บทที่ 4 - ผลโลหิตต้นกำเนิด

บทที่ 4 - ผลโลหิตต้นกำเนิด

เส้นสายสีเลือดถูกลำเลียงผ่านรากไม้ขนาดใหญ่ที่แข็งแรงขึ้นไปยังยอดไม้ ถูกฉีดเข้าไปในดอกตูมที่ค่อยๆ เบ่งบาน ผลไม้ลูกหนึ่งถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับความสุกงอมของดอกไม้

เปลือกผลไม้สีแดงสดราวกับเลือด แต่กลับส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลจนโนอาห์รู้สึกถึงความหอมหวานที่ยากจะระงับ น้ำลายสอเต็มปาก ทำให้เขาเกิดความอยากอาหารอย่างรุนแรง

แต่โนอาห์ระงับความอยากที่จะกลืนกินมันไว้ชั่วคราว บนรากไม้สีทองมีแสงสว่างไหลเวียนราวกับลำธาร ในระลอกคลื่นที่กระเพื่อมไหว การสังหารหมู่ชนเผ่าก๊อบลินของกองอัศวินหนุ่มได้เข้าสู่ช่วงสุดท้าย นี่เป็นการต่อสู้ที่ฝ่ายหนึ่งถูกบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียวมาตั้งแต่ต้น

ก่อนหน้านี้แค่ไม่สนใจ แต่เมื่อทุ่มสุดตัว ต่อให้กองกำลังที่เทเดลนำมาจะเป็นเพียงกองอัศวินป้องกันเมืองแถวสองของตระกูล ก็เพียงพอที่จะโจมตีสัตว์ประหลาดชั้นต่ำเหล่านี้จนแตกพ่ายย่อยยับ

แต่การสังหารหมู่เพียงครั้งเดียวแก้ปัญหาไม่ได้ ชนเผ่าสัตว์ประหลาดชั้นต่ำแบบนี้มีอยู่เกลื่อนกลาด ไม่เกินสองสามวัน ก็จะมีชนเผ่าอื่นที่มีระดับนิเวศเดียวกันเข้ามาแทนที่ในพื้นที่ว่าง

อย่างไรก็ตาม เทเดลก็ไม่ได้หวังว่าจะแก้ปัญหาได้ด้วยการต่อสู้เพียงครั้งเดียว เขาแค่เคลียร์สนามรบง่ายๆ เก็บของสงครามที่มีค่า แล้วก็นำทัพกลับเมือง

ภาพฉายจบลงเพียงเท่านี้ เส้นเลือดที่ดูเหมือนจะดูดซับมาจากเลือดที่สาดกระเซ็นตอนเผ่าก๊อบลินถูกฆ่าล้างบาง ก็หยุดไหลออกมาแล้วเช่นกัน

เส้นเลือดทั้งหมดไหลเข้าไปในดอกตูมที่เบ่งบานจนหมดสิ้น ผลไม้ที่ก่อตัวขึ้นสุกงอมอย่างเงียบเชียบ ห้อยอยู่บนกิ่งไม้ ส่งกลิ่นหอมที่ทำให้มังกรแทบคลั่ง

โนอาห์คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นกรงเล็บมังกรออกไปเด็ดผลไม้นั้นลงมาจากยอดไม้ แล้วพิจารณาดูอย่างละเอียด มันเป็นผลไม้สีแดงลูกเล็กๆ ขนาดเท่าเชอร์รี่ ภายใต้เปลือกบางๆ สามารถมองเห็นเนื้อผลไม้ที่ดูโปร่งแสง

【ผลโลหิตต้นกำเนิด】

วินาทีที่เด็ดผลไม้ลงมา โนอาห์ก็ชะงักไปเล็กน้อย เพราะเขารู้ชื่อและสรรพคุณของผลไม้นี้ทันที เหมือนกับที่มังกรเลือดบริสุทธิ์เกิดมารู้ว่าต้องบินและพ่นไฟอย่างไร มันคือพรสวรรค์และสัญชาตญาณที่มีมาแต่กำเนิด

ผลโลหิตต้นกำเนิด สรรพคุณคือขัดเกลาเส้นเอ็น กระดูก และเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิต สามารถทำให้สายเลือดที่สิ่งมีชีวิตนั้นครอบครองแข็งแกร่งขึ้น หรือกระทั่งย้อนคืนสู่ต้นกำเนิดและก้าวหน้าไปอีกขั้น

ที่สำคัญที่สุดคือ ผลของมันสามารถสะสมได้อย่างต่อเนื่อง จนสุดท้ายจะทำให้สิ่งมีชีวิตเกิดการวิวัฒนาการ และยกระดับชั้นของชีวิตได้

โฮก~

โนอาห์กลืนผลไม้สีแดงเล็กๆ ในกรงเล็บลงไป และในวินาทีนั้นเอง เขาก็ลืมตาโพลงขึ้น

ดวงดาวเต็มท้องฟ้า พระจันทร์ลอยเด่นกลางหัว ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว และดวงดาวกับดวงจันทร์ขึ้นมาแทนที่

ลมยามค่ำคืนที่หอบกลิ่นหอมของดอกไม้พัดมา โนอาห์กลับไม่รู้สึกหนาวเย็น เพราะในอกของเขากำลังมีความอบอุ่นแผ่ซ่าน ราวกับมีไฟกองหนึ่งลุกโชน ความร้อนแล่นพล่านไปทั่วร่าง ทำให้เขารู้สึกสบายตัวอย่างที่สุด

นั่นไม่ใช่ความฝัน ผลไม้ที่เขากลืนลงไปเป็นของจริง ผลลัพธ์ของมันตอบสนองกลับมายังร่างกายในโลกความเป็นจริงโดยตรง

เสริมสร้างเส้นเอ็นกระดูก ขัดเกลาสายเลือด ย้อนคืนสู่ต้นกำเนิด วิวัฒนาการชีวิต

สรรพคุณของผลโลหิตต้นกำเนิด ไม่ว่าข้อไหน ก็เพียงพอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตที่แสวงหาพลังจากสายเลือดต้องตื่นเต้น ฮึกเหิม หรือกระทั่งบ้าคลั่ง

แต่... โนอาห์สัมผัสได้ถึงร่างกายมังกรที่ค่อยๆ สงบลง สีหน้าของเขาแฝงความประหลาดใจ

สายเลือดของเขาเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง แต่พอลองสัมผัสดูละเอียดๆ กลับไม่พบอะไรเลย

เขาคือมังกรทอง มังกรทองเลือดบริสุทธิ์ เผ่าพันธุ์มังกรแท้จริงที่มีสายเลือดแข็งแกร่งที่สุดในบรรดามังกรโลหะ ต่อให้เป็นมังกรหลากสี มังกรอัญมณี มังกรเหล็ก หรือมังกรสายพันธุ์ย่อยอื่นๆ ก็ไม่มีเผ่าพันธุ์ไหนที่มีสายเลือดเหนือกว่าเขา มังกรทองคือมังกรแท้จริงที่แข็งแกร่งที่สุดสมคำร่ำลือ

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ โนอาห์ครอบครองสายเลือดระดับสูงสุดและแข็งแกร่งที่สุดในโลกปัจจุบันแล้ว หากมองแค่เรื่องสายเลือด ตอนนี้ยากที่จะหาสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าเขาได้อีก

ในสถานการณ์เช่นนี้ การที่ผลโลหิตต้นกำเนิดที่มีผลในการทำให้สายเลือดบริสุทธิ์และวิวัฒนาการ จะแทบไม่มีผลต่อเขา ก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลและเข้าใจได้

"เสียของชะมัด"

โนอาห์เดาว่า ถ้าเป็นจอมเวทสายเลือดมังกรหรือพวกครึ่งมังกร ได้กินผลโลหิตต้นกำเนิดจากต้นไม้ทองคำ อาจเห็นผลทันตาเห็น แต่สำหรับเขาที่เป็นมังกรทองเลือดบริสุทธิ์ กินเข้าไปแล้ว มีความรู้สึก แต่ไม่มีความเปลี่ยนแปลง

แต่ว่า... มันไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลยจริงๆ หรือ?

ผลไม้ลูกนี้ ไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อเขาเลยงั้นหรือ?

ความจริงลองมองอีกมุม สายเลือดมังกรทองที่บริสุทธิ์ ไม่สามารถวิวัฒนาการได้อีกแล้วหรือ? ไม่สามารถย้อนคืนสู่ต้นกำเนิดได้อีก? ไม่สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้มากกว่านี้แล้วหรือ?

คำตอบย่อมคือ 'ไม่'

สายเลือดมังกรทองเป็นหนึ่งในสายเลือดระดับสูงสุดก็จริง แต่ไม่ใช่ที่สุด สายเลือดมังกรทองยังมีความเป็นไปได้ที่จะก้าวหน้าต่อไป แต่นั่นเป็นตำนานที่เก่าแก่ยิ่งกว่า

ผลโลหิตต้นกำเนิดเพียงลูกเดียวไม่อาจทำให้เขาเอื้อมถึงระดับมังกรบรรพกาลเหล่านั้นได้ แต่อย่าลืมว่าผลไม้นี้เกิดจากการสังหารก๊อบลินเพียงเผ่าเดียวเท่านั้น

แล้วถ้ามีผลโลหิตต้นกำเนิดจำนวนมากกว่านี้ และมีประสิทธิภาพสูงกว่านี้ล่ะ? จะสามารถทำให้สายเลือดของเขาวิวัฒนาการได้อย่างแท้จริง ตามรอยตำนานเก่าแก่เหล่านั้น และทำให้ความรุ่งโรจน์ของบรรพบุรุษปรากฏขึ้นบนตัวเขาได้หรือไม่?

โนอาห์ไม่รู้คำตอบ แต่เขาคาดหวังเป็นอย่างยิ่ง แถมเขายังมีลางสังหรณ์ว่า ประโยชน์ของต้นไม้ทองคำยังมีมากกว่านี้

เขาอาจจะเพิ่งค้นพบเพียงยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น เพราะแสงที่ส่องประกายบนต้นไม้ทองคำ ไม่ได้มีเพียงสีแดง แต่มันมีสีสันหลากหลายราวกับสายรุ้ง

อิย๊า! ย๊า!

ขณะที่โนอาห์กำลังครุ่นคิด เสียงหัวเราะใสๆ ดังมาจากสวนดอกไม้ เสียงรื่นเริงนั้นดึงความคิดของโนอาห์กลับสู่โลกความจริง เขาหันไปมอง

นั่นคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างมนุษย์ขนาดจิ๋วที่กำลังบินว่อนอยู่ในดงดอกไม้ พวกเธอมีปีกโปร่งใสอยู่กลางหลัง มีใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติ สัดส่วนร่างกายสมบูรณ์แบบ สิ่งเดียวที่อาจเรียกได้ว่าเป็นข้อบกพร่อง คือพวกเธอตัวเล็กเกินไป

ภูตดอกไม้ หรือจะเรียกว่าพรายดอกไม้ หรือแฟรี่ดอกไม้ก็ได้

นี่คือสิ่งมีชีวิตเผ่าภูตที่ประณีตงดงามและเปราะบางที่สุด รูปลักษณ์และใบหน้าที่สมบูรณ์แบบสามารถกระตุ้นความโลภได้ง่าย แต่พวกเธอมักจะไม่สามารถต้านทานความโลภของสิ่งมีชีวิตอื่นได้

เพราะความอ่อนแอ ภูตตัวน้อยเหล่านี้จึงมีความสามารถในการแยกแยะเจตนาดีและเจตนาชั่ว พวกเธอจะซ่อนตัวก่อนที่สิ่งมีชีวิตที่มีเจตนาชั่วร้ายจะเข้ามาใกล้ และจะไม่เข้าใกล้สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเกินไป

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ แค่การมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังเกินไป ก็ถือเป็นภัยคุกคามร้ายแรงแล้ว ไม่เกี่ยวกับดีหรือชั่ว

ด้วยเหตุนี้ ตอนที่พ่อแม่ของโนอาห์พักอาศัยอยู่ที่นี่ จึงไม่เห็นเงาของเจ้าตัวเล็กพวกนี้เลย จนกระทั่งมังกรทองตัวเต็มวัยจากไป ทิ้งรังมังกรแห่งนี้ไว้ให้โนอาห์ เจ้าตัวเล็กพวกนี้ถึงได้แอบปรากฏตัวขึ้น

สำหรับการมาเยือนของพวกเธอ โนอาห์ในอดีตทำเป็นหลับตาข้างหนึ่ง ไม่ไล่ตะเพิด แต่ก็ไม่สนใจ ปล่อยให้พวกเธออยู่อาศัยตามสบาย

เพราะพวกเธอสามารถดูแลสวนดอกไม้ของเขาได้ดีเยี่ยมจริงๆ ดอกไม้ใบหญ้าที่ถูกเทเดลเหยียบย่ำเมื่อตอนกลางวัน ได้ถูกพวกเธอฟื้นฟูจนกลับมาตั้งตรง และกำลังพลิ้วไหวไปตามลมยามค่ำคืนในขณะนี้ พวกเธอจึงกำลังมีความสุขกับผลงานของตน

แต่ตอนนี้ โนอาห์กลับมีความคิดที่เปลี่ยนไป

[จบแล้ว]