บทที่ 11 - มหาภูต

บทที่ 11 - มหาภูต

"แน่นอน ฉันชอบบรรยากาศที่ครึกครื้น ไม่ชอบความเงียบเหงานานๆ หรอก"

โนอาห์ให้เหตุผลที่ฟังดูสมเหตุสมผลออกไป

"เป็นอย่างนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นฉันสามารถเรียกเพื่อนๆ มาได้อีกค่ะ เพียงแต่ถ้าพวกเราอยู่กันเยอะๆ อาจจะส่งเสียงดังไปหน่อย"

ซีเฟรยาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากบอก

"นั่นแหละสิ่งที่ฉันต้องการ ถ้าพวกเธอทำตัวดี ฉันจะอนุญาตให้เข้าไปในรังมังกร เพื่อช่วยทำความสะอาดและจัดระเบียบข้าวของให้ฉันด้วย"

"ขอบพระคุณในความเมตตาค่ะ!"

เมื่อได้ยินคำสัญญาของโนอาห์ ซีเฟรยาก็รู้สึกมึนงงไปหมดด้วยความดีใจ

เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าภูตดอกไม้ตัวเล็กๆ ที่อ่อนแออย่างพวกเธอ วันหนึ่งจะมีโอกาสได้เข้าไปในรังมังกร และได้รับใช้มังกรทองเลือดบริสุทธิ์ผู้สูงศักดิ์

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์ใด ขอเพียงมีจำนวนมากพอ บนฐานจำนวนนับไม่ถ้วนนั้น ย่อมต้องมีปัจเจกที่โดดเด่นถือกำเนิดขึ้นมา

ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ หรือสัตว์ประหลาดระดับต่ำที่พบเห็นได้ทั่วไปในแดนเถื่อน อย่างก๊อบลิน โคโบลด์ หรือมนุษย์กิ้งก่า ล้วนเป็นเช่นนี้

แม้แต่ภูตตัวน้อยตรงหน้าก็ไม่มีข้อยกเว้น พวกเธออ่อนแอก็จริง แต่ภูตดอกไม้ทุกตนล้วนมีความเป็นไปได้ที่จะวิวัฒนาการ

และการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำนั้นมีทางลัดอยู่

หากสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอได้พบกับตัวตนที่มีระดับชั้นของชีวิตสูงส่งกว่า และมั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายไม่มีความต้องการที่จะฆ่าฟันหรือกลืนกินพวกตน ส่วนใหญ่มักจะเกิดแรงกระตุ้นที่จะกราบไหว้ ยอมสยบ หรือกระทั่งติดตามรับใช้

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดที่สุดคือ โคโบลด์และมนุษย์กิ้งก่าที่มีสายเลือดมังกรเจือจาง ทันทีที่พวกมันเจอมังกรเลือดบริสุทธิ์ ขอแค่มังกรยอมรับ พวกมันก็จะยอมสยบทั้งเผ่าพันธุ์ทันที

สาเหตุที่เป็นเช่นนั้น ไม่ใช่เพราะสัตว์ประหลาดที่มีสายเลือดมังกรเหล่านี้มีนิสัยทาสที่ชอบรับใช้ผู้แข็งแกร่ง แต่เป็นเพราะแรงดึงดูดจากการยกระดับชีวิตและวิวัฒนาการสายเลือดต่างหาก

ในสายวิวัฒนาการเดียวกัน เผ่าพันธุ์ชั้นสูงจะมีแรงดึงดูดที่รุนแรงและไม่อาจต้านทานได้ต่อเผ่าพันธุ์ชั้นรองโดยธรรมชาติ

เพราะเผ่าพันธุ์ชั้นรองที่ติดตามสิ่งมีชีวิตชั้นสูง จะมีโอกาสวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นอย่างมาก ได้รับการเลื่อนขั้นทางสายเลือดที่ต่อให้ดิ้นรนแทบตายก็อาจเอื้อมไม่ถึง

สิ่งเย้ายวนใจระดับนี้ ใครจะต้านทานไหว?

แน่นอนว่าต่อให้ไม่ใช่สายพันธุ์เดียวกัน ก็สามารถกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงคล้ายๆ กันได้ เพียงแต่สิ่งมีชีวิตชั้นรองที่ได้รับผลกระทบ อาจจะติดเชื้อลักษณะทางชีวภาพบางอย่างของเผ่าพันธุ์ชั้นสูงมาด้วย

จะเรียกว่าเป็นมลทินก็ได้ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็คือการวิวัฒนาการ!

"เธอใจกล้าไม่เบา ตั้งแต่วันนี้ไป เธอรับหน้าที่ดูแลสวนดอกไม้ให้ฉัน เธอสามารถแต่งตั้งเพื่อนๆ เป็นผู้ช่วย และสร้างหมู่บ้านของพวกเธอที่นี่ได้เลย"

"ฉันจะดูแลพวกเธออย่างดีที่สุดค่ะ"

"ตั้งใจทำงานเข้าล่ะ ฉันคาดหวังในตัวเธอมากนะ"

ไหนๆ ก็เป็นยาหอมที่ไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไร โนอาห์จึงโปรยคำหวานไม่อั้น

"รอจนถึงวันที่เธอวิวัฒนาการเป็น 'มหาภูต' ฉันขอสัญญาว่า จะแต่งตั้งให้เธอเป็นพ่อบ้านของฉัน"

"มหาภูต?"

ซีเฟรยาตะลึงงันไปชั่วขณะ จากนั้นใบหน้าจิ้มลิ้มก็ฉายแววตื่นเต้นฮึกเหิม นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยกล้าคิดฝันมาก่อน แต่เมื่อมองดูมังกรทองตรงหน้า ความทะเยอทะยานและความปรารถนาที่ไม่เคยมีมาก่อนก็พรั่งพรูออกมา

"ฉันจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่นอนค่ะ!"

เมื่อเห็นภูตน้อยที่เต็มไปด้วยไฟแห่งความมุ่งมั่นรีบบินกลับเข้าไปในสวนดอกไม้ และเริ่มสั่งการเพื่อนพ้อง โนอาห์ก็เริ่มขบคิดบ้าง

สำหรับนักปรุงยา ภูตดอกไม้คือแรงงานชั้นเลิศ เพราะพวกเธอมักจะดูแลสมุนไพรที่มีพลังเวทแฝงเร้นได้ดีเยี่ยม ทำให้สมุนไพรมีฤทธิ์ยาเข้มข้นขึ้น

แต่โนอาห์ยังไม่มีกะจิตกะใจจะศึกษาศาสตร์การปรุงยา และไม่ได้คิดจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุในตอนนี้

เขาแค่กำลังคิดว่า ถ้าภูตน้อยพวกนี้อ่อนแอจนเขาไม่ได้รับผลตอบแทนใดๆ จากต้นไม้ทองคำ จะสามารถให้พวกเธอสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจให้เขาได้หรือไม่

อย่างน้อยโนอาห์ก็ต้องรอให้โตเป็นมังกรทองตัวเต็มวัยก่อน ถึงจะมีคุณสมบัติไปตามหายักษ์เมฆามาทำงานให้

ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ไม่มีใครยอมติดตามเจ้านายที่อ่อนแอกว่าตัวเองหรอก ต่อให้อีกฝ่ายจะมีสายเลือดสูงส่งแค่ไหนก็ตาม

[จบแล้ว]