บทที่ 46: แหวนแห่งมิติและกาลเวลา

แหวนสีดำและสีขาวปรากฏขึ้นในมือของเฟิงเซียว มันคือแหวนที่กิเลนอัสนีม่วงมอบให้เขาไว้ก่อนหน้านี้

“แหวนที่ซ่อนความลับสะเทือนฟ้าดินเอาไว้... จะมีคุณสมบัติอะไรบ้างนะ?”

[แหวนแห่งกาลเวลาที่ถูกผนึก]: ระดับวิญญาณ, ยังไม่ผูกมัดเจ้าของ, ไม่สามารถใช้งานได้

[แหวนแห่งมิติที่ถูกผนึก]: ระดับวิญญาณ, ยังไม่ผูกมัดเจ้าของ, ไม่สามารถใช้งานได้

“เป็นถึงระดับวิญญาณทั้งสองวงเลยหรือเนี่ย ไม่เลวๆ” ในตารางจัดอันดับทั้งสี่ประเภท มีเพียงอันดับอุปกรณ์สวมใส่เท่านั้นที่ไม่เปลี่ยนแปลงมานาน นั่นแสดงให้เห็นว่าอุปกรณ์ระดับวิญญาณนั้นหายากและล้ำค่าเพียงใด

เฟิงเซียวหยดเลือดลงบนแหวนทั้งสองวงเพื่อทำพิธีแสดงความเป็นเจ้าของ ทันทีที่พิธีเสร็จสิ้น แหวนก็กลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง แต่ที่น่าแปลกคือพวกมันไม่ได้ส่องแสงสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ของระดับวิญญาณ แหวนแห่งกาลเวลากลับเปล่งแสงสีดำดูลึกลับ ส่วนแหวนแห่งมิติเปล่งแสงสีขาวนวล

[แหวนแห่งกาลเวลาที่ถูกผนึก]:

• รายละเอียด: แหวนที่ตกทอดมาจากยุคบรรพกาล ดูเหมือนจะซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่เอาไว้ ปัจจุบันอยู่ในสภาพถูกผนึก แต่ยังคงหลงเหลือพลังแห่งกาลเวลาอยู่บางส่วน

• ผลลัพธ์: สามารถใช้มหาเวทต้องห้ามสายกาลเวลา (ฉบับไม่สมบูรณ์) ‘อาณาเขตเวลาสัมบูรณ์’ ได้วันละ 2 ครั้ง

• ผลของสกิล: หยุดเวลาในรัศมี 20 เมตรรอบตัว เป็นเวลา 3 วินาที

[แหวนแห่งมิติที่ถูกผนึก]:

• รายละเอียด: แหวนที่ตกทอดมาจากยุคบรรพกาล ดูเหมือนจะซ่อนความลับอันยิ่งใหญ่เอาไว้ ปัจจุบันอยู่ในสภาพถูกผนึก แต่ยังคงหลงเหลือพลังแห่งมิติอยู่บางส่วน

• ผลลัพธ์: สามารถใช้มหาเวทต้องห้ามสายมิติ (ฉบับไม่สมบูรณ์) ‘ประตูมิติไร้ขอบเขต’ ได้วันละ 6 ครั้ง

• ผลของสกิล: ฉีกกระชากมิติเพื่อเคลื่อนย้ายพริบตาไปยังสถานที่ใดก็ได้ที่เคยไปมาแล้ว (ไม่มีผลกับสถานที่ที่มีเขตอาคมผนึกรุนแรง และไม่สามารถใช้เคลื่อนย้ายภายในเมืองเดียวกันได้)

เฟิงเซียวอ้าปากค้าง...

“นี่มันระดับวิญญาณประสาอะไรเนี่ย! คุณสมบัติแบบนี้... มันระดับเทพชัดๆ!!”

“รวยเละ! คราวนี้กำไรมหาศาล! มีแต่ของช่วยชีวิตชั้นยอดทั้งนั้น ต่อให้อยากตายก็คงตายยากแล้วล่ะงานนี้... ฮ่าๆๆๆ!”

“แต่ไอ้มหาเวทต้องห้ามสายเวลากับสายมิตินี่มันคืออะไรกัน? หรือว่าในเกมนี้จะมีเวทมนตร์ลับสายเวลากับมิติอยู่ด้วย?”

เฟิงเซียวไม่เคยเห็นข้อมูลเกี่ยวกับเวทมนตร์สองสายนี้ในเว็บไซต์ทางการมาก่อน ทราบแค่ว่านักเวทเมื่อเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองตอนเลเวล 50 จะเรียนทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาได้ แต่ก็ไปได้แค่ระยะสั้นๆ แถมกินมานามหาศาล เทียบกับ ‘ประตูมิติไร้ขอบเขต’ ของเขาไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

ส่วนเวทมนตร์กาลเวลา... เวทที่ควบคุมเวลาได้เนี่ยนะ? มันจะน่ากลัวเกินไปไหม ของที่ทำลายสมดุลเกมขนาดนี้มีอยู่จริงหรือ? หรือมันจะมีแค่ในไอเทมเฉพาะกิจบางชิ้นเท่านั้น?

ตั้งแต่ถูกไล่ออกมา โหรวโหรวก็ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูอย่างกล้าๆกลัวๆ เสียงตะโกนโวยวายเดี๋ยวดีใจเดี๋ยวตกใจที่ดังลอดออกมาจากในห้องทำเอาหัวใจดวงน้อยของนางเต้นตุ้มๆต่อมๆ

ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน ‘แหวนแห่งกาลเวลาที่ถูกผนึก’ ของท่านเข้าสู่ตารางจัดอันดับอุปกรณ์ ต้องการเปิดเผยชื่อเจ้าของหรือไม่?

ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน ‘แหวนแห่งมิติที่ถูกผนึก’ ของท่านเข้าสู่ตารางจัดอันดับอุปกรณ์ ต้องการเปิดเผยชื่อเจ้าของหรือไม่?

“ไม่เปิดเผยทั้งหมด!”

เป็นไปตามคาด แหวนทั้งสองวงพุ่งขึ้นไปยึดอันดับที่ 5 และ 6 ของตารางจัดอันดับอุปกรณ์ทันที

ส่วนตารางอันดับเลเวลมีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างมาก เฟิงเซียวยังคงครองที่ 1 แต่อันดับ 2 อย่าง ‘เฮิ่นเทียน’ ก็ไล่กวดมาติดๆที่เลเวล 18

[ตารางอันดับเลเวล] (เลเวลเท่ากันวัดที่ค่าประสบการณ์)

• เฮิ่นเทียน - อาชีพ: นักรบ - เลเวล: 18

• หัตถ์พระเจ้า - อาชีพ: นักเวทสายฟ้า - เลเวล: 16

• เทียนซาเฟิงหยุน - อาชีพ: นักฆ่า - เลเวล: 16

• ชื่อเหยียนเฟินเทียน - อาชีพ: นักรบ - เลเวล: 16

• โม่หลางกวง - อาชีพ: นักรบโล่ - เลเวล: 16

• ปีศาจเปื้อนยิ้ม - อาชีพ: นักเวทไฟ - เลเวล: 16

• เฟิงเย่กวงหลาน - อาชีพ: นักเวทลม - เลเวล: 16

• ฉ่ายหงหนี่ชาง - อาชีพ: นักธนู - เลเวล: 16

• เซียวเยว่ - อาชีพ: นักธนู - เลเวล: 16

มีหน้าใหม่โผล่เข้ามาในตารางหลายคน โดยเฉพาะ ‘หัตถ์พระเจ้า’ ที่พุ่งขึ้นมาอยู่อันดับ 3 เร็วมาก เมื่อเกมดำเนินไปเรื่อยๆ อุปกรณ์ดีๆเริ่มหาง่ายขึ้น ภารกิจลับเริ่มถูกค้นพบ ช่องว่างระหว่างเลเวลก็จะเริ่มถ่างออกชัดเจนขึ้น

[ตารางอันดับชื่อเสียง]

• เฮิ่นเทียน - 804 แต้ม

...

ด้วยค่าชื่อเสียง 2,740 แต้ม เฟิงเซียวทิ้งห่างคนอื่นแบบไม่เห็นฝุ่น ในระยะสั้นนี้คงไม่มีใครมาเขย่าบัลลังก์เขาได้แน่

ค่าชื่อเสียงมีไว้สำหรับสร้างกิลด์ เมื่อมีชื่อเสียงเกิน 300 และมี ‘เหรียญตราสร้างกิลด์’ ก็สามารถจ่ายเงินให้ราชสำนักมังกรสวรรค์เพื่อขอซื้อที่ดินตั้งฐานที่มั่นกิลด์ในเมืองได้ จำนวนสมาชิกสูงสุดที่รับได้จะขึ้นอยู่กับค่าชื่อเสียง (ชื่อเสียง x 10)

เหรียญตราสร้างกิลด์จะดรอปจากบอสระดับสูงมากเท่านั้น และมีอัตราการดรอปที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครได้ครอบครองมัน

[ตารางอันดับความร่ำรวย]

• เสี่ยวเตา - 5,889 เหรียญทอง

• ไม่เปิดเผยชื่อ - 3,890 เหรียญทอง

ชื่อของ ‘เจี้ยนเฉียนเหยี่ยนไค’ กับ ‘เสี่ยวเตา’ สะดุดตาเฟิงเซียวมาก แม้เลเวลและชื่อเสียงจะไม่อยู่ในอันดับต้นๆ แต่สามารถรวบรวมเงินได้ขนาดนี้ในเวลาสั้นๆ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

[ตารางอันดับสัตว์เลี้ยง]

ตารางนี้มีแค่สัตว์เลี้ยงของเฟิงเซียวตัวเดียวโดดๆ ช่างดูโดดเดี่ยวแต่เจิดจรัสสิ้นดี

เฟิงเซียวปิดหน้าต่างจัดอันดับ แล้วหันมาสำรวจสิ่งที่โหรวโหรวเรียกว่า “ห้องของนายน้อย”

การตกแต่งเน้นความเรียบง่ายแต่คลาสสิก เฟอร์นิเจอร์ไม้สลักลวดลายโบราณ แม้ห้องจะไม่กว้างขวางมากนักแต่กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นน่าอยู่ ที่น่าแปลกใจคือ ข้าวของเครื่องใช้พื้นฐานในชีวิตจริงอย่างเตียง ผ้าห่ม ตู้ โต๊ะ ชั้นวาง กระจก พู่กัน หมึก มีครบทุกอย่าง... แม้กระทั่งห้องอาบน้ำ

“หรือว่าในเกมก็อาบน้ำได้?”

เฟิงเซียวเช็กเวลาในเกม วันนี้เขาออนไลน์มา 7 ชั่วโมงแล้ว เหลืออีก 1 ชั่วโมง น่าจะพอจัดการธุระตามแผนที่วางไว้ได้ทัน

แม้เกม ‘หลุนหุย’ จะอนุญาตให้เล่นได้สูงสุด 9 ชั่วโมงต่อวัน แต่เฟิงเซียวมักจะเล่นแค่ 8 ชั่วโมง เพราะถ้าเกินจากนั้น ระบบจะเริ่มส่งข้อความเตือนให้ล็อกเอาต์ทุกๆ 5 นาทีเหมือนไล่เป็ดไล่ไก่ ซึ่งเขาเกลียดความรู้สึกนั้นมาก

แต่ถึงจะเล่นน้อยกว่าคนอื่น เขาก็ยังทิ้งห่างพวกบ้าพลังที่เล่นจนวินาทีสุดท้ายแบบไม่เห็นฝุ่นอยู่ดี

ประตูห้องถูกเปิดออก โหรวโหรวที่ยืนบิดชายเสื้ออยู่หน้าประตูสะดุ้งโหยง แก้มใสแดงระเรื่อขึ้นทันตา นางก้มหน้าลงต่ำแล้วเอ่ยเสียงสั่น “นะ... นายน้อย มีอะไรให้ข้ารับใช้เจ้าคะ”

โหรวโหรวรับใช้องค์หญิงสุ่ยเยว่มาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยปรนนิบัติผู้ชายมาก่อน ยิ่งไม่รู้ว่าต้องดูแลผู้ชายอย่างไร บวกกับวีรกรรมที่เฟิงเซียวเพิ่งทำกับนางไปเมื่อครู่ ทำให้นางรู้สึกประหม่าและทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่อยู่ต่อหน้าเขา

“เธอทำอะไรเป็นบ้าง?” เฟิงเซียวถามยิ้มๆ

ตาแก่จักรพรรดินี่ใจป้ำไม่เบา ยุคนี้ราคาบ้านแพงหูฉี่ แต่กลับยกคฤหาสน์หลังเบ้อเริ่มให้ฟรีๆ แถมยังมีสาวใช้ตัวน้อยที่ ‘ยอมพลีกาย’ แถมมาด้วยอีกคน... อะแฮ่ม อันนี้เจ้าตัวเขาพูดเองนะ

“นายน้อย... ข้าทำความสะอาดห้องได้เจ้าค่ะ... ดูแลสวน ปลูกดอกไม้ ฝนหมึก... เอ่อ... ช่วยนายน้อยเปลี่ยนเสื้อผ้า... แล้วก็... อาบน้ำ...”

เสียงของโหรวโหรวแผ่วลงจนแทบไม่ได้ยิน ใบหน้าแดงก่ำราวกับท้องฟ้ายามอาทิตย์อัสดง นางเคยชินกับการอาบน้ำแต่งตัวให้องค์หญิง ด้วยความลนลานจึงเผลอหลุดปากพูดออกไปโดยไม่ทันคิด

“อะแฮ่ม! ดีมาก... เดี๋ยวฉัน... เอ้ย นายน้อยจะออกไปข้างนอกสักหน่อย เธอทำตัวตามสบายเถอะนะ เวลาออกไปไหนก็ระวังคนไม่ดีด้วยล่ะ”

โหรวโหรวคิดในใจ: คนไม่ดีที่ร้ายกาจที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอก็ท่านนี่แหละ!

“จะ... เจ้าค่ะนายน้อย ข้าจะรออยู่ที่บ้าน... ว้ายยย!~~”

มือปลาหมึกข้างหนึ่งพุ่งเข้ากอบกุมหน้าอกข้างซ้ายของนาง แล้วบีบขยำอย่างมันมือไปสองที ก่อนที่เจ้าของมือจะหัวเราะร่าแล้วเดินผิวปากออกจากคฤหาสน์สายลมไปอย่างอารมณ์ดี

โหรวโหรวมองตามแผ่นหลังของเฟิงเซียวด้วยสายตาซับซ้อน นางยืนเหม่อลอยอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“รูปโฉม กิริยา ความสามารถ... ไม่มีที่ติ สมบูรณ์แบบหนึ่งในหมื่น มีเพียงคนเช่นนี้แหละที่คู่ควรกับองค์หญิง... เสียดายที่องค์หญิง...”

“ถ้าเขาไม่ชั่วร้ายขนาดนี้ก็คงดี... เฮ้อ... แล้วจะบอก ‘เสด็จพ่อ’ ว่ายังไงดีนะ...”

สาวน้อยหน้าแดงซ่านขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อพบว่าหัวใจของตัวเองเต้นแรงผิดจังหวะแปลกๆ

นางเติบโตมาในวังหลวง แทบไม่เคยได้ใกล้ชิดกับชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันมาก่อน

...ก็ขันทีไม่ใช่ผู้ชายนี่นา!

“ยัยหนูนี่ไม่ธรรมดาแฮะ ท่าทางขี้กลัวแบบนั้น มันกระตุ้นต่อมอยากรังแกชะมัด” เฟิงเซียวพึมพำกับตัวเอง พลางนึกถึงสัมผัสนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือเมื่อครู่ แล้วเดาะลิ้นอย่างพึงพอใจ

*****