บทที่ 738 - ทำไมต้องถีบเขา
บทที่ 738 - ทำไมต้องถีบเขา
บทที่ 738 - ทำไมต้องถีบเขา
ช่วงก่อนหน้านี้พวกเขายังแอบดีใจที่หลานชายทั้งหลายถูกจับไปขายใช้หนี้
เพราะคิดว่าต่อให้ชีวิตที่ถูกขายไปจะลำบากแค่ไหน ก็คงไม่ลำบากเท่าการติดคุกหรือโดนเกณฑ์มาใช้แรงงานหนักแบบนี้
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า หลานชายของพวกเขาก็ถูกคุมตัวมาที่นี่ด้วยเหมือนกัน
ฉินเฮ่อฉีพูดเสียงเย็นชา “เคยได้ยินคำว่าโทษประหารเจ็ดชั่วโคตรหรือการรับโทษร่วมกันไหม หัวหน้าครอบครัวตระกูลใหญ่ทำผิด ก็ต้องพลอยเดือดร้อนกันไปทั้งตระกูล เจ้ากับเด็กๆ ในบ้านเจ้าแค่โดนเกณฑ์มาใช้แรงงาน ก็นับว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว”
“ผู้ชายบางคนโดนเนรเทศไปชายแดน ส่วนผู้หญิงในบ้านก็โดนจับไปเป็นนางโลมในค่ายทหาร ไม่ว่าลูกเต้าเหล่าใครจะอายุเท่าไหร่ เป็นชายหรือหญิง ก็ต้องตกเป็นทาส หรือเลวร้ายกว่านั้นก็กลายเป็นของเล่นให้คนอื่นย่ำยีเล่นสนุก”
“พวกเจ้าที่ยังมีโอกาสได้เห็นหน้าลูกหลาน ควรจะดีใจจนหัวเราะออกมาได้แล้ว”
คนบ้านเดิมตระกูลซ่งหัวใจกระตุกวูบ ไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก ได้แต่มองไปที่อีกฝั่งของแม่น้ำด้วยความเป็นห่วง
พอมองไปปุ๊บ ก็เห็นซ่งชูจินโดนเจ้าหน้าที่ถีบเข้าที่เอว จนล้มคว่ำลงไปกองกับพื้นทันที
คนบ้านเดิมตระกูลซ่งร้องอุทาน “จินเป่า!”
เกาซือเยว่ถามด้วยความเป็นห่วง “จินเป่าก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา ทำไมเจ้าหน้าที่ต้องถีบเขาด้วย”
ฉินเฮ่อฉีตอบเสียงเรียบ “ต้องทำอะไรผิดถึงจะโดนถีบได้งั้นเหรอ ต่อให้เขาไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ถ้าตอบสนองช้า หรือพูดจาชักช้า ก็สมควรโดนถีบแล้ว แค่โดนถีบทีเดียวพวกเจ้าก็ทนดูไม่ได้แล้วเหรอ”
[จบแล้ว]