บทที่ 26 - วิชาสังหารมังกรวารี
บทที่ 26 - วิชาสังหารมังกรวารี
บทที่ 26 - วิชาสังหารมังกรวารี
ณ ก้นบึ้งของทะเลสาบ
[แจกจ่ายแต้มจำลองประจำวัน 2 แต้ม แต้มจำลองคงเหลือปัจจุบัน: 16]
เมื่อเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น
จีเจิงที่กำลังงีบหลับก็ลืมตาสีแดงฉานคู่นั้นขึ้นทันที
ภายใต้ก้นทะเลสาบอันมืดมิด ดวงตาสีแดงฉานคู่นี้เปรียบเสมือนโคมไฟดวงใหญ่สองดวง ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
“ผ่านไปอีกหนึ่งวันแล้ว”
จีเจิงกล่าวในใจเงียบๆ
ถ้าอย่างนั้นอีกสี่วัน ก็จะเป็นเวลาที่ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณถือกำเนิด
อีกสี่สิบเจ็ดวัน พลังวิญญาณจะฟื้นคืน!
“ได้เวลาจำลองแล้ว”
“ต้องรีบกลายเป็นมังกร รีบแข็งแกร่งขึ้น รีบไปฆ่าเจ้านกขนสวะนั่นให้ตาย!”
จีเจิงปลุกใจตัวเอง
ทิศทางหลักของการจำลองครั้งนี้ คือมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก!
หากระหว่างทางมีโอกาสพบเจอปีศาจผู้บำเพ็ญเพียร ก็สามารถต่อสู้เพื่อเพิ่มพูนทักษะการต่อสู้ของตนเองได้
จีเจิงรู้จุดอ่อนของตัวเองดี
ประสบการณ์การต่อสู้น้อยเกินไป
หากจะพัฒนา ต้องทำผ่านการจำลองเท่านั้น
จีเจิงหันไปมองเต่าเฒ่าที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ไม่ไกล แล้วเปิดการจำลอง
[เริ่มการจำลอง ใช้ 4 แต้มจำลอง แต้มจำลองคงเหลือปัจจุบัน: 12]
[วันที่หนึ่ง คุณอาศัยอยู่ในทะเลสาบ คุณรู้ดีว่าถึงเวลาต้องจากไป จึงซ่อนคำว่า ‘กบดาน’ เอาไว้ชั่วคราว คุณมองไปที่ลูกสมุนเต่าเฒ่าแล้วเรียกมันมาหา
คุณกำชับลูกสมุนเต่าเฒ่า ให้ยกทัพสัตว์น้ำไปแย่งชิงผลไม้แห่งต้นไม้โบราณในอีกสี่วันข้างหน้า และให้ลูกสมุนเต่าเฒ่าดูแลทะเลสาบแทนคุณ
เมื่อสั่งความเสร็จ คุณไม่เปิดโอกาสให้ลูกสมุนเต่าเฒ่าได้พูด ก็ผละออกจากทะเลสาบทันที]
เยี่ยมยอด
ดูสิ นี่แหละคือความเด็ดขาดของเขา!
พูดคำไหนคำนั้น!
จีเจิงชื่นชมตัวเองในใจ
ทำแบบนี้แหละดีแล้ว ไม่เปิดโอกาสให้เต่าเฒ่าได้อ้าปาก
ด้วย ‘วิทยายุทธ์’ ของเต่าเฒ่า ถ้าปล่อยให้ได้พูด รับรองว่าต้องรั้งตัวเขาไว้อีกหลายวันแน่
แต่เรื่องแบบนี้ ทำได้แค่ในการจำลองเท่านั้น
ในโลกความจริงห้ามทำเด็ดขาด
ในโลกความจริง เขาคิดว่าเขายังคงต้องยึดมั่นในวิถีแห่งการกบดานเป็นหลัก
การจำลองยังคงดำเนินต่อไป
...
[วันที่สอง คุณออกจากทะเลสาบ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก คุณรู้ดีว่าไม่ควรเปิดเผยร่องรอยให้มนุษย์เห็น จึงใช้อิทธิฤทธิ์เรียกฝนเรียกลม เส้นทางที่คุณผ่านล้วนมีพายุฝนฟ้าคะนอง เพื่อใช้ปกปิดร่างกาย]
[วันที่สาม คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ตลอดทางมีพายุฝนฟ้าคะนองติดตามไป...]
...
[วันที่เจ็ด คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก คุณหยุดพักเมื่อผ่านทะเลสาบกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง คุณสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรในทะเลสาบ จึงลงไปสำรวจ
ในทะเลสาบ คุณพบจระเข้ยักษ์ที่มีความยาวกว่าสิบเมตร คุณรู้ดีว่านี่เป็นสัตว์ที่ได้รับของวิเศษก่อนช่วงพลังวิญญาณฟื้นคืน คุณไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดฉากโจมตีจระเข้ยักษ์ทันที
ด้วยพลังแห่งมังกรวารี เพียงไม่กี่ลมหายใจคุณก็สังหารจระเข้ยักษ์ได้ ความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย]
[วันที่แปด คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ตลอดทางมีพายุฝนฟ้าคะนองติดตามไป...]
...
[วันที่สิบเก้า คุณมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่ภูเขาลูกหนึ่ง บนภูเขาคุณพบลิงที่มีร่างกายแข็งแกร่งผิดปกติ คุณต่อสู้กับลิงบนภูเขา และสังหารมันลงได้ ความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย...]
[วันที่ยี่สิบ คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ตลอดทางมีพายุฝนฟ้าคะนองติดตามไป...]
...
[วันที่ยี่สิบห้า คุณมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก พบกวางดาวบำเพ็ญเพียรห้าร้อยปี คุณเข้าต่อสู้ เพียงกระบวนท่าเดียวก็สังหารมันได้ ความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย...]
...
[วันที่สามสิบสอง คุณมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก พบอินทรีทองยักษ์ที่กางปีกกว้างถึงยี่สิบเมตร คุณใช้พลังแห่งมังกรวารี สังหารมันได้ในพริบตา ความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย...]
...
[วันที่สี่สิบเอ็ด คุณมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก พบเสือดาวป่าบำเพ็ญเพียรพันปี คุณใช้พลังแห่งมังกรวารีสังหารมันได้อีกครั้ง ความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย...]
ให้ตายสิ
จีเจิงมองภาพเหตุการณ์นี้จนตาค้าง
นี่เขาเดินทางมาตลอดทาง เที่ยวระรานไปทั่วเลยนี่นา
เพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้ ช่างโหดเหี้ยมอำมหิตเสียจริง
แต่ทำไมถึงมีปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรปรากฏตัวขึ้นมากมายขนาดนี้?
จีเจิงใช่ว่าจะไม่เคยเดินทางไกล ตอนไปทางทิศตะวันออก เขาเจอแค่ลิงตัวเล็กๆ ตัวเดียว
ครั้งนี้ไปทางทิศตะวันตก กลับเจอปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรมากมายขนาดนี้ แถมยังมีพวกระดับพันปีรวมอยู่ด้วย
เป็นเพราะทิศตะวันตกคือที่ตั้งของเขาคุนหลุนงั้นหรือ?
ยิ่งไปทางตะวันตก ปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรก็จะยิ่งเยอะขึ้น?
จีเจิงดูต่อไป
เขาอยากรู้ว่ายิ่งไปทางตะวันตก ปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรจะยิ่งเยอะขึ้นจริงหรือไม่
...
[วันที่สี่สิบสาม คุณมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ระหว่างทางพบเสือสองหัว บำเพ็ญเพียรหนึ่งพันห้าร้อยปี คุณเข้าต่อสู้ ไม่นานก็สังหารมันได้ ความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย...]
[วันที่สี่สิบสี่ คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ระหว่างทางพบ...]
[วันที่สี่สิบห้า คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ระหว่างทางพบ...]
[วันที่สี่สิบหก คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ระหว่างทางพบ...]
บ้าไปแล้ว
เอาจริงดิ?
เจอปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรวันละตัวเลยเนี่ยนะ?
บางวันเจอตั้งสองตัว
ยิ่งไปทางตะวันตก ปีศาจผู้บำเพ็ญเพียรยิ่งเยอะขึ้นจริงๆ ด้วย!
นี่คือผลกระทบจากการเข้าใกล้เขาคุนหลุนงั้นหรือ?
จีเจิงครุ่นคิด
เขาบินมาทางทิศตะวันตกกว่าสี่สิบวันแล้ว คาดว่าน่าจะใกล้ถึงเขาคุนหลุนแล้วกระมัง?
จีเจิงเบิกตาสีแดงฉาน มองไปที่หน้าจออีกครั้ง
การจำลองยังคงดำเนินต่อไป
...
[วันที่สี่สิบเจ็ด คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ทันใดนั้นรู้สึกว่าในอากาศมีบางอย่างเพิ่มขึ้นมา หลังจากสูดอากาศเข้าไป คุณรู้สึกว่าสายเลือดของคุณเดือดพล่านและร้องกึกก้อง
คุณรู้ว่านี่คือการฟื้นคืนของพลังวิญญาณ แต่คุณไม่หยุดพัก ยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกพร้อมพายุฝนฟ้าคะนองตลอดทาง]
[วันที่สี่สิบแปด คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ระหว่างทางพบ...]
[วันที่สี่สิบเก้า คุณรู้สึกว่าความเข้าใจในการต่อสู้สังหารของคุณถึงคอขวด คุณจึงหาแม่น้ำสายหนึ่งและดำลงไป คุณเข้าสู่สภาวะการบำเพ็ญเพียร]
[วันที่ห้าสิบ คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในแม่น้ำ...]
...
[วันที่ห้าสิบหก คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในแม่น้ำ ทันใดนั้นสัมผัสได้ถึงเสียงเรียกจากท้องนภา แต่คุณกดข่มมันลงได้อย่างง่ายดาย และบำเพ็ญเพียรต่อไป]
[วันที่ห้าสิบเจ็ด คุณหลอมรวมประสบการณ์การต่อสู้ที่ได้รับกับทักษะการต่อสู้ที่มีอยู่ในสายเลือด คุณบรรลุ ‘วิชาสังหารมังกรวารี’ ความสามารถในการต่อสู้ของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล]
วิชาสังหารมังกรวารี!
ดวงตาของจีเจิงเป็นประกาย
คิดไม่ถึงว่าการต่อสู้ตลอดทาง จะทำให้เขาบรรลุวิชาใหม่ได้จริงๆ
แค่ไม่รู้ว่าวิชาสังหารมังกรวารีนี้ จะกลายเป็นตัวเลือกให้เขานำออกจากการจำลองได้หรือไม่
จีเจิงกำลังครุ่นคิด แต่การจำลองยังคงดำเนินต่อไป
...
[วันที่ห้าสิบแปด คุณยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ระหว่างทางผ่านภูเขาใหญ่ลูกหนึ่ง พบเสือสามตัวที่มีตบะสองพันปี คุณใช้วิชาสังหาร จัดการเสือทั้งสามตัวได้อย่างง่ายดาย และคุณมองเห็นภูเขา ‘ค้ำฟ้า’ ปรากฏขึ้นเลือนรางที่เบื้องหน้า...]
มาแล้ว!
เขาคุนหลุน!
จีเจิงเห็นดังนั้น ก็ตั้งสมาธิจดจ่อ...
[จบแล้ว]