บทที่ 23: กระแสตอบรับหลังออกอากาศ

บทที่ 23: กระแสตอบรับหลังออกอากาศ

เมื่อรายการ "ชีวิตที่ใฝ่ฝัน" (Back to Field) ออกอากาศจบลง ในโลกออนไลน์เวลานี้ก็ระเบิดเถิดเทิงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดที่สุดก็คือ เว็บไซต์เวยป๋อล่มไปดื้อๆ เพราะปริมาณการเข้าชมและการโต้ตอบมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามา!

แถมตอนนี้ยังเป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วด้วย

พนักงานเวยป๋อหลายคนถูกปลุกจากฝันหวานให้ลุกขึ้นมาทำงานล่วงเวลาแบบเร่งด่วน ทำเอาแต่ละคนสบถด่ากราดด้วยความหัวเสีย

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เวยป๋อถึงจะกลับมาใช้งานได้ตามปกติ

ในเวลานี้ บนหน้าจัดอันดับคำค้นหายอดนิยม (Hot Search) ของเวยป๋อ สามอันดับแรกล้วนมีคำว่า "ระเบิด" (Hot) ต่อท้าย

"หลินลี่"

"หลินลี่ หนานซุน"

"หลินลี่ เขียนบทและกำกับเอง"

เมื่อมองไล่ลงไป ในยี่สิบอันดับแรกของการค้นหาก็ยังมีคำที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย

"ชีวิตที่ใฝ่ฝัน หลินลี่"

"หลินลี่ มหาวิทยาลัยเหรินหมิน"

"หลินลี่ เฉินตูหลิง"

"Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)"

"อายุของหลินลี่"

"นักเขียนอัจฉริยะ"

ดูเหมือนว่าทั่วทั้งเวยป๋อกำลังพูดถึงหลินลี่กันให้แซ่ด และมีผู้คนเข้ามาร่วมวงสนทนามากขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่บัญชีเวยป๋ออย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยเหรินหมิน ก็ยังกระโดดลงมาร่วมวงด้วยการรีโพสต์คลิปช่วงที่หลินลี่ปรากฏตัวจากเวยป๋อของรายการ "ชีวิตที่ใฝ่ฝัน" พร้อมกับแคปชั่นว่า

"เด็กหนุ่มบ้านใครช่างสง่างามดั่งหยก สร้างความตื่นตะลึงดั่งดอกไม้บานสะพรั่ง? โปรดดูเด็กหนุ่มบ้านเรา ผู้ใช้ช่วงเวลาวัยเยาว์ที่ร้อนแรงที่สุด จารึกเรื่องราวของโลกกว้าง!"

โพสต์นี้ถูกดันขึ้นสู่อันดับเจ็ดของคำค้นหายอดนิยมด้วยความเร็วแสง และในช่องคอมเมนต์ใต้โพสต์ก็คึกคักเป็นพิเศษ

"เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยม นี่สินะกลิ่นอายของปัญญาชน"

"เจ้าเหรินต้า (มหาวิทยาลัยเหรินหมิน) เจ้าคนตาโตคิ้วดก รู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเขาคือหนานซุน แต่ดันอมพะนำไม่ยอมบอก!"

"เหรินต้าทำตัวเหมือนคุณพ่อแก่ๆ ที่กำลังอวดลูกตัวเองด้วยความภูมิใจเลยนะ"

"ฮือๆๆ นี่มันเด็กหนุ่มอัจฉริยะในนิยายสายตบเกรียนชัดๆ! หล่อ เก่ง การศึกษาสูง เพอร์เฟกต์เกินไปแล้ว!"

"ในฐานะนักศึกษาปัจจุบันของเหรินต้า ขอพูดสักคำ หลินลี่ดังมากในโรงเรียนเราอยู่แล้ว ตอนเข้ามาปีแรกก็สร้างความฮือฮาไปทั่ว สาวๆ ที่ตามจีบเขาต่อแถวจากหอพักยาวไปถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยได้เลย แต่เขาปฏิเสธหมด! แถมตอนอยู่มหาลัยเขาก็ทำตัวโลว์โปรไฟล์มาก นอกจากเข้าเรียนแล้วแทบไม่ร่วมกิจกรรมอะไรเลย มิน่าล่ะถึงไม่มีใครเดาออกว่าเขาคือหนานซุน! ไอดอลของฉันเรียนอยู่ที่เดียวกับฉันแท้ๆ แต่ฉันกลับไม่รู้ ฉันใช้ชีวิตมายังไงเนี่ยหลายปีมานี้!"

เมื่อชาวเน็ตที่อ้างตัวว่าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเหรินหมินคอมเมนต์แบบนี้ ก็มีชาวเน็ตจำนวนมหาศาลแห่เข้ามาถามไถ่เรื่องราวของหลินลี่ในรั้วมหาวิทยาลัย พร้อมกับแสดงความเห็นอกเห็นใจเธอ

ในขณะเดียวกัน หลินลี่ผู้เป็นศูนย์กลางของพายุหมุนลูกนี้ กำลังถูกรูมเมตในหอพักรุมล้อมสอบสวนอย่างหนัก

แม้ว่าความสัมพันธ์ของหลินลี่กับรูมเมตอีกสองคนจะแค่ธรรมดาๆ ยกเว้นเฉินเชา แต่ในเมื่อพวกเขากระตือรือร้นกันขนาดนี้ เขาก็ไม่อาจจะทำหน้าตึงใส่ได้ จำต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มรับมือไปตามเรื่อง

ส่วนเฉินเชายืนกอดอกพิงโต๊ะ กลั้นขำมองดูความสนุกอยู่เงียบๆ

กว่าจะกล่อมให้พวกเขาสงบลงได้ด้วยการรับปากว่าจะเลี้ยงข้าวทั้งห้องในวันพรุ่งนี้ ก็เล่นเอาเหนื่อย

หลินลี่ที่เหนื่อยล้าทั้งกายและใจทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ในที่สุดก็มีเวลาหยิบมือถือขึ้นมาเช็กข้อความเสียที

เริ่มจากสายที่ไม่ได้รับและข้อความที่ยังไม่ได้อ่านกองพะเนิน

ตามมาด้วยหน้าต่างแจ้งเตือนข่าวสารจากสำนักข่าวต่างๆ ซึ่งเกือบทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับตัวเขา

หนึ่งในนั้นมีข้อความจากเสี่ยวเถียน (เถียนซีเวย) ที่ทำเอาหลินลี่มุมปากกระตุก "ไหนเธอบอกว่าไม่ได้มีอะไรกับเฉินตูหลิงไง (อีโมจิยิ้มอำมหิต)"

ดูท่าทางเสี่ยวเถียนเองก็คงเฝ้าหน้าจอรอรายการออนแอร์ พอจบปุ๊บก็ส่งข้อความมาหาเขาปั๊บ

หลินลี่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป: "เอฟเฟกต์รายการน่ะ ครั้งที่แล้วเธอก็เห็นนี่ ฉันกับเขาก็แค่เพื่อนกัน"

เสี่ยวเถียนตอบกลับทันที: "ให้มันจริงเถอะ!"

หลินลี่: "ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่นอนอีกเหรอ ระวังเลยเวลานาทีทองของการฟื้นฟูผิวพรรณนะ"

เสี่ยวเถียน: "ก็กะว่าจะรอดูพี่อาลี่เดบิวต์รายการวาไรตี้สักหน่อย ไม่คิดว่าจะได้เห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น (ยิ้มอำมหิต)"

หลินลี่: "..."

เสี่ยวเถียน: "นอนละ ไว้เจอกันคราวหน้าค่อยคุยเรื่องนี้ให้ละเอียด"

หลินลี่: "โอเค ฝันดีนะ"

เสี่ยวเถียน: "ฝันดี"

หลังจากบอกฝันดีกันแล้ว หลินลี่ก็ถอนหายใจยาวเหยียด ในที่สุดก็กล่อมให้สงบลงได้ชั่วคราว ดูเหมือนต่อไปต้องพยายามให้พวกเธอเจอกันให้น้อยที่สุด ตอนนี้ยังดีที่ยังไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไร ไม่งั้นรถไฟชนกันเละแน่

อีกด้านหนึ่ง เถียนซีเวยวางโทรศัพท์ลงแล้วนอนแผ่บนเตียง ในหัวยังคงวนเวียนอยู่กับภาพการพูดคุยหยอกล้อระหว่างหลินลี่กับเฉินตูหลิง รู้สึกหงุดหงิดใจชอบกล

ครั้งที่แล้วที่เจอกัน เธอสัมผัสได้ทันทีว่าเฉินตูหลิงมีใจให้หลินลี่ และพอดูรายการจบเธอก็ยิ่งมั่นใจ

แต่จะให้เธอแสดงอาการหึงหวงต่อหน้าหลินลี่มากเกินไปก็ไม่ได้ ไม่งั้นจะดูเป็นคนขี้อิจฉา

ครั้งก่อนด้วยอารมณ์พาไป เธอเลยเผลอจูบหลินลี่ก่อน แล้วก็โดนหลินลี่จูบตอบอย่างเร่าร้อน ตอนนั้นเธอเดินจากมาด้วยความมึนงง

พอขึ้นเครื่องบินแล้วอารมณ์เริ่มสงบลง เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้... เดี๋ยวนะ ยังไม่ได้ตกลงสถานะกับหลินลี่เลยนี่ว่าตอนนี้เป็นอะไรกันแน่!

รู้สึกเหมือนโดนหลอกยังไงไม่รู้ ไม่ได้การล่ะ ต้องหาเวลาไปเคลียร์กับหลินลี่ต่อหน้าให้รู้เรื่อง

"เสี่ยวเถียน หนานซุนคนนี้... ไม่สิ หลินลี่น่ะ คือคนที่มาหาเธอที่มหาลัยคราวนั้นใช่ไหม! งั้นละครที่เขาพูดถึงในรายการ นางเอกก็คือเธอเหรอ?"

จางย่าชินคลำทางมาที่ข้างเตียงของเสี่ยวเถียน เอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น

เพราะครั้งที่แล้วตอนหลินลี่มาหา เขาไม่ได้เปิดเผยตัวตน และหลังจากนั้นไม่นานก็ปิดเทอม เธอรู้แค่ว่าช่วงปิดเทอมเสี่ยวเถียนไปถ่ายละครเว็บดราม่ามาเรื่องหนึ่ง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นละครของหนานซุน

เถียนซีเวยไม่ได้ปิดบัง ลุกขึ้นนั่งแล้วตอบว่า "ใช่ ละครเรื่องที่เขาพูดถึงนั่นแหละ"

จางย่าชินได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเขย่าไหล่เถียนซีเวย "กรี๊ดดด นั่นมันละครเรื่องแรกที่หนานซุนกำกับเลยนะ เธอจะดังแล้วนะเสี่ยวเถียน!"

เถียนซีเวยยิ้มเจื่อนๆ "ก็หวังว่านะ"

จางย่าชินสังเกตเห็นความผิดปกติ "เป็นอะไรไป มีเรื่องอะไรเหรอ?"

เถียนซีเวยคิดสักพัก ก็รู้สึกว่าอยากหาคนระบายอยู่พอดี

เธอจึงดึงเพื่อนซี้มานั่ง แล้วเล่าเรื่องราวความหนักใจตั้งแต่ต้นจนจบให้ฟังอย่างละเอียด

ค่ำคืนนี้ คงเป็นคืนที่ข่มตานอนไม่ลงแน่ๆ

...

ไกลออกไปที่เกาหลีใต้ หยางมี่ที่เพิ่งดูรายการ "ชีวิตที่ใฝ่ฝัน" จบ เอนหลังพิงหัวเตียง นัยน์ตาจิ้งจอกคู่งามฉายแววเป็นประกายวิบวับ

เดิมทีเธอก็ให้ความสำคัญกับหนานซุนมากอยู่แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าหนานซุนจะมอบเซอร์ไพรส์ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมให้เธอ

มองดูใบหน้าหล่อเหลาคมคายของหลินลี่บนหน้าจอที่กดหยุดไว้ ดวงตายั่วยวนของหยางมี่ฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากแดงระเรื่อพึมพำเบาๆ "น้องชาย... พี่สาวเริ่มสนใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ"

...

หอพักมหาวิทยาลัยเหรินหมิน หลังจากตอบกลับข้อความสำคัญๆ เสร็จ หลินลี่ก็เปิดเวยป๋อเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของตัวเอง

ตอนนี้ยอดผู้ติดตามเวยป๋อของเขาพุ่งจากสิบเจ็ดล้านทะลุไปถึงยี่สิบเก้าล้านแล้ว และยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยอัตราความเร็วที่น่าตกใจ

นั่นไง คาแรคเตอร์เด็กหนุ่มอัจฉริยะหน้าตาดีนี่มันตกแฟนคลับได้ง่ายจริงๆ

เมื่อดูการแจ้งเตือนบนเวยป๋อ หลินลี่ก็กดเข้าไปดูโพสต์ที่เขาเคยลงไว้ก่อนหน้านี้ ยอดคอมเมนต์ตอนนี้ปาเข้าไปสามแสนเจ็ดหมื่นกว่าแล้ว

ในใจรู้สึกทึ่ง พลางกดเข้าดูคอมเมนต์แล้วกวาดสายตาอ่านคร่าวๆ

"กรี๊ดดดด สามีขา หนูมาแล้ว"

"เมนต์บนไสหัวไป นั่นสามีฉันย่ะ"

"พวกเธอหยุดแย่งกันได้ไหม อาลี่กำลังขอโทษฉันอยู่ในผ้าห่มเนี่ย"

"ใครก็ได้ช่วยเยี่ยวใส่เมนต์บนให้ตื่นที ฉันให้สิบหยวน"

"ท่านเทพหนาน ขอถามหน่อยว่า 'Lovely Us (แก๊งป่วน กวนหัวใจ)' ถ่ายทำเสร็จหรือยังคะ"

"หนึ่งเสียงเรียกร้อง ขอให้ท่านเทพหนานขยันทำงานหน่อย ลงรูปเซลฟี่บ้าง!"

......

เห็นตัวเองมีภรรยาโผล่มาเพียบขนาดนี้ หลินลี่ก็ทั้งขำทั้งอยากร้องไห้ ไม่นึกเลยว่าตัวเองที่เป็นแค่นักเขียน จะได้รับความนิยมระดับไอดอลขนาดนี้

"พวกคุณจะมองข้ามพรสวรรค์ของผมเพราะความหล่อไม่ได้นะเว้ย! ผมแม่งดังเพราะฝีมือนะ!"

บ่นในใจจบ เขาก็เลื่อนไปเจอคอมเมนต์ที่ถามเรื่องละคร "Lovely Us" ว่าถ่ายเสร็จหรือยัง จึงกดตอบกลับไปว่า: "ถ่ายทำเสร็จแล้วครับ ตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนตัดต่อและทำโพสต์โปรดักชัน"

และอย่างรวดเร็ว ชาวเน็ตตาดีก็สังเกตเห็น คอมเมนต์ของเขาถูกดันขึ้นไปอยู่บนสุดทันที

"แงงงง ท่านเทพหนานตัวเป็นๆ"

"ทำยังไงถึงจะโดนท่านเทพหนานตอบกลับบ้าง"

"ถ่ายเสร็จแล้วเหรอเนี่ย ตั้งตารอเลย หวังว่าจะได้ดูเร็วๆ นะ"

"เมื่อไหร่จะปล่อยตัวอย่างออกมาล่ะคะท่านเทพหนาน นักแสดงก็ยังไม่รู้เลยว่าเป็นใครบ้าง"

"รอติดตามค่า"

ชาวเน็ตนี่เป็นพวกนกฮูกจริงๆ ดึกป่านนี้แล้วยังคึกคักกันขนาดนี้

แต่หลังจากอ่านคอมเมนต์ไปหลายอัน หลินลี่ก็คิดว่าควรรีบตัดต่อตัวอย่างออกมาโปรโมตอุ่นเครื่องสักหน่อย เขามั่นใจว่า "Lovely Us" เวอร์ชั่นทุนหนาของเขา ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหน้าผมหรือฉาก ล้วนดีกว่าต้นฉบับมาก ปัญหาเรื่องบทบางจุดเขาก็ปรับปรุงแก้ไขในเวอร์ชั่นนี้แล้ว ดังนั้นส่วนตัวเขาจึงมีความมั่นใจมาก

...

เมืองเผิงเฉิง (เซินเจิ้น)

ซุนจงหวยที่เพิ่งดูรายการ "ชีวิตที่ใฝ่ฝัน" จบในห้องนั่งเล่นที่บ้าน โน้มตัวมาข้างหน้า ปลายนิ้วขวาเคาะโต๊ะชาตรงหน้าเบาๆ อย่างต่อเนื่อง ตกอยู่ในห้วงความคิด

เขาคาดไม่ถึงเลยว่า หลินลี่จะเป็นรุ่นน้องสถาบันเดียวกับเขา

ใช่แล้ว เขาเองก็จบจากมหาวิทยาลัยเหรินหมินเช่นกัน แถมยังคว้าปริญญาใบที่สองทั้ง EMBA และเศรษฐศาสตร์จากที่นั่นด้วย

เนื่องจากหลินลี่เริ่มร่วมงานกับพวกเขาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น ตอนเซ็นสัญญาด้วยเรื่องอายุ พ่อของหลินลี่จึงต้องเซ็นในฐานะผู้ปกครองแทน

ข้อมูลที่เขารู้จึงมีแค่ว่าหลินลี่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ส่วนจะเป็นที่ไหนนั้น เขาไม่ได้ใส่ใจเป็นพิเศษ

เขารับผิดชอบดูแลธุรกิจแพลตฟอร์มวิดีโอออนไลน์ มีเรื่องให้ต้องปวดหัวทุกวัน ดังนั้นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ เขาจึงไม่ได้โฟกัสมากนัก

"สงสัยต้องหาเวลาติดต่อไปหาท่านอธิการบดีหลิวของเราบ้างแล้วสิ พูดไปแล้ว ผมเองก็ไม่ได้กลับไปเยี่ยมสถาบันเก่านานแล้วเหมือนกัน"

ซุนจงหวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในใจก็ตัดสินใจได้ พึมพำกับตัวเองเบาๆ

(จบบท)