ตอนที่ 5 เสียงราชสีห์สวรรค์คำรามพิฆาตทองคำ

เยี่ยหานจมอยู่ในห้วงอารมณ์แห่งความดีใจสุดขีด เขาไม่เคยคาดคิดว่าด้วยโชคชะตาที่พลิกผัน เขาจะกลายเป็นเจ้าของกายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต

โลกอันกว้างใหญ่ไพศาลเต็มไปด้วยกายภาพอันน่าอัศจรรย์มากมาย และในโลกนี้ มีกายาโอสถสามประเภทที่สูญหายไปนานแล้ว

กายาโอสถฮุ่นตุ้น กายาโอสถเทพเจ้าโอสถ กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต

และกายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขตเป็นอันดับหนึ่งในบรรดาสามกายาโอสถทั้งสามประเภท!

ว่ากันว่านักหลอมโอสถที่มีกายาโอสถประเภทนี้ ไม่เพียงสามารถพัฒนาทักษะการหลอมโอสถได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพอันน่าเหลือเชื่อเท่านั้น แต่โอสถที่หลอมออกมายังถึงขั้นมีคุณภาพและมีฤทธิ์เหนือกว่านักหลอมโอสถทั่วไปอีกด้วย แม้แต่การกำเนิดลวดลายโอสถและการเกิดเมฆาโอสถก็เป็นเรื่องง่ายมาก

นี่คือความมหัศจรรย์ของกายาโอสถ!

แน่นอนว่ากายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขตนั้นลึกลับอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เยี่ยหานยังต้องใช้เวลาอีกสักพักเพื่อทำความเข้าใจมันช้าๆ

“ยังมีเวลาอีกสองวันก่อนที่ตระกูลเยี่ยจะเปิดหอคอยยุทธ์ ถึงเวลานั้น เยี่ยเทียนเกอจะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อจัดการกับข้าอย่างแน่นอน”

ครู่ต่อมา เยี่ยหานค่อยๆ กลับมามีสติอีกครั้ง ประกายเย็นชาฉายวาบขึ้นในดวงตา

ไม่ใช่ว่าเขากลัวเยี่ยเทียนเกอ แต่แค่ไม่แน่ใจว่าคนผู้นี้จะมีกลอุบายแอบแฝงอะไรซ่อนอยู่อีก

ดังนั้นเขาจึงต้องทะลวงเข้าสู่แดนมหรรณพวิญญาณโดยเร็วที่สุดก่อนที่หอคอยยุทธ์จะเปิด เพื่อเพิ่มโอกาสในการชนะ

ชาติก่อนในฐานะเซียนโอสถ ถ้าอยากพัฒนาศักยภาพร่างกายย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย

และการจะทะลวงเข้าสู่แดนมหรรณพวิญญาณภายในสองวัน เพียงแค่ต้องหลอมโอสถระดับ 3 หนึ่งเม็ด...นั่นคือโอสถหลิงเสวียน!

“โอสถหลิงเสวียนไม่ใช่โอสถหายาก แต่ในเมืองเล็กๆ อย่างเมืองเหยียนแห่งนี้ไม่รู้ว่าจะสามารถรวบรวมวัตถุดิบที่จำเป็นได้หรือไม่...”

เยี่ยหานขมวดคิ้วด้วยความกังวลเล็กน้อย เพราะท้ายที่สุดแล้ววัตถุดิบสำหรับหลอมโอสถหลิงเสวียนนั้นหาได้ยากยิ่ง

ในเมืองเหยียนทั้งหมด สถานที่เดียวที่สามารถซื้อสมุนไพรได้มีเพียงตลาดเทียนเหยียน ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของจวนเจ้าเมือง

แต่ยามนี้ความมืดคืบคลานมาแล้ว ทำได้เพียงรอจนถึงวันพรุ่งนี้ค่อยไปตลาด และดูว่าจะรวบรวมสมุนไพรได้หมดหรือไม่

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เยี่ยหานก็พ่นลมหายใจอับชื้นออกมา ก่อนจะหลับตาลงเพื่อฝึกบำเพ็ญอีกครั้ง

จนกระทั่งดึกดื่น พระจันทร์เต็มดวงลอยสูงบนท้องฟ้า

ในลานบ้านที่ทรุดโทรม มีร่างหนึ่งนั่งหลับตาขัดสมาธิ เขาสูดหายใจเข้าลึกโคจรพลังราวกับวัฏจักรจักรวาล ดึงพลังวิญญาณบรรจบเข้าตันเถียน

ถ้าสังเกตอย่างละเอียด จะเห็นได้ว่าตันเถียนของเขาเปรียบเสมือนห้วงลึกที่เต็มไปด้วยดวงดาว มีแสงดาวระยิบระยับพร่างพราย ดุจจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล

เมื่อพลังวิญญาณไหลทะลักเข้าสู่ทั่วร่างและกระดูกทุกอณู รัศมีของเยี่ยหานก็ค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

...

วันรุ่งขึ้น ดวงอาทิตย์แผดเผารุนแรง

แสงอาทิตย์ร้อนระอุสาดส่องลงมาจากท้องฟ้า ส่งผลให้เมืองเหยียนทั้งเมืองปกคลุมด้วยความร้อนอบอ้าว

ภายในกำแพงเมือง ใบต้นหลิวร่วงหล่น บรรยากาศดูซึมเซา

เยี่ยหานเตรียมรถม้าและออกเดินทางไปเสาะหาสมุนไพรยังตลาดเทียนเหยียนแต่เช้าตรู่

ตลาดเทียนเหยียนตั้งอยู่ใจกลางเมืองเหยียน ซึ่งเป็นย่านที่คึกคักที่สุดในเมือง

สินค้าที่จำเป็นสำหรับการค้าขายในเมืองทั้งหมด เช่น สมุนไพร เคล็ดวิชา อาวุธและอื่นๆ สามารถนำมาขายที่ตลาดเทียนเหยียนได้

ดังนั้น ตลาดเทียนเหยียนจึงคึกคักไปด้วยผู้คนพลุกพล่านเกือบทุกวัน

ตึงตัง ตึงตัง—

รถม้าแล่นไปอย่างรวดเร็ว...

เอี๊ยด～

“ท่านชายน้อย ถึงตลาดเทียนเหยียนแล้วขอรับ”

คนรับใช้โค้งคำนับเล็กน้อย เยี่ยหานให้รางวัลเขาด้วยหินวิญญาณหนึ่งถุงไปอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะลงจากรถม้า

“ที่นี่คือตลาดเทียนเหยียนหรือ”

เยี่ยหานมองไปข้างหน้าด้วยความคาดไม่ถึงเล็กน้อย ตลาดเทียนเหยียนคึกคักกว่าที่เขาคิดไว้มาก

แผงขายของเรียงรายสองข้างทาง ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ผู้คนเดินถนนเบียดเสียดกันเต็มพื้นที่ เสียงตะโกนและการต่อรองราคาดังกึกก้อง

“เร่เข้ามาๆ! โอสถรวมวิญญาณลดราคา! เม็ดละ 500 หินวิญญาณเท่านั้น!”

“เคล็ดวิชาวิญญาณระดับสอง หมัดผ่าภูเขา เพียง 800 หินวิญญาณ! ห้ามพลาด!”

“อาวุธวิญญาณระดับสองกระบี่วิญญาณเทียนเสวียน สามารถตัดเหล็กได้ดุจโคลน เพียง 700 หินวิญญาณ!”

เมื่อเดินเข้าสู่ตลาด เหล่าพ่อค้าแม่ค้าพากันตะโกนขายของ น้ำลายกระเด็นไปทั่ว

“ถึงแม้ตลาดเทียนเหยียนแห่งนี้จะเรียบง่าย แต่กลับเต็มไปด้วยสินค้านานาชนิด อะไรที่ควรมีล้วนมีหมด”

เยี่ยหานกวาดมองทั่วแผงขายของอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงแฝงไปด้วยความยินดีระคนประหลาดใจ บางทีเขาอาจจะรวบรวมสมุนไพรทั้งสิบเจ็ดชนิดได้ที่นี่จริงๆ

จากนั้นเขาจึงเดินสำรวจรอบๆ สายตาค้นหาตามแผงขายของต่างๆ ในไม่ช้าก็พบสมุนไพรชนิดแรกที่ต้องการ

“หญ้ารวมน้ำค้างต้นนี้ราคาเท่าไหร่หรือ”

เยี่ยหานหยิบสมุนไพรสีม่วงมาวางลงบนฝ่ามือ เริ่มจากพิจารณาดูก่อน แล้วจึงดมกลิ่น

ชายชราที่แผงขายของเหลือบมองเยี่ยหาน เมื่อเห็นอายุยังน้อยก็ยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันเหลืองเต็มปาก

“หญ้ารวมน้ำค้างต้นนี้มีอายุครบห้าร้อยปีเต็ม กลิ่นหอมเข้มข้น ตัวสมุนไพรสดใหม่ และสรรพคุณทางยายังคงสภาพสมบูรณ์ ราคา 800 หินวิญญาณ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เยี่ยหานก็ส่ายหน้า

“หญ้ารวมน้ำค้างของท่านไม่เลว คงคุณสมบัติทางยาไว้ได้อย่างน้อยแปดสิบส่วน แต่อายุของมันไม่เกินสามร้อยปีแน่นอน”

“สายตาเยี่ยมมาก! ดูเหมือนข้าจะได้พบกับผู้เชี่ยวชาญแล้ว”

สีหน้าของชายชราแสดงความประหลาดใจหลายส่วน เขาไม่คาดคิดว่าเยี่ยหานในวัยเยาว์เช่นนี้จะมองอายุของสมุนไพรออกได้ในพริบตา

และการสามารถประเมินอายุของสมุนไพรได้จากกลิ่นหอมนั้นไม่ใช่สิ่งที่นักหลอมโอสถทั่วไปสามารถทำได้

“สี่ร้อยหินวิญญาณ”

เยี่ยหานยกนิ้วสี่นิ้วขึ้นทันทีและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ตกลง!”

ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นผู้เชี่ยวชาญ ชายชราจึงได้แต่ตอบตกลงอย่างไม่มีทางเลือก

สมุนไพรชนิดแรกอย่างหญ้ารวมน้ำค้างจึงได้มาอยู่ในมือสำเร็จ

หลังจากออกจากแผงขาย เยี่ยหานก็เดินเข้าไปในพื้นที่ขายสมุนไพร

พื้นที่นี้เต็มไปด้วยสมบัติวิญญาณทางยาสมุนไพรอีกมากมาย สมุนไพรล้ำค่าแต่ละชนิดบนแผงลอยเปล่งแสงวิญญาณและกลิ่นหอมอันเข้มข้น

เมื่อมองไปรอบๆ แถวนั้นมีนักหลอมโอสถไม่น้อยกำลังเลือกสมุนไพรวิญญาณอยู่เช่นกัน

ในบริเวณนี้ เยี่ยหานซื้อสมุนไพรมากกว่าสิบชนิด รวมถึงเห็ดหลินจือดินหนา ผลพลังชีวิต และหญ้าใบกล้วยไม้สีม่วง ซึ่งล้วนจำเป็นสำหรับการหลอมโอสถหลิงเสวียน

แต่ทว่าสมุนไพรสองชนิดสุดท้ายคือ ดอกชำระกระดูกและเถาวัลย์เต่าไม้เขียวกลับหาไม่พบ

สมุนไพรสองชนิดนี้หาได้ยากยิ่ง

“เอ๊ะ?”

ขณะที่เยี่ยหานกำลังมองหาสมุนไพรล้ำค่าสองชนิดสุดท้าย สายตาของเขาก็ไปสะดุดกับสิ่งของชิ้นหนึ่งบนแผงลอย

บนแผงลอยมีกระดูกอสูรชิ้นหนึ่งวางอยู่ เปล่งแสงวิญญาณสีขาวบริสุทธิ์ดุจหยก

ฝูงชนล้อมรอบมัน จ้องมองกระดูกอสูรด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ท่านทั้งหลาย เพื่อล่าราชสีห์คลั่งเสวียนหลิงที่อยู่ขั้นปลายของเขตแดนมหรรณพวิญญาณตัวนี้ ตระกูลอู่ของข้าต้องสูญเสียกำลังพลชั้นยอดไปไม่น้อย และภายในกระดูกอสูรชิ้นนี้ ต้องบรรจุวิชาวิญญาณของราชสีห์คลั่งหลิงเสวียนเอาไว้แน่ๆ!”

ชายร่างกำยำกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ฮ้า!

“ราชสีห์คลั่งหลิงเสวียนเขตแดนมหรรณพวิญญาณ!”

“วิชาวิญญาณกระดูกอสูรตัวนี้ เกรงว่าคงอย่างน้อยระดับห้าหรืออาจถึงระดับหก!”

ทันใดนั้นโดยรอบก็พลันเกิดเสียงเอะอะครึมโครม สายตาของผู้ฝึกยุทธ์จำนวนไม่น้อยลุกโชนด้วยความเร่าร้อน

เยี่ยหานเองก็หยุดนิ่งไปเช่นกัน ความสนใจเริ่มพลุ่งพล่าน

กระดูกอสูรวิญญาณในโลกนี้มีโอกาสสูงที่จะก่อให้เกิดวิชาวิญญาณ พลังของพวกมันไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชาวิญญาณของบางตระกูลหรือบางสำนักเลย

ยิ่งอสูรวิญญาณมีระดับสูงเท่าใด วิชาวิญญาณก็จะยิ่งสูงเท่านั้น

เยี่ยหานมองแวบเดียวก็รู้ สมบัติวิชาอสูรวิญญาณที่บรรจุในกระดูกอสูรชิ้นนี้ไม่ใช่เคล็ดวิชายุทธ์ธรรมดา

“ข้าเสนอหนึ่งพันหินวิญญาณ!”

ชายชราผมขาวพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ตระกูลหลินของข้าเสนอพันสอง!”

ชายหนุ่มคนหนึ่งยกมือขึ้น

“พันสาม!”

“พันสี่!”

ไม่นานนัก บริเวณโดยรอบกระดูกชิ้นนี้ก็เต็มไปด้วยการประมูลอย่างบ้าคลั่งจากทุกทิศทุกทาง

“สองพัน!”

ในตอนนั้นเอง เยี่ยหานยกมือขึ้นเช่นกัน

ทันใดนั้นทุกสายตาก็จับจ้องมาที่เขา อย่างไรก็ตามสองพันหินวิญญาณก็นับว่าเป็นราคาที่สูงมาก

แม้ว่าตระกูลเยี่ยจะตัดทรัพยากรการฝึกบำเพ็ญของเขาไปเกือบหมดในช่วงที่เขาตกต่ำไร้ประโยชน์ แต่ในช่วงปีแรกๆ ที่พรสวรรค์เริ่มโดดเด่น เยี่ยหานแอบสะสมหินวิญญาณไว้เป็นจำนวนมาก ดังนั้นจึงไม่ขาดแคลนเงิน

ความเงียบข้าปกคลุมไปชั่วขณะ จากนั้นก็ไม่มีใครเสนอราคาที่สูงกว่านี้ ในที่สุดกระดูกอสูรชิ้นนี้ก็ตกอยู่ในมือของเยี่ยหาน

“ไม่รู้ว่าข้างในมีวิชาวิญญาณแบบไหนกันนะ”

หลังจากรับกระดูกอสูรแล้ว เยี่ยหานหาสถานที่เงียบสงบที่หนึ่งและตั้งใจจะเปิดมัน

หึ่ง!

พลังวิญญาณปลายนิ้วของเขาทะลุผ่านกระดูกอสูร แสงยันต์เปล่งประกายทันที ลำแสงพุ่งออกมาจากภายใน

วูบ!

ลำแสงนั้นพุ่งทะลุหน้าผากของเยี่ยหาน แปรเปลี่ยนเป็นอักขระลึกลับนับไม่ถ้วนในทะเลแห่งปัญญาของเขาทันที

โคร่ง—

“เสียงราชสีห์สวรรค์คำรามพิฆาตทองคำ!”

เสียงคำรามของราชสีห์โบราณดังขึ้น และอักขระสีทองหลายตัวก็ปรากฏขึ้นในทะเลแห่งปัญญาของเขา

“นี่...มันคือวิชาวิญญาณระดับเจ็ด!”

เยี่ยหานชะงักไปในตอนแรก จากนั้นสีหน้าก็สดใสด้วยความดีใจ

ยิ่งไปกว่านั้น เสียงราชสีห์สวรรค์คำรามพิฆาตทองคำยังเป็นวิชาวิญญาณคลื่นเสียงที่พิเศษและหายากอย่างยิ่ง!