บทที่ 20 เปิดตัวคำสั่งบัสเตอร์คอล!

บทที่ 20 เปิดตัวคำสั่งบัสเตอร์คอล!

“บอกสิ่งที่เธอคิดมาเถอะ โรบิน” เรนจิเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปพักหนึ่ง “เธอมีสิทธิ์เลือกนะ และมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่ด้วย”

“ฉัน… ฉันก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้…หรอ…?”

ร่างของนิโค โรบินเริ่มสั่นเครือ ภาพอดีตผุดขึ้นในหัวของเธอ ผู้คนที่เธอเคยพบเจอ ทุกคนเหมือนเล็งเป้าไปที่หัวเธอ เชื่อว่าเธอไม่สมควรมีชีวิตอยู่

แต่…ฉันทำผิดอะไรไปเหรอ?!

เป็นเพราะฉันรอดจากบัสเตอร์คอลใช่ไหม…? เพราะงั้นฉันถึงไม่สมควรมีชีวิตอยู่เหรอ?!

ไม่…ไม่!!

ทันใดนั้น คำพูดของเรนจิเกี่ยวกับการท้าทายบัสเตอร์คอลก็ดังขึ้นในหัวของเธอ ชายคนนี้บอกเธอโดยตรงให้เริ่มบัสเตอร์คอล เพื่อเธอจะได้หนีจากฝันร้ายนี้

และตอนนี้ลูฟี่กับลูกเรือของเขาก็ทำลายธงของรัฐบาลโลก ประกาศสงครามกับทั้งโลกไปแล้วด้วย!!

(เดริชิชิชิชิ, เดริชิชิชิชิ.)

เสียงหัวเราะของเขาดังก้องอยู่ในใจของโรบินพร้อมคำพูดว่า

“ทะเลใบนี้ไม่มีขอบเขต สักวันหนึ่งเธอจะเจอสหายที่พร้อมจะปกป้องเธอ!!”

และตอนนี้…เธอเจอพวกเขาจริงๆ แล้ว!

คำพูดเหล่านั้นเหมือนลำแสงสว่างที่สาดส่องไปทั่วโลกของโรบิน ดึงเธอออกจากความมืดด้วยพลัง

จิตวิญญาณของโรบินเหมือนถูกโจมตี ร่างสั่นเทิ้มรุนแรง น้ำตาเริ่มเอ่อคลอจากดวงตา

‘ถ้า…ฉันขอพรได้…ฉันอยากจะพูด…’

“ฉันอยากมีชีวิตอยู่!! พาฉันไปด้วย!! ฉันอยากไปทะเลด้วยกัน!! กับทุกๆคนน!!” โรบินตะโกนเสียงดัง

ในตอนนี้ โรบินทำลายพันธนาการในหัวใจของตัวเองอย่างสิ้นเชิง เลือกเผชิญทุกสิ่งไปพร้อมกับสหายของเธอ

กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางยิ้มแย้ม พร้อมลุยทุกสถานการณ์

เมื่อโรบินตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องลังเล พวกเขาต้องปราบศัตรู แล้วให้ที่นี่รอดไปพร้อมกับทุกๆคน!

“เจ้าพวกนี้…มันซึ้งจริงๆ เลยนะ!!” แฟรงกี้พูดพลางเช็ดน้ำตาออก “ฉันรักเจ้าพวกนี้จริงๆ !!”

“งั้นฉันก็จะเสี่ยงเหมือนกัน!!”

คำพูดของแฟรงกี้ทำให้แผนของสแปนดัมสะดุด เขาเดิมตั้งใจสั่ง CP9 จัดการคนสามคนที่นี่ก่อน

แต่เมื่อเห็นแฟรงกี้ดึงพิมพ์เขียวออกมา…เขาตกใจจนพูดไม่ออก

“นี่…นี่มันคงไม่ใช่…การออกแบบอาวุธโบราณพลูตอนหรอกใช่ไหม!”

“พลูตัน…” เรนจิเหลือบตามองพิมพ์เขียวในมือแฟรงกี้ เห็นชัดว่าไม่ได้คาดหวังว่าแฟรงกี้จะเอามันออกมา

ต้องรู้ไว้เลยว่า จุดประสงค์ที่ครอกโคไดล์โค่นอลาบาสตาคือเพื่อครอบครองพลูตัน และแผนนี้ก็โผล่ที่นี่…น่าสนใจจริงๆ

ถ้าครอกโคไดล์รู้เรื่องนี้…ไม่โกรธจนอ้วกเป็นเลือดเลยเหรอ?

“ใช่แล้ว มันเป็นของจริงแน่นอน!” แฟรงกี้พูด “แม้เธอไม่เต็มใจร่วมมือ…ตราบใดที่นิโค โรบินยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ยังมีโอกาสได้อาวุธอันตรายนั่นอยู่ดี”

แฟรงกี้ยืนมองสแปนดัมอย่างเย็นชา “แต่ตอนนี้นิโค โรบินมีเพื่อนที่ไว้ใจได้แล้ว กล้าที่จะท้าทายโลกทั้งใบเพื่อเธอ!! ดังนั้น…จุดประสงค์ของพิมพ์เขียวนี้ก็หมดไปแล้ว!”

จากนั้นแฟรงกี้พ่นไฟออกมาจำนวนมาก พิมพ์เขียวในมือกลายเป็นเถ้าถ่านทันที

ฉากนี้ทำให้ความดันโลหิตของคาลิฟาสูงขึ้นพอสมควร

“ภารกิจ 5 ปีของเรา…” คาลิฟาพึมพำ

แต่ตอนนี้ทุกอย่างหายไปหมดแล้ว…พิมพ์เขียวถูกไฟเผาจนเหลือแต่เถ้า

“กะ…แกก หยุดนะ…” สแปนดัมเสียการควบคุม รีบคุกเข่าหยิบขี้เถ้าโดยไม่สนใจว่าเดนมูชิสีทองหล่นพื้น

“แบบแปลนของฉัน…เครดิตของฉัน…อนาคตของฉัน…”

“เจ้า! ทำไมเผามันไปแบบนั้น!”

หายไปหมดเลย ถ้าไม่มีพิมพ์เขียว…ฉันจะได้รางวัล โกโรเซย์(5ผู้เฒ่า) ได้ยังไง หนอยแกก!!

“นายมั่นใจเหรอว่ากลุ่มโจรสลัดหมวกฟางจะพานิโค โรบินกลับไปได้จริงๆ?” คาคุถาม

เขามองเรนจิ ร่างตึงเครียด พร้อมเคลื่อนไหวได้ทุกเมื่อ

“ฉันเชื่อใจพวกเขา!” แฟรงกี้ตอบ “ตราบใดที่เราชนะ…พวกนายก็จะไม่ได้อะไรเลย”

“ไม่ว่าจะเป็นอาวุธโบราณหรือนิโค โรบิน…พวกนายก็จะไม่ได้อะไรเลย!”

“แกอยากตายตรงนี้เลยงั้นหรอออ?!” สแปนดัมโกรธจัด จับเด็นมุชิสีทองจ้องแฟรงกี้ “ถ้าไม่มีพิมพ์เขียว…แกก็ไม่มีค่าอะไรเลย!”

แต่ก่อนสแปนดัมพูดจบ…จิตใจเขาลังเลชั่วครู่

“ฮึ่ม…เอาเลยสิ…” แฟรงกี้ยังพูดไม่จบ ก็สังเกตเห็นเด็นมุชิสีทองในมือสแปนดัม

ดวงตาหรี่ลง “เฮ้! นายจะกดทำไมเนี่ย!”

สแปนดัมตั้งใจเปิดใช้งานบัสเตอร์คอลจริงๆ เหรอ? ไม่อยากให้มีเอเอนิเอส ล็อบบี้อีกแล้วหรอ ?

“หืม?”

เขามองมือของตัวเองสับสน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว น้ำมูกไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

“กด…กด…กด…มันเหรอ?!”

ทำไม…ชัดเจนว่าไม่ได้ตั้งใจ แต่ทำไมมันถึงเกิดขึ้น?!

“นี่…” คาลิฟาเคร่งขรึม หัวหน้าโง่ๆมันคิดอะไรอยู่กันแน่!? จะทำลายเอนิเอส ล็อบบี้จริงๆ เหรอ!

ทันใดนั้น เธอเหมือนจำอะไรได้ เงยหน้ามองเรนจิ เห็นเขากำลังมองพวกเธอแบบขี้เล่น

…“บัซ!!”

ทันทีที่สแปนดัมกดเด็นมุชิสีทอง เสียงสัญญาณก็ดังขึ้นที่แผนกสื่อสารของมารีนฟอร์ด

“ได้รับสัญญาณจากเด็นมุชิสีทอง!”

“ใครเปิดใช้งาน?”

“สัญญาณมาจาก…พลเรือเอกอาโอคิจิ!”

“ดีเลย ตั้งแต่พลเรือเอกอาโอคิจิเปิดใช้งาน ก็ไม่ต้องพูดอะไรอีก” ชายวัยกลางคนพูด “ติดต่อพลเรือโท 5 นายที่อยู่ใกล้พื้นที่เป้าหมายทันทีเพื่อเริ่มบัสเตอร์คอล!”

“แต่…เป้าหมายคือเอนิเอส ล็อบบี้”

“ไม่ว่าอยู่ที่ไหน แค่รู้ว่าคำสั่งมาจากพลเรือเอก ก็พอ!”

เขาไม่เชื่อว่าใครจะเดนมูชิสีทองของพลเรือเอกได้…ไม่มีใครแข็งแกร่งขนาดนั้น!

"รับทราบ ผมจะติดต่อพลเรือโทมารีนฟอร์ดทั้งห้านายทันที!”

“รอก่อนนะ พลตรี การส่งเรือจากมารีนฟอร์ดจะเร็วกว่า”

“งั้นก็ไปสิ!”

“รับทราบครับ!”

หลังจากผู้ใต้บังคับบัญชาจัดการ ชายวัยกลางคนกลับไปที่สำนักงาน ใช้เด็นมุชิติดต่ออาโอคิจิ

“พลเรือเอกอาโอคิจิครับ ขอถามเหตุผลในการเปิดบัสเตอร์คอลที่เอนิเอส ล็อบบี้ได้ไหมครับ?”

อาโอคิจินั่งบนจักรยานกลางทะเล เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบว่า

“ฉันจะอธิบายให้พลเรือเอกเซ็นโกคุฟังเมื่อกลับไป”

“ครับ เข้าใจแล้วครับ!”

วางสายแล้วอาโอคิจิหันไปมองเอนิเอส ล็อบบี้

เด็นมุชิสีทองอยู่ในมือสแปนดัม…ชัดเจนว่าอีกฝ่ายเปิดใช้งานบัสเตอร์คอลที่เอนิเอส ล็อบบี้

“เกี่ยวกับนิโค โรบินรึเปล่านะ…?”

“ฉันจะไปดูซักหน่อยดีกว่า”