ตอนที่ 5 ตรวจสอบทรัพย์สิน

ภายใต้แสงไฟสลัว อุจิฮะ เคียวฮาคุยืนพิงไม้เท้า เริ่มต้นการตรวจสอบ "บ้านใหม่" อย่างละเอียดเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย

อากาศอบอวลไปด้วยฝุ่นและความเงียบงันที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ของผู้คนในอดีตและความว่างเปล่าในปัจจุบัน

เขาจำเป็นต้องรู้ให้แน่ชัดว่าตนเองครอบครองสิ่งใดบ้าง และมีอะไรที่สามารถใช้เป็นหลักยึดเพื่อตั้งหลักในโลกใบนี้ได้

เป้าหมายแรกที่ชัดเจนคือกล่องไม้ใบเล็กที่แม่ใช้เก็บของสำคัญ

กุญแจยังคงวางสงบนิ่งอยู่ใต้แจกันบนโต๊ะกินข้าว... นิสัยการเก็บของที่ไม่เคยเปลี่ยน

เมื่อเปิดกล่อง สิ่งแรกที่เขาสัมผัสคือสมุดบัญชีสีน้ำเงินเข้ม

เมื่อเปิดออก ชื่อเจ้าของบัญชี "อุจิฮะ เคตะ" ก็ปรากฏแก่สายตา และยอดคงเหลือสุดท้ายพิมพ์ไว้ชัดเจนว่า "200,450 เรียว"

นี่คือเงินเก็บที่ครอบครัวสะสมมานานหลายปี นับเป็นเงินก้อนใหญ่ แต่ปัจจุบันมันถูกแช่แข็งอยู่ในธนาคาร

เขาพยายามนึกถึงขั้นตอนการถอนเงิน ดูเหมือนจะต้องใช้ตราประทับของเจ้าของบัญชีหรือเอกสารยืนยันตัวตน

สำหรับเขา เด็กอายุ 5 ขวบ การดำเนินการเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ยากลำบากอย่างยิ่ง และมีโอกาสสูงที่จะไปกระตุ้นความสนใจของตระกูลอุจิฮะ

'ปล่อยไว้ก่อน แต่ต้องจำไว้ว่ามีเงินก้อนนี้อยู่'

เขาวางสมุดบัญชีกลับลงไปที่ก้นกล่อง

ที่มุมหนึ่งของกล่องไม้มีถุงผ้าใบเล็กใส่เหรียญและธนบัตรย่อย รวมแล้วประมาณไม่กี่พันเรียว... นี่คือเงินทอนสำหรับใช้จ่ายค่ากับข้าวประจำวัน

เขาหยิบเงินส่วนนี้ออกมาและนำไปรวมกับเงิน "100,000 เรียว"

นี่คือสภาพคล่องทั้งหมดที่เขาสามารถใช้ได้อย่างอิสระในตอนนี้

เมื่อเสร็จขั้นตอนนี้ เขาพิงไม้เท้าและค่อยๆ เคลื่อนตัวไปยังห้องทำงานเล็กๆ ของพ่อ

เครื่องเรือนที่นี่เรียบง่าย แต่บรรจุความฝันทั้งหมดของครอบครัวเกี่ยวกับการเป็นนินจาเอาไว้

บนชั้นวางมีหนังสือไม่มากนัก และชั้นวางอาวุธขนาดเล็กก็มีเพียงดาวกระจายสำหรับฝึกซ้อมและคุไนที่ยังไม่ได้ลับคมวางอยู่ไม่กี่ชิ้น

เป้าหมายของเขาคือลิ้นชักที่พ่อใช้งานบ่อยๆ

ลิ้นชักไม่ได้ล็อค

มันส่งเสียงครูดเบาๆ เมื่อเขาดึงมันออกมา

ด้านในมีม้วนคัมภีร์และสมุดบันทึกวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ

เขาหยิบชิ้นบนสุดขึ้นมาก่อน คำอธิบายอย่างละเอียดเกี่ยวกับเทคนิคการรีดเร้นจักระ

ขอบของม้วนคัมภีร์สึกกร่อนจนเรียบ แสดงร่องรอยการใช้งานบ่อยครั้งจากเจ้าของคนก่อน

เมื่อเปิดออก เขาเห็นว่านอกจากเนื้อหามาตรฐานแล้ว ในพื้นที่ว่างยังมีคำอธิบายประกอบและข้อคิดเห็นมากมายที่พ่อเขียนไว้ด้วยตัวอักษรขนาดเล็ก... "ความสงบคือด่านแรก", "สัมผัสการไหลเวียนของพลังงานภายใน ให้เหมือนสายน้ำ", "พลังงานทางจิตวิญญาณเป็นตัวนำพลังงานทางกายภาพ ไม่ใช่การบังคับ"...

ลายมือที่เริ่มต้นด้วยความไม่ประสีประสาเล็กน้อยและค่อยๆ พัฒนาจนมั่นคง บันทึกความคิดของนินจาที่กำลังเติบโตคนหนึ่ง

ถัดลงมาคือ พื้นฐานโรงเรียนนินจา: การประยุกต์ใช้สามวิชาพื้นฐาน

ประเด็นสำคัญของคาถาแยกเงา คาถาสลับร่าง และคาถาแปลงร่าง ถูกระบุไว้อย่างครบถ้วน

พ่อของเขาได้จดบันทึกประสบการณ์ส่วนตัวไว้มากมายข้างๆ เนื้อหา โดยเฉพาะเทคนิคการจัดสรรจักระอย่างแม่นยำในระหว่างการเปลี่ยนกระบวนท่า และข้อผิดพลาดทั่วไปที่ควรหลีกเลี่ยงเพื่อป้องกันการสิ้นเปลืองจักระและความล้มเหลวของคาถา

ต่อมาคือคัมภีร์คาถานินจาสองม้วน

คาถาไฟ: ลูกบอลเพลิงยักษ์ และ คาถาไฟ: เพลิงฟีนิกซ์

ด้านข้างของคัมภีร์ระบุระดับ "C"

คัมภีร์ลูกบอลเพลิงยักษ์ถูกอ่านบ่อยที่สุด พ่อถึงกับวาดแผนภาพการไหลเวียนของจักระในเส้นลมปราณไว้อย่างง่ายๆ ในที่ว่าง โดยลงรายละเอียดจุดสำคัญของลำดับการประสานอินแต่ละขั้นตอน: "มะเส็ง—มะแม—วอก—กุน—มะเมีย—ขาล"

เขาบันทึกเน้นย้ำเรื่องการควบคุมที่ละเอียดอ่อนซึ่งจำเป็นสำหรับการเปลี่ยนรูปแบบจักระในช่วงอิน "กุน" และเตือนว่า "การปล่อยจักระต้องไม่รุนแรงเกินไป การเร่งรีบจะทำให้บาดเจ็บได้"

นอกจากนี้ยังมี คาถาลวงตา: บิดเบือนสถานที่

บันทึกเกี่ยวกับวิชานี้มีน้อยกว่า แต่ก็มีแนวคิดกระจัดกระจายเกี่ยวกับวิธีการชักจูงการรับรู้ของคู่ต่อสู้ให้เป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น

สุดท้ายคือสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง ไม่หนามาก เย็บด้วยกระดาษธรรมดา

หน้าปกเรียบเกลี้ยง ไม่มีชื่อเรื่องใดๆ

เคียวฮาคุหยิบมันขึ้นมาเปิดดู

ด้านในเป็นลายมือที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของพ่อ อุจิฮะ เคตะ พร้อมด้วยภาพวาดประกอบและการวิเคราะห์ง่ายๆ จำนวนมาก

นี่ไม่ใช่คัมภีร์คาถานินจาระดับสูง แต่เป็นการตกผลึกทางความคิดและบทสรุปของจูนินผู้เบิกเนตรวงแหวนหนึ่งโทโมเอะ ซึ่งบันทึกประสบการณ์หลายปีเกี่ยวกับเทคนิคการปาดาวกระจาย การประยุกต์ใช้คุไนในการต่อสู้ระยะประชิด และการฝึกร่างกาย

มันบันทึกมุมองศาต่างๆ เทคนิคการส่งแรง การขยับข้อมือ การวิเคราะห์ผลกระทบของทิศทางลมและความเร็ว รวมถึงเคล็ดลับไทจุตสึที่ใช้งานได้จริงและไอเดียการประสานท่าโจมตีไว้อย่างละเอียด

เขาไล้นิ้วไปบนสมุดบันทึกเบาๆ ปลายนิ้วสัมผัสถึงเนื้อกระดาษและตัวอักษรที่เปี่ยมไปด้วยความเพียรพยายาม

สิ่งนี้มีค่ายิ่งกว่าคัมภีร์คาถานินจาระดับ C เสียอีก มันคือแก่นแท้แห่งประสบการณ์ของนินจาเดินดินที่พยายามอย่างหนักเพื่อไต่เต้าขึ้นไป... สมบัติล้ำค่าที่เหมาะสำหรับการสร้างพื้นฐานและบรรลุการพัฒนาที่มั่นคง

เขารวบรวมคัมภีร์และสมุดบันทึกเข้าด้วยกันอย่างระมัดระวัง โดยวางแยกต่างหากจากเงิน

เงินคือรากฐานของการมีชีวิตอยู่ แต่ความรู้เหล่านี้คือกุญแจสู่เส้นทางแห่งพลังและความเป็นไปได้ในการ "เติมเต็ม"

เขาพิงไม้เท้า กวาดสายตามองไปรอบบ้าน

รายการทรัพย์สินครบถ้วน

'เงินทุนที่ใช้ได้: เงินสด "100,000 เรียว" + เศษเงินอีกหลายพันเรียว (รวมประมาณ 105,000 เรียว)'

'สินทรัพย์แช่แข็ง: 200,000 เรียวในสมุดบัญชีธนาคาร (ต้องหาวิธีจัดการเรื่องการเข้าถึง)'

'สินทรัพย์หลัก: มรดกของพ่อ... เทคนิคการรีดเร้นจักระ, สามวิชาพื้นฐาน, คัมภีร์ธาตุไฟระดับ C สองม้วน, คัมภีร์คาถาลวงตาระดับ C หนึ่งม้วน และบันทึกประสบการณ์ที่เกี่ยวข้อง

ข้อคิดจากการฝึกฝนส่วนตัวของพ่อ (บันทึกดาวกระจายและไทจุตสึ)'

'สถานะร่างกาย: เท้าขวาพิการ การเคลื่อนไหวบกพร่อง'

'สภาพแวดล้อมภายนอก: พ่อแม่เสียชีวิต สถานะเด็กกำพร้าตระกูลอุจิฮะ เงาของสงครามยังคงปกคลุม'

'ข้อได้เปรียบ: พลังทางจิตวิญญาณมหาศาลและการรับรู้ที่เหนือกว่าจากการหลอมรวมของสองวิญญาณ, ความรู้ด้านกายวิภาค, การวิเคราะห์เชิงตรรกะ และจิตใจที่สงบเยือกเย็นจนเกือบไร้ความรู้สึกจากชีวิตก่อนในฐานะแพทย์นิติเวช'

อุจิฮะ เคียวฮาคุสูดหายใจลึก แสงสลัวขับเน้นโครงหน้าด้านข้างที่ยังเยาว์วัยแต่สงบนิ่งเกินตัว

"ตรวจสอบทรัพย์สินเสร็จสิ้น" เขาพึมพำ ราวกับกำลังส่งรายงานอย่างเป็นทางการ

"ต้นทุนมีจำกัด แต่ฉันก็ไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอก"

"ขั้นตอนต่อไปคือจะใช้ต้นทุนนี้อย่างไรให้เกิดโอกาสรอดชีวิตและพัฒนาได้สูงสุด"

สายตาของเขากวาดมองม้วนคัมภีร์อีกครั้ง โดยเฉพาะสมุดบันทึกประสบการณ์ที่เรียบง่ายเล่มนั้น

ก้าวแรก บางทีควรเริ่มจากความจำเป็นพื้นฐานที่สุด... การย้ายไปที่พักใหม่ที่ห่างไกลจากตระกูลอุจิฮะ โดยเฉพาะเพื่อนบ้านของเจ้าของร่างเดิม

จบตอน