ตอนที่ 4 กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต

บทสรุปของการประชุมตระกูลไม่ได้ทำให้พายุสงบลง กลับกันมันเป็นตัวจุดชนวนให้เกิดการถกเถียงอย่างร้อนแรงไปทั่วตระกูลเยี่ย ก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างมาก

เยี่ยหานเคยตกจากแท่นบูชาอย่างน่าสมเพช แบกรับสายตาเย็นชาและการเยาะเย้ยจากคนทั้งตระกูล

แต่บัดนี้เขากลับมาอีกครั้ง ไม่เพียงแต่ฟื้นคืนพลังบำเพ็ญ แต่ยังก้าวกระโดดสู่ขั้นเก้าของเขตแดนน้ำพุวิญญาณ!

เปรียบเสมือนการตบหน้าทุกคนในตระกูลเยี่ยฉาดใหญ่ ทิ้งรอยแผลปวดแสบปวดร้อนไว้บนใบหน้าให้อับอาย

เขตแดนน้ำพุวิญญาณขั้นเก้าในอายุสิบเจ็ดปี พรสวรรค์เช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ผู้คนมากมายคาดเดาว่าการกลับมาของเยี่ยหานจะนำไปสู่การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างเขากับเยี่ยเทียนเกออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สมาชิกบางคนในตระกูลเชื่อว่าพรสวรรค์ของเยี่ยหานเข้าขั้นปีศาจ การผงาดของเขาไม่อาจหยุดยั้งได้

แต่ก็มีบางคนเชื่อว่าเยี่ยเทียนเกอที่ได้รับทรัพยากรในการฝึกบำเพ็ญจากตระกูลจนหมดหน้าตักและตอนนี้ได้เข้าสู่เขตแดนมหรรณพวิญญาณแล้ว พรสวรรค์ของเขานั้นไม่ธรรมดา เยี่ยหานคิดอยากก้าวข้ามเขาภายในระยะเวลาอันสั้นเกรงว่าคงยากแสนยาก

อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานี้มีเหตุการณ์สำคัญอีกอย่างหนึ่งเบี่ยงเบนความสนใจของสมาชิกตระกูลทั้งหมด

นั่นคือ ตระกูลเยี่ยกำลังจะเปิดหอคอยยุทธ์!

หอคอยยุทธ์แห่งนี้คือจุดสุดยอดของมรดกอันเก่าแก่นับศตวรรษของตระกูลเยี่ย ว่ากันว่ามีตำราเคล็ดวิชาวิญญาณมากมายนับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่ามีคนในตระกูลมากมายแค่ไหนที่จะพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลังเพื่อจะได้เข้าไป

อย่างไรก็ตามหอยุทธ์ถูกปิดตายมาตลอด และมีเพียงสมาชิกตระกูลที่มีคุณูปการอันยิ่งใหญ่เท่านั้นจึงจะเข้าไปได้

แต่ครั้งนี้เมื่อหอคอยยุทธ์เปิด สมาชิกทุกคนของตระกูลเยี่ยสามารถเข้าไปเลือกเคล็ดวิชาวิญญาณได้...

...

หลังการประชุม เยี่ยหานกลับไปยังสวนเล็กรกร้างของลานด้านหลัง

ลานบ้านแห่งนี้รกครึ้มไปด้วยวัชพืช รกร้างและทรุดโทรม แฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเสื่อมโทรมผุพังทั่วทุกที่

สายลมอ่อนพัดมา เงาของต้นอู๋ถงพลิ้วไหว

ด้านหน้ากระท่อมหลังเล็ก มีเตาหลอมสีดำใบหนึ่งลอยขึ้นตรงหน้าเยี่ยหาน

ฟู่!

เพียงปลายนิ้วขยับเบาๆ เปลวไฟลุกโชนราวอสรพิษเพลิงก็ลุกท่วมเตาหลอมทั้งใบและเริ่มลุกไหม้

ไม่นาน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของโอสถก็ลอยฟุ้งออกมาจากเตาหลอม

เวลานี้เยี่ยหานกำลังจดจ่ออยู่กับการหลอมโอสถอย่างเต็มที่ ชาติที่แล้วเขาเคยเป็นนักหลอมโอสถระดับเซียนโอสถ ย่อมคุ้นเคยการหลอมโอสถโดยสัญชาตญาณ

มือของเขาควบคุมเปลวไฟได้อย่างชำนาญ การเคลื่อนไหวลื่นไหลและง่ายดาย

แม้แต่นักหลอมโอสถผู้โดดเด่นที่สุดในดินแดนโบราณแปดทิศก็เกรงว่าคงจะยอมรับในความด้อยกว่าและรู้สึกชื่นชมอย่างสุดซึ้งเมื่อได้เห็นทักษะการหลอมโอสถเช่นนี้

ครู่ต่อมา เปลวไฟค่อยๆ ดับลง เตาหลอมโอสถร่วงกระแทกพื้น

เยี่ยหานเดินเข้าไปเปิดเตาหลอม คลื่นความร้อนระอุพวยพุ่งออกมา เขาใช้สองนิ้วหยิบเม็ดโอสถสีแดงออกมาจากเตา

โอสถเม็ดนี้เรียกว่าโอสถเม็ดไร้มลทิน

“เอ๊ะ? ทำไมไม่มีลวดลายโอสถ”

เยี่ยหานอุทานเบาๆ ราวกับไม่พอใจ

ในฐานะนักหลอมโอสถระดับเซียน ชาติก่อนแม้แต่การหลอมโอสถลวกๆ ก็ยังปรากฏลวดลายโอสถเสมอ ถึงขั้นเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดต่างๆ ด้วย

ทว่าโอสถเม็ดไร้มลทินที่เขาหลอมในครั้งนี้กลับไม่มีลวดลายโอสถเลย

“ดูเหมือนจะเป็นเพราะเปลวเพลิง เปลวเพลิงนี่เป็นเพียงเพลิงโอสถระดับหนึ่ง มันด้อยกว่าเพลิงโอสถฮุ่นตุ้นของข้ามาก”

เยี่ยหานถอนหายใจอย่างเซ็งๆ ชาติก่อนเขามีเพลิงเทพเจ้าฮุ่นตุ้น ซึ่งเป็นเพลิงโอสถระดับจักรพรรดิ!

เพลิงโอสถแบ่งออกเป็นเก้าระดับ โดยที่สูงกว่าระดับเก้าคือระดับราชา ระดับปรมาจารย์ และระดับเซียน และเพลิงโอสถที่สูงกว่าระดับเซียนก็คือเพลิงโอสถระดับจักรพรรดิ

เพลิงโอสถระดับจักรพรรดิถูกเรียกว่าเพลิงแห่งจักรพรรดิ!

ทั่วทั้งทวีปชางฉง นักหลอมโอสถที่มีเพลิงโอสถระดับจักรพรรดิมีน้อยมากจนนับนิ้วไม่ได้

เพียงแต่น่าเสียดายที่เพลิงเทพเจ้าฮุ่นตุ้นของเขาถูกมหาจักรพรรดิโอสถและศาสตราชิงไปด้วย!

“ช่างเถอะ ถึงไม่ปรากฏลวดลายโอสถ แต่โอสถไร้มลทินเม็ดนี้ก็พอใช้ได้”

อย่างไรก็ตาม เยี่ยหานก็ยังส่ายหน้าอย่างเซ็งๆ ร่างกายของเขาในตอนนี้อ่อนแอเกินไป โอสถเม็ดที่มีฤทธิ์แรงจะให้ผลตรงกันข้าม

โอสถเม็ดไร้มลทินนี้เป็นโอสถเม็ดระดับสอง การกินมันสามารถชำระล้างรวมถึงเสริมสร้างกล้ามเนื้อและกระดูก ขจัดสิ่งสกปรกได้อย่างหมดจดเพื่อสร้างรากฐานที่ดีขึ้น

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง จากนั้นนั่งลงขัดสมาธิบนพื้นและโยนโอสถเม็ดไร้มลทินเข้าปากเหมือนถั่วเหลือง

ฟู่!

โอสถเข้าสู่ร่างกายแล้วเปลี่ยนเป็นพลังอันรุนแรงแทรกซึมไปยังแขนขาและกระดูก พลังนี้เปรียบเสมือนธารน้ำใสสะอาดชำระล้างสิ่งสกปรกและสารพิษตกค้างออกจากร่างกาย จากนั้นคราบโคลนสีดำที่ส่งกลิ่นเหม็นก็ถูกขับออกจากผิวของเขา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เยี่ยหานค่อยๆ ลืมตาขึ้น หลังจากชำระล้างสิ่งสกปรกสีดำพวกนั้นออกแล้ว เขาเหยียดแขนออกด้วยอารมณ์สดชื่น กล้ามเนื้อและกระดูกแตกดังกร๊อบราวกับถั่ว เหมือนพลังถูกปลดปล่อยออกมา เขารู้สึกสบายตัวอย่างเหลือเชื่อ

“รู้สึกดีจัง!”

เวลานี้เยี่ยหานรู้สึกราวกับว่าทุกอณูในร่างกายของเขากำลังหายใจเอาพลังวิญญาณจากสวรรค์และปฐพี แม้แต่ความเร็วในการฝึกบำเพ็ญของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ด้วยอัตราความเร็วนี้ เขาอาจจะก้าวข้ามเยี่ยเทียนเกอได้ในพริบตา!

อย่างไรก็ตาม การจะก้าวข้ามมหาจักรพรรดิโอสถและศาสตรานั้นยังอีกยาวไกล

“ผ่านไปห้าร้อยปีแล้ว ความแข็งแกร่งรวมถึงทักษะการหลอมโอสถของหมาแก่โอสถและศาสตราคงจะพัฒนาขึ้นไปอีก การที่ข้าจะก้าวข้ามเขาเกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย”

เยี่ยหานสัมผัสได้ถึงพลังภายในร่างกาย ครุ่นคิดเงียบๆ และพึมพำกับตัวเอง

ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าร่างกายนี้ยังมีเส้นชีพจรวิญญาณขั้นสูง!

สิ่งที่เรียกว่าเส้นชีพจรวิญญาณคือรากวิญญาณที่มีพลังอัศจรรย์ซึ่งกำเนิดขึ้นภายในร่างกายของผู้ฝึกบำเพ็ญ

ว่ากันว่าผู้ที่มีเส้นชีพจรวิญญาณจะมีพรสวรรค์ในการฝึกบำเพ็ญที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า และยังได้รับพลังเหนือธรรมชาติจากเส้นชีพจรวิญญาณอีกด้วย!

เส้นชีพจรวิญญาณแบ่งออกเป็นเก้าระดับ โดยระดับที่สูงกว่าเก้าคือระดับราชา ระดับเซียน และระดับจักรพรรดิ เฉพาะเส้นชีพจรวิญญาณระดับสี่ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะถือว่าเป็นขั้นสูง

ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ทั่วทั้งเมืองเหยียนมีอัจฉริยะเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีเส้นชีพจรวิญญาณขั้นสูง

“ไม่รู้ว่าในกายข้ามีเส้นชีพจรวิญญาณระดับไหน”

เยี่ยหานเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที เขาตัดสินใจสำรวจความลับของร่างกายนี้อย่างละเอียด

ดังนั้นจึงหลับตาลงเล็กน้อย และซึมซับพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกาย

หึ่ง!

ดังที่คาดไว้ เขาค้นพบกระแสน้ำวนสีดำสนิทใกล้กับตันเถียน

กระแสน้ำวนสีดำสนิทนั้นกำลังแผ่รังสีลึกลับอันทรงพลังออกมา

“นี่คือ...อะไร”

จู่ๆ เยี่ยหานก็พลันรูม่านตาหดลง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นงุนงง นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่เส้นชีพจรวิญญาณไม่ใช่หรือ

หึ่ง—

ขณะที่เขากำลังสงสัย กระแสน้ำวนสีดำก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว แล้วกลืนกินตันเถียนของเขาจนหมด!

สีหน้าของเยี่ยหานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เพราะกระแสน้ำวนสีดำยังคงขยายตัวเข้ามากลืนกินอวตารวิญญาณของเขา...

ปัง!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนเยี่ยหานมึนงงราวกับตกอยู่ในภวังค์ เหมือนจะเห็นกระแสน้ำวนฉีกขาด แปรเปลี่ยนเป็นโลกสีดำสนิทอยู่ภายในร่างกายของเขา!

ฟ้าดินและสวรรค์โบราณเก่าแก่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา โลกนั้นเปรียบเสมือนจักรวาล มีดวงดาวนับไม่ถ้วนระยิบระยับอยู่ภายใน

“นี่มัน...”

วิญญาณของเยี่ยหานยืนอยู่ในทุ่งดวงดาวมืดมิด เล็กจิ๋วราวกับหยดน้ำในมหาสมุทร

แม้ในอดีตชาติเขาจะเป็นเซียนโอสถ ได้เห็นโลกมามากมาย แต่ยามนี้เยี่ยหานก็ยังคงตกตะลึงกับภาพที่เห็น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ทันใดนั้นเขาก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก ดวงตาเปลี่ยนแปลงกะทันหันพลางพึมพำว่า

“ข้าดูเหมือนจะเคยได้ยินหมาแก่โอสถและศาสตราพูดว่าในโลกนี้มีกายาโอสถสูงสุดสามประเภท นอกจากกายาโอสถฮุ่นตุ้นของข้า ยังมีกายาโอสถอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่ากายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต ว่ากันว่ากายาโอสถประเภทนี้จะให้กำเนิดเตาหลอมโอสถโลกภายในร่างกาย ซึ่งสามารถกลืนกินตันเถียนได้”

“หรือว่า...”

เยี่ยหานดวงตาเบิกกว้างกะทันหัน ความคิดเลือนรางผุดขึ้นในใจ

ที่แท้ สิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในร่างกายนี้ไม่ใช่เส้นชีพจรวิญญาณขั้นสูง

สิ่งที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเขาคือกายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต หนึ่งในสามร่างกายาโอสถชั้นยอด!

“ว่ากันว่าพลังของกายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขตอยู่ที่ความสามารถในการเปลี่ยนตันเถียนให้กลายเป็นจักรวาล แต่นี่ไม่ใช่จักรวาลที่แท้จริง มันคือเตาหลอมโอสถ เมื่อฝึกบำเพ็ญกายาโอสถจนเต็มศักยภาพแล้ว มันถึงขั้นสามารถหลอมโอสถเทพเจ้าที่เหนือกว่าโอสถจักรพรรดิภายในร่างกายได้!”

คนธรรมดาสามัญต้องการเตาโอสถเพื่อหลอมโอสถ แต่โลกภายในร่างของเยี่ยหานคือเตาโอสถนั้น เตาโอสถที่สามารถหลอมโอสถเทพเจ้าในตำนานได้

“ฮ่าๆๆๆ! หรือว่านี่คือโชคชะตา หมาแก่โอสถและศาสตรา เจ้าล้างคอรอได้เลย ตอนนี้ข้ามีความสามารถที่จะต่อสู้กับเจ้าได้อย่างแท้จริงแล้ว เจ้าวางใจ ไม่ช้าก็เร็วต้องมีสักวันที่ข้าจะฉุดเจ้าลงจากแท่นบูชา เหยียบย่ำเจ้าให้จมอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเข้า ทำให้เจ้าไม่มีวันฟื้นคืนได้ตลอดกาล!”

ดวงตาของเยี่ยหานพลันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งการแก้แค้น มือกำหมัดแน่น

แม้ว่าเขาจะสูญเสียกายาโอสถฮุ่นตุ้นไป แต่กลับได้กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขตที่ทรงพลังยิ่งกว่ากายาโอสถฮุ่นตุ้น!