บทที่ 21: คาถาน้ำ : กระสุนมังกรวารี !

บทที่ 21: คาถาน้ำ : กระสุนมังกรวารี !

“ทำไม ทำไมบัสเตอร์คอลล์ถึงทำงานได้ล่ะเนี่ย...” สแปนดัมคุกเข่าลงกับพื้น มือขวาของเขาทุบพื้นซ้ำๆ อย่างไม่เข้าใจ

นี่มัน เอนิเอส ล็อบบี้ เขารู้ดีว่าการเปิดบัสเตอร์คอลล์ที่นี่หมายถึงอะไร

แม้พ่อของเขาจะมีอำนาจมาก เขาก็ถูก โกโรเซย์ จัดการได้อยู่ดี

“เจ้าโง่นี่...!” ร็อบ ลุชชีพูดด้วยท่าทีหม่นหมอง

ทำไมหมอนี่ถึงได้เป็นหัวหน้าพวกเขาได้เนี่ย? เปิดบัสเตอร์คอลล์ที่เอนิเอส ล็อบบี้ของตัวเองเนี่ยนะ โง่ชะมัด

เอนิเอส ล็อบบี้ ที่ยืนตระหง่านมาแปดร้อยปี ดันถูกบัสเตอร์คอลล์ของพวกเขาเองทำลาย นี่มันเหมือนตบหน้ารัฐบาลโลกชัดๆ!

"นายทำอะไรลงไปน่ะ!?" คาลิฟาจ้อง เรนจิ ด้วยสายตาจริงจัง

สีหน้าเมื้อกี้ของเขา เธอก็มองออกชัดเจน

สแปนดัมเหมือนคนคว้าแพชูชีพ รีบลุกขึ้นยืนทันที ร่างเขาดูยุ่งเหยิง จ้อง เรนจิ แล้วพูดว่า

"นี่มันฝีมือของแกงั้นหรอ !"

ถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่ความตั้งใจของเขา โทษทัณฑ์คงเบาลงหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ตาย...ใช่ไหม?

“นายกดปุ่มเองนะ จะมาว่าอะไรฉันได้ละ ?” เรนจิยิ้มเยาะ

“เป็นไปไม่ได้ ฉันจะไปกดมันได้ยังไง!”

"แต่นั่นคือความจริงนะ~"

สแปนดัม... ใช่แล้ว นั่นคือความจริง ปุ่มบน เด็นมุชิสีทอง ถูกกดด้วยมือเขาเอง บัสเตอร์คอลล์ที่กำลังทำลายเอนิเอส ล็อบบี้ก็เปิดใช้งานเพราะเขาเอง

“ฮ่าๆๆ ฉันว่าแล้ว” ซันจิพยักหน้าเข้าใจบางอย่างแล้วหัวเราะ

"มีอะไรน่ะ มีอะไรงั้นหรอ ?" อุซปถามด้วยความสงสัย

"แค่ดูเฉยๆ" ซันจิไม่ได้ตั้งใจอธิบาย เพราะศัตรูอยู่ตรงหน้า ถ้าอธิบายก็เท่ากับบอกความจริงกับพวกมันน่ะสิ

“น่าสนใจดีนะเนี่ย”

โซโลก็ยิ้มเยาะเหมือนกัน เข้าใจบางอย่างแล้วเหมือนซันจิ

ก่อนหน้านี้ เมื่อเปิดประตู เอนิเอส ล็อบบี้ เรนจิได้ใช้ความสามารถ ภาพลวงตา เพื่อควบคุมคนทีโดน

นี่คงเป็นเหตุผลที่บัสเตอร์คอลล์ถูกเปิดใช้งาน... ความสามารถนี่.. มันสะดวกจริงๆนะ

เรนจิเคยบอกไว้ว่าเขาจะจัดการเรื่องบัสเตอร์คอลล์เอง ก็ปล่อยให้เขาจัดการเถอะ

นินจาที่ควบคุมน้ำทะเลได้เก่ง การเอาชนะเรือรบนาวิกโยธินสิบลำคนเดียวก็คงไม่ใช่เรื่องยาก

“ดูเหมือนพวกมันจะรู้อะไรบางอย่าง” คาคุพูด พลางบังคับตัวเองให้กลับมามีสติ

เขาเห็นสีหน้ากลุ่ม โจรสลัดหมวกฟาง ชัดเจน แม้พวกเขาไม่ได้อธิบาย แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพวกเขาแน่

ไม่ว่าสแปนดัมจะโง่แค่ไหน เขาก็ไม่ทำลาย เอนิเอส ล็อบบี้ ของตัวเองหรอก มันเป็นเรื่องโง่ๆนั้นละถ้าทำจริงขึ้นมา

“บ้าเอ๊ย ถ้าแกไม่พูดอะไร ก็ปล่อย CP9 กับบัสเตอร์คอลล์จัดการเอาเองเถอะ!” สแปนดัมสูดหายใจลึก พยายามสงบสติ

แล้วหันไปมอง CP9 พูดว่า

“นิโค โรบินต้องไม่หายไปเด็ดขาด จัดการพวกมันเลย!”

ตอนนี้มีแค่สามคน ถ้า CP9 บุกพร้อมกัน การล้ม เรนจิ ไม่น่าจะยาก

"ตอนนั้นยังทำอะไรฉันไม่ได้เลยนะ ยังคิดว่าจะจัดการฉันได้อยู่งั้นหรอ ?" เรนจิเอียงศีรษะ

"ตอนนั้นก็คือตอนนั้น และตอนนี้ก็คือตอนนี้~" จาบราเยาะเย้ย "มีภาระตั้ง 2 คน ยังคิดจะหนีได้อีกงั้นเหรอ!"

แม้ว่าความเร็วฝ่ายตรงข้ามจะเร็วมาก จนบางครั้งตอบสนองไม่ทัน คราวนี้ นิโค โรบิน กับ แฟรงกี้ ลากเขาลงมา ความได้เปรียบด้านความเร็วก็ไม่เต็มที่

"ชะ... บา บา รุก-รับสลับกัน~"

"ตราบใดที่นิโค โรบินอยู่ในมือฉัน ก็ไม่มีปัญหา!"

สแปนดัมตระหนักแล้ว การทำลายเอนิเอส ล็อบบี้ด้วยบัสเตอร์คอลล์มันแย่จริง แต่ถ้าคว้าตัว นิโค โรบิน กลับมาได้ ก็หมายความว่าเขาจะได้ อาวุธโบราณ คืนมา!

อาวุธโบราณ... พลังทำลายเกาะทั้งเกาะด้วยโจมตีครั้งเดียว!

ความสำเร็จนี้ชดเชยความผิดพลาดของเขาได้สบายๆ

บางที...อาจได้รางวัลด้วยซ้ำ!

แต่...สแปนดัมเริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย

“โรบินจะไม่กลับไปอยู่มือพวกนายอีกแล้ว” เรนจิปรบมือ พร้อมพูดด้วยรอยยิ้ม

ทันใดนั้น น้ำเริ่มปรากฏที่เท้า เรนจิ และพื้นเริ่มสั่นเล็กน้อย

“ลงมือเลย!”

“โซรุ!”

CP9 โจมตี เรนจิ พร้อมกัน ท่าทีเหมือนตั้งใจฆ่า

"คาถาน้ำ : กระสุนมังกรวารี!"

บูม!!

มังกรน้ำยักษ์พุ่งออกจากอากาศ จัด CP9 กระเด็นทันที การโจมตีหยุดลงทันที

“นี่มันอะไรเนี่ย?!”

จาบรากลับมาทรงตัว แสดงสีหน้าไม่เชื่อสายตา มังกรน้ำยักษ์ปรากฏจากระเบียง จมคนทั้งสามทันที

ไม่เพียงแค่นั้น มังกรน้ำยังพุ่งไปยังศาลไกลๆ ด้วย?!

"คาถาน้ำงั้นหรอ... นี่มันนินจาเหรอ?!" สแปนดัมที่โดนคลื่นซัด แข็งทื่อ ตะโกน

ถ้านี่นินจาจริง มาจาก วาโนะ ก็เป็นไปได้! ข้อมูลประเทศวาโนะอาจอยู่ในมือพวกเขา

เมื่อสแปนดัมตะโกน CP9 ทั้งหมดกลับมาทรงตัว

"นินจาเหรอ?"

นี่มันไม่ใช่นิยายแล้วนะ แล้วนินจาจริงๆ จะปรากฏตัวได้ยังไง หรือผลปีศาจ?

"แย่แล้ว มันจะไปถึงอีกฝั่งแน่!" ร็อบ ลุชชีกล่าว

“เท้าวายุ!”

CP9 โจมตีพร้อมกัน เท้าวายุจำนวนมากพุ่งใส่มังกรน้ำ แต่ครึ่งหลังของมันสาดน้ำไปทั่ว

บูม!! บูม!! บูม!!

มังกรน้ำใกล้ศาล สูญเสียโมเมนตัม ระเบิดเป็นละอองน้ำตกลง

"พยายามหนีตรงหน้าเรานี่ ช่างเป็นความฝันลมๆ แล้งๆ" จาบราพ่นลม

“แต่...หัวหน้าไม่ได้สั่งให้จับมันเป็นๆ ใช่ไหม?”

จาบรา: แย่ล่ะ ตอนโจมตีไม่ทันคิด ถ้า นิโค โรบิน กับนินจาตาย พวกนั้นโดนลงโทษชัวร์

“ใจเย็นๆ หน่อย” ร็อบ ลุชชีกล่าวจริงจัง “พวกเขาสบายดี”

“ทำไมพูดงั้นล่ะ?”

"นายไม่ได้ยินเสียงแฟรงกี้ฝั่งโน้นเหรอ?" คาคุชี้ไปไกล

"บ้าเอ๊ย เกือบตายแล้วนะเฟ้ยย !" แฟรงกี้ตะโกน

เมื่อฝุ่นน้ำหายไปร่างพวกนั้นก็ปรากฏชัด

เห็น เรนจิ จับเอว โรบิน ด้วยมือซ้าย และขา แฟรงกี้ ด้วยมือขวา ยืนบนแท่นสูง ใบหน้ายิ้มแย้ม เคียงข้างกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง

"เรนจิ!!"

"ดีมาก! โรบินกลับมาแล้ว!"

ทุกคนประหลาดใจ ไม่คิดว่า เรนจิ จะพาโรบินกลับมาได้ง่ายขนาดนี้

"พวกเรา...โดนหลอกซะแล้ว!!"

"ไอ้นินจาบ้าเอ๊ย!!"