บทที่ 11 - มุ่งสู่ภายนอกป่า

บทที่ 11 - มุ่งสู่ภายนอกป่า

ณ ก้นบึ้งทะเลสาบในป่าดงดิบ

จีเจิงนอนขดตัวอยู่ที่นี่ กำลังย่อยข้อมูลที่ได้จากการจำลองครั้งนี้

เรื่องความแค้นของเผ่าพันธุ์เขาที่มีต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ในสมัยรัชศกหงอู่นั้น เขาไม่ได้รับข้อมูลที่แน่ชัด

ข้อมูลที่เขาได้มา ล้วนเป็นเพียงเศษเสี้ยวข้อมูลจากพรสวรรค์เท่านั้น

แต่จีเจิงเองก็พอจะคาดเดาได้ลางๆ

สมัยที่เขายังไม่ได้ข้ามภพมา เขาเคยได้ยินตำนานเล่าขานบางอย่าง

เล่ากันว่าในสมัยราชวงศ์หมิง รัชศกหงอู่ ปฐมจักรพรรดิหมิงไท่จู่ จูหยวนจาง เคยฝันว่าราชวงศ์ที่ตนสร้างขึ้นจะถูกแทนที่ ดังนั้นเมื่อตื่นขึ้น จึงสั่งให้หลิวป๋อเวินออกเดินทางไปค้นหาชีพจรมังกรทั่วหล้า และตัดมันทิ้งทั้งหมด เพื่อป้องกันไม่ให้มีโอรสสวรรค์มังกรแท้คนอื่นถือกำเนิดขึ้นมาแย่งชิงราชบัลลังก์

หลิวป๋อเวินรับราชโองการ เดินทางไปยังสถานที่ตั้งชีพจรมังกรทั่วแผ่นดิน และตัดมันทิ้งทีละแห่ง รวมทั้งสิ้นเก้าสิบเก้าเส้น แต่ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด จึงหลงเหลือชีพจรมังกรไว้หนึ่งเส้น

สถานที่ตั้งของชีพจรมังกรเส้นนั้น ท้ายที่สุดก็ได้ให้กำเนิดราชวงศ์ต่างเผ่าพันธุ์ ที่มาล้มล้างราชวงศ์หมิง

“บางทีชีพจรมังกร กับมังกรวารี หรือแม้แต่มังกร อาจจะมีความเกี่ยวข้องกัน?”

“ดังนั้นหลังจากชีพจรมังกรถูกตัดขาด ทั้งเผ่าพันธุ์จึงโกรธแค้นมนุษย์?”

จีเจิงคาดเดาไปต่างๆ นานา

แต่นี่ก็เป็นเพียงความคิดของเขาเท่านั้น เมื่อไม่มีข้อมูลที่แน่ชัด เขาก็คงไม่ปักใจเชื่อเสียทีเดียว

จีเจิงส่ายหัว เปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาตรวจสอบ

[ชื่อ: จีเจิง]

[เผ่าพันธุ์: มังกรวารี]

[การบำเพ็ญเพียร: 1402 (ปี)]

[พรสวรรค์: เรียกฝนเรียกลม]

[อายุขัย: 2063 (ปี)]

[สถานะปัจจุบัน: พลังงานเปี่ยมล้น]

[คำประเมิน: คุณคือมังกรวารีที่สัมผัสได้ถึงระดับชั้นที่สูงขึ้น สัตว์โลกทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณอีกต่อไป หากให้เวลา คุณมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะกลายเป็นมังกร โดยมีเงื่อนไขว่าต้องมีเวลาเพียงพอ แต่ในโลกใบนี้ยังคงมีสิ่งมีชีวิตที่สามารถฆ่าคุณได้ แนะนำให้ระมัดระวังตัว]

เมื่อเทียบกับข้อมูลตอนที่ติดอยู่ในบ่อขังมังกร

ข้อมูลของเขาในตอนนี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล

ดวงตาสีแดงฉานของจีเจิงฉายแววหยิ่งทะนงอันน่าเกรงขาม

แม้ข้อมูลจะเปลี่ยนไปมาก แต่นี่ยังไม่พอ!

วิกฤตของเขายังไม่จบสิ้น

อีกห้าสิบเจ็ดวัน ฟ้าดินจะเกิดการเปลี่ยนแปลง โลกใบนี้จะเหมือนสูญเสียกฎระเบียบ เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน

ไม่ต้องพูดถึงสิ่งมีชีวิตอื่น แค่ไอ้นกขนสวะที่ฆ่าเขาในแบบจำลองมาหลายต่อหลายครั้ง เขาก็รับมือไม่ไหวแล้ว

แม้แต่หน้าตาของไอ้นกนั่น เขายังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ!

“ต้องออกล่า แล้วจำลองต่อ ตอนนี้ข้อมูลที่รู้ยังน้อยเกินไป รู้แค่ว่าอีกสิบสี่วัน จะมีของวิเศษถือกำเนิดในป่า และอีกห้าสิบเจ็ดวัน ฟ้าดินจะเปลี่ยนแปลง”

“ไม่รู้ว่าผลไม้ของวิเศษในป่านั่น ถ้ากินอีกครั้งจะมีผลไหม ถ้ามีผลทุกครั้งที่กิน แบบนี้ก็ปั๊มบั๊ก (Bug) ได้รัวๆ เลยสิ?”

จีเจิงคิดถึงตรงนี้ก็อารมณ์ดีขึ้นมา

ถ้าสามารถปั๊มบั๊กนี้ได้จริง เขาคงปั๊มจนไร้เทียมทาน

แต่จีเจิงคิดดูแล้วก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้

จะเป็นไปได้ยังไงที่จะมีบั๊กแบบนี้ให้เขาปั๊ม

คิดได้ดังนั้น จีเจิงก็เตรียมตัวออกล่า เพื่อจำลองต่อ

...

หลายสิบนาทีต่อมา

จีเจิงลากซากหมูป่าสองตัว ตัวหนึ่งใหญ่ตัวหนึ่งเล็ก มาที่ก้นทะเลสาบ

เลือดสดๆ ย้อมน้ำในทะเลสาบจนแดงฉาน

หมูป่าสองตัวนี้ จีเจิงตามกลิ่นของหมูป่าตัวก่อนหน้านี้ไปจนเจอ

ตัวก่อนหน้าเป็นหมูป่าตัวผู้ ส่วนนี่เป็นหมูป่าตัวเมีย กับลูกหมูป่าอีกหนึ่งตัว

คนแซ่จีอย่างเขาถือเป็นคนดีคนหนึ่ง จะปล่อยให้ครอบครัวเขาต้องพลัดพรากจากกันได้อย่างไร

ครอบครัวก็ต้องอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาสิ

หลังจากกินหมูป่าทั้งตัวใหญ่และตัวเล็กจนหมด จีเจิงกลับต้องชะงัก

เสียงแจ้งเตือนของระบบทำให้เขาตกอยู่ในความเงียบ

[กลืนกินเนื้อหมูป่า ได้รับแต้มจำลอง 0.0001 แต้ม]

[กลืนกินเนื้อหมูป่า ได้รับแต้มจำลอง 0.0001 แต้ม]

...

ทำไมล่ะ?

แต้มน้อยลง?

จีเจิงไม่เข้าใจ

[เมื่อเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกันเป็นพลังงาน การเปลี่ยนครั้งแรกจะได้รับแต้มจำลองจำนวนมาก ครั้งที่สองเป็นต้นไปจะกลับสู่ภาวะปกติ]

หมายความว่า ไม่ว่าเขาจะกินสัตว์อะไร จะมีแค่ครั้งแรกเท่านั้นที่ได้แต้มเยอะ

ตั้งแต่ครั้งที่สองเป็นต้นไป ก็จะกลายเป็นเศษแต้มแบบนี้?

จีเจิงรู้สึกแย่ขึ้นมาทันที

ก่อนหน้านี้เขายังคิดจะชมว่าระบบใจป้ำอยู่เลย ตอนนี้ความรู้สึกนั้นหายเกลี้ยง

แต่ก็ยังดี

สัตว์มีหลายชนิด ต่อให้ได้แต้มเยอะแค่ครั้งแรก ก็เพียงพอที่จะทำให้ได้แต้มจำลองจำนวนมากอยู่ดี

คิดได้แบบนี้ จีเจิงก็โล่งอก

กินหมูป่าไปสองตัว ทั้งใหญ่และเล็ก ได้แต้มมาแค่ 0.2 แต้ม

ขณะที่จีเจิงกำลังจะออกไปล่าต่อ เสียงแจ้งเตือนระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[มอบแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 2.2]

แต้มจำลองที่ระบบให้?

นี่วันที่สองมาถึงแล้วเหรอ?

จีเจิงชะงักไปนิดหนึ่ง เขามัวแต่ย่อยข้อมูลพวกนี้ จนไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้

ผ่านไปอีกหนึ่งวัน

หมายความว่า อีกสิบสามวัน ผลไม้ของวิเศษในป่าจะถือกำเนิด และอีกห้าสิบหกวัน ฟ้าดินจะเปลี่ยนแปลง

เวลาเหลือน้อยเต็มที!

จีเจิงตระหนักดี เขาต้องรีบจำลองต่อ ต้องรู้เรื่องราวทั้งหมดให้กระจ่างก่อนที่ฟ้าดินจะเปลี่ยนแปลง และต้องมีพลังมากพอที่จะปกป้องตัวเอง

จีเจิงเตรียมเริ่มการจำลอง

การจำลองครั้งต่อไป ยังคงเน้นการสำรวจเป็นหลัก

มีแต่ทำแบบนี้ เขาถึงจะได้ข้อมูลมากขึ้น

เพียงแต่การสำรวจครั้งนี้ อาจจะต้องมุ่งออกไปนอกป่า

จีเจิงกำหนดทิศทางการจำลองเสร็จสรรพ ก็กดเริ่มการจำลอง

[เริ่มการจำลอง หักแต้มจำลอง 2 แต้ม คงเหลือแต้มจำลองปัจจุบัน: 0.2]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในทะเลสาบ คุณเข้าใจสถานการณ์ของตนเองดี จึงรีบลงมือทันที คุณออกจากทะเลสาบ มุ่งหน้าสู่ป่ารอบด้าน เริ่มต้นการสำรวจอย่างระมัดระวัง...]

[วันที่ 2 คุณรู้ว่าในป่าไม่มีที่ให้สำรวจอีกแล้ว สายตาของคุณจึงมองไปยังภูเขาใหญ่ทั้งสี่ลูกที่ล้อมรอบป่าอยู่ คุณเตรียมจะไปสำรวจภูเขาเหล่านั้น]

[วันที่ 3 คุณเข้าสู่ภูเขาลูกแรก พบว่าเป็นภูเขาที่ยังไม่ถูกรุกราน คุณเริ่มทำการสำรวจ...]

[วันที่ 4 คุณยังคงสำรวจต่อไป แต่ยังไม่พบอะไร...]

[วันที่ 5 คุณยังคงสำรวจต่อไป แต่ยังไม่พบอะไร...]

...

[วันที่ 12 คุณที่กำลังสำรวจภูเขา รู้ว่าผลไม้แห่งต้นไม้โบราณใกล้จะถือกำเนิด จึงรีบออกจากภูเขากลับมาที่ป่า ครั้งนี้คุณไม่ซ่อนตัว คุณไปที่ข้างต้นไม้โบราณ ใช้พลังเรียกฝนเรียกลม ขับไล่สัตว์ร้ายทั้งหลายออกไป แล้วเฝ้าพิทักษ์อยู่ข้างต้นไม้]

[วันที่ 13 ผลไม้แห่งต้นไม้โบราณถือกำเนิด คุณกลืนกินมันทันที

หลังจากกินผลไม้ คุณรู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นไหลเวียนในร่างกาย แต่ไม่นานก็หายไป ร่างกายของคุณขยายใหญ่ขึ้นจนถึงสามสิบเมตรในพริบตา มีเขาคู่งอกออกมา พละกำลังเพิ่มขึ้นมาก แต่ไม่มีอย่างอื่นเพิ่มเติม]

จีเจิง: “?”

ไม่ได้เหรอ?

นอกจากครั้งแรกที่ได้พรสวรรค์ ครั้งนี้กลับไม่มีอะไรเลย มีแค่ตัวใหญ่ขึ้น แรงเยอะขึ้น แต่ไม่มีของแถมอื่น

แต่ว่า ครั้งนี้พอกินผลไม้เข้าไป กลับไม่ต้องใช้เวลาย่อยสลาย เป็นเพราะหลังจากมีพรสวรรค์ ‘เรียกฝนเรียกลม’ เขาเริ่มหลุดพ้นจากความเป็นปุถุชน เลยไม่ต้องใช้เวลาย่อยนานๆ แล้วงั้นหรือ?

จีเจิงครุ่นคิดอยู่หลายตลบ สุดท้ายก็หันกลับมามองการจำลอง ดูหน้าจอที่ตัวอักษรขยับไหวต่อไป...

(จบตอน)