บทที่ 13 - ภาพซ้อนทับของอัครมหาเสนาบดีเต่า?

บทที่ 13 - ภาพซ้อนทับของอัครมหาเสนาบดีเต่า?

ก้นบึ้งทะเลสาบ

จีเจิงกลับมานอนขดตัวอยู่ที่นี่

สิ่งแรกที่เขาทำ คือเริ่มการจำลองทันที

เขาจะมาดูเบื้องลึกเบื้องหลังของเจ้าเต่าเฒ่าตัวนี้

ยังไงตอนนี้เขาก็มีแต้มจำลองเหลือเฟือ สามารถใช้สุรุ่ยสุร่ายได้บ้าง

[เริ่มการจำลอง หักแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 30]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในทะเลสาบ คุณรู้เป้าหมายของตนเองดี จึงรีบว่ายออกไปตามหาเต่าตัวนั้นทันที]

[วันที่ 2 คุณหาจนทั่วทะเลสาบ แต่ก็ยังไม่เจอเต่าตัวนั้น คุณรู้สึกแปลกใจ แต่คุณมั่นใจว่าเต่าตัวนั้นต้องอยู่ในทะเลสาบแน่นอน คุณจึงหาต่อไป]

[วันที่ 3 คุณยังคงตามหา]

[วันที่ 4 คุณยังคงตามหา...]

...

[วันที่ 11 คุณที่ยังคงตามหาอยู่ ทราบดีว่าผลไม้แห่งต้นไม้โบราณใกล้จะถือกำเนิด จึงตัดสินใจไปแย่งชิงผลไม้ก่อน แล้วค่อยกลับมาหาต่อ]

[วันที่ 12 คุณอาศัยพละกำลังที่เหนือชั้น แย่งชิงผลไม้แห่งต้นไม้โบราณมาได้ และกลืนกินมันลงไป แต่หลังจากกินเข้าไป กลับรู้สึกเพียงแค่พลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ไม่มีผลลัพธ์อื่นใด

คุณกลับมาที่ทะเลสาบเพื่อตามหาเต่าต่อ]

[วันที่ 13 หลังจากตามหามาอย่างต่อเนื่องแต่ก็ยังไม่พบ คุณโกรธจนขาดสติ คุณเปิดใช้งานพรสวรรค์เรียกฝนเรียกลม พลิกฟื้นทั้งป่าแทบจะหงายท้อง

ภายใต้การอาละวาดของคุณ ในที่สุดคุณก็พบร่องรอย คุณเจอโพรงถ้ำที่ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิดมากที่ก้นทะเลสาบ และเจอเต่าตัวนั้น

ด้วยความโกรธ คุณจึงอ้าปากจะงับเต่า แต่เต่าตัวนั้นกลับพูดออกมาว่าตนเองบำเพ็ญเพียรมาพันปี การบำเพ็ญเพียรนั้นยากลำบากนัก ขอร้องให้คุณปล่อยมันไป มันยินดีจะสวามิภักดิ์ต่อคุณ และช่วยคุณปกครองสัตว์น้ำ

คุณไตร่ตรองดูแล้วเห็นว่าเต่าตัวนี้ฉลาดปราดเปรื่อง และเป็นสิ่งมีชีวิตแรกที่สามารถสื่อสารกับคุณได้นับตั้งแต่คุณเกิดใหม่ คุณจึงยอมปล่อยเต่าตัวนี้ไป]

[วันที่ 14 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ก้นทะเลสาบ พบว่าเต่าตัวนี้มีฝีมือจริงๆ มันสามารถรวบรวมสัตว์น้ำที่ไม่มีสติปัญญาจำนวนมากมาสยบแทบเท้า และเชื่อฟังคำสั่งของคุณ คุณสงสัยว่าเต่าตัวนี้ทำได้อย่างไร]

[วันที่ 15 ขณะที่คุณยังคงบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ จู่ๆ สัตว์น้ำก็มารายงานว่า มีสิ่งมีชีวิตประหลาดปรากฏขึ้นในทะเลสาบ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น คุณจึงรีบไปตรวจสอบทันที

แต่พอไปดู คุณกลับพบว่านั่นไม่ใช่สิ่งมีชีวิตประหลาดที่ไหน แต่เป็นเครื่องจักรของมนุษย์ ที่แท้เป็นเพราะคุณเรียกฝนเรียกลมจนน้ำท่วมป่า มนุษย์พบว่าต้นตอมาจากทะเลสาบ จึงส่งเครื่องจักรลงมาตรวจสอบ]

[คุณเห็นเครื่องจักรก็รู้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี บิดร่างมังกรเตรียมจะหนี แต่เครื่องจักรได้บันทึกภาพคุณไว้แล้ว ยังไม่ทันที่คุณจะได้ทำอะไร สายฟ้าฟาดลงมาใส่คุณจนตาย มนุษย์เรียกเหตุการณ์นี้ว่า ‘เหตุการณ์มังกรวารีหนีทัพ ณ ป่าโบราณ’]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสามตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 15 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 15 วัน]

[หัวใจมังกรวารีที่ถูกฟ้าผ่า]

จีเจิง: “?”

ตายน่าอนาถเกินไปไหม?

พวกบริวารสัตว์น้ำก็น่าเตะจริงๆ ดันเรียกเครื่องจักรมนุษย์ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาด

“อยากรู้อยากเห็น? อยากรู้บ้าบออะไร ดูท่าข้ายังมั่นคง (กบดาน) ไม่พอสินะ”

จีเจิงทอดถอนใจกับตัวเอง

แต่การกระทำของเขานั้นรวดเร็ว เขาเลือก ‘ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 15 วัน’ ทันที

ในไม่ช้า เขาก็ได้รับความทรงจำทั้งหมดตลอด 15 วัน

รู้แล้วว่าเจ้าเต่าเฒ่านั่นอยู่ที่ไหน

“ฮี่ๆๆ หนีสิ รอบนี้ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะหนีไปไหน!”

จีเจิงอ้าปากอันใหญ่โต สูดน้ำในทะเลสาบเข้าปากคำใหญ่

ร่างมังกรอันมหึมาพุ่งตัวออกไปราวกับลูกธนูหลุดจากคันศร มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งในทะเลสาบอย่างรวดเร็ว

...

ณ ปากโพรงถ้ำที่ซ่อนเร้นอย่างมิดชิดในทะเลสาบ

เต่าตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำอย่างเชื่องช้า

ดวงตาเล็กๆ คู่นั้นของมัน ไม่ได้ดูงุนงงไร้เดียงสาเหมือนสัตว์อื่นๆ แต่กลับเปี่ยมไปด้วยประกายแห่งปัญญา

มันผู้บำเพ็ญเพียรมานับพันปี จะไม่มีสติปัญญาได้อย่างไร

ในเวลานี้ เจ้าเต่าเฒ่ากำลังครุ่นคิดว่า จะย้ายบ้านดีไหม

ทะเลสาบแห่งนี้ดูท่าจะอยู่ยากเสียแล้ว

ลมเพลมพัดอะไรก็ไม่รู้ พัดเอาอันธพาลตัวเป้งมาลงที่ทะเลสาบเล็กๆ แห่งนี้

อยู่มาตั้งหลายร้อยปี ไม่เคยเห็นอันธพาลแบบนี้มาก่อน

จู่ๆ ก็โผล่มา

ช่างเป็นหนอนมังกรอันธพาลจริงๆ ถุย!

เต่าเฒ่ากำลังคิดเพลินๆ โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีสัตว์ยักษ์กำลังเข้ามาใกล้มัน

เดี๋ยวนะ!

ทำไมรู้สึกว่าบรรยากาศมันแปลกๆ?

เต่าเฒ่าหันกลับไปมองข้างหลัง ปากที่อ้ากว้างราวกับอ่างเลือดปรากฏขึ้น ทำเอาตกใจจนเกือบจะบินได้

เห็นเพียงจีเจิงที่โผล่มาอยู่ข้างหลังมันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ทำท่าเหมือนจะกลืนมันลงท้อง

เต่าเฒ่าไหนเลยจะมีเวลามาคิดว่าทำไมถึงถูกเจอตัว รีบร้องขอชีวิตทันที

“ท่านเจ้ามังกรไว้ชีวิตด้วย!!!”

เต่าเฒ่าตกใจจนร้องขอชีวิต

จีเจิงที่อยู่ข้างหลังก็สะดุ้งกับคำพูดนี้เหมือนกัน นี่คือภาษาเต่า?

แต่ทำไมเขาถึงฟังออก?

เห็นชัดๆ ว่าภาษาไม่น่าจะสื่อสารกันได้ แต่กลับเข้าใจความหมายของฝ่ายตรงข้าม

ซูม...

จีเจิงหยุดอยู่ไม่ไกลจากเต่าเฒ่า ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองอีกฝ่ายเขม็ง

ขอแค่เขาต้องการ เพียงพริบตาเดียวก็สามารถกลืนเต่าเฒ่าตัวนี้ได้

เป็นแบบที่เต่าเฒ่าหนีไม่รอดแน่นอน

“ท่านเจ้ามังกร ข้าน้อยบำเพ็ญเพียรมาพันปีนั้นแสนยากเข็ญ ไม่ได้เจตนาล่วงเกินท่านเจ้ามังกร ขอท่านเจ้ามังกรโปรดไว้ชีวิตด้วยเถิด!”

เต่าเฒ่าคิดว่าจีเจิงไม่ยอมปล่อยมันไป จึงร้องขอชีวิตซ้ำอีก

เหมือนกับในแบบจำลองเปี๊ยบเลยแฮะ

เอาความยากลำบากในการบำเพ็ญเพียรมาอ้างขอชีวิต

จีเจิงบ่นในใจ

แต่จิตสังหารในใจเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไปจริงๆ

นับตั้งแต่เขาเกิดใหม่ ก็อยู่ตัวคนเดียว... หรือต้องบอกว่า มังกรตัวเดียวมาตลอด

ยังไม่มีสิ่งมีชีวิตไหนมาพูดคุยกับเขา

ตอนนี้รับเจ้าเต่าเฒ่าตัวนี้ไว้ก็ไม่เลว

อย่างน้อยวันธรรมดาก็มีเพื่อนคุยแก้เหงาได้บ้าง

“สวามิภักดิ์ต่อข้า แล้วข้าจะละเว้นชีวิตเจ้า!”

จีเจิงพูดออกมาอย่างเด็ดขาด

เขาใช้ภาษาของเผ่าพันธุ์ตัวเอง

เขาไม่สนว่าเต่าเฒ่าจะฟังรู้เรื่องไหม

ถ้าฟังไม่รู้เรื่อง ก็ถือว่าเต่าเฒ่าตัวนี้ชะตาขาดเอง

“เต่าเฒ่ายินดีสวามิภักดิ์ต่อท่านเจ้ามังกร!”

เจ้าเต่าเฒ่ารีบรับคำ

กลัวว่าถ้าช้าไปนิดเดียว วินาทีถัดมาจะโดนจีเจิงกลืนลงท้องทั้งเป็น

“งั้นก็ตามข้ามา”

จีเจิงบิดร่างมังกรหันกลับ เตรียมกลับไปยังที่กบดานประจำของเขา

เขาคิดในใจ

ดูเหมือนว่าเต่าเฒ่าตัวนี้จะฟังสิ่งที่เขาพูดรู้เรื่องจริงๆ

หรือจะบอกว่า ไม่ได้ฟังภาษาออก แต่เข้าใจความหมายของเขา

นี่เป็นความสามารถของสัตว์ที่ผ่านการบำเพ็ญเพียรหรือเปล่า? สามารถสื่อสารกันได้ แม้ภาษาจะต่างกัน แต่ก็เข้าใจความหมาย

เต่าเฒ่าที่อยู่ข้างหลังไม่รู้ว่าจีเจิงคิดอะไรอยู่ รีบว่ายตามหลังไป ไม่กล้าชักช้า

...

หลังจากกลับมาถึงก้นทะเลสาบ

จีเจิงก็เตรียมตัวจะจำลองต่อ

ส่วนเจ้าเต่าเฒ่าก็ทำเหมือนในแบบจำลองเป๊ะๆ คือขออาสาไปเกลี้ยกล่อมให้สัตว์น้ำทั้งหลายในทะเลสาบยอมสวามิภักดิ์ต่อจีเจิง

จีเจิงก็ไม่ได้ขัดขวาง ปล่อยให้เต่าเฒ่าไปจัดการ

ยังไงเสีย จะมีสัตว์น้ำพวกนั้นมาสวามิภักดิ์ หรือไม่มี ก็ค่าเท่ากัน

แต่ถ้าได้พวกสัตว์น้ำมาสวามิภักดิ์จริงๆ เขาก็จะได้ชื่อว่าเป็นเจ้าแห่งทะเลสาบอย่างสมบูรณ์

เจ้าเต่าเฒ่าตัวนี้ก็ดูมีฝีมืออยู่บ้าง

เดี๋ยวนะ

เขาเป็นมังกรวารี

เจ้าเต่าเฒ่าเป็นเต่า...

ทำไมจู่ๆ ถึงมีความรู้สึกเหมือนภาพเจ้าสมุทรกับอัครมหาเสนาบดีเต่าในตำนานซ้อนทับขึ้นมาเลยนะ?

(จบตอน)