บทที่ 17 - ขนนกสีดำ

บทที่ 17 - ขนนกสีดำ

“เลือกสมรรถภาพร่างกาย 3 วัน”

จีเจิงเลือกสมรรถภาพร่างกายอย่างเงียบๆ

เขายังคงยึดคติที่ว่า แม้จะเป็นแค่ขากรรไกรยุงก็นับเป็นเนื้อ (เล็กน้อยก็เอา)

การจำลองครั้งนี้ ทำให้จีเจิงต้องนิ่งเงียบไปจริงๆ

เต่าเฒ่าตบะบำเพ็ญพันปี กับมังกรวารีตบะบำเพ็ญเกือบสองพันปี หลงทางเนี่ยนะ?

ใครจะไปเชื่อ?

เจ้าเต่าเฒ่านี่พึ่งพาไม่ได้

นี่คือความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของจีเจิง

ในตอนจบของการจำลอง เขาถูกทัณฑ์สายฟ้าฟาดตาย เจ้าเต่าเฒ่าย่อมต้องโดนลูกหลงตายไปด้วยแน่นอน ไม่ต้องกังวลว่าเจ้าเต่าเฒ่าจะวางแผนทำร้ายเขา

ดังนั้นเรื่องนี้สรุปได้ง่ายมาก

คือเจ้าเต่าเฒ่ามันไม่ได้เรื่อง

“ช่างเถอะ การจำลองครั้งนี้ ไม่พาเจ้าเต่าเฒ่าไปด้วยดีกว่า เจ้านี่มันพึ่งพาไม่ได้จริงๆ”

จีเจิงเตรียมจะจำลองอีกรอบ

รอบนี้จะไม่พาเต่าเฒ่าไปด้วย

จีเจิงเปิดการจำลองอีกครั้ง

[เริ่มการจำลอง หักแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 24]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในทะเลสาบ คุณรู้ดีว่าตัวเองควรทำอะไร จึงเลือกที่จะออกจากทะเลสาบ ดูเหมือนคุณจะกังวลว่าจะถูกเต่าเฒ่าผู้ใต้บังคับบัญชาขัดขวาง คุณจึงเลือกที่จะไม่บอกเต่าเฒ่า และออกจากทะเลสาบไปเงียบๆ]

[วันที่ 2 คุณออกจากทะเลสาบ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง คุณเลือกที่จะบินไปทางทิศตะวันออก คุณเรียกฝนเรียกลมตลอดเส้นทาง เพื่อใช้เป็นเครื่องอำพราง รับประกันว่าตัวเองจะไม่ถูกมนุษย์พบเห็น]

[วันที่ 3 คุณบินต่อไปทางทิศตะวันออก...]

...

ทิศตะวันออก?

เอาเถอะ ขอแค่ไม่หลงทางก็พอ

เป็นเพราะเจ้าเต่าเฒ่าไม่ได้เรื่องจริงๆ ด้วย

พอเขาเดินทางคนเดียว ก็ไม่มีเรื่องแปลกประหลาดอะไรเกิดขึ้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องหลงทาง

จีเจิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วดูการจำลองต่อ

...

[วันที่ 9 คุณบินมาตลอดทาง จนเข้าสู่เขตทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง ที่นี่ผู้คนเบาบาง ทำให้คุณผ่อนคลายลงมาก คุณบินต่อ จนกระทั่งเห็นภูเขานิรนามลูกหนึ่ง จึงเลือกที่จะร่อนลงจอด เพื่อพักผ่อนที่นี่]

[วันที่ 10 คุณพบว่ามนุษย์ที่ตีนเขานิรนามล้วนกราบไหว้ศาลเจ้าที่บนภูเขา คุณรู้สึกสงสัย เพราะคุณเห็นว่าสิ่งที่ศาลเจ้านี้กราบไหว้ไม่ใช่เจ้าที่ แต่เป็นลิงตัวหนึ่ง คุณจึงเริ่มจับตามองศาลเจ้านี้]

[วันที่ 11 คุณพบทะเลสาบขนาดใหญ่พอสมควรในภูเขานิรนามเพื่อใช้เป็นที่พักอาศัย ฝูงจระเข้ที่เป็นเจ้าถิ่นเดิมในทะเลสาบ ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่น้อยเมื่อคุณมาถึง แรงกดดันในฐานะมังกรวารีของคุณสยบพวกมันได้อย่างราบคาบ คุณยังคงจับตามองศาลเจ้าที่ และมักจะแวะไปสังเกตการณ์แถวศาลเจ้าด้วยตนเองเป็นครั้งคราว]

[วันที่ 12 คุณไปสังเกตการณ์แถวศาลเจ้าตามปกติ แต่ก็ไม่พบอะไร...]

[วันที่ 13 คุณไปสังเกตการณ์แถวศาลเจ้าตามปกติ แต่ก็ไม่พบอะไร...]

...

ว่างมากหรือไงถึงไปเฝ้าศาลเจ้า?

จีเจิงรู้สึกงุนงง

เฝ้าทีก็เฝ้าซะนานเชียว

ทำไมเขารู้สึกว่า...

ตัวเขาในแบบจำลองเริ่มอยากจะกบดานอีกแล้ว ก็เลยถูไถอยู่ที่นี่?

ช่างเถอะ

คิดมากไปทำไม

ดูต่อไปก็รู้เอง

...

[วันที่ 26 คุณไปสังเกตการณ์แถวศาลเจ้าตามปกติ นึกว่าจะคว้าน้ำเหลวเหมือนเคย แต่วันนี้คุณกลับพบร่างเล็กจ้อยร่างหนึ่งเข้าไปในศาลเจ้า และกำลังกินของเซ่นไหว้ นั่นคือลิงตัวเล็กสีทองตัวหนึ่ง

ลิงทองตัวนี้แผ่กลิ่นอายของการบำเพ็ญเพียรออกมา เห็นได้ชัดว่าก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึกตนแล้ว คุณรู้สึกตื่นเต้น คุณพุ่งเข้าไป เตรียมจะท้าสู้กับลิงตัวนี้ เพื่อขัดเกลาฝีมือตนเอง

การปรากฏตัวกะทันหันของคุณ ทำเอาลิงน้อยตกใจจนแทบสิ้นใจตายคาที่ คุณเพียงแค่กระบวนท่าเดียวก็พังศาลเจ้าจนราบคาบ เตรียมจะโจมตีใส่ลิง

ลิงรีบร้องขอชีวิต บอกว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ คุณมองดูดีๆ ถึงพบว่าลิงตัวนี้มีตบะบำเพ็ญแค่สามร้อยปี ย่อมไม่ใช่คู่มือของคุณ คุณรู้สึกผิดหวัง

เมื่อลิงรู้ว่าคุณกำลังตามหาคู่ต่อสู้ จึงบอกคุณว่าให้มุ่งหน้าไปทางตะวันออกต่อ จะมีเทือกเขาขนาดมหึมา ที่นั่นมีปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวอยู่มากมาย เมื่อคุณรู้ดังนั้น จึงออกจากภูเขานิรนาม มุ่งหน้าไปทางตะวันออกต่อ]

[วันที่ 27 คุณบินต่อไปทางทิศตะวันออก ด้วยความกลัวว่าจะถูกมนุษย์พบเห็นร่องรอย คุณจึงเรียกฝนเรียกลมเพื่ออำพรางกายตลอดทาง]

ทางทิศตะวันออก มีเทือกเขาขนาดมหึมา?

ในเทือกเขามีปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวอยู่มากมาย?

จีเจิงจดจำข้อมูลนี้ไว้อย่างเงียบๆ

...

[วันที่ 32 คุณยังคงบินต่อไปทางทิศตะวันออก เรียกฝนเรียกลมไปตลอดทาง...]

[วันที่ 33 คุณมองเห็นเค้าโครงของภูเขายักษ์ที่เส้นขอบฟ้าได้อย่างเลือนราง คุณดีใจมาก เร่งความเร็วขึ้นเพื่อเข้าสู่ภูเขายักษ์

แต่ในขณะที่กำลังจะเข้าสู่ภูเขายักษ์ คุณกลับชะงักไป คุณรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

คุณเห็นดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ แขวนลอยอยู่เหนือภูเขายักษ์ และทางทิศตะวันตก ก็มีดวงอาทิตย์อีกดวงกำลังขึ้น ฟ้ามีตะวันสองดวง สถานการณ์เช่นนี้ทำให้คุณรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

ในขณะที่คุณกำลังตะลึงงัน ขนนกเส้นหนึ่งก็ลอยออกมาจากดวงอาทิตย์เหนือภูเขายักษ์ ขนนกนั้นสัมผัสโดนตัวคุณ และเผาผลาญคุณจนตาย]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสี่ตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 33 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 33 วัน]

[เนื้อย่างมังกรวารี]

[ขนนกของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก]

ตายแล้วเหรอ?

ฟ้ามีตะวันสองดวง?

จีเจิงอึ้งไป

รอบนี้เขาตายแบบงงๆ จริงๆ

ขนนกเส้นหนึ่งลอยออกมาจากดวงอาทิตย์ แล้วก็เผาเขาตาย?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

จีเจิงมองตัวเลือกสุดท้ายในสี่ตัวเลือก

ขนนกของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก?

จีเจิงลังเลครู่หนึ่ง แล้วเลือกข้อนี้

นานๆ ทีจะมีตัวเลือกที่สี่โผล่มา

ไม่แน่ว่านี่อาจจะเป็นของวิเศษอะไรก็ได้?

ทันทีที่จีเจิงเลือก

ขนนกสีดำเส้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ทันทีที่ขนนกปรากฏ น้ำในทะเลสาบรอบๆ ก็เดือดพล่าน อุณหภูมิของน้ำพุ่งสูงขึ้นในชั่วพริบตา

แม้แต่จีเจิงยังรู้สึกร้อน จนต้องถอยร่นออกไปเป็นระยะทางหนึ่ง

“นี่มันขนนกของตัวอะไรกัน?”

จีเจิงมองขนนกสีดำที่ลอยอยู่ก้นทะเลสาบในระยะไกล

ขนนกแค่เส้นเดียว ทำให้น้ำในทะเลสาบเดือดได้?

ขนนกสีดำ?

สัตว์ปีก?

ดวงอาทิตย์?

ในใจของจีเจิงนึกถึงคำคำหนึ่งขึ้นมาทันที

จินอู (อีกาสามขา)?

ในตำนานเล่าว่า กลางดวงอาทิตย์สีแดงมีอีกาสีดำสามขา รอบกายของอีกาดำมีแสงสีแดงระยิบระยับดั่งทองคำ จึงเรียกว่า จินอู (อีกาทองคำ)

ทั่วร่างของจินอูเป็นแสงสีแดง มองไกลๆ เหมือนดวงอาทิตย์ จึงเป็นสัญลักษณ์ของดวงอาทิตย์ จัดเป็นตัวตนในตำนานเทพเจ้า

ขนนกนี่ คงไม่ใช่ของจินอูจริงๆ หรอกนะ?

แต่เดี๋ยวนะ นี่มันไม่ใช่โลกเทพนิยาย จินอูจะโผล่มาได้ไง!

จีเจิงคิดไปคิดมา ก็ชะงัก

ไม่สิ ในโลกแห่งความจริงก็ไม่ควรมีมังกรวารีไม่ใช่เหรอ?

ตัวเขาที่เป็นมังกรวารียังโผล่มาได้เลย

ทำไมจินอูจะโผล่มาไม่ได้?

หรือว่านั่นจะเป็นจินอูจริงๆ?

ช่างเถอะ จะใช่จินอูหรือไม่ก็ช่างมัน

ปัญหาคือจะจัดการกับขนนกนี่อย่างไร?

จีเจิงขดร่างมังกร จ้องมองขนนกสีดำตรงหน้า

เขาสัมผัสได้ว่า ขนนกนี้กำลังส่งผลกระทบต่อทั้งทะเลสาบอย่างต่อเนื่อง

ถ้าไม่รีบจัดการ เกรงว่าสัตว์น้ำทั้งทะเลสาบคงถูกต้มจนสุกแน่

แต่จะจัดการยังไง?

กลืนลงไปคำเดียว?

ลองดูไหม?

ลองดูแล้วอาจจะได้ไปสู่สุขคติ (ตาย)

จำลองดูก่อนดีกว่า

จีเจิงไม่กล้าบุ่มบ่ามขนาดนั้น...

(จบตอน)