บทที่ 647 - รับซื้อกุ้งมังกรสีน้ำเงินไหม

บทที่ 647 - รับซื้อกุ้งมังกรสีน้ำเงินไหม

โก่วอิงหยากับเซิ่งต้าหลางค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาใกล้ทีละนิด

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครไล่ ความกล้าของทั้งสองคนก็เริ่มมีมากขึ้น จนกระทั่งมายืนอยู่ห่างจากกองสัตว์ทะเลของซ่งชูหม่านเพียงแค่สี่เมตร

ทั้งสองยืดคอชะเง้อมองดูของในถัง

เมื่อเห็นว่าในถังไม้แต่ละใบอัดแน่นไปด้วยสัตว์ทะเล พวกเขาก็ต้องตะลึงงัน

ซ่งชูหม่านขนของกลับมาได้เต็มลำเรือจริงๆ ด้วย

"ท่านอาซุน" ซ่งชูหม่านเอ่ยถามเสียงใส "กุ้งมังกรสีน้ำเงินตัวนี้ท่านรับซื้อไหมเจ้าคะ"

ซุนเสี่ยวเหอ ตัวแทนจากหอเทียนไว่ที่มารอรับของ ตาโตด้วยความประหลาดใจ "รับสิ รับแน่นอน กุ้งมังกรสีน้ำเงินนี่หายากมากนะ ครั้งล่าสุดที่หอเทียนไว่ได้รับซื้อ ข้าได้ยินท่านหลงจู๊บอกว่าเป็นเมื่อสิบห้าปีก่อนโน่นแน่ะ"

หยางชิงรุ่ยรีบถามด้วยความอยากรู้ "ท่านผู้ดูแลซุน แสดงว่าพวกท่านก็รู้ใช่ไหมว่ากุ้งมังกรสีน้ำเงินนี่กินได้"

ซุนเสี่ยวเหอพยักหน้า "กินได้สิ แถมยังอร่อยมากด้วยนะ ตัวเมื่อสิบห้าปีก่อนนั้น ท่านหลงจู๊คนก่อนนำขึ้นถวายแด่องค์ฮ่องเต้ ได้ยินมาว่าฝ่าบาททรงโปรดปรานรสชาติของมันมาก ถึงกับพระราชทานเงินรางวัลให้ท่านหลงจู๊ตั้งมากมาย"

หยางชิงรุ่ยและพวกชาวประมงต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โก่วอิงหยาที่แอบฟังอยู่กระซิบถามลูกชายเสียงเบา "เจ้าไม่ได้ใส่ไอ้นั่นลงไปในน้ำหรอกรึ ทำไมพวกมันถึงยังจับปลาได้เยอะขนาดนี้"

เซิ่งต้าหลางส่ายหน้าด้วยความหงุดหงิด "ข้าจะไปใส่ได้ยังไง ท่านก็เห็นอยู่ว่าคนของพวกมันเฝ้าเรือแจ ยืนคุมเชิงอยู่หัวเรือท้ายเรือตลอด ข้าไม่มีโอกาสเข้าใกล้เรือเลยสักนิด"

"อีกอย่างน้ำทะเลมันไหลเชี่ยวขนาดนั้น ต่อให้ข้าเทลงไป กระแสน้ำก็พัดหายไปหมด จะไปมีผลอะไรเล่า"

โก่วอิงหยาได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าเสียดาย "น่าเจ็บใจนัก นึกว่าจะได้เห็นพวกมันล่มจมเสียอีก"

ทางด้านซุนเสี่ยวเหอ หลังจากตกลงราคากุ้งมังกรสีน้ำเงินเรียบร้อยแล้ว เขาก็หันไปดูของอย่างอื่นต่อ

"โอ้โฮ วันนี้มีแต่ของดีๆ ทั้งนั้นเลยนี่" เขาอุทานออกมาเมื่อเห็นหอยเป๋าฮื้อขอบฟ้า

ซ่งชูหม่านยิ้มกว้าง "แน่นอนเจ้าค่ะ วันนี้โชคดีสุดๆ ไปเลย"

นางสังเกตเห็นท่าทางกระซิบกระซาบของสองแม่ลูกตระกูลเซิ่ง แต่ก็แกล้งทำเป็นไม่สนใจ

คนพวกนี้คงคิดแผนชั่วอะไรอยู่แน่ๆ แต่ตราบใดที่นางระวังตัวดี พวกมันก็ทำอะไรไม่ได้หรอก

"ท่านอาซุน ช่วยตีราคาของพวกนี้ให้หน่อยสิเจ้าคะ ข้าจะได้รีบกลับบ้าน"

ซุนเสี่ยวเหอรีบกุลีกุจอเข้ามาคิดเงิน "ได้เลยๆ รอสักครู่นะ"

[จบแล้ว]