บทที่ 6 - จีเจิงผู้เข้าถึงวิถีแห่งการกบดาน

บทที่ 6 - จีเจิงผู้เข้าถึงวิถีแห่งการกบดาน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

ณ บ่อขังมังกร

จีเจิงค่อยๆ ลืมตาสีแดงฉานของมังกรวารีขึ้น

หน้าจอแสงที่มองเห็นได้เพียงเขาผู้เดียวลอยเด่นขึ้นมา

[แต้มจำลองปัจจุบันของโฮสต์: 2]

แต้มจำลองประจำวันจากระบบเข้าแล้ว!

“เปิดการจำลอง!”

จีเจิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เลือกเปิดการจำลองระบบทันที

วินาทีถัดมา ตัวอักษรบนหน้าจอกระพริบเปลี่ยนไป ทำให้เขาชะงัก

[โฮสต์ต้องการเปิดการจำลองหรือไม่ ปัจจุบันการเปิดจำลองต้องใช้แต้มจำลอง 2 แต้ม แต้มจำลองปัจจุบันของโฮสต์คือ 2]

หือ?

จำลองครั้งหนึ่งต้องใช้สองแต้มแล้ว?

ทำไมล่ะ

นี่มันจงใจโกงกันชัดๆ?

ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจจีเจิง

[การเพิ่มขึ้นของแต้มจำลอง ขึ้นอยู่กับพละกำลังปัจจุบันของโฮสต์ เมื่อวานนี้การบำเพ็ญเพียรของโฮสต์ทะลุหลักพันปี ดังนั้นหลังจากวันนี้เป็นต้นไป แต้มสำหรับการจำลองหนึ่งครั้งจึงเปลี่ยนเป็น 2 แต้ม]

ระบบให้คำอธิบาย

แต่หน้าของจีเจิงก็ยังมืดครึ้มลง

เพียงแต่มองจากหัวมังกรคงดูไม่ออก ไม่อย่างนั้นคงได้เห็นสีหน้าบูดบึ้งของจีเจิงเป็นแน่

“สรุปคือ ตอนนี้ข้าจำลองได้แค่วันละครั้ง?”

อารมณ์ของจีเจิงแทบระเบิด

วันหนึ่งจำลองได้แค่ครั้งเดียว ถ้าเกิดเหตุผิดพลาดอะไรขึ้นมา เขาต้องรอถึงวันพรุ่งนี้กว่าจะได้จำลองต่อ?

แบบนี้มันช้าเกินไปแล้ว

“ระบบ มีวิธีไหนที่จะหาแต้มจำลองได้เพิ่มอีกไหม?”

จีเจิงตระหนักดี

ลำพังพึ่งพาแต้มที่ระบบให้วันละสองแต้ม ย่อมไม่พอแน่นอน

[แหล่งที่มาของแต้มจำลองคือการแจกจ่ายรายวันจากระบบวันละ 2 แต้ม ขณะเดียวกัน โฮสต์สามารถกลืนกินสิ่งที่มีพลังงานได้ทุกชนิด เพียงแค่โฮสต์ย่อยสลายมัน ก็จะสามารถเปลี่ยนเป็นแต้มจำลองได้]

กลืนกินสิ่งที่มีพลังงานได้ทุกชนิด?

ย่อยสลายแล้ว ก็จะกลายเป็นแต้มจำลอง?

นี่มันยุให้เขาออกไปล่าเหยื่อชัดๆ?

จีเจิงไม่ได้มีความเห็นขัดข้องอะไร

ถ้ารู้แต่แรกว่ามีวิธีนี้ เขาคงทำไปนานแล้ว

“ในห่วงโซ่อาหารมีมังกรวารีเพิ่มมาอีกหนึ่งตัว ให้ตายสิ ใครจะไปสู้ได้?”

จีเจิงรู้สึกว่า ด้วยสภาพของเขาตอนนี้ ถ้าออกไปล่าเหยื่อ คงไม่มีศัตรูทางธรรมชาติหน้าไหนมาต่อกรได้

ขอแค่สายตามองเห็น ก็ล้วนเป็นเหยื่อได้ทั้งสิ้น

แต่ทว่า สิ่งเร่งด่วนที่สุดตอนนี้ คือการจำลอง

เขาต้องทดสอบสมมติฐานเมื่อวาน ว่าถูกต้องหรือไม่

ถ้าถูกต้อง เขาก็จะออกจากบ่อได้เสียที!!

จีเจิงสูดหายใจเข้าลึก ก่อให้เกิดฟองอากาศปุดขึ้นเป็นระลอก

เริ่มการจำลอง!

[เริ่มการจำลอง]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในบ่อน้ำโบราณ ด้วยความซาบซึ้งในวิถีแห่งการกบดาน คุณเริ่มรอคอยโอกาสที่จะออกจากบ่อ]

[วันที่ 2 คุณว่ายไปที่ปากบ่อ พบว่าบริเวณนั้นไร้ผู้คน เดิมทีสามารถจากไปได้เลย แต่คุณผู้ยึดมั่นในความมั่นคงปลอดภัย คิดว่าต้องรอสภาพอากาศที่เหมาะสม ถึงจะมั่นใจได้ว่าจากไปได้อย่างไร้ร่องรอย]

[วันที่ 3 คุณยังคงรอคอย]

[วันที่ 4 คุณยังคงรอคอย]

...

[วันที่ 7 สภาพอากาศที่คุณรอคอยมาถึงในที่สุด ภายใต้ค่ำคืนที่มีพายุฝนกระหน่ำ คุณพุ่งทะยานออกจากบ่อ อาศัยพรสวรรค์ในการควบคุมวารี ให้สายฝนช่วยอำพรางกาย คุณออกจากบ่อได้สำเร็จโดยไม่มีใครพบเห็น

เมื่อออกจากบ่อ คุณใช้พรสวรรค์ควบคุมวายุ เหาะเหินเดินอากาศมุ่งหน้าลงทิศใต้]

[วันที่ 8 คุณมาถึงป่าดงดิบแห่งหนึ่ง คุณพบทะเลสาบกว้างใหญ่ คุณสังหารงูยักษ์ขนาดห้าเมตรที่เป็นเจ้าถิ่นในทะเลสาบ และด้วยร่างมังกรวารี คุณเข้าปกครองสัตว์น้ำทั้งหมดในทะเลสาบ กลายเป็นเจ้าถิ่นรายใหม่]

[วันที่ 9 คุณเริ่มล่าสัตว์น้ำในทะเลสาบ]

[วันที่ 10 คุณยังคงล่าสัตว์น้ำในทะเลสาบ]

[วันที่ 11 คุณพบว่าสัตว์น้ำในทะเลสาบมีไม่มากนัก จึงหันไปล่าสัตว์บนบก ด้วยพละกำลังที่เหนือชั้น สัตว์ทุกตัวที่สายตาคุณมองเห็น ล้วนกลายเป็นเมนูอาหารของคุณ คุณกลายเป็นเจ้าป่าแห่งนี้]

[วันที่ 12 คุณยังคงล่าเหยื่อ...]

[วันที่ 13 คุณยังคงล่าเหยื่อ...]

[วันที่ 16 คุณพบเสือโคร่งตัวหนึ่งที่ริมฝั่งทะเลสาบ มันมีขนาดมหึมาผิดปกติ กลางหลังมีปีกคู่หนึ่ง และเป็นเสือที่มีตบะบำเพ็ญเพียร เสือตัวนั้นก็พบคุณเช่นกัน พวกคุณเปิดฉากต่อสู้กัน สิ่งที่ทำให้คุณตกใจคือ ด้วยพละกำลังของคุณ กลับไม่สามารถจัดการเสือติดปีกตัวนี้ได้

หลังผ่านการต่อสู้ดุเดือด คุณและเสือต่างได้รับบาดเจ็บ พวกคุณเลือกที่จะไม่สู้ต่อ และยุติการต่อสู้ด้วยความเข้าใจกันโดยปริยาย คุณกลับลงไปรักษาตัวในทะเลสาบ...]

[วันที่ 17 คุณรักษาตัวอยู่ในทะเลสาบ]

[วันที่ 18 คุณรักษาตัวอยู่ในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 32 คุณรักษาตัวอยู่ในทะเลสาบ...]

...

[วันที่ 57 คุณกำลังรักษาตัวอยู่ในทะเลสาบ แต่คุณรู้สึกได้เลือนรางว่า ในน้ำและในอากาศ ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างเพิ่มเข้ามา หลังจากสูดดมอากาศและซึมซับน้ำในทะเลสาบ จิตใจของคุณเริ่มแปรปรวนและดุร้ายขึ้น

แต่ด้วยความซาบซึ้งในวิถีแห่งการกบดาน คุณจึงเลือกที่จะอยู่ในทะเลสาบต่อไป เพื่อรักษาตัว]

...

[วันที่ 65 เมื่อเวลาผ่านไป อารมณ์ของคุณยิ่งทวีความรุนแรงเกรี้ยวกราด และอาการบาดเจ็บของคุณหยุดการฟื้นฟู เริ่มทรุดหนักลง]

[วันที่ 66 คุณควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป คุณที่บาดเจ็บพุ่งออกจากทะเลสาบ ทำการสังหารหมู่แบบไม่เลือกหน้าในป่า แต่สัตว์ในป่าก็คลุ้มคลั่งเหมือนกับคุณ ทั่วทั้งป่าเต็มไปด้วยการฆ่าฟัน

คุณอาศัยพลังมังกรวารีอันแข็งแกร่ง สังหารล้างป่า สุดท้ายคุณได้พบกับเสือติดปีกตัวที่เคยสู้กันมาก่อน ดูเหมือนเสือตัวนั้นจะไม่ได้รับผลกระทบ สติสัมปชัญญะยังอยู่ครบถ้วน เสือไม่อยากสู้กับคุณ แต่คุณไม่เปิดโอกาสให้มันหนี คุณที่คลุ้มคลั่งพุ่งเข้าใส่ทันที

หลังจากการต่อสู้ คุณที่บ้าคลั่งได้รัดคอเสือจนตาย แต่ตัวคุณเองก็บาดเจ็บสาหัส คุณที่ไร้สติไม่สนใจสิ่งใดอีก พุ่งออกจากป่า เตรียมจะโจมตีมนุษย์ ขณะที่คุณกำลังจะเข้าสู่เมืองมนุษย์ เงาดำขนาดมหึมาที่บดบังดวงอาทิตย์ก็บินโฉบผ่านมา และจิกฆ่าคุณจนตาย]

[คุณเสียชีวิต]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสามตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 66 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 66 วัน]

[เส้นเอ็นมังกรของมังกรวารีที่บ้าคลั่ง]

สำเร็จ!

เขาออกจากบ่อก่อนเวลาได้สำเร็จ และไม่ถูกสายฟ้าฟาดตาย!

เพียงแต่ว่า วิธีตายตอนจบเนี่ย...

เหมือนกับครั้งก่อนเปี๊ยบ

โดนเงาดำขนาดมหึมาบดบังดวงอาทิตย์จิกตาย

คาดว่าน่าจะเป็นสัตว์ปีกตัวเดียวกับในการจำลองครั้งก่อน

สองครั้งแล้ว!!!

เขาโดนสัตว์ปีกตัวนี้ฆ่าตายมาสองครั้งแล้ว!!

มีความแค้นเคืองอะไรกันนักหนา ถึงต้องฆ่าเขาถึงสองครั้งสองครา

จีเจิงจดจำบัญชีแค้นนี้ไว้อย่างเงียบๆ

อย่าให้เขาจับได้นะ ไม่อย่างนั้นเขาจะถลกหนังไอ้นกขนสวะตัวนี้ให้ดู

ตอนนี้เขาอาจจะยังสู้สัตว์ปีกตัวนี้ไม่ได้ แต่ถ้าเขาจำลองไปเรื่อยๆ อีกไม่นานเจ้านกขนยุ่งนี่ก็คงไม่ใช่คู่มือของเขาแล้ว

“เลือกสมรรถภาพร่างกาย 66 วัน”

แม้จีเจิงอยากจะเลือกประสบการณ์การเอาชีวิตรอด เพื่อไปดูหน้าไอ้นกขนสวะที่ฆ่าเขาถึงสองครั้งว่าหน้าตามันเป็นยังไง

แต่ด้วยความมีเหตุผล สุดท้ายเขาก็เลือกสมรรถภาพร่างกาย

มีแต่ต้องเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองเท่านั้น ถึงจะเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้

โลกใบนี้อาจไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เขาคิด

ในแบบจำลองเขาเดินทางไปที่ป่า ฆ่างูยักษ์ห้าเมตรในทะเลสาบ แล้วสู้กับเสือติดปีกที่มีตบะบำเพ็ญจนบาดเจ็บทั้งคู่

เรื่องนี้บอกให้เขารู้ว่า

ในโลกนี้ ผู้ที่สามารถต่อกรกับเขาได้ น่าจะมีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

“ก่อนหน้านี้ลำพองเกินไป ยังไงก็ต้องมั่นคงเข้าไว้ ฟาร์มของให้เก่งก่อน แล้วค่อยไปทำให้ทุกคนตะลึงทีหลัง”

จีเจิงตั้งมั่นในวิถีแห่งตน เส้นทางแห่งความมั่นคงของเขา จะต้องนำไปสู่ความยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน!

ข้า จีเจิง ผู้ซึ้งในวิถีแห่งการกบดาน!

เมื่อจีเจิงเลือก ‘สมรรถภาพร่างกาย 66 วัน’ แสงสีขาวก็ปรากฏขึ้น ค่อยๆ หลอมรวมเข้าสู่ร่างมังกรวารี...

(จบตอน)