บทที่ 10 - เรียกฝนเรียกลม

บทที่ 10 - เรียกฝนเรียกลม

[วันที่ 12 ดอกไม้ดอกหนึ่งก่อตัวขึ้นบนต้นไม้โบราณ ทำท่าเหมือนจะบานและออกผล สัตว์ร้ายรอบๆ เริ่มกระสับกระส่ายเก็บอาการไม่อยู่ คุณเองก็ตื่นตัวขึ้นมา เข้าใจแล้วว่าบนต้นไม้โบราณนี้อาจมีของวิเศษกำเนิดขึ้น

สัตว์ร้ายรอบๆ ก็มารอคอยการกำเนิดของของวิเศษบนต้นไม้นั่นเอง]

[วันที่ 13 ดอกไม้บนต้นไม้โบราณมีแนวโน้มว่าจะบานสะพรั่ง สัตว์ที่มารวมตัวกันมีมากขึ้น นอกจากสัตว์นักล่าแล้ว สัตว์กินพืชบางชนิดก็บุกเข้ามาด้วย

สิ่งที่ทำให้คุณประหลาดใจคือ แม้แต่กวางดาวก็ยังเลือกที่จะเข้ามาใกล้ สิ่งนี้ทำให้คุณผู้ซึ่งเลือกที่จะผจญภัยแต่จิตใจยังคงซาบซึ้งในวิถีแห่งการกบดานไม่เข้าใจเอาเสียเลย]

กวางดาวยังเข้ามา?

มนุษย์ยอมตายเพื่อสมบัติ นกยอมตายเพื่ออาหารจริงๆ

เพื่อของวิเศษ ชีวิตก็ไม่เอาแล้ว

กวางดาวบุกเข้ามาแบบนี้ ไม่ใช่เอาอาหารมาส่งเดลิเวอรี่ให้พวกสัตว์นักล่ารอบๆ หรอกหรือ ช่วยประหยัดแรงพวกมันไม่ต้องไปล่าเอง

ทูตส่งอาหาร กวางดาวเดลิเวอรี่

จีเจิงส่ายหัว

แต่ตอนนี้พอจะรู้แล้วว่า บนต้นไม้โบราณนั่น มีของวิเศษกำลังจะถือกำเนิด

เขาอยากรู้นักว่าจะเป็นของวิเศษอะไร

พวกสัตว์นักล่าไม่มีทางแย่งชนะเขาได้หรอก

จีเจิงข่มใจจดจ่อ อ่านการจำลองต่อไป

...

[วันที่ 14 ดอกไม้บนต้นไม้โบราณบานสะพรั่งอย่างสมบูรณ์ ผลไม้สีเงินลูกหนึ่งก่อตัวขึ้น ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา

วินาทีที่ผลไม้ถือกำเนิด สัตว์ร้ายรอบด้านต่างบ้าคลั่ง แย่งกันพุ่งเข้าไปหมายจะกลืนกินผลไม้นั้น

ศึกมหาสงครามสัตว์ร้ายปะทุขึ้น คุณยังคงซ่อนตัวอยู่ในป่า ไม่รีบร้อนออกไป เฝ้าดูการต่อสู้]

[วันที่ 15 หลังจากการต่อสู้ต่อเนื่อง เสือโคร่งตัวมหึมาที่มีปีกกลางหลังตัวหนึ่งได้ข่มขวัญไปทั่วสารทิศ บีบให้สัตว์ร้ายตัวอื่นๆ ต้องล่าถอยไป...]

เสือตัวนี้!

ไม่ใช่เสือตัวเดียวกับที่เจอในแบบจำลองก่อนหน้านี้หรือ?

ตัวที่สามารถต่อสู้กับร่างมังกรของเขาจนบาดเจ็บสาหัสทั้งคู่ และสุดท้ายตอนเขาคลุ้มคลั่ง ถึงจะฆ่ามันได้

จีเจิงเข้าใจแล้ว

เกรงว่าเสือตัวนี้น่าจะแย่งชิงผลไม้นี้ไปได้ จึงได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ธรรมดา และมีพลังพอจะต่อกรกับเขาได้

ผลไม้นี้ เขาต้องเอามันมาให้ได้!

จีเจิงจดจำการจำลองครั้งนี้ไว้ในใจอย่างเงียบๆ

การจำลองยังคงดำเนินต่อ

...

[ในขณะที่เสือติดปีกกำลังข่มขวัญไปทั่วทิศ เตรียมจะคว้าผลไม้ คุณก็พุ่งออกไป ใชัพละกำลังที่เหนือชั้นกว่าสังหารเสือตัวนั้น และบันดาลลมฝน ขับไล่สัตว์ร้ายรอบๆ ให้ถอยร่นไป

คุณกินผลไม้สีเงินนั้นเข้าไป คุณรู้สึกถึงพลังงานแปลกประหลาดไหลเวียนในร่างกาย เขาเดียวบนหัวของคุณแตกออก และงอกใหม่กลายเป็นเขาคู่คล้ายมังกร ดูเหมือนคุณจะได้รับพลังมหัศจรรย์บางอย่างมาด้วย]

[หลังจากกินผลไม้ คุณออกจากที่นั่น กลับไปที่ทะเลสาบ เพื่อสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย]

[วันที่ 16 คุณสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของร่างกายอยู่ในทะเลสาบ...]

[วันที่ 17 คุณยังคงสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของร่างกายอยู่ในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 32 คุณยังคงสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของร่างกายอยู่ในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 56 คุณย่อยสลายพลังงานทั้งหมดในผลไม้ พรสวรรค์ของคุณเกิดการวิวัฒนาการ บรรลุพรสวรรค์ใหม่ ‘เรียกฝนเรียกลม’ และด้วยผลของผลไม้ ร่างกายของคุณขยายใหญ่ขึ้นจนถึงสามสิบเมตร กลายเป็นสัตว์ยักษ์ที่แท้จริง]

[วันที่ 57 คุณกำลังทำความคุ้นเคยกับพรสวรรค์และร่างกายใหม่ในทะเลสาบ ทันใดนั้นคุณรู้สึกว่า ในน้ำและในอากาศ ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างเพิ่มเข้ามา หลังจากสูดดมอากาศและซึมซับน้ำในทะเลสาบ คุณรู้สึกว่าสายเลือดของคุณกำลังเดือดพล่าน กำลังโห่ร้องยินดี]

เชรดเข้!

เชรดเข้!

เชรดเข้!

จีเจิงดูจนตะลึง

ครั้งนี้เขาไม่ยักกะหงุดหงิดงุ่นง่าน

เป็นเพราะผลไม้ลูกนั้นหรือเปล่า?

กินผลไม้นั่นแล้ว ก็จะหลีกเลี่ยงอาการคลุ้มคลั่งหลังฟ้าดินเปลี่ยนแปลงได้

มิน่าล่ะในแบบจำลอง เสือติดปีกที่ดูไม่ธรรมดาตัวนั้นถึงไม่เสียสติ

จีเจิงกดความตื่นเต้นในใจลง แล้วดูต่อ

...

[วันที่ 58 คุณพบว่าพลังของคุณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง...]

[วันที่ 59 คุณพบว่าพลังของคุณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง...]

...

[วันที่ 65 คุณพบว่าพลังของคุณยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่สัตว์น้ำในทะเลสาบต่างพากันคลุ้มคลั่ง ก่อสงครามวุ่นวายในทะเลสาบ คุณจึงเลือกที่จะลงมือ ใช้บารมีอันเปี่ยมล้นสังหารสัตว์น้ำที่คลุ้มคลั่งทั้งหมด]

[วันที่ 66 คุณพบว่าพลังของคุณยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่บนท้องนฟ้า ดูเหมือนจะมีบางสิ่งกำลังเรียกหาคุณ คุณอดไม่ได้ที่จะออกจากทะเลสาบ มองขึ้นไปบนฟ้า

คุณเห็นพระจันทร์บนท้องฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเลือด คุณควบคุมตัวเองไม่ได้ เหาะเหินขึ้นไปหามรดวงจันทร์ ขณะที่กำลังลอยตัวขึ้น เงาดำขนาดมหึมาที่บดบังดวงอาทิตย์ก็บินโฉบผ่านมา และจิกฆ่าคุณจนตาย]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสี่ตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 66 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 66 วัน]

[เขาคู่ของมังกรวารีที่แข็งแรง]

[พรสวรรค์: ‘เรียกฝนเรียกลม’]

ไอ้นกขนสวะนี่!!

จีเจิงกัดฟันกรอด

ช่วงเวลาสำคัญทีไร เป็นต้องโดนไอ้นกนี่ขัดขวางทุกที!

นี่มันครั้งที่เท่าไหร่แล้ว!

อย่าให้เขาหาโอกาสได้นะ ไม่อย่างนั้นจะจับถอนขนให้หมด แล้วกลืนลงท้องซะเลย!!

จีเจิงข่มไฟโทสะในใจ

เขามองดูรางวัลในครั้งนี้

พูดตามตรง ทั้งสมรรถภาพร่างกายและพรสวรรค์ใหม่ เขาอยากได้ทั้งคู่

ถ้าเดาไม่ผิด ในสมรรถภาพร่างกายก็น่าจะรวมเรื่องการกินผลไม้เข้าไปด้วย ถ้าเลือกสมรรถภาพร่างกาย ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องจะคลุ้มคลั่งหลังวันที่ห้าสิบเจ็ดอีก

แต่ว่า...

ตอนนี้เวลายังเหลืออีกเยอะ จำลองอีกสักกี่รอบ ผลไม้ก็ต้องเป็นของเขาอยู่ดี ถึงตอนนั้นค่อยเลือกก็ได้

ส่วนพรสวรรค์นี่...

เขาไม่แน่ใจว่ารอบหน้าจะมีให้เลือกอีกไหม

จีเจิงลังเลอยู่พักใหญ่ สุดท้ายก็เลือกพรสวรรค์ใหม่

สิ้นสุดการเลือก แสงสีขาวพุ่งเข้าสู่หัวมังกรของเขา

พริบตาเดียว จีเจิงก็เข้าใจความสามารถของ ‘เรียกฝนเรียกลม’

พูดง่ายๆ คือเวอร์ชันอัปเกรดของ ‘เรียกลมโหมคลื่น’ แต่ก็ไม่ใช่แค่อัปเกรดธรรมดา

เรียกลมโหมคลื่นเป็นเพียงการโจมตีวงกว้างในระดับหนึ่ง แต่เรียกฝนเรียกลมนั้นต่างออกไป

นี่คือวงกว้างระดับมหึมา

ทันทีที่เขาใช้วิชาเรียกฝนเรียกลม อย่างน้อยพื้นที่รัศมีหลายร้อยลี้ต้องได้รับผลกระทบ เพราะนี่ไม่ใช่พลังของมังกรวารีอีกต่อไปแล้ว

เรียกฝนเรียกลม เกี่ยวพันไปถึงระดับของการกลายเป็นมังกร

เป็นเพราะผลไม้นั่น เขาถึงเรียนรู้พรสวรรค์นี้ได้ก่อนเวลาอันควร

ที่สำคัญที่สุด คือจีเจิงได้รับข้อมูลมากมายเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์จากพรสวรรค์นี้

“ที่แท้ มังกรวารีอย่างข้า เมื่อเทียบกับมังกรวารีในความหมายที่แท้จริงแล้ว ถือว่าอ่อนแอกว่ามาก มังกรวารีที่แท้จริง ขยับตัวทีต้องมีความยาวร้อยเมตรเป็นอย่างต่ำ...”

“เริ่มตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน มังกรวารีก็ค่อยๆ เสื่อมถอยลง จนสุดท้ายเมื่อร่างเดิมของข้ากลายเป็นมังกรวารี ก็ตกต่ำจนเหลือสภาพเช่นนี้ ยาวแค่แปดเก้าเมตร?”

จีเจิงเงียบกริบ

ในข้อมูลของพรสวรรค์ เขาได้สัมผัสถึงความเคียดแค้นอันเข้มข้น

เป็นความแค้นที่มีต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์?

นี่ไม่ใช่ความแค้นส่วนตัวของเขา แต่ดูเหมือนจะเป็นความแค้นของทั้งเผ่าพันธุ์

จีเจิงสามารถระงับความแค้นนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่เขาสงสัยเหลือเกินว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

หลายร้อยปีก่อน?

ถ้าคำนวณตามเวลาของมนุษย์ ดูเหมือนจะเป็น... เรื่องราวในสมัยรัชศกหงอู่?

(รัชศกหงอู่, ราชวงศ์หมิง, ปี ค.ศ. 1368)

(จบตอน)