บทที่ 7 - โอกาสสำเร็จเจ็ดแปดส่วน มันต่างอะไรกับล้มเหลว

บทที่ 7 - โอกาสสำเร็จเจ็ดแปดส่วน มันต่างอะไรกับล้มเหลว

[การบำเพ็ญเพียรปัจจุบันของโฮสต์: 1402 (ปี)]

หลังจากผสานรางวัลจากการจำลองครั้งนี้

การบำเพ็ญเพียรของจีเจิงก็เพิ่มขึ้นจาก 1296 ปี เป็น 1402 ปี เพิ่มขึ้นมาเต็มๆ หนึ่งร้อยกว่าปี

ทว่าหากเทียบกับการพุ่งพรวดในครั้งแรก ความเร็วในตอนนี้ถือว่าช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

“คาดว่ายิ่งหลังจากนี้ไป การเพิ่มขึ้นคงยิ่งน้อยลง เว้นเสียแต่ว่าข้าจะสามารถมีชีวิตรอดได้นานขึ้น”

“เพียงแต่มันยากไปหน่อย หลังจากวันที่ห้าสิบเจ็ด ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนแปลง ดูเหมือนนิสัยของสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่จะดุร้ายขึ้น”

“ในแบบจำลอง วันที่หกสิบหกข้าก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ ตอนที่พุ่งออกมา สัตว์ส่วนใหญ่ในป่าก็คลุ้มคลั่งกันหมด เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีแค่ข้าตัวเดียว”

จีเจิงนอนขดตัวอยู่ในบ่อขังมังกร

เขากำลังขบคิดอย่างใจเย็น

การเปลี่ยนแปลงของฟ้าดินนี้มันคืออะไรกันแน่

ทำไมถึงทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้

“ในแบบจำลอง เสือติดปีกตัวนั้นดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบนี้ ในการจำลองครั้งต่อๆ ไป อาจจะใช้เสือตัวนี้เป็นจุดศูนย์กลาง เพื่อทำความเข้าใจว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”

จีเจิงกำหนดแผนการอย่างรวดเร็ว

หลังจากคิดเรื่องเหล่านี้เสร็จ

จีเจิงก็ยกหัวมังกรขนาดมหึมาขึ้น มองไปยังปากบ่อ

ตัวเขาในแบบจำลองนั้นขี้ระแวงเกินไป กว่าจะออกจากบ่อขังมังกรได้ก็ปาเข้าไปวันที่เจ็ด โดยอาศัยจังหวะที่มีพายุฝน

ยังต้องรออีกเจ็ดวัน...

จีเจิงตระหนักดีว่า เวลาของเขามีไม่มาก

หากไม่สามารถหาคำตอบที่ต้องการได้ภายในห้าสิบเจ็ดวัน จุดจบสุดท้ายของเขาต้องเป็นความตายอย่างแน่นอน

ดวงตาสีแดงฉานของจีเจิงฉายแววลังเล

จะยอมเสี่ยง รอตอนไม่มีคนแล้วพุ่งออกไปเลย หรือจะ... มั่นคงไว้ก่อน รออีกเจ็ดวันค่อยออกไป

“ต้องรีบออกไปให้เร็วที่สุด มีแต่ออกไปล่าเหยื่อเท่านั้น ถึงจะได้รับแต้มจำลองมากขึ้น”

จีเจิงคิดทบทวนไปมา สุดท้ายก็ตัดสินใจว่า รอจำลองพรุ่งนี้อีกสักรอบค่อยว่ากัน

เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาก็รู้สึกโล่งอก และเริ่มงีบหลับ...

...

ในไม่ช้า วันรุ่งขึ้นก็มาถึง

แต้มจำลอง 2 แต้มจากระบบเข้ามาแล้ว

จีเจิงเปิดการจำลองอย่างเด็ดขาด

[เริ่มการจำลอง]

[วันที่ 1 คุณอยู่ภายในบ่อน้ำโบราณ คุณเข้าใจดีว่าต้องรีบออกไปให้เร็วที่สุด จึงเริ่มลงมือทันที...]

สมกับเป็นข้าจริงๆ

ความสามารถในการลงมือนั้นยอดเยี่ยม

จะมามัวกบดานอะไรกัน

เขาเรียกว่าความมั่นคงต่างหาก

ถึงเวลาสำคัญ เขาไม่มีทางทำพลาดหรอก?

ดูสิ ดูนั่น ตัวเขาในแบบจำลอง ไม่หวั่นเกรงอันตราย เริ่มลงมือปฏิบัติการแล้ว

จีเจิงรู้สึกภาคภูมิใจ

แต่ทว่าเมื่อเห็นตัวอักษรบรรทัดถัดมา หัวสมองของเขาก็แข็งทื่อไปทันที

[คุณยื่นหัวเข้าไปใกล้ปากบ่อ พบว่าไม่มีคน จึงคิดจะจากไป แต่ในขณะนั้นเองคุณกลับเกิดความลังเล...]

[คุณลังเลอยู่หนึ่งชั่วโมง...]

[คุณลังเลอยู่สองชั่วโมง...]

[คุณลังเลอยู่สามชั่วโมง...]

...

จีเจิง: “?”

ลังเลบ้าบออะไรของเจ้า?

นี่มันใช่นิสัยที่ข้าจะทำออกมาจริงๆ เหรอ?

ข้าจะขี้ขลาดได้ขนาดนี้เลย?

จีเจิงเงียบกริบ

เขาอยากจะรู้นักเชียว ว่าเขาจะลังเลไปได้กี่ชั่วโมง

ภายใต้การจ้องมองของจีเจิง การจำลองดำเนินต่อไป

...

[คุณลังเลอยู่ยี่สิบสามชั่วโมง ในที่สุด คุณก็ตัดสินใจได้ว่าจะออกจากบ่อขังมังกร หลังจากแน่ใจว่าบริเวณใกล้เคียงไม่มีคน คุณใช้แรงทั้งหมดที่มี ใช้อำนาจควบคุมวารีและวาโย ก่อให้เกิดพายุฝนกระหน่ำครอบคลุมรัศมีสิบกิโลเมตรรอบบ่อขังมังกร

อาศัยพายุฝนอำพรางกาย คุณเหาะเหินขึ้นฟ้า มุ่งหน้าไปทางทิศใต้]

[วันที่ 2 คุณมาถึงป่าดงดิบแห่งหนึ่ง คุณพบทะเลสาบกว้างใหญ่ คุณสังหารงูยักษ์ขนาดห้าเมตรที่เป็นเจ้าถิ่นในทะเลสาบ และด้วยร่างมังกรวารี คุณเข้าปกครองสัตว์น้ำทั้งหมดในทะเลสาบ กลายเป็นเจ้าถิ่นรายใหม่]

[วันที่ 3 ด้วยนิสัยที่รักความมั่นคงปลอดภัย คุณตัดสินใจบำเพ็ญเพียรอยู่แต่ในส่วนลึกของทะเลสาบ ไม่สนใจโลกภายนอก]

[วันที่ 4 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบ]

[วันที่ 5 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบ]

[วันที่ 6 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบ]

...

[วันที่ 51 คุณยังคงบำเพ็ญเพียรอยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบ]

[วันที่ 52 ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละ คุณสามารถผสานพรสวรรค์ควบคุมวารีและควบคุมวาโยเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นพรสวรรค์ใหม่ ‘เรียกลมโหมคลื่น’ ความสามารถของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่คุณก็ยังคงบำเพ็ญเพียรอยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบต่อไป]

[วันที่ 53 คุณบำเพ็ญเพียรอยู่ในส่วนลึกของทะเลสาบ]

...

[วันที่ 57 คุณกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ในทะเลสาบ แต่คุณรู้สึกได้เลือนรางว่า ในน้ำและในอากาศ ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างเพิ่มเข้ามา หลังจากสูดดมอากาศและซึมซับน้ำในทะเลสาบ จิตใจของคุณเริ่มแปรปรวน...]

...

[วันที่ 64 เมื่อเวลาผ่านไป อารมณ์ของคุณยิ่งทวีความรุนแรงเกรี้ยวกราด...]

[วันที่ 65 คุณควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป...

หลังจากอาละวาดสำแดงเดชได้พักหนึ่ง คุณก็ถูกเงาดำขนาดมหึมาที่บดบังดวงอาทิตย์จิกฆ่าจนตาย]

[คุณเสียชีวิต!]

[การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง กรุณาเลือกรางวัลหนึ่งอย่างจากสี่ตัวเลือกต่อไปนี้]

[ประสบการณ์การเอาชีวิตรอด 65 วัน]

[สมรรถภาพร่างกาย 65 วัน]

[ดีมังกรของมังกรวารีที่บ้าคลั่ง]

[พรสวรรค์: ‘เรียกลมโหมคลื่น’]

วันแรกออกไปได้จริงๆ ด้วย

เพียงแต่ว่า สุดท้ายทำไมถึงเป็นไอ้นกขนสวะตัวนั้นฆ่าเขาอีกแล้ว?

ครั้งที่สามแล้วนะ!!!

ไอ้นกขนสวะนี่ฆ่าเขามาสามรอบติดแล้ว!

แถมทุกรอบยังเป็นการฆ่าในพริบตาเดียว (One Shot Kill)!

จีเจิงกัดฟันกรอด

จดจำความแค้นครั้งนี้ไว้อย่างเงียบๆ

จากนั้น เขาก็หันไปสนใจตัวเลือกรางวัลทั้งสี่

ข้อหนึ่งกับข้อสามตัดทิ้งไปได้เลย

เหลือข้อสองกับข้อสี่ที่ทำให้เขาลังเล

ข้อสอง อย่างน้อยก็เพิ่มการบำเพ็ญเพียรให้เขาได้อีกหนึ่งร้อยปี

ส่วนข้อสี่ เป็นพรสวรรค์ใหม่

พลังของพรสวรรค์เขารู้ดี พรสวรรค์ควบคุมวารีและวาโย ทำให้เขามีพลังที่จะเป็นเจ้าแห่งท้องน้ำ

แต่ไม่รู้ว่าไอ้ ‘เรียกลมโหมคลื่น’ นี่จะแข็งแกร่งแค่ไหน

“ช่างเถอะ วัดดวงเอา”

จีเจิงกัดฟันเลือกข้อที่สี่

สิ้นสุดการเลือก แสงสว่างวาบผ่านไป

วินาทีถัดมา จีเจิงรู้สึกว่าในสมองมีความทรงจำมากมายเพิ่มเข้ามา

ความทรงจำเหล่านี้ล้วนเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงความสามารถของตนเอง

เรียกลมโหมคลื่น!!

พรสวรรค์นี้เป็นการผสานการควบคุมน้ำและลมเข้าด้วยกัน และยกระดับความสามารถขึ้นไปอีกขั้น

จีเจิงที่ไม่มีพรสวรรค์เรียกลมโหมคลื่น ต่อให้ใช้แรงทั้งหมดที่มี ก็ทำได้แค่สร้างพายุฝนครอบคลุมพื้นที่สิบกิโลเมตร

แต่ถ้าเป็นจีเจิงที่มีพรสวรรค์เรียกลมโหมคลื่น จะสามารถสร้างพายุฝนครอบคลุมพื้นที่รัศมีสามสิบกิโลเมตรได้อย่างง่ายดาย แถมยังเป็นพายุฝนระดับรุนแรงพิเศษอีกด้วย

ในขณะเดียวกัน จีเจิงยังได้รับข้อมูลบางอย่างจากพรสวรรค์เรียกลมโหมคลื่นนี้ด้วย

ข้อมูลเกี่ยวกับการกลายเป็นมังกร!

“รอจนการบำเพ็ญเพียรถึงสามพันปี พลังแห่งพรสวรรค์เพียงพอที่จะสร้างอุทกภัยครั้งใหญ่ ก็จะสามารถอาศัยกระแสน้ำหลากมุ่งหน้าสู่มหาสมุทร จากนั้นก็ผ่านทัณฑ์สายฟ้า ก็จะสามารถกลายเป็นมังกร...”

ใบหน้ามังกรของจีเจิงบิดเบี้ยว คิ้วขมวดมุ่น

นี่มันก็คือ ‘เจียวจู’ (มังกรวารีเดินทาง) ชัดๆ

นี่มันยากเกินไปแล้ว

ต้องสร้างน้ำท่วม ต้องไหลไปตามกระแสน้ำ แล้วยังต้องข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์อีก

การกลายเป็นมังกรนั้นยากแสนเข็ญ ยากยิ่งกว่าปีนป่ายขึ้นสวรรค์!

แต่ก็ไม่เป็นไร ยังไงเขาก็มีเครื่องจำลอง

แค่จำลองไปเรื่อยๆ ก็สิ้นเรื่อง

บางทีมังกรวารีทั่วไปอาจมีโอกาสสำเร็จแค่หนึ่งในร้อย แต่โอกาสสำเร็จของเขาต้องเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน

ใครใช้ให้เขามีเครื่องจำลองล่ะ

ถ้าจำลองไม่ถึงความสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาไม่มีทางไปเสี่ยงกลายเป็นมังกรแน่

อะไรนะ จำลองได้ความสำเร็จสักเจ็ดแปดส่วนก็พอแล้ว?

ไม่ได้หรอก โอกาสสำเร็จเจ็ดแปดส่วน มันต่างอะไรกับล้มเหลว?

(จบตอน)