บทที่ 2 แผนฉุกเฉิน

บทที่ 2 แผนฉุกเฉิน

เมื่อได้ยินเสียงอุทานของสหายเฉาอี้ เจ้าหน้าที่สายตรวจคนอื่นๆ ต่างหันมาสบตากัน ก่อนจะขยับเข้าไปตรวจสอบสถานการณ์

หลังจากพูดคุยกันด้วยภาษาถิ่นสองสามประโยคที่แม้น้ำเสียงจะต่างกันแต่ความหมายโดยรวมพอเข้าใจได้ ทุกคนต่างพากันเบนความสนใจไปที่อู๋ฟาน

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋ฟานที่คิ้วตกอยู่แล้วก็ยิ่งทำหน้าขมขื่นหนักกว่าเดิม

โชคยังดีที่เขาคาดเดาฉากนี้ไว้แล้วก่อนจะเปิดประตู จึงพยายามข่ม 'ความซาบซึ้งใจ' ต่อสวรรค์เบื้องบนที่เกือบจะพรั่งพรูออกมาจากปากให้กลับลงไป

อู๋ฟานถอนหายใจแผ่วเบา เล่าถึงที่มาของวงแหวนแสงด้วยความจำยอม "ประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนครับ ผมเพิ่งดึงประตูม้วนลงเพื่อปิดร้าน พอหันหลังกลับมา ก็เห็นเจ้าสิ่งนี้ปรากฏขึ้นเงียบๆ ข้างโต๊ะทำงาน แล้วไม่นานพวกคุณก็มาถึง"

สหายเฉาอี้มองเขา "แค่นั้นเหรอ?"

"ครับ มีแค่นั้นแหละ จริงๆ แล้วผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น"

สหายเฉาอี้นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วส่งสายตาให้เจิ้งหยวน "เอาล่ะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปดูในร้านหน่อย เสี่ยวเจิ้ง นายอยู่กับสหายท่านนี้สักครู่"

เจิ้งหยวนพยักหน้า ลากตัวอู๋ฟานออกมานอกประตู แล้วชี้ให้ดู "สปอตไลท์" นอกร้านที่พุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า "เห็นไหม? ลำแสงนั่นคือสาเหตุที่พวกเรามาหานาย มันสว่างจ้าอย่างกับตอนอุลตร้าแมนทีก้าแปลงร่างแน่ะ เมื่อกี้บนถนนฉันยังเห็นเด็กสองคนถือคฑาแปลงร่างร้องเพลง 'Miracle Reborn' อยู่เลย"

อู๋ฟาน: "..."

จากนั้นเจิ้งหยวนก็มองชายหนุ่มหน้าตาบอกบุญไม่รับด้วยสายตาหวาดระแวง แล้วถามขึ้นว่า:

"นายแน่ใจนะว่าไม่ได้เป็นคนทำเจ้าสิ่งนี้ขึ้นมา?

การที่นายขอใบอนุญาตประกอบธุรกิจและเปิดร้านได้ แปลว่านายต้องบรรลุนิติภาวะแล้ว นายควรเข้าใจถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

ฉันบอกนายตรงๆ เลยนะว่า เรื่องนี้มันเกินขอบเขตของการแจ้งความเท็จไปแล้ว ฉันจะให้โอกาสนายอีกครั้ง แน่ใจนะว่าเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนาย?"

อู๋ฟานทำหน้าเศร้าสร้อย ยกมือขึ้นสาบาน:

"คุณตำรวจ ผมไม่ได้ทำจริงๆ ครับ สาบานได้!

ผมมันก็แค่ประชาชนตาดำๆ คนหนึ่ง ปกติก็ไม่ได้เล่นโต่วอินหรือไคว่โส่วด้วยซ้ำ ผมจะไปหาเรื่องเจ้าหน้าที่รัฐทำไมล่ะครับ?"

สหายเฉาอี้ที่เดินสำรวจภายในร้านอย่างรวดเร็ว เดินไพล่มือออกมาและได้ยินบทสนทนานี้พอดี

เขาพยักหน้าและพูดกับเจิ้งหยวน:

"ไม่น่าจะเป็นการกลั่นแกล้งหรอก ฉันตรวจสอบทุกอย่างแล้ว ไม่มีร่องรอยของเครื่องฉายภาพหรืออะไรทำนองนั้นในห้อง ฉันลองสับคัตเอาต์ตัดไฟและลองบังแหล่งกำเนิดแสงแล้ว แต่วงแหวนแสงนั่นไม่ได้รับผลกระทบเลย"

จากนั้นสหายเฉาอี้ก็ส่งสัญญาณเรียกสมาชิกในทีมสายตรวจให้เข้ามาหา:

"ฉันรายงานเรื่องนี้ไปแล้ว ตอนนี้พวกเราอย่าเพิ่งไปไหน รอยู่ที่นี่รอคนจากเบื้องบนมาจัดการต่อ

อ้อ ส่งโทรศัพท์มือถือของพวกนายมาให้ฉันก่อน เตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ งานนี้อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แน่"

เจิ้งหยวนร้อง 'ห๊ะ?' ออกมาเบาๆ แล้วบ่นพึมพำขณะหยล้วงโทรศัพท์ออกมา "เริ่มควบคุมความลับแล้วเหรอ? ปากพาซวยแท้ๆ เมื่อกี้ยังบ่นว่าว่างเกินไปอยู่เลย ทีนี้ล่ะได้เจอเรื่องใหญ่สมใจ"

สมาชิกในทีมคนอื่นๆ ก็บ่นงึมงำกันไม่กี่คำ แต่ทุกคนก็ยอมส่งโทรศัพท์ให้สหายเฉาอี้ตามคำสั่ง

แม้พวกเขาจะยังไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ทั้งวิจารณญาณพื้นฐานของผู้ใหญ่และสัญชาตญาณจากการทำงานด่านหน้ามาอย่างยาวนานต่างบอกพวกเขาเป็นเสียงเดียวกันว่า:

พวกเขาอาจกำลังเผชิญกับสิ่งที่ไม่อาจเอ่ยถึง และสิ่งที่ต้องทำในตอนนี้คือการปฏิบัติตามคำสั่งเท่านั้น

เมื่อเทียบกับลูกทีมที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่และได้แต่คาดเดา อารมณ์ของสหายเฉาอี้ในขณะนี้หนักอึ้งยิ่งกว่า

แม้แต่มือของเขาก็ยังสั่นเทาเล็กน้อย

มีเรื่องหนึ่งที่เขาไม่ได้พูดออกไป และมันเป็นเหตุผลโดยตรงที่ทำให้เขารีบรายงานข่าวไปอย่างรวดเร็ว—ระหว่างที่ตรวจสอบวงแหวนแสง สหายเฉาอี้ได้ลองโยนเหรียญเข้าไปในวงแหวน เหรียญนั้นผ่านวงแหวนเข้าไปแต่ไม่ได้ตกลงสู่พื้น ทว่า...

มันทะลุผ่านวงแหวนแล้วหายวับไปเลย!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือเหตุการณ์สำคัญที่จะต้องสะเทือนไปถึงเบื้องบนสุดอย่างแน่นอน!

เขามองดูมือที่ยังคงสั่นเทาของตัวเอง แล้วเงยหน้ามองลำแสงที่พุ่งทะลวงท้องฟ้า

สายตาของสหายเฉาอี้พร่ามัวเล็กน้อย

"ลำแสงนี้ทะลวงไปถึงชั้นฟ้าแล้ว"

ค่ำคืนนี้ถูกลิขิตให้เป็นค่ำคืนที่ไม่ธรรมดา

...

ศูนย์ประมวลผลข้อมูลความมั่นคงสาธารณะแห่งเซี่ยงไฮ้ คือศูนย์กลางหลักที่รับผิดชอบในการสั่งการและจัดการเหตุการณ์ความไม่สงบต่างๆ

กระบวนการตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่ใช้ระบบดิจิทัลขั้นสูงทำให้ความเร็วในการตอบโต้ของที่นี่รวดเร็วไม่เป็นรองใครในระดับประเทศ

แต่สมองกลอัจฉริยะระดับสุดยอดเช่นนี้ เมื่อได้รับข้อมูลชิ้นหนึ่ง กลับต้องชะงักงันไปชั่วขณะ

"คุณว่าอะไรนะ?"

ในสำนักงานที่ศูนย์ประมวลผลข้อมูล จางฉีเซียง ผู้อำนวยการสำนักงานทั่วไป มองเลขาฯ ฟางหัวด้วยสีหน้าประหลาดใจ "ข่าวนี้มาจากไหน?"

"สารวัตรจากสถานีตำรวจหวยไห่รายงานแจ้งเหตุฉุกเฉินระดับสีแดงผ่านสายภายในครับ นี่เป็นภาพที่บันทึกได้จากกล้องติดลำตัวของสหายเฉาอี้ แผนกเทคนิคเพิ่งดึงไฟล์ออกมาผ่านเทอร์มินัลวิดีโอ" ฟางหัวยื่นแท็บเล็ตให้จางฉีเซียง มือของเขากำมุมแท็บเล็ตแน่น บ่งบอกว่าภายในใจของเลขาฯ ผู้นี้ก็ไม่สงบเช่นกัน

จางฉีเซียงรับแท็บเล็ตมาแล้วกดเล่น

วิดีโอไม่ยาวนัก และในช่วงแรกภาพก็สั่นไหวเล็กน้อย—เนื่องจากกล้องสั่นตามจังหวะที่สหายเฉาอี้ก้มตัวลงตรวจสอบแหล่งกำเนิดแสงและสวิตช์ไฟหลัก

จางฉีเซียงซึ่งมีอาการเมาภาพ 3 มิติเล็กน้อยไม่ได้พูดอะไร เขาอดทนต่อความรู้สึกไม่สบายและดูต่อ

หลังจากสหายเฉาอี้ตรวจสอบสภาพแวดล้อมเสร็จ กล้องก็จับภาพไปที่วงแหวนแสงลอยได้อีกครั้ง

ได้ยินเสียงสหายเฉาอี้บ่นพึมพำแผ่วเบาว่า "นี่มันตัวบ้าอะไรเนี่ย?" จากนั้นเหรียญหนึ่งหยวนก็ปรากฏขึ้นในวิดีโอ

สหายเฉาอี้ซึ่งตระหนักได้แล้วว่ามีปัญหา จงใจขยับเหรียญไปมาหน้ากล้อง เพื่อให้แน่ใจว่าการกระทำของเขาถูกบันทึกไว้อย่างครบถ้วน

จากนั้นสหายเฉาอี้ก็โยนเหรียญเบาๆ เข้าไปในวงแหวน

เหรียญพลิกตัวกลางอากาศอย่างงดงาม วาดเป็นเส้นโค้งก่อนจะตกลงสู่วงแหวน—

และหายวับไปในที่สุด

เมื่อเห็นเหรียญหายไปในวงแหวน ลมหายใจของจางฉีเซียงก็ถี่กระชั้นขึ้นทันที

"สี่นาทีที่แล้ว ผู้กำกับและสารวัตรของสถานีตำรวจหวยไห่ไปถึงที่เกิดเหตุและยืนยันว่าสถานการณ์เป็นเรื่องจริงครับ" ฟางหัวเสริม

จางฉีเซียงสมกับตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานทั่วไป หลังจากความตกใจในช่วงแรก เขาออกคำสั่งภายในเวลาอันสั้น: "ส่งวิดีโอนี้ให้ทีมฉุกเฉินพิเศษของสำนักข้อมูลเมืองหลวงทันที ใช้การส่งแบบเข้ารหัส คุณจัดการด้วยตัวเองเลย! คืนนี้ทุกคนในศูนย์ประมวลผลต้องอยู่ทำโอทีฉุกเฉิน แล้วก็ใช้โทรศัพท์ภายในแจ้งหวงฉู่หมิง: เริ่มมาตรการควบคุมการจราจรฉุกเฉินใกล้ย่านการค้าหวยไห่ รัศมีควบคุมหนึ่งกิโลเมตร... ไม่สิ สองกิโลเมตร ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น รีบไปทำเดี๋ยวนี้!"

ฟางหัวพยักหน้าอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงเคร่งขรึม: "รับทราบครับ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!"

หลังจากฟางหัวออกไป จางฉีเซียงรีบเดินไปที่โต๊ะทำงานแล้วกดโทรศัพท์: "หัวหน้าฉิน ผมเองครับ" (หมายเหตุ 1)

ภายในเวลาไม่ถึงสามสิบนาที แผนฉุกเฉินที่ครอบคลุมยิ่งขึ้นชุดหนึ่งก็ถูกสั่งการลงมาจากกองบัญชาการเซี่ยงไฮ้ด้วยความเร็วสูงสุด:

เริ่มการควบคุมการจราจรในรัศมีสองกิโลเมตรรอบย่านการค้าหวยไห่ และปิดทางออกทางด่วนยกระดับในส่วนที่เกี่ยวข้อง

ในขณะเดียวกัน เพื่ออำพรางแสงผิดปกติในย่านการค้าหวยไห่ หลายพื้นที่ในเซี่ยงไฮ้ถึงกับเปิดเสาลำแสงเทียมพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกันในชั่วข้ามคืน ทำให้ทั่วทั้งเซี่ยงไฮ้จู่ๆ ก็ดู...

เหมือนเส้นผมที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดบนหัวคนล้าน—เจ้าหน้าที่สายตรวจแซ่เจิ้งผู้ไม่ประสงค์ออกนามคนหนึ่งได้บ่นอุบอิบไว้

อะแฮ่ม กลับมาเข้าเรื่อง

ณ วินาทีนี้ ที่กองบัญชาการเซี่ยงไฮ้ ที่แกนนำระดับสูง ที่กองบัญชาการยุทธบริเวณภาคตะวันออก—

บนเครื่องจักรกลบางอย่างที่กำลังคำรามกึกก้อง ผู้ที่รู้เรื่องราวต่างพากันแหงนมองท้องฟ้ายามค่ำคืน

พวกเขากำลังรอคอย... รอคอยคำตอบ!