บทที่ 10 : การวิวัฒนาการของราชันย์หมาป่า

ราชันย์หมาป่าขาวโลหิตคลั่งคำรามลั่น ก่อนจะกระโจนเข้าใส่เฟิงเซียวอย่างดุร้าย เฟิงเซียวไม่หลบเลี่ยง ยกกระบี่ขึ้นปะทะทันที ทั้งคนทั้งหมาป่าต่างโจมตีเข้าใส่กันในจังหวะเดียวกัน

-62

-169

ตัวเลขความเสียหาย 62 ลอยขึ้นเหนือหัวเฟิงเซียว เขาพยักหน้าในใจยอมรับความแข็งแกร่ง สมแล้วที่เป็นบอสระดับสูง ถ้าไม่ตีแรงกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปก็คงเสียชื่อแย่ คิดได้ดังนั้นเขาจึงตั้งสมาธิเตรียมรับมืออย่างจริงจัง

อาจเป็นเพราะหมกตัวอยู่ในถ้ำนานเกินไปจนร่างกายฝืดเคือง หรืออาจเป็นเพราะขนาดตัวที่ใหญ่เทอะทะ ทำให้การเคลื่อนไหวของราชันย์หมาป่าขาวดูเชื่องช้ากว่าหมาป่าขาวทั่วไปเสียอีก เฟิงเซียวสามารถอ่านทางออกได้ล่วงหน้าทุกครั้งว่าจะโจมตีมาแบบไหน แล้วก็หลบฉากออกมาอย่างใจเย็น ก่อนจะฉวยโอกาสฟันสวนไปได้สองสามดาบเน้นๆ

-163, -167, -330, -163, -166

ผ่านไปเพียง 5 เพลงดาบ ราชันย์หมาป่าขาวก็โดนเฟิงเซียวนวดไปอีก 5 แผล หลอดเลือดลดฮวบจนเหลือเพียง 342 หน่วย ในขณะที่เฟิงเซียว นอกจากแผลแรกที่ตั้งใจโดนเพื่อทดสอบดาเมจแล้ว เขาก็ไม่เสียเลือดเพิ่มอีกเลยแม้แต่หยดเดียว

“กระจอกชะมัด!” เฟิงเซียวทำหน้าเย้ยหยัน พร้อมชูนิ้วกลางใส่หน้าบอสไปหนึ่งที

ราวกับฟังภาษาคนรู้เรื่อง ราชันย์หมาป่าขาวคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว มันดีดตัวขึ้นสูง ง้างกรงเล็บแหลมคมตะปบเข้าใส่เฟิงเซียวด้วยสกิลหากินเพียงหนึ่งเดียวของมัน... ‘กรงเล็บฉีกกระชาก’

เฟิงเซียวคำนวณระยะโจมตีไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาถอยหลังไปสองก้าว แล้วกระโดดถอยหลังซ้ำอีกที หลบพ้นรัศมีกรงเล็บได้อย่างงดงาม ก่อนจะตวัดกระบี่เซวียนหยวนในมือขวาสร้างคลื่นดาบกวาดออกไป —— ‘แยกพสุธา’!

ด้วยระยะโจมตี 4 เมตร ทำให้เฟิงเซียวไม่ต้องเสี่ยงเอาตัวเข้าไปแลก รัศมีดาบพาดผ่านร่างของราชันย์หมาป่าขาวที่กำลังเสียหลักจากการโจมตีวืด เรียกตัวเลขความเสียหาย -249 ลอยขึ้นมา

เหลือพลังชีวิตเพียง 93 หน่วย ราชันย์หมาป่าขาวจ้องมองมนุษย์ตรงหน้าด้วยดวงตาสีแดงฉาน มันทั้งโกรธแค้นและเจ็บใจ... มนุษย์ผู้นี้บุกรุกอาณาเขต ย่ำยีศักดิ์ศรี แล้วยังจะมาเอาชีวิตมันอีก! มันแผดเสียงคำรามกึกก้องด้วยความคับแค้น เสียงโหยหวนดังกังวานไปทั่วหุบเขา

“จะเรียกพวกเรอะ? เหอะ! ต่อให้แหกปากจนคอแตกก็ไม่มีใครมาช่วยแกหรอกน่า มาตายซะดีๆ!” เฟิงเซียวยกกระบี่ขึ้น เตรียมจะปิดบัญชี

เคร้ง!

ทันใดนั้น ร่างของราชันย์หมาป่าขาวก็เปล่งแสงสีขาวเจิดจ้าออกมา สกัดกั้นการโจมตีของเฟิงเซียวไว้จนกระบี่เด้งกลับ เฟิงเซียวรีบกระโดดถอยหลังด้วยความตกใจ จ้องมองความเปลี่ยนแปลงตรงหน้าตาค้าง

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ จนกลืนกินร่างของราชันย์หมาป่าขาวไปทั้งตัว กินเวลานานกว่าแสงนั้นจะค่อยๆจางลง เผยให้เห็นร่างใหม่ที่ปรากฏขึ้น

ราชันย์หมาป่าขาวราวกับได้เกิดใหม่ ขนสีขาวทั่วร่างมีประกายสีเงินจางๆเคลือบแฝง สายตาคมกริบดุดันยิ่งกว่าเดิม รังสีอำมหิตพวยพุ่งรุนแรงขึ้นหลายเท่าตัว มันจ้องมองมายังมนุษย์เบื้องหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น

“ติ๊ง! ผู้เล่นเฟิงหุน เนื่องจากการยั่วยุซ้ำแล้วซ้ำเล่าของท่าน ทำให้ราชันย์หมาป่าขาวโลหิตคลั่งเกิดโทสะจนกระตุ้นการวิวัฒนาการ ด้วยพลังวิญญาณอันเปี่ยมล้นของหุบเขาอัสดง มันได้วิวัฒนาการข้ามขั้นสำเร็จ กลายเป็นบอสระดับเงิน เลเวล 20 —— ราชันย์หมาป่าหิมะสีเงิน”

“..........”

เฟิงเซียวแทบอยากจะสบถคำหยาบออกมาเป็นชุด นี่เขาไปเจอกับพล็อตเรื่องสุดน้ำเน่าในตำนานเข้าให้แล้วหรือนี่? บอสวิวัฒนาการกลางคัน แถมยังข้ามขั้นไปเป็นบอสระดับเงินเลเวล 20 อีกต่างหาก!

ราชันย์หมาป่าหิมะสีเงินหลังวิวัฒนาการไม่เพียงแต่พลังชีวิตจะฟื้นกลับมาเต็มเปี่ยม แต่ค่าสถานะต่างๆยังพุ่งกระฉูดขึ้นแบบทวีคูณ

ราชันย์หมาป่าหิมะสีเงิน

ระดับ: บอสระดับเงิน เลเวล 20

พลังชีวิต: 5,000

ที่มา: เกิดจากการวิวัฒนาการของราชันย์หมาป่าขาวโลหิตคลั่งด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด พลังความสามารถเพิ่มขึ้นมหาศาล

สกิล:

• กรงเล็บคลั่ง: รวบรวมพลังทั้งหมดตะปบใส่ศัตรู สร้างความเสียหาย 1.5 เท่า

• หางเหล็กกวาดล้าง: ฟาดหางที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าโจมตีศัตรูเป็นวงกว้าง

• โลหิตเดือดพล่าน: คำรามเพื่อปลุกไฟในการต่อสู้ เพิ่มพลังโจมตี 10% และพลังป้องกัน 10%

“สกิลตั้ง 4 อย่าง! แถมเป็นบอสระดับเงินเวล 20... แล้วจะให้เอาอะไรไปสู้ฟะเนี่ย!”

หนึ่งคนหนึ่งหมาป่ายืนจ้องตากัน ฝ่ายหนึ่งเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ อีกฝ่ายหนึ่งยืนบื้อทำอะไรไม่ถูก

จิตใจของเฟิงเซียวตีกันยุ่งเหยิง จะหนี? อุตส่าห์เจอบอสทั้งทีแถมสู้มาตั้งนาน จะให้ทิ้งไปง่ายๆมันก็น่าเจ็บใจ แล้วศักดิ์ศรีของเขามันยังค้ำคอ จะสู้? บอสระดับเงินเวล 20 เนี่ย ขนาดปาร์ตี้เวล 20 รุมยำเป็นสิบคนยังไม่รู้จะรอดไหม ความต่างชั้นมันเห็นๆกันอยู่ ถึงเฟิงเซียวจะหยิ่งในศักดิ์ศรี แต่เขาก็ไม่ใช่พวกบ้าบิ่นไร้สมอง เขากำลังคำนวณโอกาสชนะในหัวอย่างเคร่งเครียด

“โฮก!!!”

ราชันย์หมาป่าหิมะสีเงินคำรามลั่น ดีดตัวพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมคนละเรื่อง งัดสกิล ‘กรงเล็บคลั่ง’ ตะปบเข้าใส่เฟิงเซียวที่กำลังเหม่อเต็มอก

-271

เฟิงเซียวสะดุ้งสุดตัว รีบกระดกยาแดงขวดเล็กเข้าปากทันที โดนสกิลแรง 1.5 เท่าเข้าไปเกือบ 300 ถ้าโดนตบธรรมดาก็น่าจะประมาณ 180 เลือดแค่ 400 กว่าๆของเขาโดนตบไม่กี่ทีก็คงได้กลับบ้านเก่า

เฟิงเซียวตัดสินใจถอยหนีอย่างชาญฉลาด แต่ไม่วายโดนความเร็วระดับปีศาจของราชันย์หมาป่าไล่ทัน แถมโดนหางฟาดเข้าให้อีกดอก

-184

เลือดเหลือไม่ถึง 100 เฟิงเซียวหน้าถอดสี สับตีนแตกวิ่งหนีสุดชีวิต ราชันย์หมาป่าคำรามก้อง ไล่กวดตามมาติดๆ ประกาศเจตนารมณ์ชัดเจนว่า ไม่เอ็งตายข้าก็ไม่เลิก!

ความเร็วของราชันย์หมาป่าหลังวิวัฒนาการนั้นเพิ่มขึ้นมากจนสูสีกับเฟิงเซียว ทั้งคู่วิ่งไล่จับกันชนิดหายใจรดต้นคอ เฟิงเซียวเห็นว่ามันยังตามไม่ทันในระยะประชิดก็พอจะใจชื้นขึ้นมาบ้าง

“วิ่งให้พ้นเขตหมาป่าขาวก็น่าจะรอดแล้วมั้ง” ถึงจะมั่นใจว่าไม่ตาย แต่ในใจเฟิงเซียวกลับเต็มไปด้วยความคับแค้น... คนอย่างเรา เคยต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

เฟิงเซียววิ่งไปด่าไป ขุดเอาบรรพบุรุษหมาป่าสิบแปดชั่วโคตรมาสรรเสริญ ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ จนลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองอยู่ในเกม ด้วยอารมณ์ชั่ววูบ เขาหมุนตัวกลับ แล้วเหวี่ยงกระบี่เซวียนหยวนในมือออกไปสุดแรงใส่ราชันย์หมาป่าที่ไล่ตามมา

“ก่อนหนีขอฝากไว้สักแผลหน่อยเถอะวะ!”

ในเกม มอนสเตอร์บางชนิดอาจปาอาวุธใส่ศัตรูได้ แต่ผู้เล่นทำได้ไหม? คำตอบคือ ไม่ เพราะอาวุธจะหลุดจากมือและอาจหายไปเลย แต่ทว่า... เฟิงเซียวกลับทำเรื่องเหลือเชื่อนั้นได้

วูบบบบ!

กระบี่เซวียนหยวนหมุนคว้างกลางอากาศ ส่งเสียงแหวกอากาศหวีดหวิว พุ่งทะลุร่างราชันย์หมาป่าราวกับเคียวมรณะ เรียกเสียงร้องโหยหวนจากมันได้หนึ่งที กระบี่ยังคงพุ่งต่อไปอีกระยะหนึ่ง ก่อนจะ... หมุนกลับ! ราวกับฝืนกฎฟิสิกส์ กระบี่เซวียนหยวนบินย้อนกลับมาในวิถีเดิม ทะลุร่างราชันย์หมาป่าซ้ำอีกรอบ แล้วกลับมาเข้ามือเฟิงเซียวอย่างแม่นยำ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียง 2 วินาที

-65

-68

“ติ๊ง! ยินดีด้วย ผู้เล่นเฟิงหุน เรียนรู้สกิล ‘กงจักรสังหาร’, ชื่อเสียง +10”

[กงจักรสังหาร]: สกิลกดใช้ระดับสูง

เงื่อนไข: เรียนรู้ได้เฉพาะผู้ที่มี ‘กายาเทพอสูร’ และมีค่าความรู้แจ้งสูงมากเท่านั้น

คำอธิบาย: เพลงดาบมายาจากยุคบรรพกาลที่สาบสูญ เต็มเปี่ยมด้วยศักยภาพอันลึกลับ เมื่อใช้งานจะขว้างกระบี่ออกไปหมุนโจมตีศัตรู

ผลลัพธ์: โจมตีศัตรูทั้งหมดในแนวเส้นตรง 2 ครั้ง (ขาไปและขากลับ) ดาเมจเท่ากับการโจมตีปกติ ระยะโจมตี 10 เมตร, ใช้มานา 30, คูลดาวน์ 10 วินาที

“ได้สกิลใหม่อีกแล้ว? แถมเป็นสกิลโจมตีไกลด้วย... นี่การเรียนสกิลมันง่ายขนาดนี้เลยเรอะ?” เฟิงเซียวจำได้ลางๆว่าเมื่อครู่เหมือน ‘ศิลปะแห่งความโกลาหล’ ในร่างจะโคจรขึ้นมาเองแวบหนึ่ง แล้วร่างกายก็ขยับขว้างกระบี่ออกไปเองตามสัญชาตญาณ

เฟิงเซียวหารู้ไม่ว่า ในขณะที่ผู้เล่นทั่วโลกยังเป็นแค่มือใหม่ต๊อกต๋อย มีแต่เขาคนเดียวที่มีสกิลโจมตี (นอกจากบอลธาตุโง่ๆของนักเวท) แถมยังมีถึง 2 สกิล!

แต่การได้สกิลนี้มา จุดประกายความหวังใหม่ให้เฟิงเซียว เมื่อเห็นราชันย์หมาป่าที่ยังตามไม่ทัน เฟิงเซียวก็ยิ้มมุมปาก

“งานนี้... อาจจะมีลุ้น!”

แม้พลังป้องกันของราชันย์หมาป่าจะสูงจนเขาตีเข้าแค่ 60 กว่าๆ แต่ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว เฟิงเซียวเหลือบมองมานาของตัวเอง: 300/330 ในกระเป๋ายังมีน้ำยามานาขวดเล็กตุนไว้อีกยี่สิบกว่าขวด ความมั่นใจพุ่งพรวด

“ถ้ากัดฟันสู้ต่อ แล้วไม่มีอะไรผิดพลาด... งานนี้มีสิทธิ์ชนะชัวร์!”

*****