่งต้นไม้โบราณ ไปที่มุมหนึ่งของทะเลสาบ เตรียมตัวกลืนกิน

...

ไกลออกไป

จีเจิงเปิดเครื่องจำลอง เตรียมเริ่มการจำลอง

เขาหลับไปเจ็ดวัน

สบายตัวก็จริง

แต่เวลาก็ยิ่งกระชั้นเข้ามา

อีกสี่สิบวัน พลังวิญญาณจะฟื้นคืน

การเปลี่ยนแปลงต่างๆ หลังพลังวิญญาณฟื้นคืน ถ้าเขาไม่มีพลังพอที่จะรับมือ เขาจบเห่แน่

จีเจิงจะไม่ยอมเสี่ยงอันตรายง่ายๆ และจะไม่ยอมเอาชีวิตไปเดิมพันว่า พลังในตอนนี้จะรับมืออันตรายหลังพลังวิญญาณฟื้นคืนได้

“เริ่มการจำลองเถอะ”

จีเจิงจะลองดูว่า ถ้าเปลี่ยนเส้นทางการเดินทางของมังกรวารีไปทางอื่น จะกลายเป็นมังกรได้สำเร็จหรือไม่

ขอแค่กลายเป็นมังกรได้สำเร็จ จะเสียแต้มจำลองเท่าไหร่เขาก็ยอม

[โฮสต์ต้องการเปิดการจำลองหรือไม่ การเปิดจำลองปัจจุบันต้องใช้ 8 แต้มจำลอง แต้มจำลองปัจจุบันของโฮสต์คือ 18]

แปดแต้มจำลอง เพื่อเปิดจำลองหนึ่งครั้ง?

ขึ้นราคาอีกแล้ว?

ตอนสองพันห้าร้อยปีก็ขึ้นทีนึง

ตอนนี้สามพันหนึ่งร้อยกว่าปี ก็ขึ้นอีกทีนึง?

อย่างน้อยก็น่าจะรอให้ถึงสามพันห้าร้อยปีก่อนค่อยขึ้นสิ

ไอ้พ่อค้าหน้าเลือด

จีเจิงบ่นอุบในใจ

แต่เขาก็จำใจต้องจำลองอยู่ดี

ยังดีที่มีแต้มจำลองเหลืออยู่สิบแปดแต้ม

ยังจำลองได้อีกสองครั้ง

สิบแปดแต้มนี้ สี่แต้มเป็นของเก่าที่เหลืออยู่ อีกสิบสี่แต้มน่าจะเป็นระบบแจกให้ทุกวัน

ระบบแจกวันละสองแต้ม เขาหลับไปเจ็ดวัน สิบสี่แต้ม พอดีเป๊ะ

“เอาล่ะ เริ่มการจำลอง”

จีเจิงเริ่มจำลองอย่างเด็ดขาด

คราวนี้ลองมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกดู

ทางเลือกในการเดินทางของมังกรวารี มีอยู่ไม่กี่ทาง ทิศใต้, ทิศตะวันออกเฉียงใต้, ทิศตะวันออก, ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

ทิศเหนือต้องผ่านเมืองมนุษย์เยอะเกินไป

ทิศตะวันตก...

จะให้ข้ามเขาคุนหลุนเหรอ?

สมองเขายังปกติดีอยู่

เมื่อเลือกเสร็จสิ้น

หน้าจอสีฟ้าครามก็ปรากฏขึ้น ตัวอักษรบนหน้าจอกะพริบไหวไม่หยุด

[เริ่มการจำลอง ใช้ 8 แต้มจำลอง แต้มจำลองคงเหลือปัจจุบัน: 10]

[วันที่หนึ่ง คุณอาศัยอยู่ในทะเลสาบ คุณรู้ดีว่าโอกาสมาถึงแล้ว สามารถกลายเป็นมังกรได้ คุณพุ่งออกจากทะเลสาบ ท่ามกลางสายตาหวาดกลัวของสัตว์ทั้งป่า คุณคำรามก้องฟ้า ใช้อิทธิฤทธิ์เรียกฝนเรียกลม

สัตว์ทั้งป่าดูเหมือนจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่างพากันหนีตายออกจากป่าด้วยความหวาดผวา]

[วันที่สอง คุณยังคงเรียกฝนเรียกลม คุณรู้ดีว่าการกลายเป็นมังกรจะใจร้อนไม่ได้ คุณสะสมพลังน้ำ เตรียมสร้างอุทกภัยครั้งใหญ่...]

[วันที่สาม คุณยังคงเรียกฝนเรียกลม...]

...

[วันที่หก คุณหยุดเรียกฝนเรียกลม คุณมองออกไป ป่าทั้งผืนกลายเป็นมหาสมุทร ภูเขาใหญ่สี่ลูกรอบด้านทำให้ป่ากลายเป็นแอ่งกระทะ แต่ตอนนี้มันกลายเป็นอ่างเก็บน้ำของคุณไปแล้ว

คุณมองท้องฟ้าที่มืดครึ้มด้วยเมฆฝนและสายฟ้าแลบแปลบปลาบ คุณรู้ว่านี่คือสัญญาณเร่งให้คุณออกเดินทาง คุณไม่ลังเล คำรามก้องเริ่มพิธีกลายเป็นมังกร

คุณควบคุมมวลน้ำมหาศาล มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก คุณมองภูเขายักษ์ทางทิศตะวันออก ใช้หางมังกรฟาดเปรี้ยงเดียว ภูเขายักษ์ก็ถล่มลงมา เปิดทางให้กระแสน้ำไหลบ่าออกไป]

[วันที่เจ็ด คุณควบคุมมวลน้ำมหาศาลราวกับไร้ที่สิ้นสุด ไหลรวมเข้ากับแม่น้ำทางทิศตะวันออก ทำให้กระแสน้ำยิ่งน่ากลัว คุณล่องไปตามลำน้ำ มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก ตลอดเส้นทาง ทุกสิ่งที่ขวางหน้าถูกคุณทำลายจนราบคาบ ลมพายุพัดกระหน่ำ ฝนฟ้าคะนองไม่ขาดสาย]

[วันที่แปด คุณยังคงควบคุมอุทกภัยมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ระหว่างทางคุณผ่านเมืองมนุษย์หลายแห่ง แต่ไม่มีสิ่งใดขวางกั้นกระแสน้ำของคุณได้ คุณมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้

คุณรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ คุณหยุดไม่ได้ เมื่อการเดินทางเริ่มขึ้น หากไม่สำเร็จก็คือตาย แต่คุณรู้ดีว่าเคราะห์กรรมของการกลายเป็นมังกรยังไม่เริ่มขึ้น สิ่งนี้ทำให้คุณระแวดระวังตัวเป็นอย่างมาก]

[วันที่เก้า คุณยังคงควบคุมอุทกภัย ล่องไปตามลำน้ำ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อเข้าใกล้เมืองมนุษย์อีกแห่งหนึ่ง สัญญาณเตือนภัยในใจคุณดังลั่น แรงกดดันบางอย่างแผ่ซ่านเข้ามา แต่ทางน้ำมีเพียงสายเดียว คุณถอยไม่ได้ จำต้องพุ่งเข้าสู่เมืองมนุษย์ คุณควบคุมกระแสน้ำพร้อมกับเรียกฝนให้หนักขึ้น หวังจะเพิ่มพลังน้ำทำลายล้างทุกสิ่ง

ในสายตาของคุณ ริมฝั่งแม่น้ำในเมืองมนุษย์ ปรากฏรูปปั้นสัตว์ชนิดหนึ่ง บนรูปปั้นมีแสงสีทองกะพริบวิบวับ ข่มขวัญคุณอยู่...]

[จบแล้ว]