บทที่ 17 - หรือพวกเราบำเพ็ญเพียรของเก๊กันแน่?

บทที่ 17 - หรือพวกเราบำเพ็ญเพียรของเก๊กันแน่?

สำหรับอิทธิฤทธิ์ของฮ่าวเทียนในระดับนี้

นาจาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด วิชาแค่นี้สำหรับเขาแล้ว ไม่นับเป็นตัวอะไรได้เลย!

วินาทีนี้

นาจาวาดกระบี่ออกไปข้างลำตัว ฉับพลันนั้น ปราณกระบี่ด้านหลังนาจาก็พุ่งเสียดฟ้า

ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนรวมตัวกันดั่งมหาสมุทรไร้ขอบเขต ปราณกระบี่ทุกสายแฝงไว้ด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์ เชื่อมโยงกับสัจธรรมแห่งมรรควิถีและพลังต้นกำเนิด

วิถีแห่งกระบี่ที่ฝึกปรือจนถึงขั้นนี้ ได้เข้าสู่วิถีแห่งธรรมแล้ว

ภายใต้ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวและยิ่งใหญ่ของนาจา อิทธิฤทธิ์ของฮ่าวเทียนแตกสลาย พลังแห่งกฎเกณฑ์ถูกกดข่ม

เมื่อเห็นภาพนี้

จินจาและมู่จาถึงกับยืนงงเป็นไก่ตาแตก ต้าหลัวเซียนทองคำแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ?

ไม่! นี่มันไม่ใช่เรื่องจริง!

อิทธิฤทธิ์ของเทียนตี้ถูกกดข่ม เทียนตี้เป็นถึงยอดฝีมือระดับกึ่งอริยะขั้นสูงสุด จะมาโดนต้าหลัวเซียนทองคำกดข่มได้ยังไง

ต่อให้พวกเขาพอมองออกว่านาจาไม่ใช่ต้าหลัวเซียนทองคำธรรมดา แต่ถึงอย่างนั้น นาจาก็ไม่น่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของเทียนตี้ได้

เสียงของฮูหยินอินดังขึ้น "สัญชาตญาณของแม่บอกว่า นาจาจะชนะ!"

เวลานี้ สีหน้าของฮูหยินอินมุ่งมั่น นางก็ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่สัญชาตญาณร้องบอกอย่างรุนแรงว่า นาจาจะไม่เป็นไร

ได้ยินดังนั้น

จินจาและมู่จากำลังจะเอ่ยปากแย้ง แต่พอเห็นฮูหยินอินยืนขึ้น

ทั้งสองพูดพร้อมกันว่า "ท่านแม่ ท่าน... ท่านยืนขึ้นได้ยังไง?!"

"แรงกดดันนั่นหายไปตั้งนานแล้ว ทำไมจะยืนไม่ได้ ใจแม่ไม่ได้คุกเข่าเสียหน่อย!" ฮูหยินอินกล่าว

หลี่จิ้ง จินจา มู่จา: ⊙﹏⊙!?

นี่มัน... เชรดเข้!

ดาเมจทางกายภาพไม่เท่าไหร่ แต่ดาเมจทางใจรุนแรงมาก!

ในขณะนั้น

สีหน้าของฮ่าวเทียนเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ อยู่บนโลกมนุษย์เขาไม่อาจสำแดงพลังได้ถึงขีดสุด มิฉะนั้นมิติจะแตกสลาย สร้างความเสียหายใหญ่หลวงต่อฟ้าดิน ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อมหันตภัยแต่งตั้งเทพ

"นาจา หากสู้กันต่อ จะเป็นภัยต่อโลกมนุษย์ กล้าขึ้นไปสู้บนฟ้าไหมล่ะ?!"

ได้ยินคำท้า

นาจายิ้มเย็น "มีอะไรไม่กล้า?! ถ้าเจ้าจะสู้ ก็เข้ามา!"

สิ้นเสียง ร่างจำแลงของฮ่าวเทียนก็หายวับไป ร่างของนาจาก็หายไปจากที่เดิมเช่นกัน

เห็นฉากนี้

จินจาเอ่ยขึ้น "ไปคราวนี้ เขาคงไม่ได้กลับมาอีกแล้ว!"

มู่จาก็เห็นด้วย "ด้วยพลังอันมหาศาลของเทียนตี้ ที่ต้องยั้งมือเพราะห่วงใยสรรพสัตว์ นาจาตามเทียนตี้ขึ้นไปสู้บนฟ้า ต้องตายแน่!"

ใจของฮูหยินอินดิ่งวูบ ส่วนหลี่จิ้งมองเหล่าเทพที่ถอยกลับไปแล้วถอนหายใจโล่งอก "ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เอาเรื่องด่านเฉินถังของเรา"

พร้อมกันนั้น

ชาวบ้านด่านเฉินถังต่างก็ดีใจ ที่ความผิดของนาจาปีศาจร้ายเพียงคนเดียว ไม่ลามปามมาถึงด่านเฉินถัง ทำให้ชาวบ้านพากันกราบไหว้ขอบคุณสวรรค์

และในขณะนี้

ณ แดนนอกฟ้า

การต่อสู้ของนาจาและฮ่าวเทียนเปิดฉากขึ้นอีกครั้ง ฮ่าวเทียนระเบิดพลังกึ่งอริยะขั้นสูงสุดออกมาถึงขีดสุด ท่ามกลางความโกลาหล มิติแตกกระจาย พลังกฎเกณฑ์พรั่งพรู

นาจาหนึ่งคนหนึ่งกระบี่ ยืนตระหง่านกลางความโกลาหล ร่างทั้งร่างเปรียบดั่งกระบี่ที่แกร่งที่สุด

...

การต่อสู้ของฮ่าวเทียนและนาจา ย่อมดึงดูดความสนใจของเหล่าเทพ

สำนักตะวันตก

จุนถีกล่าวว่า "ศิษย์พี่ ตอนนั้นนาจาไม่ได้เกิดตามกำหนดเวลา บรรพจารย์เคยบอกว่า เป็นแค่ความผิดพลาดเล็กน้อย ทุกอย่างจะกลับเข้าสู่ครรลองเดิม แต่ดูตอนนี้สิ... เหมือนจะไม่เป็นอย่างที่บรรพจารย์บอกเลยนะ!"

เจียอิ่นตอบกลับ "มหันตภัยแต่งตั้งเทพเบี่ยงเบนไปจากเส้นทางเดิมมากขึ้นเรื่อยๆ เจ้าสำนักของสาขาสำนักเจี๋ยที่ว่านั่น เป็นใครกันแน่ เขาต้องการอะไร?!"

"เริ่มจากหยางเจียนกับหยางฉาน แล้วก็ลี่เฟยอวี่คนนั้น ดวงเมืองต้าซางพุ่งทะยาน ตอนนี้ก็มาถึงนาจา ลิขิตสวรรค์ปั่นป่วนวุ่นวาย มหันตภัยแต่งตั้งเทพคงเกิดตัวแปรมากมาย!"

"แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปอย่างไร เป้าหมายเราไม่เปลี่ยน ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน การทำให้สำนักตะวันตกยิ่งใหญ่คือสิ่งสำคัญที่สุด!"

...

ณ วังหยกแห่งเขาคุนหลุน

แววตาของอริยะหยวนสื่อมีความกังวลฉายชัด มหันตภัยแต่งตั้งเทพเกิดตัวแปรขึ้นมากมายขนาดนี้ และตัวแปรเหล่านี้ เริ่มทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจลางๆ

"จื่อยา เซินกงเป้ายังไม่กลับมาอีกรึ?" เสียงของอริยะหยวนสื่อดังขึ้น

เจียงจื่อยาที่อยู่ด้านล่างรีบน้อมกายตอบ "กราบเรียนท่านอาจารย์ ศิษย์พี่เซินยังไม่กลับมาขอรับ"

"เขาไปก็นานพอสมควรแล้ว ไม่ว่าจะยังไง รีบเรียกตัวเขากลับมา!" อริยะหยวนสื่อสั่ง

"ขอรับ! ท่านอาจารย์!" เจียงจื่อยาตอบรับอย่างนอบน้อม

อริยะหยวนสื่อกล่าวต่อ "อีกอย่าง เจ้าเองก็ใกล้จะได้เวลาลงเขาแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม!"

"ขอรับ! ท่านอาจารย์!"

...

ณ ถ้ำเสวียนตู วังต้าหลัว

ไท่ซ่างเหล่าจวินสีหน้าเฉยเมย "ลิขิตสวรรค์ปั่นป่วนหนัก ตัวแปรเกิดขึ้นถี่ยิบ ใครกันแน่ที่วางแผนอยู่เบื้องหลัง ถึงกับกล้าฝืนลิขิตฟ้า"

"ทิศทางของมหันตภัยแต่งตั้งเทพเริ่มจะคุมไม่อยู่แล้ว!"

...

ภายในวังวา

สีหน้าของหนี่วาไม่ได้ดูผ่อนคลายและเมินเฉยเหมือนก่อนหน้านี้ แต่กลับมีความเคร่งเครียดเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"ลิขิตสวรรค์ปั่นป่วนขนาดนี้ มหันตภัยแต่งตั้งเทพยิ่งดูลึกลับซับซ้อน สมควรแก่เวลาต้องไปตรวจสอบหมากตานี้ของข้าแล้ว จะให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด!"

...

ณ วังจื่อเซียว แดนนอกฟ้า

สีหน้าของปรมาจารย์หงจวินดูย่ำแย่มาก ทั้งยังแฝงความจนปัญญา

มหันตภัยแต่งตั้งเทพในตอนนี้หลุดการควบคุมไปแล้ว ทำได้แค่ปล่อยให้มันดำเนินไปในทิศทางที่ไม่รู้ อาศัยพลังแห่งวิถีสวรรค์ค่อยๆ ตบให้เข้าที่เข้าทาง อีกอย่างคือต้องหาตัวคนวางแผนเบื้องหลังให้เจอ แล้วกำจัดทิ้ง ถึงจะดึงทุกอย่างกลับมาได้ง่ายขึ้น

แต่การที่วางหมากต้านวิถีสวรรค์ ปั่นป่วนลิขิตฟ้าได้ขนาดนี้ พลังฝีมือย่อมไม่ต้องพูดถึง คิดจะกำจัดทิ้ง เกรงว่าแม้แต่ตัวเขาเองก็อาจจะทำไม่ได้

นาจาไม่ได้กำเนิดตามเวลาที่กำหนด ตั้งแต่ตอนนั้นคนเบื้องหลังคงเริ่มวางหมากแล้ว แต่ตอนนั้นเขาดันไม่รู้ตัวเลยสักนิด กระทั่งทำนายลิขิตสวรรค์ ก็ยังเห็นว่านาจาจะเดินตามเส้นทางที่กำหนดไว้

ด้วยเหตุนี้ ปรมาจารย์หงจวินจึงไม่ได้ตรวจสอบให้ละเอียด นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้

...

ขณะนี้

การต่อสู้ระหว่างนาจาและฮ่าวเทียนดุเดือดเลือดพล่าน แม้ฮ่าวเทียนจะงัดทุกกลยุทธ์ออกมาใช้ ก็ยังทำอะไรนาจาไม่ได้แม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ในจังหวะที่อิทธิฤทธิ์ของฮ่าวเทียนถูกทำลายจนหมดสิ้น กระบี่เดียวของนาจาที่ฟาดฟันออกไป ชักนำพลังกฎเกณฑ์ เชื่อมโยงพลังต้นกำเนิดแห่งมรรควิถี ทำให้ความโกลาหลแปดร้อยลี้รอบด้านพังทลายลงภายใต้คมกระบี่นั้น

เห็นกระบี่นี้

เหล่าเทพต่างตื่นตระหนก

กระบี่ที่ร้ายกาจปานนี้ ต่อให้เป็นฮ่าวเทียนก็คงยากจะต้านทาน!

นาจาเป็นแค่ต้าหลัวเซียนทองคำ กลับแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ แถมดูเหมือนจะแกร่งกว่าหยางเจียนและหยางฉานเสียอีก!

แน่นอน ข้อนี้พวกเขาคิดมากไป ตอนนั้นหยางเจียนและหยางฉานยังไม่ได้เอาจริง หากวัดฝีมือกันจริงๆ หยางเจียนและหยางฉานยังเหนือกว่านาจา

เรื่องนี้เหล่าเทพย่อมไม่รู้ แต่ถ้าดูจากสถานการณ์ตอนนี้

เหล่าเทพอดสงสัยไม่ได้:

หรือว่า พวกเราบำเพ็ญเพียรของเก๊กันแน่?!

และเมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวของนาจา ฮ่าวเทียนกลับไม่มีสีหน้าเคร่งเครียดเลยสักนิด ขณะที่ปราณกระบี่กำลังจะถึงตัว

เหนือศีรษะฮ่าวเทียนปรากฏเจดีย์เล็กๆ องค์หนึ่ง สาดแสงหมื่นสาย ต้านรับกระบี่ของนาจาได้อย่างง่ายดาย

มองดูเจดีย์เล็กบนหัวฮ่าวเทียน ปฏิกิริยาแรกของนาจาคือตาเป็นประกาย ของดีนี่หว่า หลุดปากพูดออกไปว่า "ฮ่าวเทียน ของวิเศษชิ้นนี้มีวาสนากับข้า เจ้าถือครองไว้ไม่ไหวหรอก เชื่อข้าเถอะ ส่งมันมาให้ข้า ข้าจะดูแลมันเอง!"

(จบแล้ว)