ตอนที่ 8 ฟ้ามืดมิด พระจันทร์สีเลือดลอยเด่น

ท้องฟ้ายามค่ำคืนถูกฉีกกระชาก

พระจันทร์เต็มดวงที่แขวนสูงถูกย้อมด้วยสีแดงฉานอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นดวงตาสีเลือดลอยคว้างอยู่กลางเวหา

แสงสว่างทั้งหมดถูกดูดกลืนหายไปจากโลก ทำให้โลกตกอยู่ในความเงียบงันสีแดงเข้มที่แปลกประหลาด

"มาแล้วค่ะ"

หลินอวิ๋นซือปรากฏตัวขึ้นข้างกายหลินเฉียนตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ น้ำเสียงของเธอสั่นเครือด้วยความรู้สึกถึงชะตากรรมที่ไม่อาจเลี่ยง

หลินเฉียนเงียบงัน เพียงแค่จ้องมองท้องฟ้า เขาสัมผัสได้ว่าแรงกดดันอันหนักอึ้งในอากาศกำลังพุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุดในวินาทีนี้

ลูกหลานตระกูลหลินคนอื่นๆ ในคฤหาสน์ต่างก็พุ่งตัวออกมาจากห้อง มองดูปรากฏการณ์ประหลาดบนท้องฟ้าด้วยความหวาดผวา

"ราหูอมจันทร์เหรอ? ไม่สิ ทำไมพระจันทร์เป็นสีแดง?"

"วันสิ้นโลกเหรอ?"

ความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปทั่วฝูงชน ไม่ใช่แค่ตระกูลหลิน แต่ทั้งเมืองอันชิง ทั้งประเทศมังกร และทั่วทั้งดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างเงยหน้าขึ้นมองในขณะนี้ เป็นพยานต่อฉากที่บิดเบือนจิตใจนี้

ในข่าวโทรทัศน์ ผู้ที่ถูกเรียกว่าผู้เชี่ยวชาญกำลังพยายามอธิบายอย่างฝืนๆ ว่าเป็น "ปรากฏการณ์การหักเหของชั้นบรรยากาศพิเศษ" แต่กลิ่นอายอัปมงคลที่แผ่ออกมาจากพระจันทร์สีเลือดทำให้คำอธิบายทั้งหมดดูจืดจางและไร้น้ำหนัก

หลินอวิ๋นซือสูดหายใจลึก บังคับตัวเองให้สงบลง

"คุณปู่คะ นี่คือลางบอกเหตุของการระเบิดของพลังปราณอย่างเต็มรูปแบบ—ฟ้ามืดมิด พระจันทร์สีเลือด อีกเดี๋ยวจะมีฝนตกลงมาครอบคลุมทั่วโลกค่ะ"

สิ้นเสียงของเธอ สายฟ้าสีเงินเงียบเชียบก็ฉีกกระชากท้องฟ้าสีแดงเข้ม

ทันทีหลังจากนั้น หยดแสงขนาดใหญ่ก็เริ่มร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า

พวกมันตกลงมาอย่างช้าๆ เปล่งแสงนวลตา เมื่อตกลงสู่พื้นดินก็ซึมหายลงไปในดิน เมื่อตกลงบนตัวคน ก็เปลี่ยนเป็นกระแสอุ่นบริสุทธิ์ ไหลเวียนไปทั่วแขนขาและกระดูก

"นี่ไม่ใช่ฝน!"

หลินหยางซูยื่นมือออกไปรองรับหยดแสง แล้วรู้สึกว่าเลือดลมในกายเพิ่มขึ้นมาวูบหนึ่งทันที เขาตะโกนลั่น "นี่คือ... พลังปราณ!"

"ทุกคน นั่งขัดสมาธิลงตรงนี้เดี๋ยวนี้ แล้วโคจร 《วิชาคลื่นซ้อน》! ดูดซับให้ได้มากที่สุด!" เสียงของหลินอวิ๋นซือดังขึ้นกะทันหัน แฝงด้วยคำสั่งที่ห้ามปฏิเสธ

คนในตระกูลหลินไม่กล้าชักช้า ต่างพากันนั่งลงกลางลานบ้าน เริ่มดูดซับน้ำทิพย์จากสวรรค์นี้อย่างตะกละตะกลาม

เพียงแค่ชั่วโมงแรก ลูกหลานตระกูลหลินที่อ่อนแอที่สุดก็มีค่าเลือดลมเพิ่มขึ้นกว่าสามสิบหน่วย นี่เทียบเท่ากับการฝึกฝนอย่างยากลำบากครึ่งเดือนของพวกเขาก่อนหน้านี้

หลินอวิ๋นซือเองก็นั่งขัดสมาธิลง เลือดลมในร่างของเธออยู่ที่ระดับสูงสุดของขั้นหนึ่งอยู่แล้ว และตอนนี้ ภายใต้การชะล้างของพลังปราณมหาศาล เธอกำลังพยายามทะลวงไปสู่ระดับที่สูงขึ้น

เธอรู้ดีกว่าใครว่าฝนปราณนี้จะตกต่อเนื่องสามวันสามคืน นี่คือโอกาสครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่คนธรรมดาจะเปลี่ยนชะตาชีวิตได้

หากพลาดไป จะไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีก

——

ในขณะเดียวกัน

ประเทศมังกร เมืองหลวง กองบัญชาการสำนักงานกิจการพิเศษ

บนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดมหึมา แผนที่โลกสีน้ำเงินทั้งใบสว่างวาบขึ้น ไม่มีจุดไหนตกหล่น

"หัวหน้าครับ! ปรากฏการณ์เกิดขึ้นพร้อมกันทั่วโลก! ข้อมูลที่ส่งมาจากพื้นที่ต่างๆ ระบุว่าความเข้มข้นของพลังงานในน้ำฝนสูงกว่าตอนฟื้นฟูบางส่วนเมื่อหกปีก่อนถึงร้อยเท่าครับ!"

นักวิจัยคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอมเข้ามาในศูนย์บัญชาการ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง

โอวหยางซั่ว ชายวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่าหัวหน้า ยืนอยู่หน้าจอด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เขาสวมชุดเครื่องแบบทหารรีดเรียบ ไม่มีดาวนายพลบนบ่า แต่กลิ่นอายเหล็กและเลือดที่แผ่ออกมานั้นเข้มข้นยิ่งกว่านายพลคนใด

นักยุทธ์ขั้นสาม โอวหยางซั่ว

เขารู้ดีว่า "ฝนปราณ" นี้หมายถึงอะไร

สัตว์กลายพันธุ์บนบกอาจจะยังพอใช้ปืนผาหน้าไม้สมัยใหม่ร่วมกับนักยุทธ์กดดันไว้ได้

แต่สิ่งเหล่านั้นในมหาสมุทร เมื่อตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ ด้วยกำลังของมนุษยชาติในตอนนี้ ไม่มีทางต่อกรได้เลย

ถึงตอนนั้น มนุษย์จะสูญเสียความเป็นเจ้าของดาวดวงนี้ไป

"จำนวนนักยุทธ์ของเรายังน้อยเกินไป"

ข้อนิ้วของโอวหยางซั่วเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ "วิชาพื้นฐานที่เผยแพร่ในกองทัพทำได้แค่ให้พวกเขาพอเริ่มต้นได้ เมื่อเจอกับสัตว์กลายพันธุ์ของจริง ก็ไม่ต่างอะไรกับส่งพวกเขาไปตาย"

"หัวหน้า คุณหมายความว่า..."

"ส่งคำสั่งผมออกไป เริ่มแผน 'ไฟลามทุ่ง'" การตัดสินใจของโอวหยางซั่วไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย "เปิดเผยวิธีฝึกยุทธ์พื้นฐานสู่สาธารณะ และก่อตั้งสมาพันธ์นักยุทธ์ วิกฤตครั้งนี้ต้องใช้พลังของคนทั้งชาติมารับมือ"

เขาตั้งใจจะวางเดิมพันครั้งใหญ่ เพื่อชิงอนาคตให้กับประเทศมังกรและมนุษยชาติ

——

คฤหาสน์ตระกูลหลิน

หลินเฉียนไม่ได้รีบร้อนดูดซับพลังปราณเหมือนคนอื่นๆ

เขายืนอยู่ใต้ต้นตั๊กแตนเก่าแก่ สัมผัสพลังงานในอากาศที่เข้มข้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แล้วเอ่ยในใจเงียบๆ

"ลงชื่อ"

【ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ณ ลานฝึกยุทธ์คฤหาสน์ตระกูลหลิน เมืองอันชิง】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ได้รับรางวัล 'ญาณหยั่งรู้วิทยายุทธ์'】

กระแสข้อมูลที่ซับซ้อนและลึกซึ้งหลั่งไหลเข้าสู่สมองของหลินเฉียนในทันที

มันคือความลับอันลึกล้ำต่างๆ ของขอบเขตระดับสอง ที่อยู่เหนือกว่าระดับหนึ่ง

วิธีการขัดเกลากระดูก วิธีการหลอมรวมพลังเลือดลมเข้ากับกระดูก และวิธีการวางรากฐานที่มั่นคงที่สุดเพื่อพุ่งชนระดับที่สูงขึ้น

การบำเพ็ญเพียรของเขาที่สั่งสมมาด้วยเม็ดยา ขาดการจัดระบบและการตกผลึกแบบนี้มาตลอด

ญาณหยั่งรู้วิทยายุทธ์นี้ได้เข้ามาเติมเต็มจุดอ่อนที่สำคัญที่สุดของเขา

กำแพงระดับหนึ่งขั้นสูงสุดที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผา เริ่มคลายตัวลงภายใต้การชะล้างของความรู้แจ้งเหล่านี้

หลินเฉียนนั่งขัดสมาธิลง ฝนปราณมหาศาลตกลงมาที่ตัวเขา เปลี่ยนเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่สุด ซึ่งเขาดูดกลืนเข้าไปในร่างจนหมดสิ้น

ปริมาณเลือดลมรวมของเขาแตะจุดสูงสุดที่สามพันหน่วยอยู่แล้ว ในขณะนี้ พลังเลือดลมที่เป็นของเหลวภายใต้การชักนำของเขา เริ่มเจาะเข้าไปในกระดูกสันหลังชิ้นแรก

นักยุทธ์ขั้นสอง ขอบเขตขัดเกลากระดูก

ต้องทำการขัดเกลากระดูกทั้งสองร้อยหกชิ้นในร่างกาย นี่เป็นกระบวนการที่เชื่องช้าและต้องใช้ความอุตสาหะ เจ็บปวดและยาวนาน

แต่ในท่ามกลางฝนพลังปราณนี้ กระบวนการนี้ถูกย่อให้สั้นลงอย่างมหาศาล

ความเจ็บปวดรุนแรงแผ่ออกมาจากส่วนลึกของไขกระดูก ราวกับมีเข็มเหล็กนับไม่ถ้วนทิ่มแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ร่างกายของหลินเฉียนสั่นสะท้านเล็กน้อย แต่จังหวะการเดินลมปราณไม่มีความผิดปกติเลยแม้แต่น้อย

วิถีของนักยุทธ์ มีเพียงการแก่งแย่งและช่วงชิง

แย่งชิงวาสนา ช่วงชิงทรัพยากร

พรสวรรค์ ความพยายาม และทรัพยากร ขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปไม่ได้

ในเมือง ผู้คนธรรมดานับไม่ถ้วนเดินออกมาจากบ้าน อาบไล้อยู่ท่ามกลางฝนแสงประหลาดนี้

พวกเขาเพียงแค่รู้สึกว่าอากาศสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความเหนื่อยล้าของร่างกายถูกปัดเป่าหายไป

คนชราที่นอนติดเตียงมาหลายปี หรือผู้ป่วยหนักที่ทรมานกับความเจ็บปวด ต้องเผชิญกับการตัดสินของชะตากรรมในสายฝนนี้

หากทนได้ ก็จะเกิดใหม่ ได้รับชีวิตใหม่

หากทนไม่ได้ ก็จะร่วงโรยไปอย่างเงียบงันในคลื่นแห่งวิวัฒนาการนี้

เหมือนกับหลินเฉียนในความทรงจำชาติที่แล้วของหลินอวิ๋นซือ

ในป่าลึกดงดิบ สัตว์ร้ายที่จำศีลอยู่ส่งเสียงคำรามลั่นสะเทือนฟ้าดิน ร่างกายของพวกมันขยายใหญ่ขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าภายใต้การหล่อเลี้ยงของฝนปราณ แววตาเปล่งประกายด้วยความกระหายเลือดและความดุร้าย

สัตว์เลี้ยงในบ้านเองก็เริ่มกระสับกระส่าย ส่งเสียงครางต่ำในลำคอ และสายตาที่มองเจ้าของก็แฝงแววป่าเถื่อนที่ไม่คุ้นเคย

ยุคสมัยใหม่ได้มาถึงแล้ว ด้วยท่วงท่าที่ไม่อาจต้านทาน

ในห้องทำงานตระกูลหลิน

สามชั่วโมงผ่านไป

"กริ๊ก"

เสียงแตกเบาๆ ที่มีเพียงหลินเฉียนเท่านั้นที่ได้ยิน ดังมาจากภายในร่างกาย

กระดูกสันหลังชิ้นแรก ภายใต้การชะล้างและขัดเกลาของพลังปราณมหาศาล ในที่สุดก็เสร็จสิ้นการเปลี่ยนแปลง กลายเป็นใสกระจ่างดั่งหยกและแข็งแกร่งทำลายไม่ได้

นักยุทธ์ขั้นสอง สำเร็จ!

หลินเฉียนไม่หยุด

เขาสัมผัสได้ว่าความเข้มข้นของพลังปราณภายนอกยังคงพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

เขาชักนำพลังมหาศาลนั้น โดยไม่หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว มุ่งตรงไปยังกระดูกชิ้นที่สอง

จบตอน