บทที่ 18 - จีเจิง: จิตวิถีข้าไม่มั่นคง!

บทที่ 18 - จีเจิง: จิตวิถีข้าไม่มั่นคง!

ริมฝั่งทะเลสาบในป่า

สัตว์จำนวนมากที่กำลังกินน้ำอยู่ริมฝั่งรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าน้ำในปากกลายเป็นน้ำอุ่น

เรื่องนี้ทำให้สัตว์หลายตัวรู้สึกสับสน แต่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมาก ยังคงก้มหน้าก้มตากินน้ำต่อไป

พวกบนฝั่งไม่รีบร้อน

แต่พวกในน้ำนี่สิร้อนรน

สัตว์น้ำทั้งหลายรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกนึ่งให้สุก แต่ภายใต้การปกครองของเต่าเฒ่า ก็ไม่กล้าก่อความวุ่นวาย ได้แต่รอคอยอย่างสิ้นหวัง

ณ ก้นบึ้งทะเลสาบ

เจ้าเต่าเฒ่าก็ร้อนรนเหมือนกัน มันก็กลัวร้อนนะ มันก็กลัวโดนนึ่งสุกเหมือนกัน

มันจึงตรงดิ่งไปหาจีเจิง เพื่อถามว่าเกิดอะไรขึ้น

จีเจิงกลับไม่มีอารมณ์มาสนใจเต่าเฒ่า สั่งให้เต่าเฒ่าไปคุมพวกสัตว์น้ำให้ดี ส่วนดวงตามังกรของเขาจับจ้องไปที่ขนนกสีดำเบื้องหน้า

เขาอยากจะลองดูว่า ถ้ากลืนขนนกสีดำนี่เข้าไปจะเป็นอย่างไร

แน่นอนว่า เขาไม่กล้าลองด้วยตัวเองจริงๆ

ดังนั้นเขาจึงเตรียมใช้การจำลองเพื่อทดสอบ

[เริ่มการจำลอง หักแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 22]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในทะเลสาบ คุณมองขนนกสีดำตรงหน้า หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ คุณก็กลืนมันลงไปในคำเดียว พลังงานเพลิงที่แฝงอยู่ในขนนกแผดเผาอวัยวะภายในของคุณจนมอดไหม้]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสามตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 1 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 1 วัน]

[เนื้อย่างมังกร]

จีเจิง: “?”

กลืนปุ๊บ ตายปั๊บ?

ช่างรวดเร็วทันใจจริงๆ

ทำเอามังกรอย่างจีเจิงต้องถอยกรูดไปอีกระยะหนึ่ง

กลัวว่าขนนกนี่จะมีลูกไม้ซ่อนเร้นอะไรมาเผาเขาตาย

นี่ไม่ใช่การจำลองนะ ถ้าโดนเผาตายตรงนี้ คือเกมโอเวอร์ของจริง

กลืนไม่ได้

งั้นจะจัดการกับขนนกนี่ยังไง?

“รู้งี้ไม่เลือกขนนกนี่มาก็ดี สร้างปัญหาชะมัด”

จีเจิงรู้สึกปวดหัว

หรือว่าจะลองไม่สนใจมัน ดูซิว่าขนนกนี่จะเป็นยังไง?

ลองดูแล้วกัน

เขาไม่เชื่อหรอก

ว่าเขาจะจัดการกับขนนกแค่เส้นเดียวไม่ได้

จีเจิงกดเริ่มการจำลองต่ออย่างเงียบๆ

[เริ่มการจำลอง หักแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 20]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในทะเลสาบ คุณมองขนนกสีดำตรงหน้า หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ คุณเลือกที่จะทำเป็นไม่สนใจ และบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ]

[วันที่ 2 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ อุณหภูมิน้ำในทะเลสาบสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่อุณหภูมิแค่นี้ยังไม่ระคายผิวคุณ...]

[วันที่ 3 คุณยังคงบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ อุณหภูมิน้ำสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่ด้วยร่างมังกรวารี คุณเมินเฉยต่อความร้อนนี้ได้อย่างง่ายดาย ทว่าสัตว์น้ำในทะเลสาบเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว]

[วันที่ 4 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ...

อุณหภูมิน้ำสูงขึ้นมาก สัตว์น้ำในทะเลสาบทนไม่ไหวอีกต่อไป เต่าเฒ่าผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณมาหาคุณด้วยตัวเองเพื่อรายงาน เมื่อคุณเห็นกุ้งแม่น้ำตัวหนึ่งสุกครึ่งตัวดิบครึ่งตัว (ครึ่งแดงครึ่งเขียว) คุณก็ตกอยู่ในความเงียบ

สุดท้ายคุณเลือกที่จะเปิดทะเลสาบแห่งใหม่ คุณใช้พลังมังกรวารีกดพื้นดินข้างทะเลสาบให้ยุบลง แล้วใช้พลังเรียกฝนเรียกลม เติมน้ำลงไปในทะเลสาบแห่งใหม่ เพื่อให้สัตว์น้ำย้ายไปอยู่อาศัย ส่วนตัวคุณเองกลับไปอยู่ที่ทะเลสาบที่มีขนนก]

[วันที่ 5 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ อุณหภูมิน้ำสูงขึ้นเรื่อยๆ...]

...

[วันที่ 10 คุณยังคงบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ อุณหภูมิน้ำสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่ร่างมังกรวารีของคุณไม่กลัวน้ำเดือด]

[วันที่ 11 คุณรู้ว่าผลไม้แห่งต้นไม้โบราณใกล้ถือกำเนิด คุณออกจากทะเลสาบ ไปแย่งชิงผลไม้...

คุณกลืนกินผลไม้นั้นเข้าไป คุณรู้สึกว่าพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล คุณรู้สึกประหลาดใจ และเข้าใจได้ว่าความร้อนในทะเลสาบช่วยขัดเกลาร่างกายของคุณ ร่างกายที่ได้รับการยกระดับสามารถดูดซับผลไม้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ คุณกลับไปที่ทะเลสาบ เพื่อบำเพ็ญเพียรต่อ]

...

[วันที่ 27 คุณยังคงบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ คุณรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าน้ำในทะเลสาบที่มีอุณหภูมิสูงกำลังเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ร่างกายของคุณ คุณดีใจมาก นึกไม่ถึงว่าขนนกจะมีประโยชน์แบบนี้]

เชรดเข้?

ขนนกนี่มีประโยชน์แบบนี้ด้วย?

เสริมสร้างร่างกาย

เท่ากับเป็นการเพิ่มพละกำลังให้เขาทางอ้อม

จีเจิงโล่งอก อย่างน้อยก็รู้วิธีใช้ประโยชน์จากขนนกนี้แล้ว

การจำลองยังคงดำเนินต่อ

...

[วันที่ 54 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ รู้สึกว่าในน้ำและในอากาศ ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างเพิ่มเข้ามา หลังจากสูดดมอากาศและซึมซับน้ำในทะเลสาบ คุณรู้สึกว่าสายเลือดของคุณกำลังเดือดพล่าน กำลังโห่ร้องยินดี

ในขณะเดียวกัน อุณหภูมิในน้ำก็สูงขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้คุณรู้สึกร้อน]

[วันที่ 55 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ น้ำที่มีอุณหภูมิสูงบวกกับการเปลี่ยนแปลงของฟ้าดิน ทำให้การบำเพ็ญเพียรของคุณรุดหน้าอย่างรวดเร็ว ราวกับติดปีกบิน]

...

[วันที่ 62 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ ทั้งป่าตกอยู่ในความโกลาหลวุ่นวาย แต่คุณไม่สนใจ

คุณบำเพ็ญเพียรต่อไป]

[วันที่ 63 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ รู้สึกว่าบนท้องฟ้ามีบางสิ่งกำลังเรียกหาคุณ ด้วยพลังของคุณในตอนนี้ คุณสามารถกดข่มความรู้สึกเรียกหานี้ได้อย่างง่ายดาย คุณไม่สนใจโลกภายนอก และบำเพ็ญเพียรต่อไป]

...

[วันที่ 75 คุณบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ แต่ที่ริมฝั่ง จิ้งจอกเก้าหางตัวหนึ่งมาตามหาคุณ คุณแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน และบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ

จิ้งจอกเก้าหางเดิมทีคิดจะจากไป แต่พอมองดูทะเลสาบที่มีอุณหภูมิสูงจัด ก็เหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงเปิดฉากโจมตีใส่ใจกลางทะเลสาบ คุณกลัวว่าขนนกสีดำจะถูกโจมตี จึงจำใจต้องปรากฏตัว

จิ้งจอกเก้าหางถามคุณว่าทำไมไม่ตอบรับบัญชาปีศาจคุนหลุน ให้โจมตีเมืองมนุษย์ คุณไม่ตอบคำถาม แต่เปิดฉากโจมตีใส่จิ้งจอกเก้าหางทันที

จิ้งจอกเก้าหางตกใจหน้าถอดสีเมื่อเจอกับการโจมตีอย่างกะทันหัน รีบตอบโต้กลับ แต่คุณในวันนี้ไม่เหมือนวันวาน ร่างกายที่ผ่านการชำระล้างด้วยน้ำเดือด ทำให้การบำเพ็ญเพียรพุ่งทะยาน เพียงไม่กี่สิบนาที คุณก็สังหารจิ้งจอกเก้าหางลงได้]

จิ้งจอกเก้าหางตัวนี้ ถูกเขาฆ่าตาย?

จำลองรอบก่อนๆ เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบตอนสู้กับจิ้งจอกเก้าหาง

รอบนี้ฆ่ามันได้เฉย

จีเจิงประหลาดใจเล็กน้อย

แต่ก็รู้สึกว่าเข้าใจได้

ตอนที่เขาเจอจิ้งจอกเก้าหางครั้งแรกในแบบจำลอง เขามีตบะบำเพ็ญประมาณหนึ่งพันแปดร้อยปี ตอนนี้ผ่านการชำระล้างด้วยน้ำเดือด เกรงว่าคงทะลุสองพันปีไปแล้ว การฆ่าจิ้งจอกเก้าหางได้ จึงสมเหตุสมผล

...

[หลังจากสังหารจิ้งจอกเก้าหาง จู่ๆ คุณก็รู้สึกถึงภัยคุกคามจากท้องฟ้า คุณเงยหน้าขึ้นมองเห็นเงาดำขนาดมหึมาที่บดบังดวงอาทิตย์บินโฉบผ่านมา คุณจำฝ่ายตรงข้ามได้ และรู้สึกว่าพลังของตนเองเพิ่มขึ้นมหาศาล จึงบินขึ้นไปบนท้องนฟ้าเพื่อท้าทาย วินาทีถัดมา เงาดำบินผ่าน และจิกฆ่าคุณจนตาย]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสามตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 75 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 75 วัน]

[ซาชิมิเนื้อมังกร]

นี่คือความพองตัว (ลำพองใจ)?

ไอ้นกขนสวะนั่นเหมือนจะมองไม่เห็นเขา แต่เขาดันเสนอหน้าออกไปหาที่ตายเอง?

จีเจิงรู้สึกว่า 'จิตวิถี' ของเขาไม่มั่นคงเสียแล้ว

ถึงกับพองตัวเพราะมีพลังมากขึ้น

แล้วออกไปท้าทายหาที่ตาย

นี่ไม่ใช่นิสัยของเขาเลย

พลังระดับไหนกันที่ทำให้เขาพองตัวได้ขนาดนี้?

จีเจิงพึมพำ แล้วเลือกข้อที่สอง

เมื่อการบำเพ็ญเพียรจากข้อสองมาถึง เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงพองตัว

[การบำเพ็ญเพียรปัจจุบัน: 2432 (ปี)]

(จบตอน)