บทที่ 14 - เจ้าเต่าจอมกบดาน

บทที่ 14 - เจ้าเต่าจอมกบดาน

ก้นบึ้งทะเลสาบ

จีเจิงปล่อยให้เต่าเฒ่าไปรวบรวมสัตว์น้ำในทะเลสาบ ส่วนตัวเขาเองเตรียมเริ่มการจำลอง

เวลาของเขามีเหลือไม่มากแล้ว

อีกห้าสิบห้าวัน ฟ้าดินก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลง

ต้องรีบหน่อยแล้ว

จีเจิงเลือกเปิดการจำลองอย่างเด็ดขาด

การจำลองครั้งต่อไป ยังคงต้องเน้นการผจญภัยสำรวจ เพื่อหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์ให้ได้มากที่สุด

[เริ่มการจำลอง หักแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 28]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในทะเลสาบ เต่าเฒ่าผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณ รวบรวมสัตว์น้ำทั้งทะเลสาบมาอยู่ภายใต้อำนาจ ฟังคำสั่งของคุณ คุณรู้สึกพอใจมาก คิดว่ามีสัตว์น้ำพวกนี้ จะช่วยอำนวยความสะดวกในการสำรวจของคุณได้มาก]

[วันที่ 2 คุณเตรียมระดมพลสัตว์น้ำที่ขึ้นบกได้ทั้งทะเลสาบ ให้ไปสำรวจภูเขาใหญ่ แต่ถูกเต่าเฒ่าขัดขวางไว้ เต่าเฒ่าใช้คำพูดหว่านล้อมต่างๆ นานา คุณพบว่าเจ้าเต่าเฒ่าตัวนี้ 'กบดาน' (รักตัวกลัวตาย) ยิ่งกว่าคุณเสียอีก แต่ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของเต่าเฒ่า จิตใจของคุณเริ่มไขว้เขว

จิตวิญญาณแห่งการกบดานในส่วนลึกของจิตใจคุณ 'ตื่นรู้' คุณเลือกที่จะรออีกสักไม่กี่วัน ค่อยออกไปสำรวจ]

จีเจิง: “?”

เจ้าเต่าเฒ่านี่กบดานยิ่งกว่าเขาอีก?

จีเจิงอยากจะสบถคำหยาบออกมา

เขาดูไม่ออกเลยว่าเจ้าเต่าเฒ่าจะกบดานขนาดนี้ เขาจะออกไปสำรวจแท้ๆ ดันมาพูดกล่อมเขา แล้วยังกล่อมสำเร็จซะด้วย

จีเจิงลองคิดทบทวนดูดีๆ ถ้าเขาฝืนใจตัวเองไม่ให้กบดาน แล้วจะออกไปสำรวจ แล้วดันมีคนมาเป่าหูว่าข้างนอกมันอันตรายขนาดไหน

ถ้าเป็นเขา ก็คงจะถูกกล่อมจนยอมกบดานต่อจริงๆ นั่นแหละ

สิ่งมีชีวิตสายกบดานสองตัวมาจับคู่กัน มันช่างทรงพลังเหลือเกิน...

จีเจิงตั้งใจดูต่อไป

ธีมหลักของการจำลองครั้งนี้คือการสำรวจ เขาเชื่อว่าตัวเขาในแบบจำลองจะเข้าใจ

...

[วันที่ 3 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ...]

[วันที่ 4 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 10 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ ทันใดนั้นก็คิดได้ว่าควรออกไปสำรวจ คุณจึงเตรียมตัวจะออกจากทะเลสาบ แต่เต่าเฒ่าก็เริ่มเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง ภายใต้การเกลี้ยกล่อมของเต่าเฒ่า 'เจตจำนง' ในใจคุณตื่นขึ้นอีกครั้ง คุณตัดสินใจบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 12 คุณรู้ว่าผลไม้แห่งต้นไม้โบราณใกล้ถือกำเนิด จึงเตรียมออกจากทะเลสาบ ระหว่างทางเจอเต่าเฒ่า คุณสั่งให้เต่าเฒ่านำทัพสัตว์น้ำที่ขึ้นบกได้ ไปแย่งชิงผลไม้ เมื่อเต่าเฒ่ารู้ว่าไม่ได้ให้ออกไปนอกป่า ก็โล่งอก แล้วสั่งการให้สัตว์น้ำติดตามคุณไปออกศึก

ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงและหวาดกลัวของเหล่าสัตว์ร้าย คุณนำทัพสัตว์น้ำแย่งชิงผลไม้มาได้อย่างแข็งแกร่ง และกลืนกินมันเข้าไป พลังของคุณเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

คุณตั้งใจจะไปสำรวจภูเขาใหญ่ทั้งสี่ทิศของป่า แต่ถูกเต่าเฒ่าเกลี้ยกล่อม จึงกลับไปบำเพ็ญเพียรต่อที่ทะเลสาบ...]

[วันที่ 13 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ...]

[วันที่ 14 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 28 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ...]

หน้ามังกรของจีเจิงดำทะมึน

เต่าเฒ่าทำข้าเสียเรื่อง!!

แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ทนดูการจำลองดำเนินต่อไปตาปริบๆ

...

[วันที่ 55 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ แต่คุณรู้สึกได้เลือนรางว่า ในน้ำและในอากาศ ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างเพิ่มเข้ามา หลังจากสูดดมอากาศและซึมซับน้ำในทะเลสาบ คุณรู้สึกว่าสายเลือดของคุณกำลังเดือดพล่าน กำลังโห่ร้องยินดี

เต่าเฒ่าผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณก็มีความรู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน แต่ฟังจากที่เต่าเฒ่าบอก ในใจมันมีความรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย คุณรู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่คุณจนปัญญา ทำได้แค่บอกให้เต่าเฒ่าพยายามข่มใจไว้]

[วันที่ 56 คุณบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 63 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ แต่สัตว์น้ำในทะเลสาบต่างพากันคลุ้มคลั่ง คุณกำลังจะลงมือสยบพวกมัน แต่กลับพบว่าเต่าเฒ่าผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณกลับไม่คลุ้มคลั่ง เมื่อสอบถามจึงได้ความว่า เต่าเฒ่าหวาดกลัวคุณ จนกดข่มความหงุดหงิดงุ่นง่านไว้ได้แบบฝืนสุดๆ จึงไม่คลุ้มคลั่ง คุณรู้สึกนับถือใจมันจริงๆ

คุณสั่งให้เต่าเฒ่าไปควบคุมสัตว์น้ำ หากคุมไม่ได้ ให้ฆ่าทิ้งให้หมด เต่าเฒ่ารับคำสั่ง ไม่นานความวุ่นวายในทะเลสาบก็สงบลง]

[วันที่ 64 คุณรู้สึกว่าบนท้องฟ้า เหมือนจะมีบางสิ่งกำลังเรียกหาคุณ คุณอยากจะออกจากทะเลสาบ แต่เต่าเฒ่าผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณรีบเข้ามาเกลี้ยกล่อม พวกคุณหนึ่งมังกรหนึ่งเต่าถกเถียงกันเรื่อง 'วิถีแห่งความมั่นคง (กบดาน)' สุดท้ายคุณเลือกที่จะบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ...]

[วันที่ 65 คุณบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 76 คุณบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ แต่ที่ริมฝั่ง จิ้งจอกเก้าหางตัวหนึ่งมาตามหาคุณ ถามว่าคุณที่เป็นเจ้าถิ่นที่นี่ ทำไมไม่ตอบรับ 'บัญชาปีศาจคุนหลุน' ให้โจมตีเมืองมนุษย์

คุณบอกไปตามตรงว่าไม่รู้เรื่อง และจะกลับลงไปบำเพ็ญเพียรต่อในทะเลสาบ แต่จิ้งจอกเก้าหางกลับเปิดฉากโจมตีทันที ด้วยความไม่ทันตั้งตัว คุณถูกโจมตีจนเลือดมังกรย้อมทะเลสาบเป็นสีแดง คุณโกรธจัดและตอบโต้กลับ พวกคุณเปิดศึกต่อสู้กัน

หลังจากการต่อสู้ดุเดือด คุณที่บาดเจ็บสู้จิ้งจอกเก้าหางไม่ได้ คุณสบโอกาสเตรียมจะหนีลงทะเลสาบ ทันใดนั้น เงาดำขนาดมหึมาที่บดบังดวงอาทิตย์ก็บินโฉบผ่านมา และจิกฆ่าคุณและจิ้งจอกเก้าหางตายทั้งคู่]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสามตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 76 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 76 วัน]

[เลือดมังกรของมังกรวารีที่ใกล้ตาย]

เวรเอ๊ย!

ไอ้นกขนสวะนั่น!

จีเจิงจดบัญชีแค้นเพิ่มไปอีกหนึ่งดอก

การจำลองครั้งนี้ ทำให้จีเจิงได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ

เขาอยู่รอดมาได้ตั้งเจ็ดสิบหกวัน

แล้วก็จิ้งจอกเก้าหางนั่น ไม่รู้โผล่มาจากไหน

บัญชาปีศาจคุนหลุนคืออะไรอีก

เรื่องพวกนี้ จีเจิงไม่รู้อะไรเลย

แต่เขาก็พอจะเดาได้ลางๆ

หรือว่าพวกปีศาจหลังจากผ่านไปหกสิบกว่าวัน ต้องโจมตีเมืองมนุษย์? ไม่อย่างนั้นจะถูกกำจัด?

นี่เป็นข้อสันนิษฐานในใจของจีเจิง

แต่เขาก็ไม่กล้าฟันธง ตอนนี้เขามีเรื่องสงสัยมากมายที่ยังไม่ได้คำตอบ

แต่เขารู้ว่า ณ ตอนนี้ ขอแค่เขาไม่ถูกมนุษย์เห็น ก็จะไม่มีอันตราย

จีเจิงกดความคิดฟุ้งซ่านเหล่านี้ลง มองไปยังสามตัวเลือก

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เลือกข้อสอง

พลังของเขายังอ่อนแอเกินไป

ต้องเสริมความแข็งแกร่งสักหน่อย

สิ้นสุดการเลือก กระแสความอบอุ่นที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นฉับพลัน

ครู่ต่อมา จีเจิงก็รู้สึกได้ว่าพละกำลังในร่างมังกรเพิ่มขึ้นมากโข

ความรู้สึกนี้ชัดเจนมาก

[การบำเพ็ญเพียรปัจจุบัน: 1856 (ปี)]

ระบบแสดงระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว

เกือบสองพันปีแล้ว!

จำลองอีกสักสองครั้ง ก็น่าจะถึงสองพันปี

จีเจิงจู่ๆ ก็รู้สึกว่า การไม่ไปสำรวจแล้วกบดานอยู่เฉยๆ ก็ไม่เลวเหมือนกัน

อย่างน้อยในแบบจำลองก็อยู่ได้นาน การบำเพ็ญเพียรก็เพิ่มเยอะ

ถ้าหลังจากนี้ เขายังกบดานแบบนี้ต่อไป คาดว่าจำลองอีกแค่สองครั้งการบำเพ็ญเพียรก็คงแตะสองพันปีแล้ว

สามพันปีสามารถกลายเป็นมังกร!

ด้วยความเร็วระดับนี้ อีกไม่นานเขาก็คงทำได้แล้ว

จีเจิงตั้งท่าจะจำลองต่อ

แต่พอคิดอีกที

เขารู้สึกว่าควรไปสั่งสอนเจ้าเต่าจอมกบดานนั่นหน่อยดีกว่า

เจ้าเต่านี่...

กบดานเกินไปแล้ว

ทะเลสาบเดียวกัน มีตัวเดียวกบดานก็พอแล้ว

จะมาช่วยกันกบดานทำไม

จีเจิงรู้สึกว่า เขาต้องช่วยปรับทัศนคติของเจ้าเต่าเฒ่าเสียหน่อย

อย่างน้อยก็อย่าให้เจ้าเต่าเฒ่ากบดานขนาดนั้น...

(จบตอน)