บทที่ 22: ชีวิตที่ใฝ่ฝันออกอากาศ

บทที่ 22: ชีวิตที่ใฝ่ฝันออกอากาศ

เวลาประมาณสองทุ่ม แฟนคลับรายการ "ชีวิตที่ใฝ่ฝัน" รุ่นเดอะต่างพากันมาจับจองหน้าจอมือถือหรือหน้าจอทีวี เตรียมตัวรอชมรายการที่กำลังจะเริ่มฉายอย่างใจจดใจจ่อ

สิ่งที่แตกต่างไปจากเดิมคือ ครั้งนี้มีผู้ชมหน้าใหม่จำนวนมหาศาลที่กำลังตั้งตารอคอยเช่นกัน คนกลุ่มนี้มีทั้งแฟนคลับนิยายของ "หนานสุน" ชาวเน็ตที่เกิดความอยากรู้อยากเห็นในตัวเขา รวมถึงแฟนคลับของดาราคนอื่นๆ ที่อยากจะมายลโฉมหน้าค่าตาที่แท้จริงของหนานสุน

ในที่สุด เวลาสองทุ่มครึ่งก็มาถึง เมื่อโฆษณาช่วงต้นจบลง รายการก็เริ่มต้นขึ้น

ทันใดนั้น คอมเมนต์แบบเรียลไทม์ (Bullet Comments) จำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามา จนแทบจะกลบภาพบนหน้าจอจนมิด

"ประกาศศักดาหนานต้า!"

"ตั้งตารอเทพหนานเลยครับ"

"หนานต้า หนานต้า รีบปรากฏตัวเร็วเข้า!"

"ฉันขอถือธงนำทัพให้เทพหนานเอง!"

...

ณ สำนักงานใหญ่แมงโก้ ทีมงานรายการชีวิตที่ใฝ่ฝันกำลังจับตามองสถิติคอมเมนต์และเรตติ้งหลังบ้านอย่างใกล้ชิด

"เชี่ย ยอดอินเทอร์แอคชั่นช่วงเปิดรายการสูงกว่าปกติ 5 เท่าเลยนะเว้ย!"

"เรตติ้งเปิดตัวพุ่งไป 1.71 แล้ว! ช่วงพีคของอีพีที่ผ่านๆ มายังไม่เคยถึงขนาดนี้เลย!"

ทีมงานรายการจ้องมองข้อมูลเรียลไทม์หลังบ้านพร้อมกับส่งเสียงฮือฮาออกมาเป็นระยะ หวังเจิ้งอวี่ผู้กำกับใหญ่เองก็กำหมัดแน่น สายตาจับจ้องไปที่ตัวเลขบนหน้าจออย่างไม่วางตา

สิบนาทีแรกของรายการ ยังคงเป็นเรื่องราวในบ้านเห็ด แต่เมื่อโฆษณาคั่นจบลง ภาพก็ตัดไปเป็นมุมมองจากมุมสูง (Bird's-eye view)

จากนั้นภาพก็ตัดสลับไปหลายมุม เผยให้เห็นสถาปัตยกรรมด้านล่างในมุมต่างๆ

"นี่มันเหมือนโรงเรียนเลยหรือเปล่า?"

"ทำไมดูคุ้นๆ ตาจังแฮะ"

"ทำไมดูเหมือนโรงเรียนพวกเราเลยวะ?"

"มาแล้วๆ หนานต้าน่าจะกำลังจะเปิดตัวแล้ว!"

"หรือว่าหนานต้าจะเป็นอาจารย์?"

เมื่อแถบเวลาของวิดีโอเลื่อนไปเรื่อยๆ ในที่สุดภาพก็หยุดอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน ตัวอักษรขนาดใหญ่หกตัวคำว่า "มหาวิทยาลัยเหรินหมินแห่งประเทศจีน" (Renmin University of China) ก็ปรากฏแก่สายตาผู้ชมอย่างชัดเจน

"เชี่ย มหาวิทยาลัยเหรินหมิน!"

"สรุปแล้ว ท่านเทพหนานสุนเป็นศาสตราจารย์ที่เหรินต้าเหรอ?"

"สมเหตุสมผลนะ โคตรจะสมเหตุสมผลเลย!"

"อ๊ากกกก ว่าแล้วทำไมดูคุ้นๆ ที่แท้ก็เหรินต้าของพวกเรานี่เอง! หนานต้าเป็นคนของเหรินต้าเหรอเนี่ย!"

"ถ้าเป็นเหรินต้าก็เข้าใจได้แล้วล่ะ โรงเรียนระดับเทพขนาดนี้ถึงจะสร้างนักเขียนโคตรเทพอย่างหนานต้าออกมาได้!"

หลังจากภาพในกล้องแพนให้เห็นสภาพแวดล้อมรอบๆ มหาวิทยาลัยเหรินหมินจนครบถ้วน ในที่สุดกล้องก็หยุดนิ่ง โดยโฟกัสไปที่ตำแหน่งด้านขวามือของประตูมหาวิทยาลัย

จากนั้นภาพก็สั่นไหวเล็กน้อย รู้สึกได้ว่าพีดีน่าจะแบกกล้องลงจากรถ แล้วค่อยๆ เคลื่อนกล้องไปหยุดรอที่ตำแหน่งเดิมทางขวามือของประตูโรงเรียนอย่างชัดเจนว่ากำลังรอใครบางคนออกมา

ผู้ชมที่กำลังดูอยู่หน้าจอต่างพากันใจเต้นตึกตัก พวกเขารู้ดีว่า ต่อไปนี้คือช่วงเวลาที่หนานสุนจะปรากฏตัวแล้ว!

เมื่อเสียงดนตรีประกอบจังหวะกลองที่เร้าใจดังขึ้น ภาพในกล้องก็ตัดสลับไปมา ทำเอาหัวใจของคนดูเต้นระรัวตามไปด้วย

ทันใดนั้น ภาพก็ฉายไปที่รองเท้าผ้าใบสีขาวคู่หนึ่ง จากนั้นมุมกล้องก็ตัดขึ้น เผยให้เห็นขายาวภายใต้กางเกงขายาวสีดำ

ผู้ชมหน้าจอแทบจะสบถด่าออกมาด้วยความหงุดหงิด รู้สึกเหมือนโดนแมวข่วนหัวใจด้วยความอยากรู้

"โอ๊ยยยย อย่าลีลาได้ไหม!"

"เดี๋ยวนะ ดูจากหุ่นแล้ว เหมือนจะไม่ใช่อายุเยอะนะ?"

"ที่ยืนยันได้คือ ไม่ใช่ตาลุงอ้วนลงพุงหัวล้านแน่นอน"

ในที่สุด ท่ามกลางความคาดหวังของมหาชน กล้องก็แพนขึ้นไปเผยให้เห็นใบหน้าที่มีโครงหน้าคมชัด

คอมเมนต์บนหน้าจอราวกับถูกร่ายมนตร์สะกดให้หยุดนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะกลับมาไหลรัวๆ อย่างบ้าคลั่ง!

"???????????"

"?????????"

"?????????"

เครื่องหมายคำถามเต็มหน้าจอจนแทบมองไม่เห็นภาพ และในตอนนั้นเอง ภาพก็ตัดเป็นมุมกว้างอีกครั้ง

เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง สวมรองเท้าผ้าใบสีขาว กางเกงขายาวทรงกระบอกสีดำ ทับด้วยเสื้อขนเป็ดตัวยาวสีดำ ปรากฏตัวขึ้นในเฟรม

เด็กหนุ่มมีผมสั้นซอยที่ดูพองฟูเล็กน้อย หน้าม้าตกลงมาปรกหน้าผากอย่างไม่ตั้งใจ ให้ความรู้สึกเซอร์ๆ และเป็นอิสระ

ดวงตาและคิ้วแฝงความเย็นชาเล็กน้อย แววตาลึกซึ้ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายของความสบายๆ และเปิดเผย

ตอนนี้ช่องคอมเมนต์ระเบิดลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

"เดี๋ยวสิ พ่อหนุ่มรูปหล่อ เธอเป็นใครกัน?"

"ทีมงาน อย่ามาล้อเล่นนะ ไม่งั้นฉันจะส่งใบมีดโกนไปให้!"

"แม่คะ หนูเหมือนจะมีความรัก"

"เรื่องจริงป่ะเนี่ย คนจีนไม่หลอกคนจีนนะเว้ย!"

"อย่ามาล้อเล่นกับฉันนะ!"

และเมื่อภาพในจอปรากฏฉากที่เด็กหนุ่มทักทายกล้อง แล้วพูดอย่างเขินๆ ว่าเพิ่งเลิกเรียน ขอบคุณทีมงานที่มารับ ด้านล่างของจอก็ขึ้นตัวอักษรแนะนำตัวว่า "หลินลี่ นักเขียนชื่อดัง นามปากกา หนานสุน"

ผู้ชมหน้าจอในที่สุดก็ยืนยันได้เสียทีว่า เด็กหนุ่มที่ชื่อหลินลี่คนนี้ก็คือหนานสุน มหาเทพนักเขียนที่มีผลงานมากที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศช่วงไม่กี่ปีมานี้!

"ฉันบ้าไปแล้ว หรือโลกนี้มันบ้าไปแล้วกันแน่!"

"กรี๊ดดดด หนานต้าหล่อมาก"

"สรุปคือ ตัวตนจริงของท่านเทพหนานสุนคือนักศึกษามหาวิทยาลัยเหรินหมิน ไม่ใช่ศาสตราจารย์!"

"งั้นต่อไปนี้จะเรียกว่าหนานต้าเป็นมหาเทพนักเขียนไม่ได้แล้วสิ นี่แม่งคือนักเขียนอัจฉริยะชัดๆ!"

"อ๊ากกกก จู่ๆ พระเอกในนิยายของหนานต้าก็มีใบหน้าลอยขึ้นมาเลย!"

"พวกหล่อนระวังคำพูดหน่อย นี่สามีฉัน!"

"แม่งเอ๊ย ใครเยี่ยวเหลืองช่วยฉี่ใส่คอมเมนต์ข้างบนให้ตื่นทีซิ กล้าดียังไงมาแย่งผัวฉัน!"

เวลานี้ช่องคอมเมนต์ได้แตกตื่นกันไปหมดแล้ว ผู้ชมหน้าจอตื่นเต้นจนแทบจะทนไม่ไหว ในเวลาเดียวกัน หลายพื้นที่ทั่วประเทศต่างก็มีเสียงกรี๊ดดังลั่นออกมา จนคนรอบข้างทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

"3.3 แล้ว! เรตติ้งแตะ 3.3 แล้ว!"

ที่แมงโก้ ทีมงานรายการชีวิตที่ใฝ่ฝันจ้องมองข้อมูลหลังบ้านพร้อมส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ ตอนที่หลินลี่เพิ่งปรากฏตัว เรตติ้งก็พุ่งทะลุ 2 ไปทันที และวินาทีที่เขาเปิดเผยใบหน้า มันก็ดีดขึ้นไปถึง 3.3 เรียกได้ว่ารอบนี้ รายการวาไรตี้ในช่วงเวลาเดียวกันไม่มีใครสู้ได้เลย!

"เยี่ยม!"

หวังเจิ้งอวี่ชูกำปั้นขึ้นด้วยความสะใจ อารมณ์พุ่งพล่านจนยากจะสงบลง

รอบกายเขา เหล่าผู้บริหารระดับสูงของแมงโก้ที่ทราบข่าวต่างมารวมตัวกันที่นี่ และต่างก็แสดงความยินดีกับเขาด้วยความดีใจ

เนื้อหารายการดำเนินต่อไป เมื่อภาพตัดมาที่หลินลี่เดินทางมาถึงบ้านเห็ดและได้พบกับเฉินตูหลิง บทสนทนาของทั้งคู่ถูกทีมงานตัดต่อแบบขยี้สุดๆ ให้กลายเป็นรายการหาคู่รัก (Dating Show) สายตาที่แอบมองกันบวกกับเพลงประกอบที่เข้ากับสถานการณ์ ทำเอาฟองสบู่สีชมพูแทบล้นทะลักออกมานอกจอ

"ม่ายยยย ไม่ได้นะ"

"ทำไมรู้สึกว่าเฉินตูหลิงยังไม่คู่ควรกับหนานต้าของพวกเราเลย"

"ทีมงานอย่าหาทำ นั่นสามีฉัน"

"เฉินตูหลิงก็ดีนะ แต่คนนั้นคือหนานต้า ไม่ได้เว้ย!"

เมื่อภาพดำเนินมาถึงตอนที่อาจารย์เหอแนะนำว่าหลินลี่เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเหรินหมิน ตงจื่อเจี้ยนและคนอื่นๆ ต่างแสดงความตกใจ คอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยคำว่า "ฉันก็เหมือนกัน"

และเมื่อถึงฉากที่ตงจื่อเจี้ยนและคนอื่นๆ รู้ความจริงว่าหลินลี่คือหนานสุน ปฏิกิริยาช็อกตาตั้งของพวกเขาก็ทำให้คอมเมนต์ต่างพากันเห็นด้วย

"ตงจื่อเจี้ยนคือตัวแทนหมู่บ้านมาก"

"สมแล้ว แฟนคลับหนานต้ามีอยู่ทั่วหล้าจริงๆ"

"ที่แท้ตูตูก็เป็นแฟนคลับหนานต้าเหมือนกัน รู้สึกว่าพอรู้ตัวตนของหนานต้าแล้ว สายตาเปลี่ยนไปเลยนะ"

"หนานต้าถ่อมตัวมาก อายุแค่นี้ประสบความสำเร็จขนาดนี้ยังวางตัวติดดิน สมกับเป็นหนานต้าจริงๆ"

เดิมทีผู้ชมคิดว่าจุดพีคจะจบลงแค่นี้ แต่ในวิดีโอ หลินลี่กลับพูดออกมาว่าเขาจะกำกับผลงานของตัวเองด้วยตัวเอง ทำเอาช่องคอมเมนต์แทบแตกอีกรอบ

"เรื่อง 'เข่ออ้าย' (น่ารัก) ของฉันจะถูกสร้างเป็นละครแล้ว!"

"นักเขียนต้นฉบับมากำกับเองเลย กรี๊ดดดด คาดหวังมาก"

"ถึงฉันจะสนับสนุนหนานต้ามาก แต่จู่ๆ ข้ามสายจากเขียนหนังสือไปถ่ายละคร มันจะไหวเหรอ"

"เชื่อมั่นในหนานต้า สนับสนุนแบบไม่มีเงื่อนไข"

"ฮ่าๆ นักเขียนที่กำกับหนังไม่เป็นไม่ใช่นักเรียนที่ดี หนานต้าตลกเกินไปแล้ว"

ผู้ชมต่างมีปฏิกิริยาตอบรับต่อข่าวใหญ่นี้แตกต่างกันไป

แฟนนิยายที่เคยอ่านหนังสือต่างรู้สึกว่า ละครที่หนานสุนกำกับเองจะต้องถ่ายทอดออกมาได้ตรงตามต้นฉบับที่สุด

แต่ผู้ชมส่วนใหญ่กลับรู้สึกว่า คนเขียนหนังสือจู่ๆ จะข้ามสายไปกำกับละคร จะทำออกมาดีได้ยังไง?

แม้ก่อนหน้านี้จะมีหานหานและกัวเสี่ยวซื่อ (กัวจิ้งหมิง) ที่ผันตัวมาเป็นผู้กำกับได้สำเร็จ แต่สองคนนี้ก็มีจุดที่โดนวิจารณ์ไม่น้อย และยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่

และเมื่อรายการดำเนินมาถึงตอนที่หลินลี่อธิบายเหตุผลที่ไม่เลือกเฉินตูหลิงมารับบทนางเอก ผู้ชมต่างพากันคอมเมนต์ชมว่าหนานต้าพูดจาจริงใจมาก แต่ก็มีหลายคนบอกว่าหนานต้าดูมีพิรุธ ทำไมถึงรู้ลึกรู้จริงเกี่ยวกับเฉินตูหลิงขนาดนี้

เดิมทีทีมงานก็ชงบรรยากาศสีชมพูหนักอยู่แล้ว พอมาเจอฉากนี้เข้าไป คนดูต่างเริ่มสงสัยว่าสองคนนี้มีซัมติง (Something) อะไรกันจริงๆ หรือเปล่า

และบรรยากาศแบบนี้ก็พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดตอนที่หลินลี่ไปอาบน้ำ แล้วอาจารย์หวงแซวเฉินตูหลิง แต่เฉินตูหลิงกลับไม่ปฏิเสธ

"ฉันขอเดิมพันด้วยล่าเถียวหนึ่งซอง เฉินตูหลิงหวั่นไหวแน่นอน!"

"ไม่ปฏิเสธด้วย! อ๊ากกก ตูตูของฉัน"

"ฆ่าเจ้าหมาหลิน ชิงตัวตูตู!"

"อย่ามายุ่งกับสามีฉันนะ!"

จากนั้นก็เป็นฉากที่หลินลี่วิ่งออกกำลังกายกับอาจารย์หวง เผยให้เห็นรูปร่างที่กำยำแข็งแรง ฉากที่เฉินตูหลิงเห็นแล้วหน้าแดงก็เรียกเสียงฮือฮาในช่องคอมเมนต์จนถล่มทลายอีกครั้ง

"เฉินตูหลิงคือตัวฉันชัดๆ"

"กรี๊ดดดด สามี"

"หุ่นหนานต้าคือที่สุด ใส่เสื้อดูผอม ถอดเสื้อมีกล้าม!"

"ซู้ดดดด (เสียงสูดน้ำลาย) แม่ถามว่าทำไมดูรายการไปน้ำลายไหลไป"

"ไหล่กว้างเอวสอบ ทรงพลังมาก อ๊ากกก ฉันตายยย!!!"

ภาพค่อยๆ ดำเนินมาถึงช่วงท้าย เมื่อถึงตอนที่เฉินตูหลิงต้องกลับ และมีการกอดลาหลินลี่ ทีมงานก็ใช้ภาพช็อตที่จับสีหน้าได้พอดิบพอดีบวกกับเพลงประกอบที่บิ๊วอารมณ์สุดๆ ดันบรรยากาศความคลุมเครือสีชมพูของทั้งคู่ให้พุ่งถึงขีดสุด!

"ทะลุ 4 แล้ว! เรตติ้งทะลุ 4 แล้ว!"

ที่สำนักงานใหญ่แมงโก้ ทันทีที่ทีมงานฝ่ายมอนิเตอร์เรตติ้งตะโกนบอก ทีมงานรายการทุกคนที่ล้อมวงอยู่ตรงนั้นก็โห่ร้องด้วยความดีใจ

สำหรับพวกเขา นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเงินโบนัส แต่มันคือโปรไฟล์อันเจิดจรัส ต่อไปไม่ว่าพวกเขาจะไปที่ไหน ก็จะได้รับการยอมรับนับถือ

ในเวลาเดียวกัน ณ เมืองหยางเฉิง

วันนี้เฉินตูหลิงที่จงใจเลิกกองเร็วกว่าปกติ กำลังนั่งพิงหัวเตียงในโรงแรม ดูรายการ "ชีวิตที่ใฝ่ฝัน" ที่กำลังฉายทางทีวี ใบหน้าที่เดิมทีมักจะดูเย็นชา บัดนี้กลับถูกย้อมไปด้วยสีแดงระเรื่อจนทั่ว

ตอนถ่ายรายการเธอไม่ได้รู้สึกอะไรมาก แต่พอดูผลงานที่ตัดต่อออกมาแบบจงใจชงของทีมงาน เธอก็รู้สึกว่าตัวเองแสดงออกชัดเจนเกินไปจริงๆ

แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ว่า หลังจากกลับมาจากเจียงเฉิงคราวก่อน เธอแอบหึงจนเผลอทำตัวงี่เง่าใส่เขา

ช่วงนี้เวลาหลินลี่ทักแชทมา เธอเลยแกล้งตอบกลับไปอย่างเย็นชา... หรือว่าเธอจะเล่นตัวมากเกินไปนะ?

ในขณะนี้ หน้าจอมือถือของเธอก็เด้งเตือนแต่ข่าวที่เกี่ยวกับหลินลี่ เธอรู้ดีว่าหลังจากรายการออกอากาศ หลินลี่ได้เปิดตัวต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการแล้ว ในวงการนี้ยังมีคนแบบเถียนซีเวยที่จ้องจะงาบเขาอยู่อีกเพียบ!

เมื่อเห็นปฏิกิริยาตอบรับอันมหาศาลบนโลกออนไลน์ ความรู้สึกถึงวิกฤตก็ถาโถมเข้ามา เฉินตูหลิงขมวดคิ้วสวย เธอรู้ดีว่า เธอจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว

เธอต้อง... เป็นฝ่ายรุกบ้างแล้ว!