- หน้าแรก
- จักรพรรดิโอสถสยบพิภพ
- ตอนที่ 4 กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต
ตอนที่ 4 กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต
ตอนที่ 4 กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต
บทสรุปของการประชุมตระกูลไม่ได้ทำให้พายุสงบลง กลับกันมันเป็นตัวจุดชนวนให้เกิดการถกเถียงอย่างร้อนแรงไปทั่วตระกูลเยี่ย ก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างมาก
เยี่ยหานเคยตกจากแท่นบูชาอย่างน่าสมเพช แบกรับสายตาเย็นชาและการเยาะเย้ยจากคนทั้งตระกูล
แต่บัดนี้เขากลับมาอีกครั้ง ไม่เพียงแต่ฟื้นคืนพลังบำเพ็ญ แต่ยังก้าวกระโดดสู่ขั้นเก้าของเขตแดนน้ำพุวิญญาณ!
เปรียบเสมือนการตบหน้าทุกคนในตระกูลเยี่ยฉาดใหญ่ ทิ้งรอยแผลปวดแสบปวดร้อนไว้บนใบหน้าให้อับอาย
เขตแดนน้ำพุวิญญาณขั้นเก้าในอายุสิบเจ็ดปี พรสวรรค์เช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ผู้คนมากมายคาดเดาว่าการกลับมาของเยี่ยหานจะนำไปสู่การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างเขากับเยี่ยเทียนเกออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
สมาชิกบางคนในตระกูลเชื่อว่าพรสวรรค์ของเยี่ยหานเข้าขั้นปีศาจ การผงาดของเขาไม่อาจหยุดยั้งได้
แต่ก็มีบางคนเชื่อว่าเยี่ยเทียนเกอที่ได้รับทรัพยากรในการฝึกบำเพ็ญจากตระกูลจนหมดหน้าตักและตอนนี้ได้เข้าสู่เขตแดนมหรรณพวิญญาณแล้ว พรสวรรค์ของเขานั้นไม่ธรรมดา เยี่ยหานคิดอยากก้าวข้ามเขาภายในระยะเวลาอันสั้นเกรงว่าคงยากแสนยาก
อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานี้มีเหตุการณ์สำคัญอีกอย่างหนึ่งเบี่ยงเบนความสนใจของสมาชิกตระกูลทั้งหมด
นั่นคือ ตระกูลเยี่ยกำลังจะเปิดหอคอยยุทธ์!
หอคอยยุทธ์แห่งนี้คือจุดสุดยอดของมรดกอันเก่าแก่นับศตวรรษของตระกูลเยี่ย ว่ากันว่ามีตำราเคล็ดวิชาวิญญาณมากมายนับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่ามีคนในตระกูลมากมายแค่ไหนที่จะพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลังเพื่อจะได้เข้าไป
อย่างไรก็ตามหอยุทธ์ถูกปิดตายมาตลอด และมีเพียงสมาชิกตระกูลที่มีคุณูปการอันยิ่งใหญ่เท่านั้นจึงจะเข้าไปได้
แต่ครั้งนี้เมื่อหอคอยยุทธ์เปิด สมาชิกทุกคนของตระกูลเยี่ยสามารถเข้าไปเลือกเคล็ดวิชาวิญญาณได้...
...
หลังการประชุม เยี่ยหานกลับไปยังสวนเล็กรกร้างของลานด้านหลัง
ลานบ้านแห่งนี้รกครึ้มไปด้วยวัชพืช รกร้างและทรุดโทรม แฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเสื่อมโทรมผุพังทั่วทุกที่
สายลมอ่อนพัดมา เงาของต้นอู๋ถงพลิ้วไหว
ด้านหน้ากระท่อมหลังเล็ก มีเตาหลอมสีดำใบหนึ่งลอยขึ้นตรงหน้าเยี่ยหาน
ฟู่!
เพียงปลายนิ้วขยับเบาๆ เปลวไฟลุกโชนราวอสรพิษเพลิงก็ลุกท่วมเตาหลอมทั้งใบและเริ่มลุกไหม้
ไม่นาน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของโอสถก็ลอยฟุ้งออกมาจากเตาหลอม
เวลานี้เยี่ยหานกำลังจดจ่ออยู่กับการหลอมโอสถอย่างเต็มที่ ชาติที่แล้วเขาเคยเป็นนักหลอมโอสถระดับเซียนโอสถ ย่อมคุ้นเคยการหลอมโอสถโดยสัญชาตญาณ
มือของเขาควบคุมเปลวไฟได้อย่างชำนาญ การเคลื่อนไหวลื่นไหลและง่ายดาย
แม้แต่นักหลอมโอสถผู้โดดเด่นที่สุดในดินแดนโบราณแปดทิศก็เกรงว่าคงจะยอมรับในความด้อยกว่าและรู้สึกชื่นชมอย่างสุดซึ้งเมื่อได้เห็นทักษะการหลอมโอสถเช่นนี้
ครู่ต่อมา เปลวไฟค่อยๆ ดับลง เตาหลอมโอสถร่วงกระแทกพื้น
เยี่ยหานเดินเข้าไปเปิดเตาหลอม คลื่นความร้อนระอุพวยพุ่งออกมา เขาใช้สองนิ้วหยิบเม็ดโอสถสีแดงออกมาจากเตา
โอสถเม็ดนี้เรียกว่าโอสถเม็ดไร้มลทิน
“เอ๊ะ? ทำไมไม่มีลวดลายโอสถ”
เยี่ยหานอุทานเบาๆ ราวกับไม่พอใจ
ในฐานะนักหลอมโอสถระดับเซียน ชาติก่อนแม้แต่การหลอมโอสถลวกๆ ก็ยังปรากฏลวดลายโอสถเสมอ ถึงขั้นเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาดต่างๆ ด้วย
ทว่าโอสถเม็ดไร้มลทินที่เขาหลอมในครั้งนี้กลับไม่มีลวดลายโอสถเลย
“ดูเหมือนจะเป็นเพราะเปลวเพลิง เปลวเพลิงนี่เป็นเพียงเพลิงโอสถระดับหนึ่ง มันด้อยกว่าเพลิงโอสถฮุ่นตุ้นของข้ามาก”
เยี่ยหานถอนหายใจอย่างเซ็งๆ ชาติก่อนเขามีเพลิงเทพเจ้าฮุ่นตุ้น ซึ่งเป็นเพลิงโอสถระดับจักรพรรดิ!
เพลิงโอสถแบ่งออกเป็นเก้าระดับ โดยที่สูงกว่าระดับเก้าคือระดับราชา ระดับปรมาจารย์ และระดับเซียน และเพลิงโอสถที่สูงกว่าระดับเซียนก็คือเพลิงโอสถระดับจักรพรรดิ
เพลิงโอสถระดับจักรพรรดิถูกเรียกว่าเพลิงแห่งจักรพรรดิ!
ทั่วทั้งทวีปชางฉง นักหลอมโอสถที่มีเพลิงโอสถระดับจักรพรรดิมีน้อยมากจนนับนิ้วไม่ได้
เพียงแต่น่าเสียดายที่เพลิงเทพเจ้าฮุ่นตุ้นของเขาถูกมหาจักรพรรดิโอสถและศาสตราชิงไปด้วย!
“ช่างเถอะ ถึงไม่ปรากฏลวดลายโอสถ แต่โอสถไร้มลทินเม็ดนี้ก็พอใช้ได้”
อย่างไรก็ตาม เยี่ยหานก็ยังส่ายหน้าอย่างเซ็งๆ ร่างกายของเขาในตอนนี้อ่อนแอเกินไป โอสถเม็ดที่มีฤทธิ์แรงจะให้ผลตรงกันข้าม
โอสถเม็ดไร้มลทินนี้เป็นโอสถเม็ดระดับสอง การกินมันสามารถชำระล้างรวมถึงเสริมสร้างกล้ามเนื้อและกระดูก ขจัดสิ่งสกปรกได้อย่างหมดจดเพื่อสร้างรากฐานที่ดีขึ้น
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง จากนั้นนั่งลงขัดสมาธิบนพื้นและโยนโอสถเม็ดไร้มลทินเข้าปากเหมือนถั่วเหลือง
ฟู่!
โอสถเข้าสู่ร่างกายแล้วเปลี่ยนเป็นพลังอันรุนแรงแทรกซึมไปยังแขนขาและกระดูก พลังนี้เปรียบเสมือนธารน้ำใสสะอาดชำระล้างสิ่งสกปรกและสารพิษตกค้างออกจากร่างกาย จากนั้นคราบโคลนสีดำที่ส่งกลิ่นเหม็นก็ถูกขับออกจากผิวของเขา
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เยี่ยหานค่อยๆ ลืมตาขึ้น หลังจากชำระล้างสิ่งสกปรกสีดำพวกนั้นออกแล้ว เขาเหยียดแขนออกด้วยอารมณ์สดชื่น กล้ามเนื้อและกระดูกแตกดังกร๊อบราวกับถั่ว เหมือนพลังถูกปลดปล่อยออกมา เขารู้สึกสบายตัวอย่างเหลือเชื่อ
“รู้สึกดีจัง!”
เวลานี้เยี่ยหานรู้สึกราวกับว่าทุกอณูในร่างกายของเขากำลังหายใจเอาพลังวิญญาณจากสวรรค์และปฐพี แม้แต่ความเร็วในการฝึกบำเพ็ญของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก
ด้วยอัตราความเร็วนี้ เขาอาจจะก้าวข้ามเยี่ยเทียนเกอได้ในพริบตา!
อย่างไรก็ตาม การจะก้าวข้ามมหาจักรพรรดิโอสถและศาสตรานั้นยังอีกยาวไกล
“ผ่านไปห้าร้อยปีแล้ว ความแข็งแกร่งรวมถึงทักษะการหลอมโอสถของหมาแก่โอสถและศาสตราคงจะพัฒนาขึ้นไปอีก การที่ข้าจะก้าวข้ามเขาเกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย”
เยี่ยหานสัมผัสได้ถึงพลังภายในร่างกาย ครุ่นคิดเงียบๆ และพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าร่างกายนี้ยังมีเส้นชีพจรวิญญาณขั้นสูง!
สิ่งที่เรียกว่าเส้นชีพจรวิญญาณคือรากวิญญาณที่มีพลังอัศจรรย์ซึ่งกำเนิดขึ้นภายในร่างกายของผู้ฝึกบำเพ็ญ
ว่ากันว่าผู้ที่มีเส้นชีพจรวิญญาณจะมีพรสวรรค์ในการฝึกบำเพ็ญที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า และยังได้รับพลังเหนือธรรมชาติจากเส้นชีพจรวิญญาณอีกด้วย!
เส้นชีพจรวิญญาณแบ่งออกเป็นเก้าระดับ โดยระดับที่สูงกว่าเก้าคือระดับราชา ระดับเซียน และระดับจักรพรรดิ เฉพาะเส้นชีพจรวิญญาณระดับสี่ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะถือว่าเป็นขั้นสูง
ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ทั่วทั้งเมืองเหยียนมีอัจฉริยะเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มีเส้นชีพจรวิญญาณขั้นสูง
“ไม่รู้ว่าในกายข้ามีเส้นชีพจรวิญญาณระดับไหน”
เยี่ยหานเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที เขาตัดสินใจสำรวจความลับของร่างกายนี้อย่างละเอียด
ดังนั้นจึงหลับตาลงเล็กน้อย และซึมซับพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกาย
หึ่ง!
ดังที่คาดไว้ เขาค้นพบกระแสน้ำวนสีดำสนิทใกล้กับตันเถียน
กระแสน้ำวนสีดำสนิทนั้นกำลังแผ่รังสีลึกลับอันทรงพลังออกมา
“นี่คือ...อะไร”
จู่ๆ เยี่ยหานก็พลันรูม่านตาหดลง สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นงุนงง นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่เส้นชีพจรวิญญาณไม่ใช่หรือ
หึ่ง—
ขณะที่เขากำลังสงสัย กระแสน้ำวนสีดำก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว แล้วกลืนกินตันเถียนของเขาจนหมด!
สีหน้าของเยี่ยหานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เพราะกระแสน้ำวนสีดำยังคงขยายตัวเข้ามากลืนกินอวตารวิญญาณของเขา...
ปัง!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนเยี่ยหานมึนงงราวกับตกอยู่ในภวังค์ เหมือนจะเห็นกระแสน้ำวนฉีกขาด แปรเปลี่ยนเป็นโลกสีดำสนิทอยู่ภายในร่างกายของเขา!
ฟ้าดินและสวรรค์โบราณเก่าแก่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา โลกนั้นเปรียบเสมือนจักรวาล มีดวงดาวนับไม่ถ้วนระยิบระยับอยู่ภายใน
“นี่มัน...”
วิญญาณของเยี่ยหานยืนอยู่ในทุ่งดวงดาวมืดมิด เล็กจิ๋วราวกับหยดน้ำในมหาสมุทร
แม้ในอดีตชาติเขาจะเป็นเซียนโอสถ ได้เห็นโลกมามากมาย แต่ยามนี้เยี่ยหานก็ยังคงตกตะลึงกับภาพที่เห็น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ทันใดนั้นเขาก็ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก ดวงตาเปลี่ยนแปลงกะทันหันพลางพึมพำว่า
“ข้าดูเหมือนจะเคยได้ยินหมาแก่โอสถและศาสตราพูดว่าในโลกนี้มีกายาโอสถสูงสุดสามประเภท นอกจากกายาโอสถฮุ่นตุ้นของข้า ยังมีกายาโอสถอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่ากายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต ว่ากันว่ากายาโอสถประเภทนี้จะให้กำเนิดเตาหลอมโอสถโลกภายในร่างกาย ซึ่งสามารถกลืนกินตันเถียนได้”
“หรือว่า...”
เยี่ยหานดวงตาเบิกกว้างกะทันหัน ความคิดเลือนรางผุดขึ้นในใจ
ที่แท้ สิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในร่างกายนี้ไม่ใช่เส้นชีพจรวิญญาณขั้นสูง
สิ่งที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเขาคือกายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขต หนึ่งในสามร่างกายาโอสถชั้นยอด!
“ว่ากันว่าพลังของกายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขตอยู่ที่ความสามารถในการเปลี่ยนตันเถียนให้กลายเป็นจักรวาล แต่นี่ไม่ใช่จักรวาลที่แท้จริง มันคือเตาหลอมโอสถ เมื่อฝึกบำเพ็ญกายาโอสถจนเต็มศักยภาพแล้ว มันถึงขั้นสามารถหลอมโอสถเทพเจ้าที่เหนือกว่าโอสถจักรพรรดิภายในร่างกายได้!”
คนธรรมดาสามัญต้องการเตาโอสถเพื่อหลอมโอสถ แต่โลกภายในร่างของเยี่ยหานคือเตาโอสถนั้น เตาโอสถที่สามารถหลอมโอสถเทพเจ้าในตำนานได้
“ฮ่าๆๆๆ! หรือว่านี่คือโชคชะตา หมาแก่โอสถและศาสตรา เจ้าล้างคอรอได้เลย ตอนนี้ข้ามีความสามารถที่จะต่อสู้กับเจ้าได้อย่างแท้จริงแล้ว เจ้าวางใจ ไม่ช้าก็เร็วต้องมีสักวันที่ข้าจะฉุดเจ้าลงจากแท่นบูชา เหยียบย่ำเจ้าให้จมอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเข้า ทำให้เจ้าไม่มีวันฟื้นคืนได้ตลอดกาล!”
ดวงตาของเยี่ยหานพลันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งการแก้แค้น มือกำหมัดแน่น
แม้ว่าเขาจะสูญเสียกายาโอสถฮุ่นตุ้นไป แต่กลับได้กายาโอสถเวิ้งนภาไร้ขอบเขตที่ทรงพลังยิ่งกว่ากายาโอสถฮุ่นตุ้น!