บทที่ 19 : ความรู้แจ้งระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

“สวัสดีครับ ตรงนี้ใช่ที่เปลี่ยนอาชีพหรือเปล่าครับ?”

เฟิงเซียวเดินเข้าไปหาแก๊งคนแก่หน้าตาหื่นกาม แล้วเลือกทักคนที่ดูหน้าตาเป็นผู้เป็นคนที่สุด

“อ้าว! ฮะ? เจ้าจะมาเปลี่ยนอาชีพเรอะ!”

ชายชราในชุดสีเทาที่ดูเหี่ยวเฉาราวกับมะเขือยาวตากแดด จู่ๆก็ตาลุกวาวเป็นประกายสีทองราวกับเจอขุมทรัพย์ เขาควักกระดาษยับยู่ยี่ออกมาจากที่ไหนไม่รู้ด้วยความเร็วแสง “มาๆๆ รีบมาเซ็นชื่อตรงนี้ แล้วเจ้าก็จะได้เปลี่ยนอาชีพทันที...”

“เอ่อ... แค่เซ็นชื่อก็ได้เลยเหรอครับ?”

“ถูกต้อง! แค่เซ็นชื่อปุ๊บเจ้าก็จะได้เป็น ‘อัศวินโล่’ ผู้เกรียงไกรทันที! เป็นตัวชนรับตีนแทนเพื่อน ปกป้องสาวงาม ดวลเดี่ยวกับบอส... รับรองว่าเส้นทางชีวิตรุ่งโรจน์แน่นอน! มาเร็ว... รีบเซ็น!”

“หา? อัศวินโล่? แต่ผมจะเปลี่ยนเป็น...”

“ช้าก่อน! ข้าได้ยินว่ามีคนจะเปลี่ยนอาชีพงั้นรึ? โอ้ พ่อหนุ่ม... อย่าได้หลงผิดไปเป็นไอ้โล่สับปะรังเคของตาแก่นั่นเชียวนะ! โจมตีก็เบาหวิว แถมต้องแบกแผ่นเหล็กหนักอึ้งไปวันๆ มาเป็น ‘มือสังหาร’ ของข้าดีกว่า! นี่แหละอาชีพที่เกิดมาเพื่อฆ่าคนชิงทรัพย์และเก๊กหล่อจีบสาวโดยเฉพาะ! ขอแค่เจ้าเปลี่ยนเป็นมือสังหาร...”

ชายชราชุดดำโผล่พรวดออกมาจากไหนไม่รู้ แต่ยังพูดไม่ทันจบ ชายชราอีกคนก็กระโดดเข้ามาขัดจังหวะ

“ไอ้แก่สองตัวนี้บังอาจจริงๆ! ไม่เห็นรึไงว่าพ่อหนุ่มเขาไม่อยากเป็นอาชีพกากๆของพวกแก! มานี่พ่อหนุ่ม... ตาถึงนะเราน่ะ อาชีพ ‘นักเวท’ ของข้าพลังโจมตีสูงที่สุด สกิลอลังการงานสร้าง ไม่ว่าจะเอาไปฆ่ามอนหรือเอาไปโชว์พาว...”

“ถุย! หลบไปให้หมดไอ้พวกไดโนเสาร์เต่าล้านปี! ไอ้หนู... อยากให้ศัตรูลงไปนอนคุยกับรากมะม่วงตั้งแต่ยังไม่ทันเข้าถึงตัวไหม? อยากเด็ดหัวศัตรูจากระยะร้อยก้าวไหม? ถ้าใช่... จงมาเป็น ‘นักธนู’ สิ! ข้าสอนให้ตัวต่อตัว สอนจนกว่าจะเป็น ลดค่าเรียนสกิลให้ 20% แถมถ้าเรียนไม่รู้เรื่อง... สอนซ้ำฟรี!” คราวนี้เป็นชายชราชุดเขียว

“ไอ้หนู! มาเป็น ‘นักรบ’ ดีกว่า! ข้าขอสัญญาด้วยเกียรติเลยว่า ถ้าเจ้าเป็นนักรบ ข้าลดค่าเรียนสกิลให้ 30% แถมฟรีชุดเซตนักรบระดับสีน้ำเงินเลเวล 10 อีกหนึ่งชุด!”

“นักรบกากๆของแกมีดีตรงไหนวะ! มือสังหารของข้าปาดคอทีเดียว...”

“เหอะ! สกิลมดกัดของแกจะทำอะไรอัศวินโล่อย่างข้าได้? พ่อหนุ่ม... ตั้งแต่เห็นหน้าเจ้า ข้าก็รู้สึกถึงพรหมลิขิต...”

“พรหมลิขิตบ้านบ้านแกสิ! พ่อหนุ่ม... ข้ามองคนไม่ผิด สายตาอันเฉียบคมและสัมผัสอันว่องไวของเจ้าเกิดมาเพื่อเป็นนักธนูชัดๆ! เอาอย่างนี้... ถ้าเจ้าเปลี่ยนเป็นนักธนู...”

.........

.........

NPC เปลี่ยนอาชีพทั้ง 5 คนแย่งกันเสนอขายตรงอาชีพของตัวเองอย่างดุเดือดราวกับแม่ค้าในตลาดสด เฟิงเซียวฟังแล้วเส้นเลือดปูดขึ้นขมับ... ไอ้ตาแก่พวกนี้เป็นอะไรกันไปหมด? คนรอเปลี่ยนอาชีพข้างหลังมีเป็นร้อยล้าน จะมาแย่งลูกค้าคนเดียวทำซากอะไรวะเนี่ย...

ท่ามกลางสงครามน้ำลายที่สาดซัดกันนัวเนีย เฟิงเซียวพยายามจับใจความสำคัญของทั้ง 5 อาชีพหลักใน ‘หลุนหุย’ จนพอจะสรุปได้ดังนี้:

NPC: เทียนตุ้น (โล่สวรรค์ - ชุดเทา)

จุดเด่น: เป็นอาชีพเดียวที่ใช้โล่ได้ มีพลังชีวิตและพลังป้องกันสูงที่สุด เป็นตัวชนหลักของปาร์ตี้ ขาดไม่ได้เวลาล่าบอส

จุดด้อย: พลังโจมตีต่ำ โจมตีระยะใกล้ และรูปแบบการโจมตีจำเจ

ค่าสถานะ: เน้นความอึดและพละกำลัง

NPC: เทียนจ้าน (นักรบสวรรค์ - ชุดขาว)

จุดเด่น: แบ่งเป็นสายหอก (โจมตีแรง/กว้าง/ช้า) และสายดาบ (สมดุล) พลังโจมตีสูง พลังชีวิตใช้ได้ รูปแบบการโจมตีหลากหลาย

จุดด้อย: ความแม่นยำและการหลบหลีกต่ำ

ค่าสถานะ: เน้นพละกำลังและความอึด

NPC: เทียนชื่อ (สังหารสวรรค์ - ชุดดำ)

จุดเด่น: แบ่งเป็นสายจอมยุทธ์และสายโจร เน้นความว่องไวสูงมาก โดดเด่นในการดวลเดี่ยว

จุดด้อย: ตัวบาง พลังชีวิตและพลังป้องกันต่ำมาก

ค่าสถานะ: เน้นความว่องไวและพละกำลัง 

NPC: เทียนกง (ธนูสวรรค์ - ชุดเขียว)

จุดเด่น: ระยะโจมตีไกลที่สุด แม่นยำที่สุด

จุดด้อย: แพ้ทางระยะประชิด ตัวบาง

ค่าสถานะ: เน้นความว่องไวและพละกำลัง

NPC: เทียนฟา (เวทสวรรค์ - ชุดแดง)

จุดเด่น: แบ่งเป็น 6 ธาตุ (น้ำ, ไฟ, ลม, สายฟ้า, ดิน, แสง/นักบวช)

* ไฟ: โจมตีแรง กว้าง แต่ร่ายช้า กินมานาเยอะ

* ลม: ร่ายเร็ว กว้าง กินมานาน้อย เพิ่มความเร็วได้ แต่เบา

* สายฟ้า: แรงที่สุด มีโอกาสติดชา แต่ใช้พลังชีวิตตัวเองแลก

* ดิน: ป้องกันดีสุด มีสกิลควบคุมพื้นที่ ปลอดภัยสุด

* นักบวช: ฮีลได้ ชุบได้ เพิ่มค่าประสบการณ์ปาร์ตี้ได้

* น้ำ: เทียนฝ่าให้คำจำกัดความสั้นๆว่า "ขยะ" (เบา, แคบ, ร่ายช้า, กินมานาเยอะ มีดีแค่แช่แข็งได้นิดหน่อย)

ค่าสถานะ: เน้นจิตและพละกำลัง

สาเหตุที่เหล่า NPC ต้องมาตบตีแย่งลูกค้ากันขนาดนี้ ก็เพราะจักรพรรดิมังกรสวรรค์ประกาศให้รางวัลนำจับ... เอ้ย รางวัลนำร่อง 100,000 เหรียญทองแก่ผู้ที่ช่วยผู้กล้าจากต่างโลกคนแรกเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ เฟิงเซียวได้ยินแล้วปาดเหงื่อ... แก่จนจะลงโลงกันอยู่แล้วยังงกเงินกันขนาดนี้ จะเอาไปเปย์สาวที่ไหนกันครับปู่

“พอ! เลิกเถียงกันได้แล้ว! ผมจะเป็นนักรบ!”

คำประกาศสั้นๆของเฟิงเซียวทำให้วงแตก เทียนจ้านยืดอกอย่างผู้ชนะ กวาดตามองเพื่อนๆด้วยสายตาเยาะเย้ย ดวงตาเปลี่ยนเป็นรูปตัว $ ทันที

“ตาถึงนี่ไอ้หนู! นักรบคืออาชีพที่... อะแฮ่ม... แข็งแกร่งที่สุดในทวีปมังกรสวรรค์! เอ้า! เซ็นชื่อซะ แล้วเจ้าก็จะเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่!”

“ครับ...” เฟิงเซียวรับปากกาเวทมนตร์มา จรดปลายปากกาเซ็นอักษรตัวแรก 'เฟิง' ลงไป แล้วชะงักกึก นึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้

“เดี๋ยวครับ... ถ้าเปลี่ยนอาชีพแล้วสกิลเก่าจะหายไปไหมครับ?” สกิล ‘แยกพสุธา’ กับ ‘กงจักรสังหาร’ เป็นสกิลหากินของเขา ขืนหายไปมีหวังร้องไห้หนักแน่

ยังไม่ทันที่เทียนจ้านจะตอบ เทียนตุ้นก็สวนขึ้นมาก่อนพร้อมมองเฟิงเซียวด้วยสายตาเหยียดหยาม “เหอะ! โดนลาเตะสมองกลับหรือไงไอ้หนู มือใหม่ที่ไหนจะมีสกิลติดตัวมาฟะ?”

ตูม!

-1

Miss

สิ้นเสียงเทียนตุ้น กระบี่สีทองดำทมิฬก็หมุนคว้างพุ่งเข้าใส่หน้าเขาเต็มๆ... เทียนตุ้นตาเหลือก อ้าปากค้าง ตะลึงงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะถามเสียงตะกุกตะกัก

“อะ... ไอ้หนู... จะ... เจ้ามีค่าความรู้แจ้งเท่าไหร่?”

การที่มือใหม่มีสกิลติดตัวมาได้ มันเป็นเรื่องที่เกินขอบเขตความรู้ของเหล่า NPC ไปไกลโข

ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตะลึงกับสกิลของเฟิงเซียว ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเทียนจ้านได้เข้าสู่โหมดเหม่อลอยไปแล้ว แววตาสลับไปมาระหว่างความปิติยินดีและความโศกเศร้า ปากพึมพำงึมงำอยู่คนเดียว

“ระบำวายุ... นี่มันระบำวายุ... กายาเทพอสูร... กายาเทพอสูรที่ข้ารอคอยมานับพันปี...”

เฟิงเซียวเกาหัวแกรกๆ ตอบอย่างถ่อมตัว “ความรู้แจ้งผมไม่สูงหรอกครับ... แค่ 50 เอง”

“เพ้อเจ้อ!”

เทียนตุ้นตวาดลั่นจนหนวดกระดิก โขกหัวเฟิงเซียวไปหนึ่งที “กินดีหมีหัวใจเสือมาหรือไงถึงกล้ามาปั่นหัวพวกข้า! ขนาดเทพธิดามังกรสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ยังมีค่าความรู้แจ้งแค่ 20 เจ้ากล้าดีมากนะที่โม้ว่ามี 50! ถุย! จะโกหกทั้งทีก็ให้มันเนียนหน่อยสิวะ!”

เฟิงเซียวปาดน้ำลายที่กระเด็นใส่หน้า ทำหน้ามุ่ยอย่างน่าสงสาร “ก็ผมมี 50 จริงๆนี่นา ไม่เชื่อก็ดูสิ” ว่าแล้วก็เปิดหน้าต่างสถานะแชร์ให้ดู

เทียนตุ้นปรายตามองอย่างดูแคลน แต่พอสายตาไปปะทะกับตัวเลข ‘50’ ที่เด่นหราอยู่หลังค่าความรู้แจ้ง... เขาก็ขยี้ตาตัวเองแรงๆ... แล้วก็จ้องเฟิงเซียวตาค้างเหมือนเห็นสัตว์ประหลาด เพื่อนๆอีกสี่คนก็มีสภาพไม่ต่างกัน

...เงียบกริบ...

บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจ เหล่า NPC มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

“ความรู้แจ้งระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์!! นี่มันความรู้แจ้งระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์!!!”

เทียนตุ้นตะโกนลั่นจนเฟิงเซียวสะดุ้งโหยง ทันใดนั้น เงาสีดำร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือแสง มาหยุดอยู่ตรงหน้าเทียนตุ้น ร่างนั้นแผ่รังสีอำมหิตกดดันจนบรรยากาศรอบข้างหนักอึ้ง

“เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ? ความรู้แจ้งระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์? ข้าเตือนแกไว้ก่อนนะเทียนตุ้น... ถ้าแกกล้าล้อข้าเล่น ข้าจะทำให้แกเสียใจที่เกิดมา!” น้ำเสียงของเงาดำเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและตื่นเต้น

เทียนตุ้นดูจะกลัวชายคนนี้หัวหด รีบชี้มือไปทางเฟิงเซียวอย่างกล้าๆกลัวๆ

เงาดำหันขวับมา... สบตากับเฟิงเซียวเข้าจังๆ ทั้งคู่ต่างอุทานขึ้นพร้อมกัน

“เป็นแกเองเรอะ!?”

เฟิงเซียวร้องในใจว่า ซวยแล้ว! ไอ้ตาแก่หน้ากากเท่ที่เขาเพิ่งไปกวนตีนไว้เมื่อกี้ ดันโผล่มาเจอกันเร็วปานจรวด แถมดูจากท่าทีหงอๆของพวก NPC เปลี่ยนอาชีพแล้ว ตาแก่นี่ต้องเป็นขาใหญ่ประจำถิ่นแน่ๆ... งานนี้มีแววชะตาขาด

เทียนซิวยิ่งเห็นหน้าเฟิงเซียวก็ยิ่งของขึ้น ไอ้เด็กเวรนี่บังอาจท้าทายศักดิ์ศรีเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แถมยังกล้ามาตอแยจะเอาหน้ากากของเขาอีก ถ้าไม่ใช่เพราะกฎของระบบห้าม NPC ฆ่าผู้เล่นในเมืองตรงๆ เขาคงสับเจ้าเด็กนี่เป็นหมื่นชิ้นไปแล้ว

แต่เมื่อสายตาของเทียนซิวเหลือบไปเห็นหน้าต่างสถานะของเฟิงเซียวที่ยังเปิดค้างอยู่...

ปากของเขาก็อ้ากว้างเป็นรูปตัว ‘O’ รังสีอำมหิตมลายหายไปในพริบตา... สายตาที่มองเฟิงเซียวเปลี่ยนจากจะกินเลือดกินเนื้อ กลายเป็นสายตาของหมาป่าหิวโซที่เห็นลูกแกะอ้วนพี!

*****