บทที่ 11 : การวิวัฒนาการครั้งที่สอง

เฟิงเซียวกลับตัววิ่งวนไปรอบถ้ำหิน ทันทีที่สกิลคูลดาวน์เสร็จ เขาก็หันกลับมาซัด ‘กงจักรสังหาร’ ใส่เจ้าหมาป่าที่ไล่กวดมาติดๆอีกครั้ง

-66

Miss

ความต่างของเลเวลทำให้การโจมตีพลาดเป้าไปบ้าง แต่เฟิงเซียวไม่ได้ใส่ใจ เขายังคงวิ่งวนเป็นวงกลมรอบถ้ำเหมือนหนูติดจั่น ราชันย์หมาป่าหิมะสีเงินที่โดนตอดเล็กตอดน้อยทำได้แค่คำรามลั่นด้วยความแค้น มันวิ่งไล่กวดสุดชีวิต หมายจะฉีกกระชากมนุษย์ตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆ

หนึ่งคนหนึ่งหมาป่าวิ่งไล่จับกันอยู่อย่างนั้น พอสกิลพร้อมใช้ เฟิงเซียวก็หันไปปากระบี่ใส่ เรียกเสียงร้องโหยหวนจากหมาป่าได้หนึ่งที กลายเป็นว่ายิ่งไล่กวด ผู้ถูกล่ากลับยิ่งสนุกสนาน ส่วนผู้ล่ากลับยิ่งหัวร้อนขึ้นเรื่อยๆ

เป็นไปตามคาด ราชันย์หมาป่าจะเก่งกาจแค่ไหนสุดท้ายก็เป็นแค่เดรัจฉานไร้สมอง ภายใต้กลยุทธ์ ‘จูงจมูกเดิน’ แบบนี้ มันไม่คิดจะหยุดไล่ ไม่รู้จักวิ่งลัดสนาม และยิ่งไม่รู้จักวางแผนตลบหลัง สิ่งเดียวที่ทำคือวิ่งตามดมฝุ่นก้นเฟิงเซียวอย่างบ้าคลั่ง

1 นาที...

5 นาที...

10 นาที...

.........

20 นาที...

เฟิงเซียวเริ่มนับถือเจ้าหมาป่าตัวนี้ขึ้นมาตะหงิดๆ นอกจากจะมีความพยายามและความมุ่งมั่นอันแรงกล้าแล้ว มันยัง ‘โง่’ ได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย! เขาคิดว่าต่อให้เป็นหมูยังรู้จักพลิกแพลงบ้าง แต่เจ้าราชันย์หมาป่านี่ยังคงซื่อสัตย์ต่อการวิ่งตามก้นอย่างไม่ลดละ

“เยี่ยมจริงๆ! เกิดเป็นหมาป่าช่างเสียของ!”

เฟิงเซียววิ่งไปพลางกระดกน้ำยามานาขวดสุดท้ายเข้าปาก หลอดมานาเด้งกลับมาที่ 110 หน่วย แม้จะมีกระบี่เซวียนหยวนช่วยเพิ่มความแม่นยำ แต่ความต่างชั้นของเลเวลทำให้การโจมตีของเขาติด Miss ไปกว่า 1 ใน 3 เขาคอยคำนวณเลือดบอสในใจตลอดเวลา... ตอนนี้เจ้าหมาป่าสมองทึบตัวนี้เหลือพลังชีวิตอีกราวๆ 200

ชิบหาย! คำนวณพลาดไปหน่อย! เลเวลกับระดับบอสมันห่างเกินไป การโจมตีไม่ค่อยโดน แถมคริติคอลก็แทบไม่ติด เหงื่อเย็นเริ่มซึมที่ฝ่ามือเฟิงเซียว ถ้าการโจมตีชุดสุดท้ายนี้ติด Miss อีกสองครั้ง เขาคงจบเห่แน่

“กงจักรสังหาร!”

เฟิงเซียวขว้างกระบี่เซวียนหยวนออกไปอีกครั้ง พร้อมกับหันไปจ้องมองผลลัพธ์ตาไม่กะพริบ

-67

-128 (Critical Hit!)

โดนเต็มๆสองดอก! แถมดอกสุดท้ายยังติดคริติคอลและติดสถานะ ‘ล้ม’ ที่หาได้ยากยิ่ง! ราชันย์หมาป่าหิมะสีเงินที่เหลือเลือดเพียงก้นหลอดตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากพื้น ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าสมเพช

“แต้มบุญ! นี่มันแต้มบุญล้วนๆ! วะฮ่าๆๆๆๆ~~~ หะ?!”

เสียงหัวเราะอย่างสะใจของเฟิงเซียวขาดห้วงไปทันควัน เขาขยี้ตาตัวเองด้วยความไม่อยากเชื่อ...

ท่ามกลางเสียงโหยหวน ขนสีขาวราวหิมะทั่วร่างของราชันย์หมาป่าเริ่มเปล่งแสงสีทองอร่าม แสงนั้นสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนปกคลุมร่างของมันไว้ทั้งหมด... ราชันย์หมาป่ายืดคอหอนรับแสงสีทองอันศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายที่มหึมาอยู่แล้วเริ่มขยายใหญ่ขึ้นไปอีก ดวงตาสีแดงฉานค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีทองอำพัน

“...!!”

เมื่อแสงสีทองจางหายไป เบื้องหน้าเฟิงเซียวคือหมาป่าสีทองขนาดยักษ์ที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เขาด้วยเพลิงโทสะ ร่างกายแผ่รังสีอำมหิตที่กดดันจนหายใจแทบไม่ออก

เฟิงเซียวยืนแข็งทื่อเป็นหิน ผ่านไปเนิ่นนาน กว่าจะเค้นเสียงรอดไรฟันออกมาได้สองคำ:

“เชี่ย... เอ๊ย!”

“ติ๊ง! ผู้เล่นเฟิงหุน กลยุทธ์อันต่ำช้าของท่านได้ยั่วยุราชันย์หมาป่าหิมะสีเงินจนถึงขีดสุด ด้วยความโกรธแค้นและพลังวิญญาณที่สั่งสมมา มันได้ดูดซับพลังทั้งหมดและวิวัฒนาการข้ามขั้นอีกครั้ง กลายเป็นบอสระดับทองคำ เลเวล 30 —— จักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำ”

จักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำ

ระดับ: ???

พลังชีวิต: ???

สกิล: ???

(เลเวลห่างกันเกินไป เนตรวิญญาณไม่สามารถตรวจสอบข้อมูลได้)

เฟิงเซียวอยากจะกลั้นใจตายมันตรงนั้น บอสมีโอกาสวิวัฒนาการตอนใกล้ตายไม่ถึง 1 ในหมื่น แต่โอกาสที่จะวิวัฒนาการ ‘สองครั้งซ้อน’ นั้นน้อยยิ่งกว่า 1 ในร้อยล้าน! นี่เป็นการตีบอสครั้งแรกในชีวิต แต่เขากลับแจ็กพอตแตกเจอทั้งสองอย่าง! ไม่รู้จะเรียกว่าโชคดีหรือซวยบัดซบดี

“ติ๊ง! ผู้เล่นเฟิงหุน จักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำแข็งแกร่งเกินกว่าที่ท่านจะต่อกรได้ กรุณาหลบหนีโดยด่วน!”

เสียงเตือนจากระบบปลุกเฟิงเซียวให้ได้สติ เขาหันหลังกลับเตรียมโกยแน่บ การเผชิญหน้ากับบอสทองคำเลเวล 30 ที่ตบทีเดียวเขาตายคาที่ได้นั้น การสู้คือการฆ่าตัวตาย การหนีคือทางรอดเดียวเท่านั้น

เมื่อเห็นมนุษย์ตัวจ้อยคิดจะหนี แสงสีทองในดวงตาของจักรพรรดิหมาป่าก็ลุกโชน มันดีดตัวพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ

เสียงลมหวีดหวิวไล่หลังมา เฟิงเซียวเพิ่งจะหันกลับไปมองก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก... กรงเล็บสีทองอันแหลมคมของจักรพรรดิหมาป่าอยู่ห่างจากใบหน้าเขาเพียงคืบเดียว!

จบกัน... คราวนี้จบเห่ของจริง... เฟิงเซียวหลับตาลงยอมรับชะตากรรม

ทุกอย่างจะจบลงแบบนี้จริงๆหรือ? จากราชันย์หมาป่าโลหิตคลั่ง เป็นราชันย์หมาป่าสีเงิน และสุดท้ายกลายเป็นจักรพรรดิหมาป่าทองคำ... เจ้าบอสตัวนี้เหมือนแมลงสาบฆ่าไม่ตายที่วิวัฒนาการตัวเองในยามคับขันครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ความพยายามทั้งหมดของเขากลายเป็นเรื่องตลก

ความพ่ายแพ้และความเจ็บใจที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนถาโถมเข้ามาในใจของเฟิงเซียว

เคร้ง!

เสียงที่ดังขึ้นไม่ใช่เสียงระบบประกาศความตาย แต่เป็นเสียงโลหะกระทบกันดังกังวานใส

หรือว่าท่านเฟิงหุนผู้นี้จะโกรธจนวิวัฒนาการบ้าง? เฟิงเซียวแอบคิดมุกตลกฝืดๆในใจ

พอลืมตาขึ้น เขาก็ต้องตะลึง... ผู้ช่วยชีวิตเขาคือ กระบี่เซวียนหยวน! ตัวกระบี่ลอยขวางอยู่เบื้องหน้า รับกรงเล็บมรณะของจักรพรรดิหมาป่าไว้อย่างมั่นคง กรงเล็บนั้นไม่อาจขยับเข้ามาได้แม้แต่มิลลิเมตรเดียว

สกิลติดตัว: ปัดป้องการโจมตี 5% ของกระบี่เซวียนหยวนทำงาน!

เฟิงเซียวมองกระบี่ที่ปกป้องเขาด้วยสายตาเป็นประกาย... เซวียนหยวน... เจ้ากำลังปกป้องข้าอยู่หรือ? ปกป้องเจ้านายขี้ขลาดที่คิดแต่จะหนีหัวซุกหัวซุนคนนี้...

ต่อหน้าศัตรูที่แข็งแกร่ง เราทำได้แค่หนีอย่างขี้ขลาดงั้นหรือ? คนแบบนี้จะคู่ควรเป็นนายแห่งกระบี่เซวียนหยวนได้ยังไง! จะมีหน้าไปทำตามคำขอของหว่านเอ๋อร์ได้ยังไง! แล้วจะเอาอะไรไปสู้กับกิเลนและจอมมารที่แข็งแกร่งกว่านี้เป็นร้อยเท่า!

“จงลุกโชน! เพลิงศักดิ์สิทธิ์เซวียนหยวน!”

วิ้ง!

กระบี่เซวียนหยวนเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า เปลวเพลิงสีทองลุกโชนโอบล้อมร่างของเฟิงเซียว พลังโจมตีของเขาพุ่งทะยานเป็น 400 ในพริบตา แรงระเบิดจากแสงทองกระแทกร่างจักรพรรดิหมาป่ากระเด็นไปไกล 5-6 เมตร แต่มันก็พลิกตัวกลับมาพุ่งเข้าใส่เฟิงเซียวทันที

เฟิงเซียวจ้องมองกรงเล็บมรณะที่พุ่งเข้ามาด้วยสายตาเย็นเยียบ

“คนอย่างฉัน ‘จักรพรรดิโลหิต’ จะมาเกรงกลัวหมาน้อยอย่างแกได้ยังไง! ต่อให้ต้องตัวตาย ฉันก็จะขอฝากแผลฉกรรจ์ที่สุดไว้ให้แกดูต่างหน้า!”

“จะตายก็ช่างหัวมัน! ฉันคือจักรพรรดิโลหิต... ฆ่าได้หยามไม่ได้! แพ้ได้แต่จะไม่หนี!”

เฟิงเซียวชูกระบี่เซวียนหยวนขึ้นเหนือศีรษะ คำรามลั่น รวบรวมพลังกายและพลังใจทั้งหมดที่มี ฟาดฟันใส่จักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำที่พุ่งเข้ามากลางอากาศ

ทันใดนั้น กระบี่เซวียนหยวนในมือก็ส่องแสงสีทองสว่างวาบจนแสบตา รัศมีแสงเจิดจ้าเสียจนฟ้าดินสว่างไสวไปทั่วสารทิศ กลิ่นอายแห่งราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่แผ่พุ่งออกมาจากตัวกระบี่ พลังอำนาจไร้รูปอันรุนแรงกดดันจนกรงเล็บของจักรพรรดิหมาป่าชะงักค้างกลางอากาศ

ตูม!!!

-20,000

กระบี่เซวียนหยวนฟาดลงบนร่างจักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำเต็มแรง เกิดเสียงระเบิดกัมปนาทเลื่อนลั่น ท่ามกลางแสงสีทองที่ระเบิดออก ตัวเลขความเสียหายสีแดงขนาดมหึมาลอยขึ้นเหนือหัวบอส

จักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำเบิกตาโพลงด้วยความไม่อยากเชื่อ ก่อนที่ร่างมหึมาจะร่วงลงกระแทกพื้นดังสนั่น สิ้นสุดชีวิตการเป็นบอสระดับทองอันแสนสั้นลงเพียงเท่านี้ พร้อมกับไอเทมดรอปกระจายเกลื่อนพื้น

เฟิงเซียวทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ราวกับถูกสูบพลังไปจนหมดสิ้น เขาจ้องมองกระบี่เซวียนหยวนในมือด้วยความตกตะลึง

“ติ๊ง! ท่านสังหารบอสระดับทอง ‘จักรพรรดิหมาป่าหิมะทองคำ’ สำเร็จ, ชื่อเสียง +30”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เลื่อนระดับเป็นเลเวล 7... ท่านได้รับแต้มสถานะ 5 แต้ม”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เลื่อนระดับเป็นเลเวล 8...”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เลื่อนระดับเป็นเลเวล 9...”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เลื่อนระดับเป็นเลเวล 10... ค่าโชค +1...”

.........

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เลื่อนระดับเป็นเลเวล 14: พละกำลัง +1, ความอึด +1, ความว่องไว +1, จิต +1, พลังชีวิต +20, มานา +10, ท่านได้รับแต้มสถานะ 5 แต้ม”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน ท่านเป็นผู้เล่นคนแรกใน ‘หลุนหุย’ ที่ สังหารบอส ได้สำเร็จ ได้รับรางวัล ชื่อเสียง +100, เงิน 300 เหรียญทอง”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน ท่านเป็นผู้เล่นคนแรกใน ‘หลุนหุย’ ที่สังหาร บอสระดับทอง ได้สำเร็จ ได้รับรางวัล ชื่อเสียง +100, เงิน 500 เหรียญทอง”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เลเวลของท่านเกิน 10 แล้ว สามารถเดินทางไปยังนครหลวงมังกรสวรรค์เพื่อเปลี่ยนอาชีพได้”

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน ท่านปลดล็อกสกิลของกระบี่เซวียนหยวน ‘ราชันย์ครองพิภพ’, ชื่อเสียง +100”

*****